ஒரு பொம்மை கடையில் நடந்த அதிர்ச்சி – வாடிக்கையாளர் வேஷ்டியில் வந்த ‘பழைய’ பாஜகை!
நம்ம ஊர்க்கும் பொருந்தும் மாதிரி, கடை வேலைக்காரர்களுக்கு எதிராக வாடிக்கையாளர்கள் சில நேரம் காட்டும் கோபத்தையும், அநாகரிகத்தையும் பார்த்து பலர் தலையசைக்கிறோம். ஆனா, அந்த எல்லையை கடந்துவிட்ட ஒரு சம்பவத்தை, ஒரு வெளிநாட்டு நண்பர் – ரெட்டிட்-இல் பகிர்ந்திருக்கிறார். வாசிக்க ஆரம்பிச்சா சிரிப்பும் வருது, கோபமும் வருது – ஆனால் கடைசியில் “இது நம்ம கடைகள்-லயும் நடக்குமா?”ன்னு யோசிக்க வைக்கும் சம்பவம் இது!
கிறிஸ்துமஸ் சீசன் – பொம்மை கடையில் பஞ்சாயத்து ஆரம்பம்!
முன்னோட்டம் கொஞ்சம் வேண்டுமா? நம்ம ஊர்ல தீபாவளி, பொங்கல் வந்தா கடைகளில் கூட்டம் எப்படி இருக்கும்? அந்த மாதிரி தான் அங்கே கிறிஸ்துமஸ் சீசனில் பொம்மை கடை – ஊரிலேயே பிரபலமான இடம். எல்லோரும் பிசியாக, வாடிக்கையாளர்களை உதவிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அப்போ தான் கதையின் ஹீரோ (அதாவது, வாடிக்கையாளர் அல்ல, கடை ஊழியர்) – ஒரு பசங்க மாதிரி வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
அந்த நேரம், வயசான ஒரு ஐயா (கருப்பில் 65க்கு மேல்!) – நேரா வந்து, அந்த ஊழியரை தோளில் பிடிச்சு, ஆட்டிக்கிட்டு, “உங்கட கிட்ட puzzle tables இருக்கா?”ன்னு கத்துறாராம்! நம்ம ஊழியர் என்ன பண்ணுவார்? இனிமேலும் அந்த ஐயாவை சமாளிக்க முடியாது என்று நினைத்தார் போல – “இல்லை ஐயா”ன்னு சொல்லிட்டாராம், இருந்தும் அந்த ஐயா விடவே இல்ல, “puzzle rolls இருக்கா, puzzle box இருக்கா?”ன்னு ஓயாமல் கத்திக்கிட்டே, ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தாராம்!
வாடிக்கையாளர் அலைகடல் – நம் ஊர் அனுபவங்களும் இதே தானே?
இந்த சம்பவம் அங்கே நடந்தாலும், நம்ம ஊர்லயும் இதே மாதிரி தாண்டவம் நடக்குறதா? கடையில் வேலை பார்த்த அனுபவம் உள்ளவர்கள் “மாமா, இங்க தான் last piece இருக்கு, வாங்கலனா போயிடும்!”ன்னு வாடிக்கையாளர்களிடம் சமாளிக்கிறோம். ஆனா, யாராவது தோளில் பிடிக்கிறாங்கன்னா, அது நம்ம ஊர்லயும் எல்லை கடக்குது தானே?
இந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு, அந்த ஊழியர் பதட்டம் அடைந்தார். அந்த ஐயா அவர் மேல் துப்பி, பின்பு சொன்னதை யாரும் விளையாட்டாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. அதெல்லாம் கடந்து, அந்த ஊழியர் “இப்போ யாராவது என் தோளில் கை வச்சாலும் பயமா இருக்கு!”ன்னு சொல்லிருப்பார். நம்ம ஊர்லயும் சில விஷயங்கள் நம்மை அப்படியே மனதிலே பதிக்க வைத்துவிடும்.
ரெட்டிட் வாசகர்கள் சொன்ன கருத்துகள் – சிரிப்பும் சிந்தனையும்!
இந்த பதிவுக்கு பதில் அளித்தவர்களில் ஒருவர், “உங்க எழுதும் பாணி மூச்சு விடாம ஓடிகிட்டு போகுது, புள்ளி, கமா எல்லாம் போடலையே!”ன்னு நையாண்டி போட்டிருக்கார். நம்ம ஊர்லயும், “இங்க சுத்தமா full stop-ஐயே போடவே மாட்டாங்களா?”ன்னு பாட்டி பாட்டன்கள் சொல்வது போல தான்! அதுக்குப் பதிலா அந்த ஊழியர், “அந்த நேரம் ரொம்ப சோர்வா இருந்தேன், punctuation எல்லாம் மறந்து போச்சு!”ன்னு பதில் சொல்லிருப்பார்.
இன்னொருவர், “இது எல்லாம் dementia, அல்லது மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களால் ஆகும்”ன்னு பதிவு செய்திருக்கிறார். நம்ம ஊர்லயும், “அவருக்கு வயசு ஆகிடுச்சு, மனசு சரியா இல்ல”னு சொல்லி சில சமயங்களில் பெரியவர்களை விட்டுவிடுவோம். ஆனா, எல்லா போக்கிலும் எல்லையை கடக்கக்கூடாது என்பதும் உண்மைதான்.
ஆர்வமாய்க் கேட்ட ஒருவர், “இந்த மாதிரி நடக்கற சமயத்தில், யாராவது உங்களை தொட்டா, நேரா பார்து, ‘உங்க கைய எடுங்க, இல்லன்னா நா பாத்துக்கறேன்’ன்னு சொல்லுங்க!”ன்னு அறிவுரை சொன்னார். நம்ம ஊர்லயும், “முடிந்த அளவுக்கு அமைதியா சமாளிக்கணும், ஆனா அவசரமான நேரத்தில் கடை மேலாளரிடம் சொல்லிக்கலாம்”னு பலர் அறிவுரை கூறுவார்கள்.
கடை வாழ்க்கை – சாதாரணமா? எப்போதுமே இல்ல!
இந்த சம்பவம் நடந்த பிறகு, அந்த ஊழியர் நண்பர்கள் வந்து ஆறுதல் சொன்னார்கள், “அந்த ஐயா மீண்டும் வந்தா, நாங்க தான் வெளியேற்றுவோம்!”ன்னு உறுதியும் கொடுத்தார்களாம். அதற்கு பிறகு நாளும் வழக்கம்போல, அல்லது “ஒரு பொம்மை கடை எப்போதுமே அமைதியா இருக்காது!”ன்னு அவர் சொன்னபடி, சஞ்சலமாகத்தான் போனது.
இந்த கதையைக் கேட்டதும் நம்ம ஊர்லயும் இதே மாதிரியான சம்பவங்கள் நினைவுக்கு வருகிறது. கடையில் வேலை செய்வது எப்போதுமே சுலபம் இல்லை. வாடிக்கையாளர்கள் சில நேரம் பசங்க மாதிரி, சில நேரம் பெரியவர்களாக இருந்தாலும், எல்லை மீறாத வகையில் நடந்து கொள்ளவேண்டும் என்பதே நம் பண்பாடு.
இறுதிக் குறிப்பு – உங்கள் அனுபவங்கள் என்ன?
இந்த கதையைப் படித்ததும், “நம்ம ஊரிலேயே நடந்த ஒரு சம்பவமா?”ன்னு நினைக்க வேண்டாம்! உலகம் எங்கும் வாடிக்கையாளர் என்றால் கதை இருக்கிறது. உங்களுக்கும் இப்படி கடையில், அலுவலகத்தில், அல்லது பஸ்ஸில் கூட, வேற மாதிரி வாடிக்கையாளர்கள்/பயணிகள் சந்தித்த அனுபவம் இருந்தா, கீழே பகிருங்க. உங்கள் கதைகளும் நம்ம ஊரின் கலையைச் சேர்க்கும்!
நம்ம ஊரின் “வணிகம் ஒரு கலா” – அதை புன்னகையோடு எதிர்கொள்வோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: new to sub here’s my worst story