ஒரு வாடிக்கையாளரின் அன்பும், இரண்டு எக்ரோல்களும் – அலுவலக நினைவுகள்!
அலுவலகம் என்றால் பலருக்கு சோம்பல், ஒரே மாதிரியான வேலை, அன்னப்பானம் இல்லாமல் பட்டினி பட்டும் வேலை செய்வது என்று நினைவுக்கு வரும். ஆனா, அந்த ஒரே மாதிரியான நாட்களில் கூட, ஒரு சிறிய சம்பவம் வாழ்க்கையை முழுக்க மாற்றி விடும். இது போன்ற ஒரு உண்மை சம்பவத்தை தான் இன்று உங்களுடன் பகிரப்போகிறேன். இது Reddit-இல் வந்த ஒரு "TalesFromTheFrontDesk" கதையைப் படித்தபோது எனக்கும் வயிறு குரைத்தது!
எக்ரோல் தந்த வாடிக்கையாளர் – ஒரு அலுவலக நினைவு
இப்போதுள்ள காலத்துல எல்லாமே இணையம், வீடியோ கால், சாட் போட்டு முடிந்து விடும். ஆனா, பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு, வாடிக்கையாளர்கள் பெரும்பாலும் தொலைபேசி மூலமாகத்தான் தொடர்பு வைத்துக்கொள்வார்கள். அந்த காலத்தில், ஒரு சிறிய நிறுவனம் – அங்கே வேலை பார்த்த ஒருவரின் அனுபவம் தான் இந்த கதை.
ஒரு நாள், ஒரு வாடிக்கையாளர் வெளியூரிலிருந்து பயிற்சி பெற வருகிறார். வழி தெரியாமல் அலுவலகத்திற்கு எப்படி வருவது என்று கேட்டார். அந்த அலுவலக ஊழியர், "இந்த வழியாக வந்தா சீக்கிரம் வந்துவிடுவீர்கள்," என்று சொன்னதும், அவர், "நான் எதிர்பார்த்ததைவிட அதிகம் சீக்கிரம் வந்துவிடுவேன் போலிருக்கிறது. அருகில் நல்ல Chinese உணவகம் ஏதாவது இருக்கா?" என்று கேட்டார்.
சிறப்பாக ஒரு உணவகம் பரிந்துரை செய்தார் – "China Star" அங்குள்ள எக்ரோல்கள் மிக ருசி என்று குறிப்பிட்டார். அவர் அதே நேரம், "நன்றி! 2 மணிக்குப் பாக்கலாம்!" என்று கூறிவிட்டு போனார்.
எக்ரோல் கொடுத்த அன்பும், நினைவுகளும்
1:55க்கு அந்த வாடிக்கையாளர் அலுவலகம் வந்தார். "நீங்க தான் Craash420-வா? அந்த பீஃப் ரொம்ப ருசி! இது உங்களுக்காக," என்று இரண்டு எக்ரோல்களுடன் ஒரு பேக் கொடுத்தார். அந்த நாள் மதிய உணவு பிடிக்காமல் சற்று விசாரணையுடன் இருந்த அந்த ஊழியருக்கு இது மறக்க முடியாத அனுபவம். அந்த எக்ரோல்கள் ஒரு மண்-அன்னம் போல இருந்தது.
இதைப் படித்தவுடன் நம்ம ஊரிலும்தான் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடக்குமா என்று யோசிக்க தோன்றும். நம் அலுவலகங்களில், ஒருவருக்கு பிடித்த உணவு கொண்டுவருவது, அல்லது உடனொரு சாப்பாடு பகிர்வது – அது எப்போதும் ஒரு உறவினை உருவாக்கும்.
பக்கவாட்டு கருத்துக்கள் – உணவின் மகிமை!
இந்த கதையை படித்த Reddit வாசகர்களும் இதே மாதிரி அனுபவங்களை பகிர்ந்தனர். ஒருவரோ, "என்னோட ஊரில் நல்ல எக்ரோல் கிடைக்கவே கிடைக்காது, ஸ்பிரிங் ரோல் தான் எல்லா இடத்திலும்!" என்று எழுதியிருக்கிறார். நமக்கும் தெரியும், பக்கத்து டீக்கடையில் எக்ரோல் வழங்கும் அந்த ருசி, ரொம்ப நாட்களாக மாறிக்கொண்டே தான் இருக்கிறது. இன்னொருவர் "நானே வீட்டில் எக்ரோல் செய்து பார்த்திருக்கேன், சிரமமான வேலை தான், ஆனா ருசி ஒரு பக்கம்!" என்று சொல்கிறார்.
மற்றொரு வாசகர், "விருந்தினர்கள் எப்போதும் உணவு சுமந்து வருவதை விட, சில சமயம் அவர்களிடம் இருந்து கிடைக்கும் சிறிய பகிர்வுகள் அலுவலக வாழ்க்கைக்கு உயிரோட்டம் தரும்," என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இது நம்ம ஊரில் 'அண்ணன்/அக்கா' என்று அழைக்கும் க்ளீனர் முதல் மேலாளர் வரை, ஒருவருடன் உணவு பகிர்ந்தால் அந்த உறவு காலத்தால் அழியாததாகிவிடும்.
பணியிடத்தில் உணவு பகிர்வது – நம்ம ஊர் பாரம்பரியம்!
இந்த கதையில் ஒரு சின்ன உணவு பகிர்வு, இருவருக்குள்ள உறவை இருபது ஆண்டுகள் தொடர வைத்திருக்கிறது. நம் தமிழ் கலாச்சாரத்தில் நம்மை சுற்றி உள்ளவர்கள் பசியுடன் இருக்கக்கூடாது என்பதே முதன்மையான மனப்பான்மை. ஒரு புளியோதரை பாக்கெட்டோ, இரண்டு வடை பாக்கெட்டோ, அலுவலகத்தில் பகிர்ந்தாலே அந்த நாள் ஸ்பெஷல். "சாப்பிட்டியா?" என்பதே முதல் கேள்வி.
இந்த அனுபவம் போல, நம்மிடமும், ஒரு காலத்து அலுவலகத்தில், நண்பர் ஒருவர் திடீரென்று சாம்பார் சாதம் கொண்டுவந்தார். அப்போ நான் பட்டினி பட்டிருந்தேன். அவருடைய அன்பு மட்டும் இல்லாமல், அந்த சோம்பல் மதிய நேரத்தையும் இனிமையாக்கினது.
சின்ன அளவில் அன்பு – பெரிய அளவில் நெஞ்சில் மாறாத நினைவு
இந்த கதையின் ஆசிரியர் சொன்னார், "இருபது ஆண்டுகளாக அவர் பெயரும் குரலும் மறக்கவில்லை, அவரும் என்னை மறக்கவில்லை." இதுதான் உண்மையான மனித உறவு. ஒரு வாடிக்கையாளர், ஒரு ஊழியர் – அந்த இடைவெளியை உணவு மட்டும் நிரப்பவில்லை; அன்பும், நன்றியும் நிரப்பியது.
இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நம்மை தினமும் சந்திக்கலாம். ஒருவருக்கு ஒரு டீ வாங்கினாலும், ஒரு கடலைமிட்டாய் எடுத்துக்கொண்டாலும், அந்த நல்வாழ்க்கை தொடரும்.
நீங்களும் இப்படிப் பணியிடத்தில் உங்களுக்கு உணவு பகிர்ந்த அனுபவம் இருக்கா? உங்கள் அலுவலக நண்பர் திடீரென்று உங்களுக்கு பிடித்த ஸ்நாக்ஸ் கொண்டு வந்திருக்கிறாரா? கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்; அடுத்த பதிவில் உங்களது கதையையும் சேர்க்கலாம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Food From A Customer