ஒரு விருந்தினருக்கும், ஒரு காணாமல் போன கரண்டிக்கும் – ஹோட்டல் வரவேற்பறையில் நடந்த நகைச்சுவை
மாலை நேரம்... ஹோட்டல் வரவேற்பறையில் அமைதி. யாரும் குளிர்காயும் மாதிரி, காபி ஒரு கை, புத்தகம் இன்னொரு கை. நம்ம ஊரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தா, “ஏன் இப்படி அமைதியா இருக்கு?” என்று ஐயோப்பா வரணும். ஆனா, அந்த வெளிநாட்டு ஹோட்டல் நண்பர் சொல்றார் – சீசன் இல்லைன்னா, வேலையும் சும்மா ஓடுது.
இந்த அமைதி, பண்டிகை காலம் ஆரம்பிக்கும்வரை தான்! சாண்டாக்ளாஸ் வர ஆரம்பிச்சதும், விருந்தாளிகளும் கூட்டம் கூட்டமா வந்துட்டாங்க. நம்ம வாசலில் ஊர்தி சத்தம், போன் மணி, பசங்க அலாரம் எல்லாம் கலந்த ஒரு கலகலப்பான சூழ்நிலை.
நம்ம ஹோட்டல் நண்பர் சொல்றார், "ஒரு வேளை சாப்பிட முயற்சி பண்ணினா, ஒருத்தர் முகம் காட்டுவாங்க. வாஷ்ரூம்க்கு போனா திரும்பி வரும்போது, டெஸ்க்கு முன்னாடியே ஒருவர் காத்திருக்காங்க!" அப்படின்னு. இந்த சண்டை சக்கரத்தில், சிலர் இரண்டு பேருக்காக ரூம் புக் பண்ணி, நாலு பேரோடு வந்து நிற்கிறாங்க. இது நம்ம ஊர்லேயும் பழகும் கதைதான்!
இங்க தான் இந்த கதையின் ஹீரோயின் – “கே” என்று பெயர் தொடங்கும் ஒரு அம்மா. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புது குறை சொல்லி வர வர, வரவேற்பாளர் ஏமாற்றத்துடன் புன்னகை வைக்கிறாராம். முதலில், “ரூம்ல ஒரு ஹேங்கர் (அந்த ஆடைக்கொட்டி) இல்லன்னு, என்னை கட்டணம் கட்ட வைக்காதீங்க!”ன்னு ஆரம்பம்.
அடுத்தது, அவங்க எடுத்த ரூம் “கிச்சினெட்” - அதாவது சின்ன கிச்சன் வசதியோட. ரூம் விலை கூட 10 டாலர் அதிகம். ஆனாலும், அங்கே இருக்குற பாத்திரங்கள், கரண்டி, கிளாஸ், எல்லாமே அடிக்கடி கேட்டு வர ஆரம்பிச்சாங்க.
இப்படி வரும்போது, ஒரு நாள் இரவு பத்து மணிக்கெல்லாம், “சூப் ஸ்பூன், டீ ஸ்பூன், சின்ன பிளேட், பெரிய ஃபோர்க்” என்று பட்டியல் சொல்லி வராங்க. ஹோட்டல்ல “டீ ஸ்பூன்” இல்லன்னு சொன்னதும், அந்த அம்மாவின் முகம் பிகாசு சோக முகம் போல போட்டாராம்!
“இது என்ன, சின்ன பிளேட் இல்ல, பெரிய ஃபோர்க் இல்ல... இங்க தர்ற பாத்திரத்துக்கு எல்லாம் அளவே இல்லை!”ன்னு, நிறைய குறைகள்.
இந்த குறைபாடுகளைக் கேட்ட நம்ம வரவேற்பாளர் மனசுக்குள், “அம்மா, உங்களுக்கு தேவையான எல்லா வசதியும் வேண்டும்னா, ஓர் லக்ஷரி கோட்டேஜ் புக் பண்ணி போங்க!”ன்னு நினைச்சாராம். “போர்க்” அளவு குறை சொல்ல வர்றது, ஹோட்டல் வரவேற்பறை வரலாற்றிலேயே புதுசு!
இந்தக் கதையைக் கேட்ட நம் தமிழர் மனசு சொல்வது – நம்ம ஊர்லயே பஜார்ல போய் சில்லறை வாங்குறப்போ “சின்ன பிளாஸ்டிக் கவரா, பெரிய கவரா?”ன்னு கேள்வி வரும். ஆனா, ஹோட்டல் ரூம்ல பாத்திரம் அளவு குறை சொல்ல வந்தா, அது நம்மளும் ஆச்சர்யப்பட வைக்கும்!
ரெடிட் வாசகர்களும் ரொம்பவே ரசிச்சாங்க. ஒருவரு சொன்னாரு, “போர்க் நார்மலாவே இருக்கும்னு நினைச்சீங்க, ஆனா அந்த அம்மாவுக்கு வாயும் பெரியதாக இருக்குமோ!”ன்னு நகைச்சுவை. இன்னொருத்தர், “அவங்க ஹய்க்கு போர்க் மாதிரி பாத்திரம் எதிர்பார்த்திருப்பாங்க!”ன்னு.
மற்றொரு வாசகர் சொன்னார், “சிலர் குறை சொல்லாம இருக்க முடியாது போல!” – நம்ம ஊர்லயும் வார்த்தையிலேயே இருக்குது, “குறை சொல்லாத மனிதன் இல்லை!”
இன்னொருவர், “அவங்க எதிர்பார்ப்பு ரொம்ப அதிகம். தான் தேவையான பாத்திரம் இருந்தா கொண்டு வரலாமே!”ன்னு சொன்னாங்க. இது நம்ம வீட்டுக்காரங்க ஹோட்டலுக்கு போறப்போ, ஊறுகாய், பப்பாடம் தனியா பாக்ஸ் எடுத்துப்போற மாதிரி தான்!
இப்படி பலரும் ஹோட்டல் வசதியில் ஏற்பாடுகள் குறை சொல்லும் போது, நம்ம தமிழ் வாசகர்களும், “சரி, சாப்பிடும் போது பாத்திரம் இல்லன்னா கைல சாப்பிடுறோம்! அதுக்காக யாரும் சண்டை போட மாட்டோம்ல!”ன்னு சொல்லுவாங்க.
இது போல, வாழ்க்கையில பல பேர் எதிர்பார்ப்பு அதிகமாக வைத்து, அதற்கான வசதிகள் இல்லன்னா, பூரணமா குறை சொல்ல வருது சாதாரணம்தான். ஆனா, அந்த குறைகளை நகைச்சுவையா எடுத்துக்கொண்டு, நாளைய தினமும் சிரிப்போட பார்க்கிறோம் என்றால், வாழ்க்கை இனிமையா தான் போகும்.
அப்படியே, உங்கள் ஹோட்டல் அனுபவங்களையும், வித்தியாசமான விருந்தினர்கள் குறைகளை, கீழே கமெண்ட்ல பகிர்ந்து மகிழுங்கள்! உங்களுக்கும் சின்ன பிளேட், பெரிய போர்க் குறை வந்த அனுபவம் இருந்தா, சொல்ல மறக்காதீங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: The size of the forks