ஓர் எலும்பு உறைக்கும் தொலைபேசி அழைப்பு – ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் அனுபவம்
"மாமா, இந்த ஹோட்டலில் வேலை பார்க்குறது ரொம்ப சாதாரணம் தான். ஆனால் வெளியிலிருந்து ஒரு அழைப்பு வந்துச்சுனா, உடம்பு முழுக்க பனிக்கட்டி ஊற்றுற மாதிரி ஆகும்!" – இதுதான், ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஒருவரின் உண்மை அனுபவம்.
ஒரு சாதாரண இரவு. ஹோட்டல் X-இன் முன்பணியாளர், தொலைபேசியை எடுத்தார். "Hotel X, good evening," என்றார். எதிர்புறம் ஒரு மெதுவான, குளிர்ந்த பெண்கள் குரல்: "நான் இப்போ disturb பண்ணுறேனானு நினைக்கிறீங்களா?" எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது என்று நினைத்த அவர், "இல்ல, சொல்லுங்க, எப்படி உதவலாம்?" என்று பதில் சொன்னார்.
ஆனால் அடுத்த கேள்வி, "எந்த விஷயத்தையும் பேச comfortable-ஆ இருக்கிறீங்களா?" – அந்த குரலில் ஏதோ குழப்பம், மன அழுத்தம். ஒரு சிறிய நிமிடம். அவர் மனதில் ஒரு விசித்திரமான அச்சம். உடல் நடுங்கியது. மூளை உறைந்தது. "இல்ல...அப்படியெல்லாம் இல்ல," என்று பதில் சொன்னார்.
"சரி," என்றாள். "நான் reservation-க்கும் hotel விஷயங்களுக்கும் இருக்கிறேன். வேற ஏதாவது உதவிக்கு, இது சரியான இடம் கிடையாது." என்று அவர் சொன்னதும், அந்த பெண்மணி அழைப்பை விட்டுவிட்டார்.
அந்த குளிர்ந்த குரல், அவர் எண்ணங்களில் இன்னும் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது.
ஹோட்டல் முன்பணியாளர்கள் – எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு அல்ல!
இந்த சம்பவத்தை ரெடிட்-இல் பகிர்ந்ததும், பலரும் உணர்ச்சிவயப்பட்டு கருத்து தெரிவித்தனர். “நீங்க சரியாகவே handle பண்ணீங்க,” என்று ஒருவர். “நம்மலோட வேலை reservation, check-in, checkout; மனநலம் சிகிச்சை அல்ல!” என்று மற்றொருவர்.
ஒரு விடியலில், இந்த பெண்மணி முன்பணியாளர் நண்பரையும் ஏற்கனவே அழைத்திருக்கிறார் என்று தெரிகிறது. “இந்த அம்மா depression-ல இருக்காங்க, crisis hotline-க்கு போக விரும்பவில்லை. ஹோட்டல் எல்லாம் இரவு நேரம் அமைதியா இருக்கும். அதனால்தான் இங்கத்தான் பேச வருகிறாங்க," என்று அவர் கூறியிருக்கிறார்.
நம்ம இலக்கணத்தில், ஓர் அப்பாவி வேலைக்காரனைப் பார்த்து மனக்கவலை எடுத்துக்கொண்டு பேசுவது சரியா? ஒருவர் சொன்னார், “நம்மை எல்லா சமயத்திலும் நல்லவங்கா இருக்க சொல்ல முடியாது. வேலையில இருக்கோம், மாறாக மனநல ஆலோசகரா வேலை செய்ய முடியாது!”
தமிழ்ச் சூழலில் – இப்படி ஒரு சம்பவம் வந்தா?
நம்ம ஊர் ஹோட்டல், லாட்ஜ், அல்லது அரசு அலுவலகங்கள் – எல்லாம் இரவு நேரம் அமைதியாய் இருக்கும் என்று சொல்வது இல்லை. ஆனாலும், ஒருவரிடம் திடீரென இப்படிச் சோகமான அல்லது குழப்பமான அழைப்பு வந்தால், நம்ம மனசு நொந்து போகும்.
"நம்ம ஊர்ல crisis helpline-க்கு போனா, அதுவும் busy தான். ஆனா ஹோட்டல் முன்பணியாளர் ஏன் மனநலம் கேட்கும் பிரச்சனைகளை கவனிக்கணும்?" என்று ஒரு பார்வையாளர் கேட்டிருக்கிறார்.
தலைவனுக்கு head-office-ல் இருந்து call வந்தா கூட, சில பேர் "இப்போ தான் owner call பண்ணுறேன், fire safety check பண்ணப்போறேன்," என்று பயமுறுத்துவார்கள். அதோடு, “அம்மா, என் வண்டியின் warranty-யை நீங்க extension பண்ணலையா?” என்று கேட்கும் தொல்லைகளும் உண்டு. அந்த அளவுக்கு வேலைக்கு வெளியே, தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளை எடுத்து பேசுவது ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்குத் தான் எதிர்பார்க்கப்படாது.
சின்ன சிரிப்பு – உணர்வும், நகைச்சுவையும்!
இந்த சம்பவத்தை படிச்ச பலர் வேற வழியில் பார்த்து நகைச்சுவையுடன் கருத்து தெரிவித்திருக்காங்க. “பைனாப்பிள் போட்ட பீட்சா பேசலாமா? இல்லையா, அப்போ African dung beetle-ன் வாழ்க்கைச்சுழற்சி பற்றி பேசலாமா?” என்று ஒருவர். இன்னொருவர், “என் நண்பர்கள் இருந்தா, அந்தக் காலரையே speaker-ல போட்டிருப்பேன் – தந்திரமான கேள்வி கேட்டிருப்பாங்க!” என்று சொன்னார்.
இதை மாதிரி, நம்ம ஊர்ல "பேச வேண்டியதை விட்டுவிட்டு, வேற வேற விஷயங்கள் பேச ஆரம்பிப்போம்!" என்பதுதான் சாதாரணம். வாடிக்கையாளருக்கு உதவ வேண்டியது தான் முதன்மை! ஆனாலும், எல்லா மனநிலை பிரச்சனைகளுக்கும் முன்பணியாளர்களும் தீர்வு அல்ல என்பதை இந்த சம்பவம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
முடிவுரை – உங்கள் அனுபவங்கள்?
இந்த அனுபவம், "நம்ம எல்லாரும் மனிதர்கள் தான். எப்போதும் சரியான பதில் சொல்ல முடியாது. சில சமயம் மூளை freeze ஆயிடும். அது தவறு கிடையாது," என்பதை நினைவுபடுத்துகிறது.
நீங்களும் இப்படிச் சோகமான, குழப்பமான, அல்லது காமெடியான அழைப்புகளை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்களுடைய அனுபவங்களை, கருத்துகளை கீழே comment-ல பகிர்ந்து சொல்லுங்க! இது போல் பெரிய மன அழுத்தம் கொண்டவர்கள், நம்ம ஊரிலோ, வெளிநாட்டிலோ, உரிய crisis helpline-ஐ பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே நம்ம கருத்து.
ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் கதையின் மூலமாக, மனித உணர்வுகளும், வேலைபார்ப்பவர்களின் எல்லைகளும் – இரண்டையும் நம்ம சமூகம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: The bone chilling phone call