உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

கடற்கரையில் “இடம் பிடிப்போம்” சண்டை – ஒரு வாசிப்பனின் சின்னத்திரு பழிவாங்கல்!

கடற்கரையில் மரங்களின் அடியில் நுழைந்திருக்கும் புத்தகம் வாசிக்கும் ஓய்வு குரூப் மற்றும் சோபா இருக்கைகள்.
வெள்ளி வெயிலின் கீழ் மரங்களின் அடியில் ஒரு சந்தோஷமான தருணத்தை அனுபவிக்க, நல்ல புத்தகத்தில் மூழ்கி ஓய்வெடுக்க இதுவே சிறந்த இடம்.

கடற்கரை என்றாலே நம்ம தமிழர்களுக்கு ஒரு தனி ப்ரியமே! சூடு, உப்பு வாசனை, காற்றில் பறக்கும் சுண்டல் வாசனை, வாசிப்பும், சிரிப்பும் – அப்படியே மனசு பசுமையா திளைக்கும். ஆனா, அந்த அமைதிக்குக் குறுக்கே யாராவது ‘இது என் இடம்!’ன்னு வாதாட ஆரம்பிச்சா, நம்மளால அமைதியா இருக்க முடியுமா? இன்று அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவம் தான் – ஒரு வாசிப்பனும், ஒரு ‘இடம் பிடிப்போம்’ ஜோடியும்; இருவரும் கடற்கரையில் எப்படி ‘சண்டையாடினார்கள்’ன்னு பார்ப்போம்.

"இது எங்க இடம்!" – கடற்கரை கதை ஆரம்பம்

இந்த கதையின் நாயகன் – 25 வயது பிரிட்டிஷ் பையன், புத்தகம் படிக்கலாம்னு கடற்கரைக்கு போறார். கடும் வெயிலில் ஓர் நிழல் தேடி தேடி, கடைசியில் நான்கு மரங்கள் இருக்கும் இடம் கிடைக்குது. இரண்டில் டெக் சேர்கள் கோ resort-ஆல் வைச்சிருக்காங்க. தனக்கு அந்த resort-னு உரிமை இல்லாததால், அவன் அவைங்க சேரில் உட்காராம, பக்கத்திலே தன்னோட தொட்டிலை விரிச்சு உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

ஒரு மணி நேரம் நிறைய காய்ச்சல், நீச்சல், புத்தகம் என அமைதியா இருந்த பிறகு, தன்னோட பையை தவறி டெக் சேரில் வைக்கிறார். அப்புறம் தான், கதை திருப்பு! 60 வயசு தாண்டிய ஓர் மூதாட்டியும், அவரோட கணவரும் வருகிறாங்க. கணவன் முகம் வறண்டு, கோபத்துடன், "நீங்க என் சேரில் பையை வைச்சிருக்கீங்க!"ன்னு சொல்ல ஆரம்பிக்கிறார்.

தமிழில் ‘இடம் பிடிப்பு’ கலாசாரம் – இதுக்குள்ளும் நம்மடா!

உங்க நினைவுக்கு வருமா? நம்ம ஊர்லயும் சினிமா டிக்கெட், பஸ் சீட், வீட்டு விழா இருக்கை – எல்லாத்திலும் "இந்த இடம் என் இடம்"ன்னு புடிச்சு வைத்துக்கொள்ளும் பழக்கம். ஒருத்தர் ஒரு துணியை போட்டா, அப்படியே அந்த இடம் அவருக்கேன்னு சொல்லிக்கிறோம். இங்கயும் அது தான்! அங்க ஜெர்மனியிலோ, ஆஸ்திரியாலோ கடற்கரை சன்னலில் 'டவல்' போட்டு, காலையிலேயே இடம் பிடித்து விடுவதைப் பற்றியும், பலர் கமெண்ட் பண்ணிருக்காங்க – "உடம்பு இருக்கேன்னா தான் இடம் உங்கது; இல்லனா, பிறருக்கு விடுங்க!"ன்னு நம்ம பழமொழியைப் போல்!

ஒரு கமெண்டர்னு சொன்ன மாதிரி – “உடம்பு இருக்கை பிடிக்குது, இல்லனா வேற யாராவது உட்கார்ந்துருவாங்க!” இதிலே நம்ம பஸ்ல “கால் வைக்கக் கூடாது, இடம் போயிடும்”ன்னு சொல்வது போலே!

மரியாதை இல்லாம பேசினா... பழிவாங்கும் நேரம்!

நாயகன் சொல்றார் – "அவர்கள் மரியாதை காட்டினால், நான் வேற இடம் சென்றிருப்பேன். ஆனா, அவங்க பேசும் போக்கு ரொம்பவே வெறுப்பூட்டியது." நம்ம ஊர்லயும், யாராவது பெரியவர்கள் மரியாதை இல்லாம பேசினா, உடனே நம்மளுக்கு ஒரு ஜில்லென கோபம் வரும். அதே போல இங்கயும், நாயகன் திரும்பி “நான் பொது கடற்கரையில் இருக்கேன், உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை?”ன்னு கேட்கிறார்.

அந்த மூதாட்டியும் மூதாரும் கோபத்தோடு, "நீங்க பைத்தியம்! என் சேரில் பையை வைச்சு விட்டீங்க!"ன்னு சத்தமிட ஆரம்பிக்கிறார்கள். நாயகன் அமைதியோடு, “வயசு வந்தவங்களுக்கு நல்ல நடத்தை தெரியவேண்டும்”ன்னு நம்ம ஊர் பெரியோரிடம் பேசும் அன்பில் சொல்ற மாதிரி பதில் சொல்கிறார். அப்புறம், மூதாரும், அவங்க மனைவியும் கடலில் நீந்தப் போய், நாயகன் போவாரா என பார்த்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

ஒரு கமெண்டர், “இதுபோன்றவர்களுக்காக கடற்கரை முழுக்க புனித இடமா வைத்துக்கொள்வது தேவையில்லை. பொது இடம் என்பதால் அனைவருக்கும் சம உரிமை!”ன்னு அழகாக சொல்கிறார். இன்னொருவர், “பிரபலமான கடற்கரை வீட்டில் வசிக்கும் பிரபலங்கள் கூட, ‘இது என் சொந்த கடற்கரை’ன்னு வாதாடினாலும், போலீசார் ‘இது பொதுப் பீச்’னு சொல்லி அனுப்புறாங்க!”ன்னு நம்ம ஊர்லும் இருக்கு ‘குடியுரிமை’ கலாசாரம் போலே.

கடைசி 'சேவல்' – மணல் வீச்சும், பின்னூட்டமும்!

நாயகன் கடைசியில் கிளம்பி செல்லும் முன், தன்னோட தொட்டிலில் இருந்த மணலை, அவ்வளவு நயமாய், அந்த மூதாரின் மேல் சற்று அதிகமாக உதிர்க்கிறார். அவன் கோபத்துடன் மணலை வீச, காற்று எதிராக வீசி, அந்த மணல் அவரே முகத்தில் விழுகிறது! வாசிப்பனும் சிரித்துக்கொண்டு “இது நீங்க என்மேல் வீசின மணல் தான்!”ன்னு சொல்லி, அவர்களை விட்டுவிட்டு கிளம்புகிறார்.

ஒரு கமெண்டர் சொல்வது போல – "நல்ல பழிவாங்கல்! வயசானாலும் நல்ல பழக்கங்கள் வரவேண்டும்." இன்னொருவர், “இந்த சம்பவம் இன்னும் அந்த ஜோடி வீட்டுக்குப் போய் கடற்கரை விவகாரம் பற்றி பேசிக்கிட்டே இருப்பாங்க!”ன்னு நம்ம பக்கத்து வீட்டு gossip மாதிரி சொல்லிருக்கிறார்.

முடிவு – பொது இடம், பொதுவாகவே!

இந்தக் கதையிலிருந்து நமக்கு தெரிந்துவிடும் ஒன்று – பொது இடம் என்பது அனைவருக்கும் சம உரிமை. மரியாதையா கேட்டா, நம்ம தமிழர் எப்பவும் உதவ தயார். ஆனா, அவமானப்படுத்தினா, நம்மளாலும் கொஞ்சம் ‘சின்னத்திரு பழிவாங்கல்’ செய்யதான் தோன்றும்! அடுத்த முறையாவது, யாராவது “இது என் இடம்!”ன்னு சொன்னா, “பொது இடம் எல்லாருக்குமே!”ன்னு சொல்லி, மனசு மகிழ்ந்துட்டு இருக்கலாம்.

உங்க அனுபவங்களும் பகிருங்க! கடற்கரையோ, பஸ்ஸோ, திருமணமோ – யாராவது இடம் பிடிச்சு, உங்களை போக சொல்லி வம்பு போட்டிருக்காங்களா? கீழே கமெண்டில் எழுதுங்க, ரசிப்போம், சிரிப்போம்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Deliberately outstaying my welcome on the beach🏖️