காரன் கடைக்குள் பேச பேச வந்தார், நடுவில் மெளனமாச்சு! – ஒரு வாடிக்கையாளர் உரையாடல் கலாட்டா

வேலைக்கு வந்த அதிர்ச்சியுள்ள பெண்மணியின் அனிமேஷன் படம், இன்ஸ்டாகார்ட் கடை பொருட்கள் விநியோகத்திற்கு இடையில் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறார்.
இந்த உயிர்வெற்றியான அனிமேஷன் காட்சியில், கரனின் உணர்வுகள் வெளிப்பட்டு, இன்ஸ்டாகார்ட் மூலம் கடை பொருட்கள் விநியோகிக்கும் வேலைக்கு எதிரான சவால்களை சமாளிக்கிறார். அவரது காட்சிகள், அதிர்ச்சி மற்றும் உறுதியை எடுத்துக்காட்டி, ஒரே நேரத்தில் இரவு வேளையில் நடைபெறும் வேலை சுழற்சியின் உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

நம்ம ஊரு கடைகளில் எல்லாருக்கும் தெரியும் – ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்த உடனே, “சார், எனக்கு இப்படி வேண்டும், சார்” என்று ஆரம்பிப்பாங்க. ஆனா, அங்க அமெரிக்காவிலே, Instacart மாதிரி ஆன்லைன் கடைகள், வேறு விதமான கலாட்டா. நம்ம வீடுக்கு பசும் பால் டெலிவரி மாதிரி, அவங்க ஆர்டர் போட்ட உடனே கடைபிடிக்கும் நேரமெல்லாம் கணக்கா! ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்கள் – குறிப்பாக “Karen” என்று அழைக்கப்படும் அவதாரங்கள் – எப்போதும் புதுசா ஒரு பிரச்சனையைக் கிளப்புவாங்க.

இந்தக் கதைக்கு நம்மும் சினிமா மாதிரி ஒரு பதினைந்து நிமிஷம் ரிலாக்ஸ் ஆகி, சிரிச்சுக்கிட்டு படிங்க. ஏன்னா, இதுல நம்ம ஊரு தெருவில் நடக்கிற விஷயங்கள் போலவே, வெளிநாடுகளிலும் “வாடிக்கையாளர் ராஜா” என்ற மனப்பான்மை இருக்கிறது!

ஒரு இரவு 8 மணிக்கு, கடையில் பணிபுரியும் நம்ம கதாநாயகி, ஒரு வாடிக்கையாளருடன் ரொம்ப சந்தோஷமாக பேசிக்கொண்டிருக்கிறார். அப்போ, கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு ஒரு பெண்மணி – நம்ம காரன் – புயல் போல உள்ளே நுழைந்துவிடறாங்க! “நான் Instacart-க்கு வந்திருக்கேன், ஏன் என் பொருளை என் காருக்கு கொண்டு வரலை?” என்று ஆரம்பிச்சு, சுருக்கமா சொன்னா, $4 காய்-பாக்கெட்டுக்கு ரெம்பி ஆத்திரத்தோட வாதம் ஆரம்பமாகுது.

அதுக்கு நம்ம ஊரு கடை ஊழியர் மாதிரி, “அம்மா, அந்த Instacart-க்கு நேரம்கடைசி 6 மணி, அதுக்கப்புறம் நாங்க notification-ஐப் பாக்க முடியாது” என்று நிதானமா பதில் சொல்றாங்க. ஆனா, காரனுக்கு அது பிடிக்கலை. “நீங்க போயி என் பொருளை எடுத்து வாங்க” என்று கட்டளையிட, அந்த ஊழியர் பெருமையா போய், ஒரு சின்ன பொருளை எடுத்து வந்து கொடுக்கிறார்.

இதோ, அடுத்த கலாட்டா – “நான் $4 கட்டினேன், ரீபண்ட் வேணும்!” அப்படின்னு வாதம். “Instacart-க்கு போய் பேசணும், நாங்க refund குடுக்க முடியாது” என்று சொல்ல, காரன் கோபத்தில, மேனேஜரை வர சொல்லுறாங்க.

அங்க தான் மாஸ்டர் ட்விஸ்ட்! மேனேஜர் வந்ததும், நம்ம காரன் திடீரென்று மெளனமாச்சு. பாத்தா, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி பேசி கொண்டிருந்தவங்க, இப்போ கண்கள் தரையில், வாயில் ஒன்னும் வரல, கை சுழற்றுறாங்க! ஆனா, நம்ம ஊரு பக்கத்தில இருக்குற மாதிரி, ஒரு “பக்கத்து வாடிக்கையாளர்” இங்கயும் இருக்காங்க – “அவங்க பேச முடியல, நீங்க ஏன் உதவலை?” என்று நம்ம ஊழியரைத் திட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க!

அது மட்டும் இல்ல, காரன் கை சைகைகள், wild gestures, அப்படின்னு கோடம்பாக்கம் சினிமாவில் மாதிரி காமெடி. ஆனா, நம்ம ஊழியர்களுக்கு இது புதுசல்ல. மேனேஜரும், “மடம், Instacart-க்கு தான் போய் பேசணும், நாங்க refund குடுக்க முடியாது” என்று மீண்டும் சொல்ல, காரன் கை விரித்து, கோபத்தோடு வெளியே போயிட்டாங்க.

இதிலேயே, Reddit-ல் பலர் கலாய்த்து எழுதிருக்காங்க. ஒருத்தர் சொல்வது போல, “இந்த காரனோட மூளை, என்ன அவ்வளவு கஷ்டமான சிக்னல் அனுப்புதோ, வாயே வேலை செய்ய மறந்துட்டு வெளியே போச்சு!” என்று நம்ம ஊரு பழமொழி போல தகுந்து வருகிறது – “மண்டையில பட்ட காயம் வாயில் தெரியும்!”

இன்னொருத்தர், “நம்ம ஊரு குழந்தைகள் மாதிரி, பேச முடியாது என்று நடிக்கிற மேடையில், sympathy வாங்குறாங்க போல” என்று எழுதியிருக்கிறார். இந்த மாதிரி காரன்கள், சில நேரம், தன்னம்பிக்கை குறைவு, அல்லது selective mutism (அதாவது, அதிகமான மன அழுத்தத்தில் பேச முடியாமலிருக்கும் நிலை) இருக்கலாம் என்று ஒரு பக்கம் விவாதமா நடந்தாலும், பெரும்பாலானவர்கள், “இது தூய்மையான ‘என்னே, நான் ஏன் இப்படி பேசவேண்டும்?’ என்ற திமிரு” என்று கருதுகிறார்கள்.

சிலர் கலாட்டாவை சிரிப்பாக எடுத்துள்ளனர் – “அவங்க buffer ஆகி, Ctrl+Alt+Del போட்டு restart பண்ணிட்டாங்க போல!” என்று நம்ம ஊரு IT பையன்கள் சொல்வது போலவும், “இப்படி ஒரு மந்திரம் கிடைச்சா, எல்லா காரன்களையும் மெளனப்படுத்தலாம்!” என்று நக்கல் பண்ணும் கமெண்ட்களும் உண்டு.

மேலும், ஒரு வாடிக்கையாளர் பக்கத்தில இருந்து, “உங்கடா, நீங்க பெரியவர்களா, வார்த்தை பேசுங்க!” என்று சொல்லும் நம்ம ஊரு அம்மாவ்கள் மாதிரி, “நீங்க பெரியவர்கள், பேசுங்க!” என்று கேட்கும் கமெண்டும் வந்திருக்கிறது.

அதாவது, கடைகளில் “வாடிக்கையாளர் ராஜா” என்றாலும், அந்த ராஜாவுக்கு கொஞ்சம் பொறுமையும், மரியாதையும் இருக்கணும். இல்லாட்டி, ஒரு நாள், வாயே வேலை செய்ய மறந்துடும் – அது கோபத்தாலோ, திமிராலோ, இல்லையென்றால் sympathy வாங்கும் யோசனையாலோ!

இந்த சம்பவம் நமக்கு என்ன சொல்லுது? நம்ம ஊரு கடைகளிலும், வெளிநாட்டிலும்கூட, மனிதர்கள் ஒரே மாதிரிதான். சின்ன விஷயத்துக்கு சும்மா பெருசா ஆக்ரோஷம் காட்டுவோம், ஆனா நம்ம மனதை திறந்து பேசினா, எல்லாம் சரியாக முடியும். இல்லாட்டி, காரனைப்போல, நடுவில் மெளனமாதான் ஆகணும்!

நீங்க இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர் ரகசியங்களை சந்தித்திருக்கீங்களா? உங்கள் அனுபவங்கள், நக்கலும், கருத்துகளும் கீழே பகிருங்க! அது வரைக்கும், கடையில் சிரித்துக்கொண்டே வேலை பாருங்க!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Karen goes nonverbal halfway through her rant