கால்சை மட்டுமே கவனிக்க சொன்ன சூப்பர்வைசர் – அதைப் பின்பற்றிய பணியாளர்களின் கலக்கு!
“இங்க பாருங்க, நம்ம வேலைக்கு வந்து பத்தாண்டு ஆகுது. மேலாளருக்கு நம்ம மேல முழு நம்பிக்கை, எதுவும் கணக்கெடுப்பு இல்லாம, எல்லா வேலைகளும் ஒழுங்கா நடந்துகிட்டே இருக்கு. ஆனா இந்த மாதிரி அமைதியைக் கலக்க வந்தவங்க யாரு தெரியுமா? புதிய சூப்பர்வைசர்!”
சில காலத்துக்கு முன்னாடி நடந்த ஒரு அலுவலக கதையை சொல்ல வந்தேன். நம்ம ஊர்ல கூட அடிக்கடி நடக்கக்கூடியது தான் – நண்பர் வட்டத்திலிருந்து வந்த மேற்பார்வையாளர், திடீர்னு “நான் மாற்றம் கொண்டுவரப்போகிறேன்!”ன்னு எடுத்து வைத்தார்.
புதிய சூப்பர்வைசர், பாஸ் உடன் நல்ல உறவு வைத்திருந்தவராம். வேலைக்காக பதவி உயர்வு கிடைச்சது இல்ல, பாஸுக்கு காதல் ஆலோசனை சொன்னதுக்காக! இதுலயே நம்ம ஊரு ‘வேலையால் அல்ல, வேற ஏதாச்சும் காரணத்தால’ பதவி சேர்நதுக்கு ஒரு சின்ன பழமொழி கூட இருக்கு – “அறிந்தவன் அல்ல, நெருங்கியவன் மேலாளன்!”
“இனிமேல், எல்லாரும் எவ்வளவு கால்சை எடுத்து பேசுறீங்கன்னு கணக்கேடுப்பேன். அடிச்சிவிடும் வேலைக்காரங்க யாரும் இருக்கக் கூடாது!”னு பெரிய அறிவிப்பு.
அவங்க என்ன கேட்டாங்கன்னு கேட்டீங்கனா: “அண்ணா, டிக்கெட், ஈமெயில், பிரிண்ட் வேலை – இவை எல்லாமே சுமாரா நேரம் எடுத்துக்குப்போகுது. இதை எப்படி கணக்கெடுக்கப்போறீங்க?”
“அதெல்லாம் கணக்கெடுக்க முடியாது. இப்போ எப்படியும் முடியாது. கால்ச் தான் முக்கியம்!”னு பதில்.
சரி, நல்லா. அப்போ எங்க பணியாளர்களும் அப்படியே செய்ய ஆரம்பித்தாங்க. கால்ச் வந்தா உடனே எடுத்து பேசணும். ஈமெயில் எழுதி இருக்கீங்கனா, பக்கம் வைக்கணும். டிக்கெட் வேலை நடக்குதுனா, பஸ்ஸை பிடிச்சு நிறுத்தி, கால்ச் எடுக்கணும்.
சில நாட்களில் shared mailbox-ல் ஈமெயில்கள் குவிய ஆரம்பிச்சது. டிக்கெட் போர்டல்-ல் வேலைகள் அப்படியே அசைவில்லாமல் கிடக்க ஆரம்பிச்சது. பிரிண்டர் முன்னாடி காகிதங்கள் மலையாக குவிய ஆரம்பிச்சது.
வேற பகுதி அலுவலகத்திலிருந்தும், கிளை அலுவலகங்களிலிருந்தும், வாடிக்கையாளர்களும் “இங்கயும் வேலை நிறைய குவிஞ்சிருக்கு போலயா?”ன்னு கேட்க ஆரம்பிச்சாங்க. ஒருத்தர் நேர்ல வந்து, “நான் அனுப்பின ஈமெயிலுக்கு பதில் வரவே இல்ல. என்னாச்சு?”ன்னு நேரில் வந்து கேட்டாராம்!
அப்போ எல்லாரும் ஒரே அழகு – “சூப்பர்வைசர் சொன்ன மாதிரி, கால்ச் தான் முக்கியம்!”ன்னு பதில்.
சில நாட்களில், மேலாளரே அந்த சூப்பர்வைசரை அழைச்சு கூப்பிட்டு பேசினார். வெளிய வந்ததும் அவங்க முகம் சுளிச்சு பறந்தது. உடனே Teams-ல் msg – “எல்லா வகை வேலைகளும் முக்கியம். ஒற்றை வேலை மட்டும் முக்கியம் இல்லை.”
அவ்ளோதான்! அந்த ‘performance tracking’ போலிசி ஒழுங்கா மாயம். பழைய மாதிரி எல்லாரும் தன்னால முடிந்த வேலை எல்லாம் செய்தாங்க. 30 வருஷம் நடந்தது போல அமைதியும் திரும்பி வந்தது.
இதுல ஒரு பெரிய பாடம் இருக்குது. “கடலைக்காரன் கடலை விற்கும் போது, கடலி விற்று முடிச்சதும் தான் கணக்கு.” – நம்ம ஊரு சொற்றொடர் மாதிரி. வேலை செய்றவங்களை விட, வேலை கணக்கெடுப்பதில் கூட மேலாளர்கள் கவனம் செலுத்த ஆரம்பிச்சா, அந்த வேலை பாதிக்கப்படும்.
Reddit வாசகர்களும் இதுல கலந்துக்கிட்டாங்க. ஒருத்தர் சொன்னது, “நீங்க எதை அளவிடுறீங்கன்னு பார்த்து தான், அந்த வேலை செய்யும் மக்கள் அதை முக்கியமா எடுத்துக்குவாங்க.” Goodhart’s Lawன்னு மேற்கோள் போட்டாங்க.
மற்றொருவர், “புதிய மேலாளர்கள் தங்களால வேலைக்கு ஒரு மாற்றம் கொண்டு வந்ததால தான், தங்கள் முக்கியத்துவம் தெரியும் என நினைப்பாங்க. ஆனா, பழைய அமைப்பு சரியாக இருந்தா, அதுபோலவே விடுங்க. இல்லன்னா, எல்லாம் குழப்பம் தான்!”னு சொன்னாங்க.
இன்னொரு வாசகர், “எப்போமே பதவி உயர்வு அத்தனையும் வேலைக்காக கிடைக்காது. பல நேரம் மேலாளருக்கு நெருங்கியவர்கள் தான் வாய்ப்பு வாங்குவாங்க. அதுல யாரும் புதியதில்லை!”ன்னு நம்ம ஊரு அலுவலக அரசியலோட ஒப்புமை சொன்னார்.
“நம்ம ஊருலும் இதே மாதிரி தான். ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் புது மேலாளர் வந்தா, பழைய அமைப்பை மாற்ற முயற்சி பண்ணுவாங்க. ஆனா, குழப்பம் நடந்த பிறகு தான் பழைய அமைப்புக்கு திரும்புவாங்க!”ன்னு வேறொரு நண்பர் கலகலப்பா சொன்னார்.
அடிக்கடி இது போல வேலை செய்யும் பணியாளர்களும், மேலாளர்களும் ஒரு விஷயத்தை மறந்து விடுறாங்க – “எல்லா வேலைக்கும் தனி முக்கியத்துவம் இருக்கு. எதை மட்டும் முக்கியம்னு நினைச்சீங்கன்னா, பிற வேலைகள் தானா கைவிடப்பட்டு, வேலைக்கே பாதிப்பு வரும்.”
அதாவது, “ஓட்டுனர் கவனமா பஸ்ஸை ஓட்டினாலும், டிக்கெட் கட்டாத பயணிகள் இருந்தா, முன் சீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தா கூட பயணமா முடியாது!”ன்னு நம்ம ஊரு பஸ் அனாலஜி போட்டுக்கலாம்!
முடிவில், இந்த கதையிலிருந்து நம்ம ஊரு அலுவலகத்துக்கும் ஒரு நல்ல பாடம் – மேலாளர்கள், வேலை செய்யும் முறையை புரிந்து, பணியாளர்களை நம்பி விடுங்கள். அவர்கள் தங்களால் நல்லது செய்வாங்க. கணக்கெடுப்பு, கண்காணிப்பு – எல்லாம் ஒரு அளவுக்கு தான். அதிகமா நடந்தா, வேலை தானாகவே கெட்டுப்போகும்!
நீங்களும் உங்கள் அலுவலகத்தில் இதுபோல வேறெந்த அனுபவங்களை சந்தித்திருக்கீர்களா? கீழே கருத்தில் பகிர்ந்து பேசுங்க! நம்ம ஊரு அலுவலக கதைகளுக்கு முடிவே இல்ல, உங்க அனுபவமும் சேர்த்தால் இன்னும் ரசிக்கலாம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Supervisor says phones are all that matter. Okay then!