கெவின்' கதை: பதினாறு ஆண்டுகள் பள்ளி, புழுக்கத்துக்கு ஒரு லெஜண்ட்!
“நம்ம ஊரில் ஒரு சொல்வழக்கம் இருக்கு – ‘வெளியே பார், Kevin மாதிரி இருக்காதே!’” என்றால் நம்புவீர்களா? இது வெறும் உருவகம் இல்லை; உண்மையில் ‘கெவின்’ என்றொரு மனிதர் இருந்தார். அவர் வாழ்க்கை முழுவதும் பைத்தியக்கார சம்பவங்களோடு, அலுவலகத்தில் எல்லாரையும் சிரிக்க வைத்தாராம். இதோ, அவரைப் பற்றிய சில அற்புதமான (சும்மா சொல்லல, ரொம்பவே அற்புதம்!) சம்பவங்கள்.
ஒரு காலத்தில், ஒரு நண்பர் தனது அலுவலகத்தில் ‘கெவின்’ என்ற சக ஊழியருடன் பணிபுரிந்த அனுபவத்தை Reddit-இல் பகிர்ந்தார். அந்த பதிவை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு "காமெடி கலவன்" படங்களை நினைவூட்டும் அளவுக்கு நகைச்சுவையும் வியப்பும் கலந்தது.
பள்ளி வாழ்க்கையின் நீண்ட பயணம் – பதினாறு ஆண்டுகள்!
நம்மில் பலர் பன்னிரண்டு அல்லது பதினொரு ஆண்டுகள் பாடசாலை போய் தள்ளிக்கொண்டு வந்திருக்கலாம். ஆனா இந்த கெவின், நம்ம எல்லாரையும் பின்னுக்கு தள்ளி, பதினாறு ஆண்டுகள் பள்ளியில் படிச்சிருக்கார். ‘ஒரே ஊர், ஒரே பள்ளி’யும் இல்ல; ஒவ்வொரு ஊரிலும் நான்கு ஆண்டுகள், அதுவும் தென் கலிபோர்னியா, வட கடற்கரை, ஊர் பெயர் கூட தெரியாம! நம்ம ஊர்லயே பக்கத்து ஊர் பேரு தெரியாம “நான் அங்க படிச்சேன்” சொன்னா, எப்படியிருக்கும்? இதே மாதிரி தான் கெவின் செய்தார்.
பள்ளி நினைவுகள் என்ன கேட்டா, “அது ஒரு கடற்கரையில்தான், பெயர் தெரியலை, ஆனா நானும் அங்கதான்!” – இதுக்கு மேல் மேச்சிக்க முடியுமா? ஒரு சமூக உறுப்பினர் கேட்டது போல: “பதினாறு வருடம் பள்ளியில் இருந்தவர், பத்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு தான் பட்டம் வாங்குவார் போல!” என்கிறார்.
கணினி வகுப்பு காமெடி – ‘பவர்’ பட்டன் தான் பாடம்!
2010-ல் கெவின் ஒரு கல்லூரி நிலை கணினி வகுப்பில் சேர்ந்தார். அந்த வகுப்பில் மூன்று முறை, ஒரு மணி நேரம், ஒரே ஒரு விஷயம் தான்: கணினியை ‘ஆன்’ செய்வது எப்படி என்று! அதாவது, ஒரு பட்டனை அழுத்தி உட்கார்ந்திருப்பது மட்டுமே. நம்ம ஊர்லயே "வீடியோ கேம் கேட்கும் பேரான்" மாதிரி! கெவின் சொன்னார்: “அது தான் முழு வகுப்பு.” நண்பர் சொல்றார்: “உங்க கடன் வாங்கிய பணம் எனக்கு இல்லை, நீங்க என்ன வேணும்னா படிங்க!”
அது மட்டும் இல்ல, கெவின் சொன்னார் – “என் வைர்லெஸ் மவுஸ் ரொம்ப எடை, AAA பேட்டரி மாற்ற முடியாது.” ஆனா, 40 அவுன்ஸ் தண்ணீர் பாட்டிலை தூக்கி தூக்கி குடிக்கலாம்; மவுஸ் மட்டும் எடை அதிகம்! நம்ம ஊர்லயே, "கொக்கில் எறும்பு" மாதிரி ரொம்ப எளிதான விஷயத்துக்கு கூட சோம்பல் காட்டுவதை நினைவூட்டுகிறது.
கெவின் அலுவலகத்தில் – குளிர்ச்சி, வெப்பம், மற்றும் பரபரப்பான கதைகள்
குழப்பம் இல்லாமல் கெவினை விவரிக்க முடியாது. “71 டிகிரி மேல வேலை செய்ய முடியாது, 72 க்கும் கீழே முடியாது. 73 குளிர், 70 வெப்பம்!” – இது கேள்வி பட்டதும் நம்ம ஊரு பந்தல் கல்யாணங்களில் "AC அதிகம், பசிக்குது" என்று பாட்டிகளும், "AC இல்லை, வெயில் தாங்கல" என்று மாமாக்களும் கூச்சல் போடுவது போல!
குளிர் காலத்துல, லேசான ஹூடியும், இல்லாத தொப்பியும், கையுறையும், கழுத்துத் துணியும் இல்லாமல் தோளில் சுமந்து அலுவலகத்தில் வந்தார். பாவம் கெவின், நாள் முழுக்க ‘குளிர், குளிர்’ என்று புலம்பினார். ஆனா, இரவு படுக்கும்போது, இன்றைய பாதுகாப்பு முறைகள் இருக்கும்போதும், ‘space heater’-ஐ படுக்கைக்குள் வைத்து சூடு செய்யும் பெரிய ‘அசத்தல்’!
ஒரு சமயம் ஒருவர் கூறியிருந்தார் – “இவர் வேலை செய்யும் இடத்தைப் பற்றி யாரும் உங்களிடம் சொல்லினாரா? இப்படி ஒருவர் எப்படி வேலைக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டார்?” அதற்கு இன்னொருவர் நம்ம ஊருக்கு பொருத்தமாக: “அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் தான் வேலை பார்த்தாராம்!” என்கிறார். கமெண்ட் பார்க்கும் போதே, நம்ம ஊரு ‘போஸ்ட் ஆபிஸ்’ னு அசிங்கம் செய்யும் கதைகள் போல தான்!
“எல்லாம் தெரியும், ஆனா ஒன்னும் தெரியாது” – கெவின் வகை மனிதர்கள்
அலுவலகத்தில் ஒரு வேலை செய்ய முடியாது என்று சொல்லிவிட்டு, மற்றபடி வேறொரு நேரத்தில் அதே வேலையை சும்மா செய்து கொண்டிருக்கிறார் கெவின். உணவுக்காகவும், வேலைக்காகவும் தனக்குப் பிடிக்காத விஷயங்களுக்கு சோம்பல் காட்டும் நடிப்பு! நம்ம ஊரு “இது என் வேலையில்லை” என்று தட்டிவிடும் ஊழியர்களும், சின்ன சின்ன வேலைக்கு "சத்தம்" போடும் உறவினர்களும் நினைவுக்கு வருகிறார்கள்.
கூடவே, மூன்று நிமிடத்திற்கு ஒரு கதை – “நானும் அப்படி செய்தேன், நானும் அப்படி படித்தேன், நானும் அந்த விளையாட்டில் ஹீரோ!” என்கிற கெவின், ஒரே பார்வையில் எல்லாம் பார்த்து, உண்மை தெரியாமல் போய் விட்டார். சமூகத்தில் ஒருவர் சரியான முறையில் கேள்வி எழுப்பினார்: “கெவின் மாதிரியானவர்கள் எப்படி பெரியவர்களாக வளர்கிறார்கள்?”
நமக்கென்ன பயன்? – சிரிப்பும் சிந்தனையும்
இந்த கெவின் கதையை படிக்கும்போது, நம்ம எல்லாருக்கும் எங்காள ஊரு அலுவலகங்களிலும், குடும்பங்களிலும் ஒரு “கெவின்” இருக்கிறார்களா என்று தோன்றும். எளிதான வேலைகளுக்கு சோம்பல், எல்லாவற்றிலும் ‘நானும்! நானும்!’ என்று கதைகள், சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவராக நடிக்காதவர்கள் – இது உலகம் முழுவதும் ஒரே மாதிரி தான்!
அவரது கதைகளை நம்ம ஊரு நகைச்சுவை படங்கள் போல ரசிக்கலாம். அதே சமயம், சற்றே சிந்திக்கவும் வேண்டும் – இப்படிப்பட்ட அலட்சியத்தையும், பொய்யையும் நாம் அனுமதிக்கலாமா? இல்லை என்றால், நம்மிடம் இருக்கிறது என்றால் எப்படி சமாளிப்பது?
முடிவில்…
நீங்களும் உங்கள் அலுவலகத்தில், வீட்டில், நண்பர்கள் கூட்டத்தில் "கெவின்" மாதிரி ஒருவரை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? அவர்களின் புது புது காமெடி சம்பவங்களை கீழே கமெண்ட் செய்யுங்கள்! உங்கள் கெவின் கதை நிச்சயம் இன்னும் சிரிப்பை தரும்!
நன்றி, மீண்டும் சந்திப்போம் – உங்கள் அடுத்த அலுவலக சிரிப்பு கதையுடன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Kevin did 16 years of high school