சோக்கர் பயணக்குழு பயணத்தில் ‘சூப்பர்’ பயணியின் சரசமா சண்டை!
"சார், இந்த பையில் ஐந்து கிலோ அதிகம் இருக்குது... எடுத்து விடுங்க இல்ல அத்தனை அதிக கட்டணம் கட்டணும்!"
இப்படி ஒரு நாளும், விமான நிலையத்தில் டிக்கெட் கவுண்டரில் நின்று, பயணிகளின் பையையும் மனதையும் தாங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த பணியாளர், எதிர்பாராத ‘விருந்தினரை’ சந்தித்தார். இந்த விருந்தினர், சாதாரண பயணி இல்ல, ஒரு சோக்கர்(குழந்தை கால்பந்து) பயணக் குழுவின் கோச்! அந்த கோச்சர் எப்படி நடந்தார் தெரிஞ்சுக்கணுமா? நம்ம ஊரு திருமண வீட்டில் ‘நான் மாப்பிள்ளை பக்கம்’னு சொல்லிட்டு தானே எல்லாத்திலும் சிறப்பு கேட்கறாங்க, அதே மாதிரி தான்!
விமான நிலையம்... ஆனா நம்ம ஊரு கல்யாண மண்டபம் போல!
விமான நிலைய டிக்கெட் கவுண்டர், நம்ம ஊரு கல்யாண மண்டபத்தில் சாபாட்டு பந்தலுக்கு முன் நிக்கற மாமா மாதிரி தான். ஒருத்தர் வந்து, ‘மாமா எனக்கு இன்னும் ஒரு பூரி கூட கொடுங்க’னு கேட்க, இன்னொருத்தர் ‘எனக்கு ஸ்பெஷல் லட்டு வேணும், நான் மாப்பிள்ளை பக்கம்’னு வம்பு செய்வார். இங்கும் அதே கதை!
இங்குள்ள கதாநாயகர் – ‘கிரங்கி’ கோச், ஒரு பெரிய பையை தூக்கிட்டு, ஒரு பாவம் குழந்தையையும் இழுத்துக்கொண்டு வந்தார். பையில் அதிக எடை. பணியாளர் சொன்னார், "அதிக எடை, கட்டணம் கட்டணும், இல்ல எடுத்துட்டு நகத்துங்க..." ஆனா நம்ம கோச், "நான் சூப்பர் ஷைனி மெம்பர்! எனக்கு எந்த கட்டணமும் இல்லை!" அப்படின்னு ரொம்ப உயர்ந்து பேச ஆரம்பிச்சார்.
அந்த பணியாளர் சாமியார் மாதிரி மனசில் நினைச்சார், ‘நீயும் சூப்பர் ஷைனி, நானும் சாமியார்! ஆனா, கணினில உங்க பேர் எங்கும் இல்லைப்போ!’ ஆனாலும், வாதம் பண்ணி ஏதோ ஒரு சமாதானம் செய்தார்.
"நான் VIP... என்னை பேணணும்!" – கோச் பெருமை
இந்த கோச்சர், நம்ம ஊரு ரயில்வே ஸ்டேஷனில் 'முதன்மை பயணி'னு கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் ஒருவர் போலவே! "Priority tag வேணும், நான் சூப்பர் மெம்பர்!" எல்லாம் கணினியில் இல்லை, ஆனாலும், பணியாளர், "சரி, போங்கப்பா, உங்க மனசு சந்தோஷமா இருந்தா போதும்"னு ஒரு tag ஒட்டிவிட்டார். வாயில் பேசிக்கொண்டே, அடுத்த Boarding Pass-ல் ‘Zone D’னு வந்திருச்சு. "இல்லை, நான் Zone A, அதான் எனக்கு சலுகை!"
அவர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? பசங்க காலேஜில் லேட் போட்டா, சீட்டில் இருக்குற மதிப்பெண்களை கடைசியில் வெள்ளை பேனாவில எழுதுற மாதிரி, Zone D-யை கிறுக்கி, A-னு எழுதினார்!
அந்த பயணக் குழுவில் உள்ள குழந்தைக்கு Boarding Pass எடுத்தார்; அவளுக்கு கடைசி வரிசை. கோச் மட்டும் முதல் வரிசை. இந்த மாதிரி தான், நம்ம ஊரு கல்யாண வீட்ல, "மாப்பிள்ளை பக்கம் மட்டும் சாப்பிட்டுட்டு போயிருவாங்க!" பாக்கி பசங்க எல்லாம் சாம்பார் வாங்க வர வர, பாதி சாதம் தண்ணியில மிதக்கும்!
பணியாளர் புலம்பல், சமூகவலை விருப்பங்கள்!
இந்த சம்பவத்துக்கு Reddit-ல் ஒரு ரசிகர், "வாடா, நான் ரோட்கடைல வேலை பார்த்தப்போ நம்ம ஊரு கிரிக்கெட் குழு பஸ்சா வந்தா, ஓடி ஓடி கழிப்பறை சுத்தம் பண்ணனும். இவங்க எங்க வாழ்க்கையையே haunted பண்ணிருக்காங்க!"னு ரொம்ப கலக்கு!
இன்னொருத்தர், "ஹாக்கி பசங்க rowdy அடிச்சா, போலீசே பயந்து ஓடுவாங்க; சோக்கரில் அடிச்சா, நடுங்கி விழுந்து, umpire-க்கு வாய்க்கு வாயாக ரெட் கார்டு கேட்டுடுவாங்க!"னு நம்ம ஊரு பஞ்ச்-லா சொல்லிருக்கார்.
ஒரு பெரிய கருத்தாளர் சொன்னார், "இப்படி வீணான வாடிக்கையாளர்களுக்கு அடிமை போனோம்னா, அவங்க அடுத்த தடவைக்கு இன்னும் அதிகம் கேட்குவாங்க. நல்ல பணியாளர்களுக்கு உரிமை கொடுக்கணும், வெறும் வாடிக்கையாளர்களுக்காக எல்லாம் வேலைக்காரங்க sacrifice பண்ண வேண்டாம்!"
இதெல்லாம் நம்ம ஊரு அஞ்சல் நிலையத்துல ‘முதலில் வந்தவருக்கு முன்னுரிமை’னு போட்டாலும், எப்போதுமே ‘பெரிய ஆளு’யா வந்தவங்க line-ஐ தாண்டி போயிடுவாங்கலா, அதுபோல தான்.
பணியாளர்களின் பொறுமை – நம்ம ஊரு யதார்த்தம்!
இந்த சம்பவம் ஒரு விமான நிலையம் என்றாலும், நம்ம ஊரு பஸ்நிலையம், ரயில்வே ஸ்டேஷன், திருமண மண்டபம், எங்கயும் நடந்திருக்கலாம். "நான் பெரிய ஆளு, எனக்கு சலுகை வேணும்"னு வம்பு செய்யும் பயணிகள் எங்கும் குறைவில்லை.
அது நம்ம ஊரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் ஆனாலும் சரி, பெரிய காரில் வந்த ‘விஐபி’ விருந்தினர்களும், "எனக்கு சப்பாத்தி போட்டா மட்டும் மஞ்சள் பூ அருந்தி, ஸ்பெஷல் பாயசம் குடிக்கணும்"னு மோசம் செய்யும் கதை போலவே தான்.
இதில் இருந்து எது கற்றுக்கொள்ளுறது? பணியாளர்களுக்கு பெரிய மனசு, பெரிய பொறுமை; ஆனால் எல்லா முறையிலும் வாடிக்கையாளருக்கு அடிமை போக வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நல்லவங்க நல்ல முறையில் கேட்டா ஒன்று, ஆனா ‘நான் தான் ராஜா!’னு கேட்டா, பணியாளர் மனசில மட்டும் சிரிச்சுட்டு, வெளில ‘சரி பாஸ்’னு சொல்லும் நாடகம் தான்!
முடிவுரை: உங்களுக்கும் அனுபவம் இருக்கா?
நம்ம ஊரு வேலைக்காரர்களுக்கே இந்த மாதிரி சம்பவங்கள் ரொம்பவே பரிச்சயம். விமான நிலையம் இருக்கட்டும், ஹோட்டல் இருக்கட்டும், பஸ்நிலையம் இருக்கட்டும், "நான் பெரிய ஆளு"னு சொல்வது எல்லா கலாச்சாரத்துலயுமே இருக்குது.
உங்களுக்கு இந்த மாதிரி ‘சூப்பர்’ வாடிக்கையாளர்களோட சம்பவங்கள் நடந்திருக்கா? அல்லது, பாசமா நடந்த பணியாளர்களை சந்திச்சிருக்கீங்களா? கீழே உங்கள் கருத்துக்களை பகிருங்க!
நம்ம ஊரு பணியாளர்களுக்கு, "Stay strong!" – ஆனா எப்போதுமே உங்கள் பொறுமையையும், மனித நேயத்தையும் மறக்காதீங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: In which your humble narrator pisses off a youth soccer coach