சத்தம் வாய்ந்த ஊடலை எதிர்கொண்ட அண்டை வீட்டுக்காரர்கள் – ஓர் இசை பழிவாங்கல் கதை
ஒரு ஊர் சும்மா அமைதியாக இருக்குது என்றால், அங்கே வாழும் மக்கள் மனசு நிம்மதியோட இருப்பாங்க. அவ்வப்போது வெளியில யாராவது சந்திக்க நேர்ந்தாலும், எதையும் பெருசா பேசாம உடனே வணக்கம் சொல்லி, தங்களோட வேலை பாத்துக்கிட்டு போயிடுவாங்க. நம்ம ஊரு பக்கத்துல இப்படி அமைதி – ஆனால் அந்த அமைதியைக் கெடுத்துவிட்டார்களே புதிதாக வந்த அண்டை வீட்டுக்காரர்கள்!
இது நடந்தது ஒரு இரவு – நிம்மதியா 1 மணிக்கு படுக்க போனேன். அடுத்த நிமிஷமே, "டூம், டம், டக்!" என்று திடீரென சத்தம் கேட்டு எழுந்தேன். என்ன விஷயம் என்று பார்த்தா, என் வீட்டின் வலது பக்க யூனிட்டில் யாரோ இரவு 2 மணிக்கு குடியேற ஆரம்பிச்சிருக்காங்க! இரவில குடியேறுறது எனக்கு பெரிய பிரச்சனை இல்லை. ஆனா, சுவர் தள்ளி, இரும்பு கதவு அடிச்சு, மெயின் கதவை வளைய அடிச்சு, நிம்மதியையே நாசமாக்கிட்டாங்க. கீழே இருந்த இன்னொரு அண்டை வீட்டுக்காரர் கூட வந்துபார்த்தார். அந்தப் பெண் மன்னிப்புக் கேட்டாங்க, ஆனா அவரோட வார்த்தைகள் எல்லாமே, "நீங்கள்தான் ஒழுங்கில்லாதவங்க" மாதிரி அர்த்தம் வந்துச்சு! நல்லவரளா இருந்தேன், அதையும் பொறுத்துக்கிட்டேன்.
பிறகு காலையில் கீழே போனப்ப, படிக்கட்டும் வாசலும் முழுக்க உடைந்த துணிக்கொக்கிகள் சிதறி கிடந்தது. அதே பாதையில போனாலே புது வீட்டுக்காரர்கள் கதவை அடைஞ்சு போயிருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சிரும். இதையும் ஸ்வாலா விட்டேன்.
நாளை மறுநாள், தோட்டம், சுத்தம், குப்பை எல்லாத்தையும் கவனிக்கிற கேர்டேக்கர் புது அண்டை வீட்டுக்காரர் குப்பை பையில் பழச்சீல், காய்ச்சீல் போட்டிருக்காங்க என்று புலம்பினார். இவங்க ஒழுங்கில்லாத பழக்கத்தாலதான் எனக்கு சந்தேகம் வந்துச்சு.
இன்று காலை, என் வீடு-அவர்கள் வீடு இடையில இருக்கிற சுவரைத் தாக்கி, சத்தம் போட்டு, தொடக்கமா படம் பொருத்துற மாதிரி லேசா தட்டி விட்டாங்க. ஆனா, மறுநிமிஷம் அந்த "தட் தட் தட்" எனும் சத்தம் பெருசாயிடுச்சு! காதில் பட்டை போடணும் போலிருந்துச்சு. ஒரு பார்வை, "ஒரு முன்னறிவிப்பு குடுத்திருக்கலாம் இல்லையா?" என்று மனசு கேட்டது.
இப்போ பாருங்க – நம்ம ஊர் நிம்மதிக்காக, நானும் ஒழுங்கா இசை 80 decibelக்கு கீழே தான் கேட்பேன். ஆனா, இவர்களுக்கு அந்த மரியாதை இல்லையே! உடனே என் speaker-ஐ 70% volume-க்கு வைத்து ஒலிக்க விட்டேன். ஆனா, மனசுக்குள்ள, "நீங்க மரியாதை காட்ட மாட்டீங்க, நானும் போகுதான்!" என்று பட்டாசு வெச்சேன். அதுவும் போதும் என நினைக்கல, speaker-ஐ 90% volume-க்கு போட்டேன். அப்படியே இசை முழங்க, அவங்களுக்கு உணர வைத்தேன் – இனிமேல் என் இசையின் சக்தியோடவே வாழணும்!
இதுல பெரிய கதை எல்லாம் இல்ல – ஆனா, இப்படி சத்தம் போடும் அண்டை வீட்டுக்காரர்களுக்கு, "ஒலி குருதி" காட்டினால்தான் புரியும் போல!
இது நம்ம ஊர்லயும் நடக்காதா? பல பேருக்கு இப்படி அண்டை வீட்டுக்காரர்கள் சத்தம் போட்டாலும், அப்படி பழிவாங்கும் விஷயங்கள் நம்ம ஊரிலும் நிறைய. ஒருவரு வாசகர் சொல்வார், "நான் வீட்டில் இருக்கும்போது பக்கத்து வீட்டு பசங்கள் காலை 6 மணிக்கு DJ music போட்டு ஆடுவாங்க. ஒருநாள் பொறுமை போய், சப்வூஃபர் volume full-ஆ காட்டி, 'முருகா! முருகா!' devotional songs ஒலிக்க விட்டேன். அப்புறம் உத்தரவாதம், நிம்மதியா இருக்க ஆரம்பிச்சாங்க!"
மற்றொருவர் சொல்லுறார் – "என் பக்கத்து வீட்டில் இரண்டு குடிகாரர்கள். தினமும் இரவு முழுக்க சத்தம் போடுவாங்க. ஒரு நாள் காலை 9:30க்கு என் காரை அவர்களோட ஜன்னல் முன்னாடி நிறுத்தி, Van Halen ஒலிக்க விட்டேன். ஒரே சத்தம்! அவங்க வெளிய வந்துட்டு 'போதும்'ன்னு கத்தினாங்க. ஆனா, இன்னும் இரண்டு முறை செய்தேன். அப்புறம் இரவு முழுக்க அமைதிதான்!"
இன்னொருவர், "அண்டை வீட்டுக்காரர் காதல் இரவு கொண்டாட முயற்சிச்சாங்க. நானும் Rammstein பாடலை 90% volume-ல் ஒலிக்க விட்டேன். அப்புறம் ஒரே அமைதி!" என்று கூறுகிறார். நம்ம ஊர்லயும் இது மாதிரி, "பொய்கை வண்ணாரப்பேட்டையில் பக்கத்து வீடு சத்தம் போட்டா, நாம அதை விட பெரிய speaker-ல ஆஞ்சநேயர் சாப்தம் போட்டா, உடனே அமைதியா போய்விடும்" என்பது பழைய மரபு!
இதில் சிலர் "சத்தத்துக்கு சத்தம் தான் பதில்" என்கிறார்கள். ஆனால், மற்றவர்கள், "இதில் பாவம், அமைதியாக இருந்த மற்ற அண்டை வீட்டுக்காரர்களும் பாதிக்கப்படுவார்கள்" என்று சிரமம் தெரிவிக்கிறார்கள். உண்மைதான் – ஒருவருக்காக அனைவரும் பாதிக்கப்படக்கூடாது.
அதே நேரத்தில், சிலர் "இது எல்லாம் apartment culture-ல் சாதாரணம். படத்தை சுவரில் போடுறதுக்கு முன்னறிவிப்பு கேட்க முடியுமா? இல்லையே!" என்று பேசுகிறார்கள். நம்ம ஊர்லயும், குடியிருப்பு வகையில் எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் நிம்மதியா இருப்பது சிரமம் தான்.
இதை படித்த ஒரு வாசகர், "நீங்க landlord-க்கு சொல்லி, hammer-க்கான அனுமதி இருக்கா, பார்!" என்று அறிவுரை சொல்கிறார். மறுசிலர், "இப்படி சத்தம் போட்டா, சில சமயங்களில் ஆபத்து கூட இருக்கலாம்" என்று எச்சரிக்கையும் விடுத்திருக்கிறார்கள்.
சிலர் எப்போதும் நகைச்சுவை பாணியில் – “Baby Shark 10 hours version-ஐ 90% volume-ல் போட்டா, யாரும் சத்தம் போட மாட்டாங்க!" என்று கூறுகிறார்கள். இதை நம்ம ஊர்ல, “குமாரி முத்து கதைகள் 8 மணி நேரம் play பண்ணுங்க, எல்லாம் செட்!” என்று சொல்லும் மாதிரி!
இது போன்ற சம்பவங்கள் நம்ம ஊரிலும் அதிகம். நம்மிடம் யாராவது மரியாதை இல்லாமல் நடந்துக்கிட்டாங்கனா, சில நேரம் நல்ல முறையில் பேசிக்கொள்ள முயற்சி செய்யலாம். ஆனா, சில சமயம் – "கை கொடுத்தால் தலை கேட்கிறார்கள்" என்பதுபோல், குருதி தேவையான சமயங்களில், நம்ம ஆற்றலை காட்ட வேண்டி வரும்!
முடிவில், நம்ம ஊரின் பழமொழி போல – "அறம் செய விரும்பு, ஆனால் தேவையாயின், குருதி காட்டவும் தயங்காதே!" என்பதே முடிவு.
நீங்களும் உங்கள் அண்டை வீட்டுக்காரர்களுடன் இப்படியான சத்தம் சண்டைகளில் சிக்கியிருக்கீங்களா? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்! அடுத்த கட்டுரை உங்கள் கதைவுமாக இருக்கலாம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Inconsiderate neighbors met my loudspeaker