சொந்தமாக செக்-இன் செய்யும் சோதனை: ஓர் ஹோட்டல் ஊழியரின் கஷ்டக்கதை
“வாங்க சார், எதுக்கும் காத்திருக்க வேண்டாம், நாமே நம்ம செக்-இன் செய்து கீ எடுத்துக்கலாம்!” — இப்படி சொன்னால் உங்களுக்குப் பிடிக்குமா? ஆனா, இந்த லட்சணத்தில், ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் அந்த பாவம் ஊழியருக்குதான் நிம்மதி கிட்டவே இல்லை!
நம்ம ஊருல ஒரு சின்ன ஹோட்டல் கிட்ட பிழைத்து வந்திருக்கிறான் ஒரு நண்பன். ‘Self Service Check-in’ பண்ணறது நம்ம ஊருக்கு புதுசு கிடையாது; ஆனா, அங்க என்ன பண்ணிருக்காங்கன்னா, ரொம்ப ஸ்மார்ட் ஆகக் காட்டிக்கொண்டு எல்லாம் தானே பண்ண சொல்லி, ரொம்ப பெரிய கஷ்டம் உருவாக்கிட்டாங்க. ஆரம்பத்தில் பணம் சொரிந்தது, இப்போது தண்ணீர் போல காசு பாக்குறாங்க. அதுல கூட, தேவையான இடத்தில் செலவு செய்யவே மாட்டாங்க!
இதோ, இந்த ஹோட்டலில் செக்-இன் பண்ணணும்னா, உங்கள் பெயர், வெளியேறும் தேதி, உங்களுக்கு தேவையான சப்பிளிமெண்ட், பணம் கட்டல், எல்லாம் நீங்களே பண்ணணும். அதுக்கப்புறம், நீங்களே உங்கள் கீ கார்டைப் பிரிண்ட் பண்ணணும்! யோசிச்சுப் பாருங்க, பஜாரில் ATM-ல் போய் பணம் எடுக்கற மாதிரி தான்; ஆனா, இங்க எல்லாம் குடும்பம், பசங்க, மூத்தவர்கள் வந்து குழப்பம் செய்து விடுறாங்க.
முதலிலேயே பிரச்சனை, ஒரே பேரில் ஒரு குழுமம் வந்தா, எல்லாரும் தனித்தனி அறை எடுத்தா, ஒவ்வொருவரும் தனியா செக்-இன் பண்ணணும். அதுக்காக, ‘Booking Reference’ தேவை. யாராவது அந்த நம்பர் தெரிந்துகிட்டு வர்றாங்களா? நம்ம ஊர்ல காளான் கடையிலே கூட காசு கொடுத்து ரசீது வாங்குற பாட்டி கூட, அப்படி எல்லாம் நம்பர் எடுக்க மாட்டாங்க! அதுல மேல், ஒரே நேரத்தில் 15 பேரும் வந்தா, அங்க ஒரு கலவரம்!
அந்த நாள், ஐந்து குழுமங்கள் ஒரே நேரம் வந்துருக்காங்க; ஒவ்வொன்றும் குறைந்தது மூன்று அறைகள். ஓபன் பிளான், ரிசெப்ஷன் டெஸ்க் கூட இல்லாத இடத்தில் எல்லாரும் வந்து நின்று, “நான் முதலில செக்-இன் பண்ணணும்!”ன்னு சத்தம் போடுறாங்க.
Booking Reference இல்லாமல் குழப்பம்; இருந்தாலும், எல்லாரும் மூன்றாம் பக்கம், மடிக்கணினியில் விழுந்து, “எனக்கு எது Twin Room?”ன்னு கேட்குறாங்க. “அது எல்லாம் இல்லைப்பா, நீங்க சொல்லவே இல்லையே!”ன்னு சொல்லி, வேறொரு சண்டை. மேலுமா, நாயும் கூட்டிக்கொண்டு வந்துள்ளீர்கள், சொல்லவே இல்ல! அதற்காக, இன்னொரு பணம் வசூலைச் செய்ய முயற்சி பண்ணணும். ஆனால், அந்த ‘Pre-auth’ வசதி அந்த Booking System-க்கு தெரியாது.
இதெல்லாம் நடக்க, ஒரு பக்கத்தில் ஒரு அம்மா, “ஏங்க, என் பசங்க தூங்க இடமே கிடையாதே!”ன்னு அழுதுகிட்டிருக்காங்க. இன்னொரு பக்கத்தில், “எனக்கு கார்க்கிங் செய்யணும் — இப்பவே!”ன்னு வாதையிட்டு நின்றுகிட்டிருக்காங்க.
இதிலேயே சிரிப்பான சம்பவம், ஒரு குடித்த இருவரும் வந்து, “நாங்க பணம் கட்டிட்டோம்!”ன்னு வாதை. ஒரே பேரு, ஆனா நம்ம ஹோட்டல் இல்லை, வேறொரு நாடு, வேறொரு முகவரி, வேறொரு புக் பண்ணும் இணையதளம் — எல்லாம் வேற. ஆனாலும், “நாங்க தான்!”ன்னு பிடிவாதம்.
இதைப் பார்த்து, அந்த ஊழியர் மனதில், “ஏன் இந்த சுயச்சேவை செக்-இன்? எல்லாம் நாசமாகட்டும்!”ன்னு புலம்பும் நிலைக்கு வந்திருக்கார்.
அந்த Reddit-ல், ஒருத்தர், “இங்க உங்களை வெறும் தோற்க வைக்கத்தான் திட்டமிட்ட மாதிரி இருக்கே!”ன்னு அனுதாபஞ்சொல்லி இருந்தாராம். அதற்கு அந்த ஹோட்டல் ஊழியர், “இது தான் எங்க வாழ்க்கை; சகித்துக்கொண்டுதான் இருக்கணும்!”ன்னு நம்ம ஊரு பசங்க மாதிரி சுருக்கமாக பதில் சொல்லி விடுறாரு.
நம்ம ஊர்ல இருந்தா, ஒரு பெரிய குடும்பம் வந்தா, ரிசெப்ஷன்ல அம்மா சாம்பார் பண்ணும் பாட்டி போல எல்லாரும் சேர்ந்து சந்தோஷமாக பேசி, குழப்பம் வந்தாலும் சிரிச்சுப்போயிடுவோம். ஆனா, அங்க, சுய சேவை செக்-இன் ஆபத்து தான்!
இதுல இருந்து நமக்கு ஒரு நல்ல பாடம் — தொழில்நுட்பம் நல்லது, ஆனா மனிதர்கள் இல்லாமல் வேலை செய்ய விட முடியாது! நம்ம ஊரு ஆளுங்க, ரிசெப்ஷனில் ஒரு அக்கா இருந்தா, “பா, உனக்கு Twin Bed வேணுமா? நாயும் வந்திருசா? சரி, போய் உட்கார்; நான் பார்த்துக்கறேன்!”ன்னு எல்லாம் சமாளிச்சிருப்பாங்க.
கணினி எல்லாம் நல்லது, ஆனா மனித ரசம் இல்லையென்றா, ஹோட்டல் வாழ்க்கை சுவை குறையும்! உங்களுக்கென்ன நினைக்குது? உங்கள் அனுபவங்கள் எப்படியிருக்குது? கீழே கருத்தில் பகிர்ந்து சிரிக்க வையுங்கள்!
— உங்கள் நண்பன், தமிழில் உங்களுக்கு கதைகள் சொல்லும் ஒருவன்.
அசல் ரெடிட் பதிவு: Self Service Check-in Can Rot