சாமான்ய ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு... ஆனா அதுக்கு பின்னாடி நடந்த காமெடி!
"மாமா, என் பை எங்கோ தொலைஞ்சிருச்சு!" – இந்த மாதிரி ஒரு குரல் கேட்டதுண்டா? பெரும்பாலான தமிழர்கள் இந்த சூழ்நிலையை அனுபவிச்சிருப்போம். வேலையில இருக்கும்போது, திடீர்னு ஒரு வெளிநாட்டு வாடிக்கையாளர் போல ஒரு அழைப்பு வந்தா, நம்ம மனசு எல்லா சினிமா காமெடி சீன்களும் ஞாபகம் வருது. ஆனா, இப்போ சொல்றேன் ஒரு உண்மை சம்பவம் – நேரில் நடந்தது, நம்ம ஊர் ஸ்டைலில் சொல்லப்போகிறேன்.
தொலைந்த பை, தொலைந்த மனசு!
ஒரு பெரிய கடையில் வேலை பார்க்கும் ஒருவர் சொல்றார் – "நான் வேலை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். ஒரு வாடிக்கையாளர் போன் பண்ணி, 'முதல்ல வணக்கம், நான் உங்கள் கடைக்கு 20 நிமிஷம் முன்னாடி வந்தேன். என் பைலே காணோம். கடையில் விட்டுட்டு போனேனோனு சந்தேகமா இருக்கு'ன்னு சொன்னார்." நம்ம ஊரில், இந்த மாதிரி ஒரு பையா தொலைக்கணும், அப்புறம் வீடு முழுக்க தேடிக்கணும்; கடைசியில் அம்மா சொல்வாங்க, "ஏய், நீ சீரியசா தேடுனியா?"
இங்கேயும் அதேதான் நடந்துளாம். அவர் இன்னும் பதில் சொல்லல, பின்னாடி ஒரு மெலிதான பெண் குரல் – "உங்க ஜாக்கெட் ஜேப்ல இருக்கு, முட்டாள்!" அப்படின்னு சத்தம். அடுத்த நிமிஷம் நம்ம வாடிக்கையாளர், "ஐயோ, விட்டுடுங்க! சோரி, இழுக்கறேன். உங்க நாளே நல்லா போகணும், புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்!"ன்னு சொல்லி போன் வெட்டிவிட்டார்.
தமிழ் வீடுகளில நடக்கும் இதே காமெடி!
இதுலயே நம்ம பக்கத்து வீட்டு சினிமா டச். வீட்டிலே எதாச்சும் தொலைந்தா, "அம்மா, என் சில்லரை எங்க?" "அப்பா, என் மோட்டார் சைக்கிள் சாவி?" – எல்லாம் எங்கோ கிடைக்கும், கடைசியில் அம்மா-அப்பா சொல்வாங்க: "நீ பாத்திருக்கீயா? பாக்குற வசதியில இல்லையா?" இதே மாதிரி தான் இந்த கடை ஊழியருக்கும் நடந்தது. இந்த சம்பவம் ஒரு வகையில் நம்ம தமிழர்களுக்கு ரொம்பவே நெருக்கமானது.
ஒரு வாடிக்கையாளர் போன் பண்ணி, கடை ஊழியருக்கு வேலை அதிகமாக்காமல், கடைசியில் ஒரு நல்ல வாழ்த்து சொல்லி போய் விட்டார். இது தான் நம்ம ஊரு கலாச்சாரம் – தப்பிச்சாலும், சிரிச்சாலும், வாழ்த்து சொல்ல மறக்கமாட்டாங்க.
கூட்டஞ்சு சிரிச்ச கமெண்டுகள்
இந்த சம்பவத்தை Reddit-ல பகிர்ந்த உடனே, பலரும் நம் தமிழர்களைப் போல் கலகலப்பா கமெண்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. ஒருவர் எழுத்திருக்கிறார், "ஒரு அன்பான அயலவர் கூட நல்ல வாழ்த்து சொன்னா, நாளே வாடா வாடா மாதிரி இருக்கும்!" இன்னொருவர், "இந்த மாதிரி அழைப்புகள் வரும்போது, நான் என்ன பண்றேன் தெரியுமா? ஒரு ரூபாய்க்கு ஒரு பை கிடைக்கும் மாதிரி, நானும் என் பையை எத்தனை தடவை வெறிச்சேன்!"
கூடவே, இன்னொரு சம்பவம் – வங்கியில் வேலை பார்த்தவர் சொல்றார், "ஒரு வாடிக்கையாளர் போன் பண்ணி, டெபிட் கார்டு கிழிஞ்சுட்டு போச்சுன்னு சொன்னார். பின்னாடி வீட்டில ஒருத்தர், 'பழைய குளிர்சாதன பெட்டியில் பாத்தியா?'ன்னு கேட்டாங்க. பாருங்க, அங்க தான் கார்டு கிடைச்சது!"
ஆனா, நல்ல மனசு இருந்தா போதும்
சில சமயம் வேலை இடத்துல நம்ம நாளே டப்பாக்கி போயிடும். ஆனா, ஒரு வெளிநாட்டு வாடிக்கையாளர் கூட, "உங்க நாளே சிறப்பா போகணும்!"ன்னு வாழ்த்து சொன்னா, அந்த சந்தோஷம் ரொம்பவே பெரியது. நம்ம ஊரு தாத்தா நாத்தான் மாதிரி, "வாழ்க வாழ்க வளமுடன்"ன்னு சொல்லுறதுன்னா, உலகம் எங்க இருந்தாலும் மனசு நல்லா இருந்தா, அதுவே போதும்.
இந்த சம்பவம் நம்மை என்ன சொல்லுது? சில சமயம் நாமே நம்ம பொருட்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாம ஏங்குறோம்; ஆனா, வீட்டில ஒருத்தர் சின்ன குரலில் சொன்னா, உலகமே சரியான இடத்துக்கு திரும்பும்! நம்ம ஊரு கலாச்சாரமும் இதையே சொல்லுது: "பயப்படாதே, பையை இழந்தாலும், நகைச்சுவை உணர்ச்சியை இழக்காதே!"
உங்களுக்கே இது நடந்திருக்கா?
இந்த மாதிரி சம்பவம் உங்களுக்கும் நடந்திருக்கா? உங்கள் பை, சாவி, செல்போன், புத்தகம் – எதையாவது தேடி அலையிட்டு, கடைசியில் அது நம்ம கையில் இருந்ததை பார்த்து சிரிச்சிருப்பீங்க. அதல்ல, வீட்டில் இருந்து அம்மா அல்லது நண்பன் ஒரு வார்த்தை சொன்னதும், "ஐயய்யோ! நானே முட்டாளா இருந்தேன்னு" நினைச்சிருப்பீங்க!
உங்கள் அனுபவங்களையும் கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க. நம்ம ஒவ்வொருவரும் இந்த உலகத்தில் ஒரே மாதிரி தான் – ஒரு பையை இழக்கிறோம், ஆனா ஒரு சிரிப்பை கண்டுபிடிக்கிறோம்!
நன்றி நண்பர்களே! இந்த கதை எப்படி இருந்தது? உங்களுக்கும் ஈர்ப்பு தர்ந்ததா? உங்களது கமெண்டுகளை பகிர மறக்காதீங்க. அடுத்த முறை உங்கள் பை தொலைந்தா, முதல்ல ஜாக்கெட் ஜேப்ல பாக்க மறந்திடாதீங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Not the worst phone call I've ever taken.