“சார்”னா யார்? – ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் நகைச்சுவை அனுபவங்கள்!
“சார்” என்று அழைத்தால் கோபம், “மேடம்” என்று அழைத்தால் வேறு கோபம்! இந்த உலகம் எப்படிச் சுழலுது என்றே கேட்கும் அளவுக்கு, ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் வாழ்வு நம் ஊர் சாப்பாட்டு சோறு போலவே ருசி, குழப்பம், சிரிப்பு கலந்தது தான்!
ஒரு அமெரிக்க ஹோட்டலில், முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த நண்பர் ஒருவர் தன்னுடைய அனுபவங்களை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். பாலின அடையாளம், நாகரிகம், வாடிக்கையாளர் மனசாட்சி, எல்லாம் கலந்த ஒரு கலக்கல் கதை! நம்மோட தமிழ் வாழ்க்கையிலும் இது போன்ற சூழ்நிலை வருமா? வாசிப்போம், சிரிப்போம்!
“சார்”, “மேடம்” – வாடிக்கையாளர் அடையாளம் கசக்கும் கசப்புகள்
அந்த நண்பர் சொல்வதைப் பாருங்க: ஒரு ஆணை “மேடம்”னு அழைத்தார்; அவர் சிரிச்சிட்டாராம். ஆனா ஒரு பெண்ணை “சார்”னு அழைக்க, அவங்க HR-க்கு போயி, “இவனை வேலைக்கு வைத்திருக்க கூடாது!”னு கூச்சல் போட்டாராம்! இப்படி ஒரு நேரடியான சிரிப்பும், மறுபுறம் கோபமும் – வாழ்வில் யாருக்கும் தோன்றும் குழப்பம்தான்!
நம்ம ஊரிலும் இது சார்ந்த அனுபவம் உண்டு. சில சமயங்களில், குரல், தோற்றம், உடை, கண்ணாடி – எல்லாம் கலந்திருக்கும் போது, யாரை எப்படி அழைப்பது என்பது ஒரு பெரிய சவால்தான். ஒருவேளை, நம் ஊரில் “அண்ணா”, “அக்கா”, “மாமா”, “அத்தை” மாதிரி பொதுவான சொற்கள் இருந்தாலும், வேலைப்பளுவிலும், அதிகாரப்பூர்வ உரையாடலிலும் தவறு செய்யும் வாய்ப்பு எப்போதும் உள்ளது.
இதையடுத்து அந்த நண்பர், “இனிமேல் நான் ‘சார்’, ‘மேடம்’, ‘மிஸ்டர்’, ‘மிஸ்ஸ்’ என எந்தவொரு பட்டமும் பயன்படுத்த மாட்டேன்” என்று தீர்மானிக்கிறார். “எல்லாம் தவறான புரிதல்கள் தான், யாரும் சண்டை போட வேண்டிய அவசியமே இல்லை” – இதுதான் அவருடைய அனுபவத்திலிருந்து எடுத்த பெரிய பாடம்.
ஒரு கழிப்பறை – பெரிய விவாதம்!
நம்ம ஊரில், “பொது கழிப்பறை உண்டு”னு சொன்னா, மக்கள் பெரும்பாலும் “சரி, வரிசை பார்த்து போயிடலாம்” என்று சமாளிக்கிறார்கள். ஆனா அந்த ஹோட்டலில், ஒரு பாட்டி மட்டும் வரிசையில் நிற்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாமலே, “உங்க லாபியில் மட்டும் ஒரு கழிப்பறையை வைத்திருக்க எப்படி கூடும்?” என்று சட்டம், சமத்துவம், வசதிகள் – எல்லாம் சொல்லிக் கொண்டு வாதம் செய்தாராம்!
அந்த முன்பணியாளர் மனதில் நினைத்தது: “போனோஸ் (Poconos) என்ற இடத்திலிருந்து 9 மணி நேரம் காரில் பயணம் செய்து கடற்கரை ஹோட்டல் வந்த பாட்டி, கழிப்பறை குறைச்சல் பற்றி தான் குறை சொல்ல வந்திருக்கிறாரா?” எப்படியும் அவருக்கு தனிப்பட்ட அறையில் கழிப்பறை இருக்கிறது. எதற்காக இப்படி விவாதம்? நம்ம ஊர் பாட்டிகள் கூட, “பொறுத்துக்கோ, பாப்பா!”னு சொல்லி போகும்!
“மெயிட்” இல்லை, “ஹவுஸ்கீப்பர்” தான் – மரியாதை சொற்களில் மரியாதை இருக்கணும்
இந்த நண்பர் சொல்வதை பாருங்க: “வாடிக்கையாளர்கள் நம்ம ஊரு வேலைக்காரர்களை ‘மெயிட்’ (maid) என்று அழைக்கிறார்கள். அது பழைய காலத்தில் சமயம் இருந்தாலும், இப்போது அது மரியாதையற்றது. ‘ஹவுஸ்கீப்பர்’ (housekeeper) என்பது தான் சரியான சொல்” என்று தெளிவாகக் கூறுகிறார்.
அவருடைய அனுபவத்தில், சிறந்த ஹவுஸ்கீப்பர் ஒருவர் ஆணாக இருந்தாராம். அவரை யாரும் “பட்லர்” (butler) என்று அழைக்கவில்லை; ஆனால், “மெயிட்” என்றால் பெண்களுக்கு மட்டும்தான் என்று எண்ணம். நம் ஊரோடு ஒப்பிடும்போது, “வேலைக்காரி”, “சுத்தம் பண்ணும் ஆள்” போன்ற சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுவது போலவே, மரியாதை உணர்வும், பண்பும் மிக முக்கியம்.
ஒரு கருத்தாளர் நக்கலாக, “பட்லர் என்றால் வீட்டை மேற்பார்வை 보는வன், மெயிட்/ஹவுஸ்கீப்பர் என்பது சுத்தம் செய்வவர். அதனாலேயே பிரித்து அழைக்கணும்” என்று சொல்கிறார். ஆனால், அந்த முன்பணியாளர், “எனக்கு, யாரும் ‘மெயிட்’ என்று அழைத்தால் உடனே திருத்தி சொல்வேன்; இன்னும் செய்யவும் செய்கிறேன்!” என்று சொல்லும் போது, அதில் ஒரு தனி மரியாதை தெரிகிறது.
“சார்” – “மேடம்” – “அண்ணா” – “அக்கா”: ஒரு கலப்புக் கலாசாரம்!
Reddit-ல் வந்த மற்ற கருத்துக்களும் இதைச் சுற்றியே சுற்றுகின்றன. ஒருவர் சொல்வார், “இங்கிலீஷில் பாலினத்திற்கு சார்ந்த பட்டங்களை தவிர்த்து, ஒரு பொதுவான மரியாதை சொல் இருந்தா நன்றாக இருக்கும்!” நம்ம ஊரு தமிழ் மொழியில் “அய்யா”, “அம்மா”, “சார்”, “மேடம்”, “அண்ணா”, “அக்கா”, “மாமா” – எல்லாம் பொதுவாகவே மரியாதையை வெளிப்படுத்தும்.
ஒரு கருத்தாளர் நகைச்சுவையாக, “எல்லாரையும் ‘அண்ணா’, ‘அக்கா’னு கூப்பிடுறது நம்ம ஊரு ஸ்டைல்; உங்க ஊரு ஸ்டைல் ‘ஸார்’, ‘மேடம்’!” என்று சொன்னால், இன்னொருவர், “எல்லாரையும் ‘ஹலோ ஹியூமன்ஸ்!’ (Hello Humans!) என்று கூப்பிடுங்கள்!” என்று நகைச்சுவை செய்துள்ளார்.
இன்னொரு அனுபவம்: ஒரு பெண் தன்னுடைய குரல் பன்னிரண்டு வயது பிள்ளையாக இருக்கும், வயது மூப்பை அடைந்த பிறகும், எங்கும் போனாலும் “உங்க அம்மா இல்லையா?” என்று கேட்பார்கள். இது நம்ம ஊரில் சாதாரண விவகாரமே – குரல், தோற்றம், குறி எல்லாம் அடிப்படையில் நம்மை மதிப்பிடுகிறார்கள்.
முடிவும், உங்கள் கருத்தும்
இந்த அனுபவங்களும், கருத்துகளும் நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றன. ஒருவரை எப்படி அழைக்க வேண்டும்? மரியாதை, பண்பாடு, பாலின அடையாளம் – அனைத்தும் கலந்த ஒரு உலகம். நம்ம ஊரிலும், “அண்ணா”, “அக்கா”, “ஐயா”, “அம்மா” என மரியாதையுடன் கூப்பிடும் பழக்கம் இருக்கிறது. ஆனால், ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் தனித்துவமான அடையாளம் இருக்கிறது என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நீங்களும் உங்களுடைய வேலைவாய்ப்பில், மருத்துவமனையில், அரங்கில், அல்லது குடும்பத்தில் – ஒருவர் பாலின அடையாளம், வயது, சமூக நிலை பற்றி தவறான புரிதலில் சிக்கிய அனுபவம் உண்டா? அந்தச் சூழ்நிலையை எப்படி சமாளித்தீர்கள்? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே கருத்தில் பகிருங்கள் – உங்களோடு சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Pronouns and similar random memories