உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

சார், எனக்கு இது போதாது!' — விமான ஊழியர்களும் வாடிக்கையாளர் சேவையின் உண்மை முகமும்

விமான பணியாளர்கள், பயணத்தில் ஏற்படும் சிரமங்களை பிரதிபலிக்கும் அசந்தம் மற்றும் உரிமையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.
இந்த சினிமாடு காட்சியில், விமான பணியாளர்களின் அசந்தம் மற்றும் உரிமையின் கலவையான உணர்வுகள் பயணத்தில் இருக்கும் சிரமங்களின் அடிப்படையை வலிமையாக பதிவு செய்கின்றன. விமான தாமதங்களின் நகைசுவையான பக்கம் மற்றும் வானில் உருவாகும் விசித்திர உரையாடல்களை நாங்கள் ஆராய்வதில் எங்களுக்கு சேருங்கள்!

ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசையில் வேலை செய்தால், அங்கும் இங்கும் வாடிக்கையாளர்களின் பலவகை முகங்களைப் பார்க்க நேரிடும். சிலர் சிரித்துக் கொண்டு வருகிறார்கள்; சிலர் புலம்பிக் கொண்டு போகிறார்கள்; சிலர், "நான் தான் இங்குள்ள ராஜா!" எனக் காட்டிக்கொள்கிறார்கள். ஆனாலும், விமான நிறுவன ஊழியர்கள் – அதிலும் குறிப்பாக விமானத் தாயார் ஒருவருடன் நடந்த ஒரு சம்பவம், இந்த கதையின் நடுவில் இருக்கிறது.

இது ஒரு வெறும் ஹோட்டல் அனுபவம் இல்லை; நம்மில் பலர் வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் "நான் மட்டும் தான் முக்கியம்!" என்ற மனப்பான்மை கொண்டவர்களின் அரங்கேற்றம். அந்த ஹோட்டல் ஊழியர் அனுபவம், நம்மைப் போலவே ஒவ்வொருவரையும் சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைக்குமே!

"அவசரமாம், சலுகை வேணுமாம்!" — ஒரு விமானத் தாயாரின் பார்வை

அந்த நாள் ஒரு சாதாரண மாலை. ஹோட்டலுக்குள் ThatWay Airlines-இன் விமானத் தாயார் ஒருவர், முகத்தில் சிறிது கோபமும், அடக்கமற்ற நம்பிக்கையுமாக வந்தார். "என் அறையில் ஹீட்டர் வேலை செய்யவில்லை. உடனே மாற்றி வேணும்!" என்று முன்பே தொலைபேசியில் கூறிவிட்டு, நேரிலே வந்திருந்தார்.

அவங்க உடன் இரு பைகள் மட்டுமே இருந்தாலும், அறை மாற்றம் ஒரு பெரும் துன்பம் போல நடந்தார். அப்போது தான், இவர் கேட்ட அந்த வார்த்தை எல்லாம் மேலானது:

"இது எல்லாம் எனக்கு ஏதாவது சலுகை வேணும், உணவு வவுச்சர் கூடத் தரலாமே!"

இந்தக் கேள்விக்கே நம் ஹோட்டல் ஊழியருக்கு "மனதில் ஒரு கணக்கு கணக்கல்" நடந்தது. "இந்த அறை அவர் பணம் செலுத்தாமல், கம்பெனி செலவில்தான் தங்குகிறார்; அத்துடன், இது ஒரு சாதாரண இடமாற்றம்தான்; அதற்கு இன்னும் என்ன சலுகை?" என்ற எண்ணம்.

"காபி வவுச்சர் கொடுத்தா, முகம் சுளிக்கிறாங்க!" — நம்ம ஊர் கலாச்சாரத்துக்கும் நுட்பம்

அந்த ஊழியர் முதலில் "இலவச பிரேக்ஃபாஸ்ட் வவுச்சர்" போட ஆசைப்பட்டார். ஆனால், அதற்கு முன்பே, "காலை உணவு கடை திறக்கும் நேரத்துக்குள் இவர் போயிருப்பார்" என்று நினைத்து, "இலவச காபி வவுச்சர்" ஒன்றை கொடுத்தார். நம் ஊரில், சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கு "சரி, இது போதும்" என்று மனதைப் போக்கிக்கொள்வது வழக்கம். ஆனால், இந்த விமானத் தாயார், "இது தானா நீங்க தரப்போகும் சலுகை?" என்று முகம் சுளித்தார்!

"நான் காபி குடிக்கவே மாட்டேன். இது சரியில்லை. உங்களால எனக்கு இவ்வளவு துன்பம், வேறொரு நல்ல சலுகை வேணும்!" என்றார்.

அப்போது, அந்த ஊழியர் இன்னும் சிரித்த முகத்துடன், "மார்க்கெட்டிலிருந்து ஒரு சிறு ஸ்நாக் எடுத்துக்கொள்ளுங்க" என்று சொன்னார். அந்த விமானத் தாயார், "இதுதான் என் துன்பத்துக்கு ஏதாவது" என்றபடி, பசுமையாக புறப்பட்டார்.

"வசதிக்கு எல்லை இருக்குது!" — சமூகக் கருத்துகளும் அனுபவங்களும்

இந்த சம்பவம் Reddit-ல் பகிரப்பட்டதும், பலர் தங்களது அனுபவங்களையும், கருத்துகளையும் எழுதியிருந்தார்கள். "நம்ம ஊரில் சிறிய துன்பத்துக்கு கூட 'சலுகை வேண்டுமா?' என்று கேட்கும் பண்பாடு வளர்ந்துவிட்டதே!" என்று ஒருவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

மறுமொழிகளில் ஒருவர், "இந்த மாதிரி நபர்களுக்காக ஹோட்டல் துறையிலிருந்து வெளியேறிவிட்டேன். வாடிக்கையாளர் சேவை என்பது மனதளவில் சாபமாகிவிடுகிறது," என்று உண்மையை சொன்னார்.

ஒரு நையாண்டி கருத்து: "அவருக்கு ஒரு பேனா, ஒரு நோட்புக் கூட கொடுக்கலாம். அல்லது, லாபியில் இருக்கக்கூடிய சில்லறை நாற்காலியைக் கூட தரலாம்!" என்று நம்ம ஊர் நகைச்சுவை பாணியில்.

இன்னொருவர், "விமான நிலையத்தில் விமானம் தாமதமாயிற்று என்பதற்காக, எப்போதாவது உணவு வவுச்சர் கிடைத்திருக்கிறதா?" என்று கேள்வி எழுப்ப, மற்றொருவர், "நான் நான்கு மணி நேரம் காத்திருந்தேன்; $15 வவுச்சர் தான் கிடைத்தது. அதில் பாதி சாண்ட்விச் கூட வாங்க முடியவில்லை," என்று விளக்கினார்.

இதைப் பார்த்து நம்ம ஊரில், "சும்மா, ஒரு தின்னல் கிடைக்கணும்' என்றால், நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ஊழியர்களும், 'காபி, ஸ்நாக், பச்சை சிரிப்பு' மூன்றில் ஒன்றை தந்து விடுவார்கள்!

"மரியாதையும் மனநிலையும் வெற்றிகரமான சேவையின் ரகசியம்!"

இதில் ஒரு முக்கியமான கருத்து: ஒருவர் விமானத் தாயார் அனுபவம் பகிர்ந்தார் — "இவ்வளவு வருடங்கள் பணி செய்தேன்; எப்போதுமே ஹோட்டல் ஊழியர்களுடன் நல்ல முறையில்தான் நடந்தேன். நாம் எல்லாரும் சேவைத் துறையில் ஒன்றாக இருக்கிறோம். சிறிய விஷயங்களுக்கு பெரும் சலுகை கேட்கும் பழக்கம் வளர்ந்துவிட்டது. ஆனால், மரியாதையுடன் நடந்தால் எல்லாம் நன்றாக நடக்கும்."

இதில் ஒரு பாடம் நமக்கு — மரியாதை என்றால், அது எல்லா துறைகளிலும், எல்லா மனிதர்களிடமும் சமமாக இருக்க வேண்டும். "நாம் தான் முக்கியம்" என்ற எண்ணம், ஒருவரையும் உயர்த்தாது; மனநிலையும், பண்பாடும் தான் நம்மை உயர்த்தும்.

முடிவில்...

இது ஒரு ஹோட்டல் முன்பதிவு மேசையில் நடந்த சிறிய சம்பவம் மட்டுமல்ல; நம்மில் பலர், பணியிடங்கள், துறை, வாழ்க்கை ஆகியவையில் சந்திக்கும் ஒரு வாழ்வியல் பாடம். "சும்மா சலுகை கிடைக்கணும்!" என்ற எண்ணத்திலிருந்து, "சிறிய விஷயத்தில் பெரிய மனது" காட்ட வேண்டும் என்பதில் தான் வாழ்க்கையின் இனிமை இருக்கிறது.

உங்களுக்கு இதுபோன்ற சம்பவங்கள் ஏற்பட்டதா? உங்கள் கருத்தையும், சமீபத்திய அனுபவத்தையும் கீழே பகிர்ந்தால் ரொம்ப சந்தோஷம்! நம்ம ஊர் கலாச்சார மரியாதையும், நகைச்சுவையும் சேர்த்து இந்த பதிவை உங்கள் நண்பர்களுக்கும் பகிர்ந்து மகிழுங்கள்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: 'Well I should get SOMETHIN' for the inconvenience!'