'சிறுகுடிசை சித்திரவதை – வீட்டு உரிமையாளருக்கு சீறிய சிறிய பழிவாங்கும் கதை!'
வணக்கம் நண்பர்களே! நம் ஊரிலோ, நகரிலோ வீடு வாடகைக்கு எடுத்தாலே, வீட்டு உரிமையாளர் என்கிற ஒருவரோடு ஒரு தனித்துவமான உறவு கட்டாயம் ஏற்படும். சில உரிமையாளர்கள் அன்பும் ஆதரவுமாய் இருப்பார்கள், ஆனால் சிலர்… சும்மா தொல்லைதான்! இப்படி ஒரு உரிமையாளருக்கு சிறிய பழிவாங்கும் சம்பவம் தான் இப்போது உங்களுக்காக.
"இல்லறம் தாங்கும் சப்தம் – உரிமையாளர் அலட்சியம்"
நாம் எல்லாரும் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டிய ஒன்று – வீடு என்பது மனசுக்கு அமைதியைக் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், சில வீட்டு உரிமையாளர்கள் உண்மை பிரச்சனையில் உதவிகரமாக இருப்பதற்கு பதிலாக, ‘ஆமாம், பார்த்துக்கறேன்!’ என்று சொல்லி, செய்ய வேண்டியதை எப்போதும் தள்ளிப் போடுவார்கள். அந்தப் பாவம் நம்மை தான்!
அப்படித்தான் கதையின் நாயகனும். ஒரு நண்பர் – நம்ம ஊர் பையன், அதுவும் காதல்-குமிழ் இல்லாமல், நிதானமாக வாழ்பவர். இவர் எடுத்திருந்த வீடு, முதலில் நல்லதாக இருந்தாலும், உரிமையாளர் ஒருவரும் வந்தா போதும், தொலைபேசியில் பேசுவதற்கே ரேர்! எப்போதாவது தொடர்பு கிடைத்தாலும் "ஓ, அந்த பிரச்சனையா? கண்டிப்பா பார்த்துக்கறேன்!" என்று பேசுவார். ஆனால், செய்யவேண்டிய வேலைகள் மாத்திரம் யாரோ கருப்புச்சட்டை அணிந்த தெய்வம் போல காணாமல் போய்விடும்.
"குளிர்காலம் - சுடுகாடாக வீடு!"
பிறகு, ஒரு முறை – சுமார் ஒரு மாதம், குளிர்காலத்தில் வீடில் வெப்பம் இல்லை! வாருங்கள், நம்ம ஊரில் கூட கார்த்திகை மாதத்தில் மாலை நேரம் குளிர் எடுத்துக் கொள்கிறது. அங்கே, அந்நாட்டு குளிர்காலம் என்றால், உடம்பு நடுங்கும் நிலை! எவ்வளவு முறை உரிமையாளரிடம் சொல்லியும், வெப்பம் வரவில்லை. எவ்வளவு சேதாரம்! ‘பழைய சோறு, பசியை குறைக்கும்’ என்பார்கள், ஆனால் இங்கே பழைய உரிமையாளர், பிரச்சனையை கூட தீர்க்க முடியாமல் இருக்கிறார்!
"புதுவீடு, பழைய பழி"
இப்படி அலட்சிய உரிமையாளரிடம் இருந்து மற்றொரு நல்ல வீடு கிடைத்ததும், நம்ம நண்பர் அலுவலாக வெளியேற முடிவெடுத்தார். எது எப்படியோ, போகும் முன், உரிமையாளர் ஒரு கோரிக்கை வைத்தார் – "புதிய வாடகையாளர்களுக்காக வீடு புகைப்படம் எடுக்க, புகைப்படக்காரர் வருவார்; நீ வேலைக்கு போனபோது அனுமதி கொடு."
நம்ம ஊரிலிருந்தால், வீடு வாடகைக்கு விடும் போது, ‘எப்போ வீடு பார்க்க வரலாம்?’ என்று அடிக்கடி மட்டும் கேட்பார்கள். ஆனா, அங்கே புகைப்படம் எடுத்து இணையத்தில் போடுவது சாதாரணம்.
"சிறுகுடிசை சித்திரவதை – பழிவாங்கும் திட்டம்!"
இதை கேட்டதும் நம்ம நண்பருக்குள் ஒரு ‘சின்ன பழிவாங்கும்’ எண்ணம் வந்தது! பெரிய பழி எதுவுமே இல்லை – கொஞ்சம் சின்னம், கொஞ்சம் சிரிப்பை கிளப்பும் வகையில். அவர் என்ன செய்தார் தெரியுமா?
அடுத்த நாள் புகைப்படக்காரர் வருவதற்கு முன்பு, வீட்டு மையத்தில் இருந்த எல்லா சோபா, நாற்காலிகள், மேசைகள் எல்லாம் சற்று முன்னோக்கி – சுமார் எட்டு அங்குலம் – நகர்த்திவிட்டார். சுவருக்கு ஒட்டி இருந்தவை எல்லாம், அறையின் நடுவில் கூட்டமாக வந்து சேர்ந்துவிட்டது. இந்த வீடு ஏற்கனவே குறுகியது; இப்போ, “ஒரே கூட்டம், எங்க போய் அமருவது?” என்ற நிலை! புகைப்படக்காரர் வந்து படம் எடுத்ததும், அந்த வீடு படம் பார்த்தவர்களுக்கு, "இது என்ன, சின்ன சில்லறை பெட்டி மாதிரி இருக்கே!" என்ற எண்ணம் வந்திருக்கும்.
"வாடகை வீடு – வாடையில்லா சந்தை!"
இதன் விளைவாக என்ன ஆனது? ஒரு மாதம் கழித்தும், அந்த வீடு இன்னும் வாடகைக்கு போகவில்லை! யாரும் அந்த ‘கூட்டமான குடிசை’ மீது ஆசை காட்டவே இல்லை. உரிமையாளரும் தலையை பிய்த்து கொண்டிருப்பாரோ என்னவோ!
"சிரிப்பும் சிந்தனையும்"
நம்ம ஊரில், சில நேரம் ‘தண்ணீர் விடை’ தருபவர்களுக்கு, ஒரு சிறிய பழிதான் தேவையானது. ‘வாயில் புளி போட்டா கூட, பழி வைக்கணும்’ என்பார்கள். இந்த நண்பர் செய்த பழிவாங்கும் செயல், பெரிய பாதிப்போ, துயரம் அல்ல – ஆனால், உரிமையாளர் கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டு, அடுத்த முறையாவது வாடகையாளர்களிடம் நல்ல முறையில் பேசி, வீடையும் சரியாக பராமரிக்க வேண்டும் என்ற புத்தி வந்திருக்கும்.
"நீங்களும் இப்படி பழிவாங்குவீர்களா?"
இந்த கதையைப் படித்த பிறகு, உங்களுக்கும் ஒருவேளை இதுபோன்ற உரிமையாளர்களை சந்தித்த அனுபவம் இருந்திருக்கலாம். அப்படியானால், உங்கள் கதையையும் கீழே பகிர்ந்து மகிழுங்கள்! சின்ன பழிகள், சின்ன சிரிப்புகள் – வாழ்க்கையை ருசிகரமாக்கும்.
நன்றி, நண்பர்களே! உங்கள் அனுபவங்களை எதிர்பார்க்கிறேன்!
(தமிழ் வாசகர்களே, இதுபோன்ற சின்ன பழிவாங்கும் கதைகள் உங்களிடமும் இருந்தால், கமெண்டில் பகிருங்கள்! பாவம் உரிமையாளர்களும் நம்ம வாசிப்பை ரசிப்பார்களே!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: Apartment just got smaller