டீச்சர் பாட்டிலும் டெல்லி பாத்திரங்களிலும் – ஒரு வேலைநிறுத்தக் காமெடி!
நமஸ்காரம் நண்பர்களே! "கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு" என்பார்கள். ஆனால், அந்தக் கற்றதை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்க்கை நடத்தும் ஆசிரியர் ஒருவர், பள்ளிக்கூட வேலை முடிந்ததும், அமெரிக்கா அரிசோனா மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு டெல்லி கடையில் இரவு வேலை பார்க்கிறார். இந்தக் கதையை வாசித்ததும், நம் ஊரில் ‘இருதலை பாம்பு’ மாதிரி இரண்டு வேலையைச் செய்து பசிக்காகக்கூட ஓயாமல் உழைக்கும் மக்களை நினைவு கூர்ந்தேன். ஆனால், இங்குள்ள விஷயம் வேற மாதிரி – பாத்திரம் கழுவும் விதிமுறையில் நடந்த காமெடி கலாட்டா தான்!
"பாத்திரம் கழுவாதே" – மேலாளரின் 'மிக ஈழமான' அறிவுரை
நம் கதாநாயகன் – ஒரு 4ம் வகுப்பு ஆசிரியர் – பள்ளி முடிந்ததும் நேராக டெல்லி கடைக்கு போய் வேலை பார்க்கிறார். அங்கே "சாப்பாடு வைக்கும் டெல்லி" என்ற பிரிவில், தினமும் சுத்தம், ஸூப், டீ, ஹாட் கேஸ் எல்லாம் பார்த்து, பாத்திரங்கள் கழுவும் கடமை. இவருக்குப் பழக்கப்பட்ட ரோட்டினா, வாடிக்கையாளர்கள் வரும்போது மணி அடிக்கச் சொல்வது. வாடிக்கையாளர்களுக்கு 1-2 நொடிகள் காத்திருப்பது தான் பெரிய பிரச்சனை போல புலம்பி, மேலாளர்கள் பதிலுக்கு, "பிரிவை மூடும் வரை பாத்திரம் கழுவக்கூடாது!" என்று சட்டம் போட்டு விடுகிறார்கள்.
அடடா! அமெரிக்க மேலாளர்களும் சில சமயம் நம்ம ஊர் ஸ்டேஜ் நாடக மேலாளர்களே போலவே தான்! "கணக்கு தெரியாம வழி சொல்லு" என்ற பழமொழிக்கு உயிர் புகுத்தும் மாதிரி.
"கை ஓயாமல் வேலையும், கண் ஓயாமல் கண்காணிப்பும்!"
அந்த விதிமுறையைக் கேட்டதும் நம் ஆசிரியருக்கு பெரிய சிக்கல். "அடப்போடி, பிரிவு மூடிய பிறகு தான் பாத்திரம் கழுவச் சொல்லுறாங்க; ஆனா, மேலாகவே லேட்டா வேலை பண்ண overtime கூட தர முடியாது’னு சொல்றாங்க!"
அதாவது, பள்ளிக்கூடத்தில் மாலை 4 மணி வரை குழந்தைகளுக்கு அறிவுப் பரிசு வழங்கி, அடுத்து 7 மணிக்கு டெல்லி கடை மூடும்வரை வாடிக்கையாளர்களுக்காக முகம் பார்த்து நிற்க, பின்னாலே எத்தனை பாத்திரம் வைக்கப்பட்டாலும் ஒரே பார்வைக்கு வைத்திருக்க வேண்டிய சூழ்நிலை. அந்தக் கடை மூடும்போது, 4x3x3 அளவிலான சிங்கில், கூம்பு கூம்பாக பாத்திரங்கள் குவிந்து போறதை பார்ப்பதுதான் வேலை!
ஒரு வாரத்தில் மூன்று முறை இப்படியே நடந்துவிட்டது. 7 மணிக்கு கடை மூடினதும், 2.5 மணி நேரம் வரை பாத்திரம் கழுவு, அப்படியே ஒரே இரவெல்லாம் கழித்து வீடுக்கு போகும் ஆசிரியர். கடைசியில், மேலாளர்கள் இருவரும் கூடி, "நீ ஏன் இந்த அளவு நேரம் பாத்திரம் கழுவுற?" என்று விசாரணை நடத்த ஆரம்பித்தார்கள்.
"அட, விதி சொல்லும் மேலாளர்களே குழம்பிட்டாங்க!"
இந்தப்போதும் நம் ஆசிரியர், "நீங்களே பாத்திரம் மூடிய பிறகு தான் கழுவணும்’னு சொன்னீங்க" என்று சொல்ல, மேலாளர்களுக்குள்ளே நாக்கு சண்டை ஆரம்பம்! ஓவர் டைம் கட்டணம் எந்த பிரிவிலிருந்து போகும், யார் பதவி உயர்வுக்காக யாரைத் தள்ளணும் என விவாதம்!
இங்குதான், ஒரு வாடிக்கையாளரின் கொண்ட complaint-க்கு மேலாளர்கள் எடுத்த முடிவு, கடைசி மேலாளர்களுக்கு தான் பெரும் தொல்லையாய் போனது. "ஒரு மணிக்கு மணி அடிக்க வாடிக்கையாளரைத் தயவு செய்து வேண்டாம்’னு கூறினால் போச்சே, அந்த rules-ஐ இப்படிச் strict-ஆ மாற்றி, மேலே இருந்து பக்கத்து தளுக்கு சண்டை வரைக்கும் கொண்டு வந்தாங்க!"
இதைப் படித்த பலரும், "முட்டாள்தனம் மேலாளர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமா?" என்று கேட்டார்கள். ஒருவர் "நம்ம ஊர் டீ சாய்க்கடையில் பாத்திரம் கழுவும் தம்பி, எப்போவும் கையைக் கழுவிக்கிட்டே பண்ணுவான், இங்க மேலாளர்கள் அனுபவம் இல்லாமல் ஒரு விதி போட்டால் இப்படி தான் முடிவென்று காட்டும்" என்று கலாய்த்தார்.
"ஆசிரியர் இரட்டை வேலையா?" – சமூகத்துக்கே சவால்!
இந்தக் கதையில் இன்னொரு பெரிய நோக்கு – ஒரு ஆசிரியர், அதுவும் அமெரிக்காவில், இரவு கடையில் பாத்திரம் கழுவும் வேலை செய்வது. பெரும்பாலான கருத்துகளில் இது பெரிதாகப் பேசப்பட்டது. "ஒரு ஆசிரியர் வாழ்க்கைக்காக இரண்டாவது வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை வந்தால், அது சமுதாயத்துக்கே அவமானம்தான்" என்று ஒருவர் வருத்தப்பட்டார்.
"அமெரிக்காவில், ஆசிரியர்களுக்கு சம்பளம் குறைவாகவே இருக்கு. அவர்களுக்கும் வீட்டுக்கடன், குழந்தைகளின் கல்விச் செலவு எல்லாம் கூடுதலாகும். அதனால் தான் இரண்டாவது வேலை தேட வேண்டிய பிணக்கம்" என்று மற்றொருவர் விளக்கினார்.
நம்ம ஊரில் கூட, ஆசிரியர்கள், காவலர்கள், அரசு ஊழியர்கள் கூட, கூடுதல் வருமானத்துக்காக tuition, part-time வேலை பார்த்து வாழ்கிறார்கள். "அந்த நிலை அமெரிக்காவிலும் இருக்கிறது!" என்று சிரிப்பும் வருத்தமும் கலந்த உணர்வோடு சமூகமக்கள் பதிலளித்தார்கள்.
"கதை முடிவில் ஓவியக் கம்பளிப்பூ – நம்ம ஊர் கண்ணாடி!"
இதைப்போன்ற விதிமுறைகள், மேலாளரின் அனுபவம் இல்லாமை, ஒரு வாடிக்கையாளர் மட்டும்தான் எதுக்கு காரணம் என்பதும், கடைசியில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கே பாதிப்பை ஏற்படுத்திக்கொள்கிறார்கள் என்பதும், நம் ஊர் ஆளுமைகளையும் நினைவூட்டுகிறது.
ஒரு கருத்தாளர் சொன்னது போல் – "கம்பளை தீயை வைக்கிறீர்கள், ஆனா பின்பு படும்போதுதான் புரியும்!" என்பதுபோல், மேலாளர் விதிகள் நம்மைத் தானே சிக்கலுக்கு தூண்டும்.
உங்களோடு, உங்கள் அலுவலக அனுபவம், மேலாளர்களின் விதி தவறுகள், அல்லது இரண்டு வேலையில் உழைக்கும் அனுபவங்கள் உண்டா? கீழே கருத்துகளில் பகிருங்கள்! நம்முடைய கதைகளை நாமே சொல்ல, நம்மை நாமே சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் இது ஒரு வாய்ப்பு.
அசல் ரெடிட் பதிவு: No Dishes until department closes!