தலைமுடி வெட்டும் நேரம் தான் பிரசவத்தை விட முக்கியமா?
நம்ம ஊர்லோ, வேலைக்கு நேரம் பார்த்து போகணும், மரியாதை பேசணும், பெரியவர்களுக்கு மதிப்பு குடுக்கணும் – இப்படி நம்ம பண்பாட்டில் நிறைய நாயகிகள் இருக்காங்க. ஆனா, வெளிநாட்டு வேலை சூழல்கள்ல எப்படிங்கறது தெரியுமா? இந்த கதையை படிச்சீங்கன்னா, நம்ம ஊரு 'மனுஷ்யம்' எவ்வளவு முக்கியம்னு புரிஞ்சுப்பீங்க!
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து வர்ற நண்பிக்கிட்ட, பிரசவம் வரப்போகுது. அதுவும் கடைசி மாதம், உடம்பு முழுக்க வலி, ப்ரக்ஸ்டன் ஹிக்ஸ் வலிகளும் அவளை வாட்டுது. ஆனாலும், வேலைக்கு போயிட்டு தான் இருந்தாங்க. அந்த நேரத்தில, மேலாளருக்கு மட்டும் தான் வேலை இல்ல, அவங்க வேலைக்கு பத்து மணிக்கு வந்து, ஒரு மணி நேரம் அலுவலகம் டோர் மூடி, பிறகு நாற்கு மணி நேரம் வெளிய போய், ஐந்து மணிக்கு டாடா! அப்படின்னு போகும் சாமி!
"நம்ம ஊரு மேலாளர்" அங்க இருந்தா...
இந்த நண்பி, நம்ம கதையின் ஹீரோயின், ஒருநாள் உண்மையான பிரசவ வலி மாதிரி தோணுது. பயந்து விட்டாங்க. நம்ம ஊர்ல இருந்தா, அப்போவே வீட்டுக்காரன், அக்கா, அம்மா எல்லாரும் ஓடிப்போய் ஆம்புலன்ஸ் கூப்பிடுவாங்க. ஆனா அந்த ஹோட்டலில்? மேலாளரிடம் சொன்னாங்க, "நான் கஷ்டமா இருக்கேன், வீட்டுக்குப் போயிடலாமா, இல்லாவிட்டா ஹாஸ்பிடலுக்கு போகணும் போல இருக்குது"ன்னு கேட்டாங்க.
மீடியா கூட ஓடிபோய் செய்தி எடுக்கலாம், ஆனா அந்த மேலாளருக்கு? "நானு, நாளைக்கு பத்துமணி நம்ம கடை ஹீர்க்கட் அப்பாயின்மென்ட் இருக்கு, அதுக்காக நீ மூணு மணி நேரம் காத்துக்கொ",ன்னு சொல்லிட்டு போயிட்டாராம்!
ஒரு நண்பி சொன்ன மாதிரி, "நம்ம மேலாளரோட உடம்பு தான் கஷ்டமா இருக்குன்னு சொன்னா, உடனே வீட்டுக்காரி வர சொல்லுவாரு. ஆனா, நம்ம ஊழியர் அவ்வளவு மோசமா இருக்கு, அவங்க மேலாளருக்கு எதுவும் தெரியாது!" – இந்த மாதிரி மேலாளர்கள் எங்கயும் கூட்டம் தான் போல.
"ஓய்வில்லா" அம்மாக்களுக்கு – பணிச்சூழல் ப்ரச்சனைகள்
நம்ம ஊர்ல கூட, கர்ப்பிணியர் கடைசி நாள் வரை வேலைக்கு வர வேண்டிய நிலை இருக்கு. "நானும், என் மகளும், பிரசவம் வரக்கூடிய நாளுக்கு முன்பே வேலை பார்த்தோம்"ன்னு பலரும் சொல்வாங்க. ஒருத்தர் சொன்ன மாதிரி, "என் மேலாளர், நான் ஏற்கனவே பெரிய வயிற்றோட இருந்தப்ப, சிகரெட் ஷெல்ஃப் மேல ஏற சொல்லி கேட்குறாங்க!" – இது மட்டும் இல்ல, மேலாளர் தன்னோட வேலைக்காக மட்டும் வேறு விதியாகத்தான் இருக்குறாங்க; ஊழியர்களுக்கான சுகாதார உரிமை யாருக்கும் முக்கியம் இல்ல!
ஒரு ரெட்டிட் பயனர் சொன்னது போல, "நான் வேலை செய்யும் கடையில், நான் உடம்பு சரியா இல்லன்னு சொன்னப்போ, மேலாளர் 'இப்பவே போகக்கூடாது, கடை பிஸியா இருக்கு'ன்னு சொன்னதைக் கேட்டேன்." மனிதர்கள் தங்களோட நிலைமையை மட்டும் முக்கியமானதாக நினைக்கிறார்கள் – இது உலகம் முழுக்க பொதுவான பிரச்சனை.
"மனிதத்தன்மை" இல்லாத மேலாளர்கள் – யாருக்கு பதில்?
இந்த கதையில், நம்ம ஹீரோயின் நண்பி, அவங்க நண்பரிடம் அழைத்தார். அந்த நண்பர் ரீஜியனல் மேலாளரிடம் சென்று, "நான் அவங்க ஷிப்ட் கவுர் பண்ணுறேன்"ன்னு சொல்ல, ரீஜியனல் மேலாளர், "உடனே வீட்டுக்குப் போகச் சொல்லு, நான் பார்த்துக்கறேன்"ன்னு சொன்னார். நம்ம ஊர்ல இத மாதிரி மேலாளர்கள் ரொம்ப குறைவு. பெரும்பாலான இடங்களில் 'ஊழியரே' தாங்கிக்கணும்.
அந்த மேனேஜர், நேராக வந்தார், நல்லது, நம்ம ஹீரோயின் 36 மணிநேரத்துக்குள்ளே குழந்தை பெற்றார். பிறகு அவங்க அந்த மேலாளரிடம் திரும்பவே போகவில்லை!
நம்ம ஊர்ல, இந்த மாதிரியான நிகழ்வுகள் நடந்தா, ஊழியர்கள் ஒன்றுகூடி பேசுவாங்க, "அந்த மேலாளருக்கு மனசு இல்லையே! தலைக்கு தண்ணி ஊத்தி விடணும்!"ன்னு. சில சமயம், இதுபோன்ற மேலாளர்களுக்கு மேல தக்க நடவடிக்கை எடுக்க கூட வழிகள் இருக்காது.
"பணியிடம் மனிதநேயம்" – நம்ம அடுத்த தலைமுறைக்கு பாடம்
இந்த கதையில் தெரிஞ்சது ஒன்று – வேலை என்பது மனுஷ்யம் இருக்கு இடம். மனிதநேயம் இல்லாத இடம் எந்த வேலைக்கும் பொருள் இல்லை. மேலாளர்களும், ஊழியர்களும் ஒருவருக்கொருவர் மதிப்பு கொடுத்தால்தான் சூழல் நன்றாக இருக்கும்.
ஒரு ரெட்டிட் பயனர் சொன்னது போல, "நாம் இன்னும் 'பிரசவம் முடிந்ததும் வேணும்'ன்னு எதிர்பார்க்கும் மேலாளர்கள் இருக்காங்க." நம்ம ஊர்லும், வெளிநாட்டிலும், பணியிடத்தில் மனிதநேயம் முக்கியம் என்பதை மறக்கக்கூடாது.
நம்ம ஊர்லோ, வேலைக்கும், குடும்பத்துக்கும் சம பங்கு இருக்க வேண்டும். "தலைமுடி வெட்டும் நேரம்" விட, ஒரு மனித உயிர் பிறக்க வேண்டும் என்பதே முக்கியம்!
முடிவில்...
இந்த கதையை படிச்சதும், உங்கள் அனுபவங்களும் நினைவுக்கு வந்திருக்கும். உங்களுக்கும் இப்படிப் பணியிடம் மனிதநேயம் இல்லாத மேலாளர்களை சந்தித்த அனுபவம் இருக்கா? அல்லது, நல்ல மனிதர்கள் சந்தித்திருக்கீங்களா? கீழே கமெண்ட்ஸ்ல பகிருங்கள்!
நம்ம ஊரு பண்பாடு – மனிதநேயம், கருணை, மதிப்பு – எப்போதும் முன்னிலையிலிருக்கும். இது போல கதைகள், மனிதநேயத்தின் முக்கியத்துவத்தை நமக்கு நினைவூட்டும்.
நன்றி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Apparently a haircut is more important than giving birth