“நான்தான் வாடிக்கையாளர் ராஜா!” – ஓர் ஹோட்டல் முன்னணி பணியாளரின் வசதிக்கே கேள்விக்குறி வைத்த விருந்தினர்
“வாடிக்கையாளர் தேவன்” என்பது நம்ம ஊரிலேயே பழக்கப்பட்ட ஒரு பழமொழி. ஆனால் அந்த தேவன் தன்னாலேயே கடவுளா, வேறு ஏதாவது ஆனாரா என்பதில் சந்தேகம் வரும் சில சம்பவங்கள் நேரில் பார்த்தால் தான் புரியும்! இன்று நம்ம பாக்கப்போகும் கதை, அமெரிக்காவில் நடந்தாலும், ஒவ்வொரு ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கும், நம்ம ஊரு கல்யாண ஹாலோ, ரெஸ்டாரண்டோ, டிராவல் ஏஜென்சியோ – எங்கயும் ரொம்பயும் பரிச்சயமான ஒன்று.
ஒரு ஹோட்டலில் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்த அனுபவம், Reddit-ல் u/blazin1999 என்பவர் பகிர்ந்திருக்கிறார். அதிலேயே பழைய ‘கோபக்கார வாடிக்கையாளர்’ சாமானிய மனிதர் இல்லாமல், அவருடைய கோபத்திலேயே பளிச்சென்று ‘நான் தான் ராஜா!’ என்று நம்பிக்கையோடு வந்தார். அந்த அனுபவத்தை படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு ரயில் நிலையத்தில் “எனக்கு மட்டும் சீட்டு இல்லைங்க” என்று கூச்சலிடும் ஒருத்தர் நினைவுக்கு வந்தாரே, அதே மாதிரி தான்!
வாடிக்கையாளரை ஏமாற்றியதா? இல்ல, நேரம் பார்த்து நடத்தியதுதான்!
இந்த சம்பவம் ஒரு ஹோட்டலில் 3 மணி முதல் 11 மணி வரை வேலை பார்ப்பவருடைய அனுபவம். ஹோட்டலில், முன்னாடி நாள் முழுக்க அறைகள் எல்லாம் வாடிக்கையாளர்களால் நிரம்பி வழிந்தது. Check-in நேரம் 4 மணி! ஆனா, நம்ம கதையின் நாயகன் 1:30 மணிக்கே “Check-in” செய்ய வந்தார். “பரவாயில்லை, பிறகு வர்றேன்” என்று சொல்லி போனார்.
மீண்டும் 3:40க்கு வந்து “Room Ready-யா?” என்று கேட்டார். “இன்னும் தயார் செய்யறோம், 4 மணி குளிர்ந்தால் தர்றோம்” என்று சொன்னதும், அவருக்கு ஆத்திரம் வந்தது! “நாங்க மூணு மணி நேரமா காத்துக்கிட்டிருக்கோம்!” என்று மக்கள் முன்பு சண்டை ஆரம்பம். (உண்மையிலேயே இரண்டு மணி நேரமே).
மறுபடியும் சாமான்யமாக, “Check-in நேரம் 4 மணி தான், அதுக்குள்ளா அறை தயார் ஆகும்” என்று பணியாளர் விளக்கினார். ஆனா அய்யா மட்டும் கோபத்தில், மூலைக்குப் போய் அமர்ந்து, வசைபாடும், கோபமும், கடுப்பும் காட்ட ஆரம்பித்தார்.
அடுத்த வாடிக்கையாளர் வந்த உடனே, அவருடைய அறை தயார் ஆகிவிட்டது! அதையும் பார்த்து, “அவன் இப்ப தான் வந்தான், எனக்கு மட்டும் ஏன் இல்லை?” என்று கேட்க ஆரம்பித்தார். “Room Type வேறுபாடு” என்று எவ்வளவு சொன்னாலும், நம்ம வாடிக்கையாளருக்கு விளங்கவே இல்லை.
அடுத்தவரும், அதற்கப்புறமும், வேறு வாடிக்கையாளர்களும் சுமூகமாக Check-in செய்து விட்டார்கள். நம்ம கதாநாயகன் மட்டும் கோபத்தில் சுட்டெரிந்தார்.
“சிரிச்சு பேசினியா? இப்போ Refund குடுத்துடு!”
3:55க்கு அவருடைய அறை தயார் ஆக, Check-in செய்ய ஆரம்பித்ததும், “நீங்க நாங்க காத்திருந்த நேரத்தை சரியாக மதிக்கவே இல்ல, மற்ற எல்லாரையும் பதுங்கப் பார்த்து, நம்ம கஷ்டம் தான்!” என்று மீண்டும் புகார். பணியாளர், “4 மணி தான் நாங்கள் உறுதி செய்யும் நேரம், அதுக்கு முன்னாடி அறை தயார் இல்லை, முன்பதிவில் நன்றாக குறிப்பிடப்பட்டிருக்கு” என்று மீண்டும் விளக்கம்.
ஆனா அந்த வாடிக்கையாளர் “நீங்க சிரிச்சு பேசுறீங்க”, “நான் இப்போ போய்டுறேன், என்ன பணம் கட்டணும்?” என கேட்டதற்கும் பணியாளர் அமைதியாக “இன்னிட்டு Refund கிடைக்கும்” என்று சொன்னார். கடைசியில், வாசல் வழியாக வெளியே போனபோது, “Front desk girl-க்கு சொல்லுங்க, அவள்...!” என்று அவப்பெயர் சொல்லி சென்றார்.
இன்னும் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால், அடுத்த நாள் இரவு, ஒரு நீண்ட கடிதம் அனுப்பி, “Worst Check-in experience”, “$200 டிக்கெட் வீணாயிட்டது”, “Dallas-க்கு நேராக பறந்துட்டோம்” என்று கதறல். மேலாளர்கள் அதில் ஏதும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை.
“மழை பெய்யும் போது எல்லாம் நாம தான் நனைக்கணுமா?”
இந்த கதையில், சமூக வலைதளங்களில் வந்த கருத்துக்களும் நம்மை சிரிக்க வைக்கும். ஒருவரு சொன்னார்: “ஒரு விஷயத்துக்கு ஏதோ சிறிது குறைவு இருந்தால், அவர்களே தங்களது முழு திட்டத்தையும் அழிக்கத் தயார். இது வெற்றியா?” என்று கேட்கிறார். நம்ம ஊரு கல்யாண வீடுகளில் “சாப்பாட்டுல உப்பே அதிகமா இருக்கு!” என்று ஒரு பெரிய தம்பி பிளேட் தூக்கி போடுவது போல, இங்குமே அதே கதை தான்!
மற்றொரு கருத்தாளர், “இந்த பயணம் அவருடைய மனைவிக்காக தான், அதனாலவே அவர் விட்டுவிட்டார்; அவளுக்கு ரொம்பவே பாவம்!” என்று சொன்னார். நம்ம ஊரு பாட்டிகள் சொல்வது போல, “உதட்டை கடிக்காமல், உள்ளம் பொறுத்துக்கிட்டு இருப்பது” தான் அந்த மனைவியின் நிலை.
இன்னொருவர், “கோபப்பட்டு, திட்டி, சண்டையிட்டு, Refund வாங்கி போனார்; அடுத்த ஹோட்டலிலும் இதே மாதிரி தான் நடக்கும். இதெல்லாம் நம்ம பணியாளர்களுக்கு தவிர்க்க முடியாத சோதனை!” என்று பகிர்ந்தார்.
ஒருவர் அழகாக சொல்கிறார்: “நல்லவா நடந்தால், நல்லது நடக்கும். ஒரு தையல் வேலைக்காரி கூட discount சொல்லி உதவுவாங்க. கெட்ட வார்த்தை பேசினா, நமக்கு நல்லது நடக்காது.”
மறுபுறம், “என்னோட மேலாளர்கள், அப்படிப் பட்ட வாடிக்கையாளர்களுக்கு நேராக ‘நீங்க இங்க இருக்க முடியாது’ என்று சொல்லணும்!” என்று உறுதி காட்டுகிறார்கள். நம்ம ஊரு ரயில் டிக்கெட் கியூவில் ‘Line-ல நிக்க விரும்பல’ என்று சண்டை போட்டால், காவலர் கொஞ்சம் கடுமையா பேசுவது போல.
“தயவு செய்து, இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களோடு பயணம் செய்ய வேண்டாம்!” என்று ஒருவரும் பகிர்ந்தார். “அவர்களோடு இருப்பது தான் சிரமம்!” – நம்ம ‘தாத்தா’ கேட்டுக் கொண்டது போல.
இது போல, பணியாளர்களையும், வாடிக்கையாளர்களையும் ஒப்பிட்டு, சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் பல கருத்துக்கள் வந்துள்ளன.
நாமும் என்ன செய்துகொள்வது?
இந்தக் கதையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது – எங்கேயும், எந்த சூழலிலும், நம்மை மதிப்போடு நடத்தினால், வாழ்க்கை சுலபம். பணியாளர்கள் நம் எதிரில் நின்று வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள், அவர்களும் மனிதர்கள்தான். அவர்களுக்கு நேரம், விதி, உழைப்பு எல்லாம் உண்டு. சற்றும் பொறுமை, சற்றும் நம் கலாச்சாரம் போல மரியாதை கொடுத்தால், எல்லோரும் மகிழ்ச்சியாக வாழலாம்.
நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க? உங்களுக்கு ஹோட்டல், ரெஸ்டாரண்ட், கல்யாண ஹால் அல்லது வேறு சேவை இடங்களில் இப்படிப்பட்ட அனுபவம் இருந்திருக்கிறதா? உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிர்ந்தால், அடுத்த தடவை யாராவது முகம் சிவந்து நிக்க வேண்டியதில்லை!
வாசிப்புக்கு நன்றி!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Another story of a guest becoming enraged at “waiting so long” for his room (meaning until check-in time)