உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

“நான் ஓவியர் இல்ல; ஓவியமா? சரி, பாருங்க!” – ஒரு வேலைவாங்கியின் கலகலப்பான பழிகொடு கதை

1970-80 களில் நியூயார்க் மாநிலத்தில் இராணுவ உபகரணங்களை வரையும் தொழிலாளர்கள் கொண்ட பழமையான பணியிடத்தின் கார்டூன்-3D படம்.
பழமையான கைவினை உலகத்தில் அடிக்கடி மூழ்குங்கள்! இந்த கார்டூன்-3D படம், என் அண்ணனின் போன்று திறமையான தொழிலாளர்கள் 70 மற்றும் 80 களில் நியூயார்க் மாநிலத்தில் முக்கியமான இராணுவ உபகரணங்களை வரையும் கலைத்திறனைப் பிரதிபலிக்கிறது. அவர்களுடைய கதை மற்றும் இந்த அடிப்படைக் கருவிகளின் கலை பற்றி ஆராயுங்கள்!

மக்களே, எல்லாருமே தெரிஞ்சிருக்கும் மாதிரி, நம்ம ஊரிலோ அமெரிக்காவிலோ, வேலைகளில் ‘நான் இதுக்கு தான் வந்தேன், இதுக்கு இல்ல’ன்னு சொல்லும் கதை ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் இருக்குமே! ஆனா, அந்த “நான் ஓவியர் இல்லை”ன்னு சொல்லிக்கிட்டும், வேலைக்காரர் எப்படி பழிகொடுத்து விட்டார்னு, இப்போ சொல்லப்போகும் அமெரிக்கா-பாரம்பரிய சம்பவம் உங்க சிரிப்பை தூக்கி விடும்!

ஜனனபூமி போலவே, ஒரு பெரிய அரசாங்க தொழிற்சாலையில், 70-80களில், இரண்டு சகோதரர்கள் – அப்பா, மாமா – இருவரும் பழையபாணி இயந்திர வேலைப்பாடுகளில் இருந்தாங்களாம். அந்த இடம் பில்லா பல்லாக்கு பெரியது. ஒவ்வொரு மூலையிலும், ஆளில்லாத இயந்திரங்கள், பழைய கருவிகள், எங்கும் சேதமில்லாமல் நிற்கும்.

ஒரு நாள், மாமாவின் மேற்பார்வையாளர், ஒரு பழைய ‘Band Saw’ (இங்கே நம்ம ஊரு “பெரிய அரை-சக்கரம்” மாதிரி கருவி) அழுக்குப்படக் காட்சியைக் கண்டார்; உடனே, “இதுக்கே ஓவியம் போடணும்!”னு ஒரு கட்டளை. நம்ம மாமா – ஒரு தொலைந்த பழைய தொழிலாளி, “ஏங்க, நான் ஓவியர் இல்லையே, வேற யாராவது ஓவியம் வரைக்கும் எடுத்து விடட்டும்”ன்னு சொல்லி, அதை புறக்கணிச்சாராம்.

ஆனா, மேற்பார்வையாளர், “இல்ல, நீயே போடணும். இல்லன்னா...”னு நெருக்கடி! அப்புறம்தான் நம்ம மாமா பழிகொடுக்க ஆரம்பிச்சாரு.

“பழிகொடு ஓவியம்” – வேலைக்கு மேல் வேலை!

நம்ம ஊரிலோ, கார்ப்பரேட் அலுவலகத்திலோ, சில வேலைகள் தான் முக்கியம். ஆனா, எந்த வேலைக்காரருக்கும் தனக்கு தெரியாத வேலையை கட்டாயப்படுத்தினா, அது எப்படி முடியும்? அதே மாதிரி, நம்ம மாமா அப்படியே நடந்துகொண்டாராம்.

உண்மையிலேயே ஓவியம்விட தெரியாதவர் மாதிரி, ஒவ்வொரு அடிவயிறும், பழைய பக்கம், திருப்பும் – எல்லாத்தையும் மெத்தமெத்தமா ஓவியம் போட்டாராம். அந்த கருவி மட்டும் இல்ல, ப்ளேடு, கம்பிகள், கையேந்திகள், ஸ்விட்சுகள் – ஒன்றும் விடாம ஓவியம் போட்டு முடிச்சாரு! பின், “இன்னும் பாக்கெட்டில் ஓவியம் இருக்கு, வீணாக்கணுமா?”ன்னு, முழுக்க முழுக்க அந்த கருவி மேல் ஊற்றிவிட்டாராம்.

அடுத்த நாள், மேலாளருக்கு ‘புதுசா’ அந்த கருவி தெரியலை; அடங்கப்பா, ஓவியமெல்லாம் தாராளமா ஓடுது, சொரியும், கம்பிகள் ஒழுங்கா இல்ல! அழைத்துத் தள்ளி, “நீ என்ன பண்ணின?”ன்னு கேட்டாராம். நம்ம மாமா, “ஏற்கனவே சொன்னேனே, எனக்கு ஓவியம் தெரியாது; வேற யாராவது வையுங்கள்”ன்னு ஒரு சாமர்த்தியமான பதில்!

அந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு, அவருடைய நிரந்தர பதிவு புத்தகத்தில் “ஓவியம் சம்பந்தப்பட்ட வேலையை இவனிடம் ஒப்படைக்கவேண்டாம்”ன்னு ஒரு சிறப்பு குறிப்பு வந்துவிட்டது!

“நாடோடிகள்” கருத்துகள் – வேலைப்பளு, பழிகொடு, கொஞ்சம் காமெடி!

இந்த கதையைப் படித்த Reddit வாசகர்கள், அமெரிக்காவின் வேலைவாய்ப்பு கலாச்சாரத்தையும், நம்ம ஊரு அலுவலக சூழலையும் ஒப்பிட்டு கலகலப்பாக விமர்சித்திருந்தார்கள்.

ஒரு வாசகர் சொன்னார், “சமயத்தில், தலைவர்களுக்கு ஒரு பாடம் கற்றுக்கொடுப்பது தான் நல்லது!”ன்னு. இன்னொருவர், “நானும் படையில் இருந்த போது, காபி குடிக்கறவர்களுக்கு மட்டும் காபி தயாரிக்கச் சொல்லுங்க; இல்லன்னா, ஒரே தூக்கமா இருக்குது!”ன்னு அனுபவம் பகிர்ந்திருந்தார்.

இதை நம்ம ஊருக்கு மாற்றினால், காட்டில் வேலை செய்கிற ஒரு கண்காணிப்பாளர், ‘பசியில்லாதவர்கிட்ட சாப்பாட்டைச் சமைக்கச் சொன்ன மாதிரி தான்’! அந்த உணவு, சுவை இல்லாம இருக்கும், பாராட்டும் கிடையாது!

மற்றொரு வாசகர், “எங்க அலுவலக மேனேஜர், எங்களுக்கு மெக்கானிக்கல் ரூமை முழுக்க ஓவியமிட்டு சொல்லினார்; நாங்க எல்லாத்தையும், கீஹோல், ஸ்விட்சு, பம்ப், எல்லாம் வரை ஓவியமிட்டோம்; பின்பு அந்த மேனேஜர் தான் ஓடியார்!”ன்னு நம்ம ஊரு அலுவலக ரசனைக்கு ஒரு கலகலப்பான உதாரணம்.

‘பழிகொடு’ வேலை – நம்ம ஊரிலும் நடக்குமா?

நம்ம ஊரு அலுவலகவிலும், “இந்த வேலை எனக்காக இல்லை”ன்னு நினைத்தால், சிலர் ‘பழிகொடு’ பாணியில் முடிப்பார்கள். உதாரணமாக, துப்புரவு செய்ய சொன்னால், சிலர் அலுவலகமே துப்புரவாக இல்லாமல், மேலாளரை அலம்பிக்கலமாக்கி விடுவார்கள்!

இந்த Malicious Compliance எப்படியும் நம்ம ஊரு சொந்தமானது தான் – “வேலை செய்யும் போதும், ஓர் அசத்தல்!”னு சொல்வாங்க. சில சமயம், இது மேலாளருக்கு ஒரு கடும் பாடம். “யார் யாருக்குத் தகுந்த வேலை – அவர்களுக்கு தான் கொடுப்பது நல்லது!”ன்னு சொல்லும் இந்த சம்பவம், ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் சிரிப்புடன் சொல்லப்படும்.

கடைசியில் – உங்கள் அலுவலக கதைகள் என்ன?

இந்த கதை எப்படி இருந்தது? உங்க அலுவலகத்தில், உங்கள் நண்பர்கள், இன்னும் உங்களே கூட, இப்படி பழிகொடு பாணியில் வேலை செய்த அனுபவம் இருக்கா? நிச்சயமாக, கீழே கமெண்டில் பகிர்ந்து, நம்ம ஊரு அலுவலக கலாச்சாரத்துக்கு உங்க சிரிப்பையும் அனுபவத்தையும் கூட்டுங்க!

கலைஞர்கள் அல்லாதவர்களை, கலைஞர்களாக மாற்ற முயற்சிக்கிறீர்களா? அப்போ, இந்த கதை உங்களுக்குப் பாடமாக அமையும்!

– உங்கள் அலுவலக சிரிப்பு கூட்டாளி


அசல் ரெடிட் பதிவு: I'm not a painter, but you want me to paint some equipment. Ok!