“நான் கடை வண்டியில் இருந்து ‘திருடிய’ சம்பவம்!” – ஒரு சிறிய பழிவாங்கும் கதை
நமக்கு தினசரி கடைகளில் வரிசையில் நிற்கும் போது கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொருவரும் சந்திக்கும் ஒரு வகை மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் – “நான் தான் முக்கியம்!” என்று நினைத்து, வரிசை முழுக்க தாண்டிக் குதிக்கிறார்கள். அவ்வளவு நேரம் பொறுமையாக நின்று, பாட்டிகள், தாத்தாக்கள் கூட தனக்காக விடப்பட்ட இருக்கையில் அமைதியாக காத்திருக்க, ஒரு “பொறுமை இல்லாத பெரிய மனுஷன்” வந்து, அவர்களை புறக்கணித்து முன்னாடி செல்வதை பார்த்தால் உங்களுக்கும் கோபம் வந்திருக்கும் அல்லவா? இந்த கதையில் அந்தக் கோபம், ஒரு சின்ன பழிவாங்கலாக எப்படி மாறுகிறது என்பதைப் பார்க்கலாம்!
கடை வரிசையில் ஒரு ‘வீரன்’ – நம் பழக்க வழக்கத்தில் இப்படி நடக்குமா?
சென்னை, கோவை, மதுரை... எங்கு சென்றாலும் கடையில் வரிசை என்றால் ஒரு கலாட்டா இருக்கு. பெரியவர்களுக்கு, உடல் நலக்குறைவானவர்களுக்கு தனி வரிசை வைக்கிறது – இது நம்ம ஊரில் சமீப காலம் அதிகமாகப் பார்க்கும் நல்ல நடைமுறை. அந்த வரிசையில் தாத்தா, பாட்டி எதார்த்தமாக இருக்கையில் உட்கார்ந்து காத்திருக்க, ஒரு ‘யுவன்’ போன்று ஒருவர் அப்படியே வரிசையைத் தாண்டி முன்னாடி போய் நின்றார்.
அங்கேயே நம்ம கதாநாயகன் (Reddit-இல் u/ImbaBrenny) சொன்னார், “ஏய்! அவர்களே வரிசையில் இருக்கிறார்கள்.” அந்த ஆள், “நான் யாரையும் நிற்பதைப் பார்க்கவில்லை,” என்றார். இந்த வார்த்தையில் இருக்கும் தான் அந்த “நான் தான் முக்கியம்!” என்ற அகம்பாவம்!
அந்த பெரியவர்கள் ஏதும் விவாதிக்காமல் அமைதியாக இருந்தார்கள். நம்ம கதாநாயகன் உள்ளுக்குள் கொதித்தார். ‘நம்ம ஊரில் இருந்தாலும், “மொக்கையா பேசிட்டு போ!” என்று சொல்லி விட்டிருப்போம்!’ என பலரும் மனதிலே நினைத்திருப்போம்.
பழிவாங்கும் கவுண்டர் – கடையின் ‘காமெடி’ ட்விஸ்ட்
கொஞ்ச நேரம் கழித்து, அந்தப் பெருமை பிடித்தவர் தனது வண்டியில் வைத்திருந்த பொருட்களை கவனிக்காமல், கைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அவ்வளவுதான்! நம்ம கதாநாயகனுக்கு ஒரு யோசனை வந்தது: அந்த வண்டியில் இருந்த ஒரு புடேன் கேன் – அதுவே அவருக்கு நிமிட ஜெயம்!
அந்த பொண்ணான புடேன் கேன் எடுத்து, தன் வண்டியில் போட்டார். அந்த ஆள் கவனிக்கவில்லை. பிறகு அவர் தன் பொருட்களை வாங்கி வெளியே போனார். நம்ம கதாநாயகன் அந்த புடேன் கேன்-ஐ சேர்த்து பணம் கொடுத்து வாங்கி விட்டார். அப்படியே வீடு போனார்.
இங்கே தான் கதை முழு ரசம்! அந்த ஆள் சாம்பாரு போடாம, கம்பிங் சென்று, சுடச்சுட நுடுல்ஸ், காபி எல்லாம் பண்ண ஆசைப்பட, “அடப்பாவமே! புடேன் கேன் எங்கே!” என்று தேடி வாடியிருப்பார். அவ்வளவு பெரிய வேலைக்குப் பிறகு, குளிர்ந்த பசையிலே சாப்பிடும் ‘நூடுல்ஸ்’ தான் கிடைத்திருக்க வேண்டும்!
சமூகத்தின் நகைச்சுவை – ‘பழி’ கண்டு மகிழும் உலகம்
இந்த சம்பவம் Reddit-இல் பகிரப்பட்டதும், மக்கள் அலறும் அளவுக்கு சிரிப்பும், ஆழமான கருத்துகளும் வந்தன. ஒருவர் எழுதியது போல, “இந்த மாதிரி சின்ன பழிவாங்கல் தான் உலகத்தை நல்ல இடமாக்கும்!” என்று பாராட்டினார்கள்.
மற்றொருவர், “இப்படி செய்யும் போது, அந்த ஆளுக்கு நேரத்தில் கோபம் வராம இருந்தாலும், கடைசியில் அவன் ஒரு பெரிய பாடம் கற்றுக்கொள்வான்!” என்று சொன்னார். உண்மையில், நம்ம ஊரில் ‘பழி’ என்றால், நேரில் சொல்லி விடுவோம்; ஆனாலும், சில சமயம் இந்த மாதிரி சும்மா நடக்கிற பழிவாங்கல் தான் அதிகம் ரசிக்கக்கூடியது.
ஒரு நகைச்சுவை கருத்து: “அந்த ஆள், ‘நான் வண்டியில் போட்டேனே! எப்படி போனது?’ என்று குழப்பத்துடன் இருக்கும்போது, அவன் மனதை கொள்ளை கொள்ளும் சந்தேகம் தான் நிஜமான பழி!” – இதை நம்ம ஊரில், “அவன் அவன் தலைய பிசுக்கிக்கிட்டு இருப்பான்!” என்று சொல்லுவோம்!
மற்றொரு வாசகர், “அந்த ஆள், மறுபடியும் புடேன் கேன் வாங்கும் நேரம், மூவுமடங்கு விலைக்கு வாங்க வேண்டிய சூழ்நிலையில் விழுவான். அதுவும், அந்த கடையை ஒரு தாத்தா-பாட்டி நடத்தினால், பழிவாங்கும் ருசி இன்னும் அதிகம்!” என்று கலாய்த்தார்.
நம்ம ஊர் விழுக்காடு – ஒழுங்கும், ஒழுக்கமும், ஒற்றுமையும்
இந்தக் கதையிலிருந்து நம்ம கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன? ஒருவருக்கு தகுதி இல்லாமல் முன்னிலை கொடுப்பது, மற்றவர்களை புறக்கணிப்பது – இது நம் சமூகத்தில் கூட ஏற்க முடியாதது. பெரியவர்களுக்கு மரியாதை, ஒழுங்காக நடந்து கொள்ளும் பழக்கம், நம்ம ஊர் பண்பாட்டில் முக்கியமானது.
நம்ம ஊரில், “தன்னடக்கம் இல்லாதவனை திருத்துவதற்கு, நேரில் சொல்லும் பழக்கம் அதிகம். ஆனாலும், சில சமயம் இந்த மாதிரி ‘சின்ன பழி’ தான் அதிகம் சுவையானது!” என்று ஒருவர் எழுதியிருந்தார். அவருக்கு நிச்சயம் நம்ம சிரிப்பு கூட வந்திருக்கும்!
இது போன்ற சம்பவங்கள், நம்மை ஒரு சின்ன சிரிப்பிற்கும், சிந்தனைக்கும் இட்டுச் செல்லும். “பழி என்றால் எப்போதும் பெரியது ஆக வேண்டியதில்லை; சின்ன சின்ன சீடுகள், பெரிய பாடங்கள் கற்றுக்கொடுக்கும்,” என்று ஒரு வாசகர் நன்றாக சொன்னார்.
கடைசியில் – உங்களுக்கும் நடந்திருக்கிறதா?
இந்தக் கதையின் முடிவில், நம்மிடம் கேள்வி – உங்களுக்கும் இந்த மாதிரி சின்ன பழிவாங்கும் அனுபவங்கள் இருக்கிறதா? கடையில், பஸ் நிலையத்தில், அலுவலகத்தில் – எங்கேயும். உங்கள் அனுபவங்களைப் பகிருங்கள்! உங்கள் கதைகள், நம்ம ஊர் வாசகர்களுக்கு ஒரு நல்ல சிரிப்பும், சிந்தனையும் தரும்.
எப்படி இருந்தாலும், மனித நேயத்தையும், ஒழுங்கையும் மறக்காமல், சிரிப்பு கலந்து வாழ்க்கையைப் போங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I 'stole' from a shopping cart