நான் பொறுப்பு இல்லை!' – ஓட்டலில் நடந்த சுவாரஸ்யமான செக்யூரிட்டி நிறுவன சர்க்கஸ்
ஒரு ஓட்டலில் வேலை பார்த்தால் பெரும்பாலும் சும்மா காபி போட்டுட்டு, வாடிக்கையாளர்களை சிரித்துக்கொண்டு வரவேற்கலாம் என்று நினைப்பீர்கள். ஆனால் சில நாட்களில், அங்குள்ள சந்திரமுகிகள் கூட “ஏய், இது என்ன அமெரிக்கா சினிமா போல இருக்கு!” என்று வாயை பெரிதாகத் திறந்துவிடுவார்கள். இன்று சொல்வது, அப்படியொரு நாளில் நடந்த, ரசிக்கும் வகையிலான, சிரிப்பும் சிந்தனையும் தரும் ஒரு சம்பவம்!
ஓட்டல் மீட்டிங் ஹாலில் வேலைவாய்ப்பு திருவிழா!
வாரத்திற்கு ஒரு பத்து தடவை, நம்ம ஊரில் உணவகம் இல்லாத இடம் கிடையாது போல, அமெரிக்காவில் “மீட்டிங் ரூம்” இல்லாத ஹோட்டலும் இல்லை. அங்கேயும் வேலைவாய்ப்பு நடத்துவதற்கு ஹோட்டல் மீட்டிங் ஹால் ரெடியா இருக்கிறது. இங்கொரு செக்யூரிட்டி நிறுவனம், தங்களுடைய நேர்காணலை நடத்த மாதம் முழுக்க அந்த ஹாலையே தனக்கே ஒதுக்கிக்கொண்டு வந்திருப்பது தான் கதைக்கு ஆரம்பம்.
அந்த வார இறுதியில், காலை ஒன்பதுக்கு ஆறு பேர்கள் வேலைக்கு நேர்காணல் எழுத வந்திருக்காங்க. ஆனால், நேர்காணல் நடத்த supposed to be வந்த இருவரும் 45 நிமிடம் தாமதம்! பத்து நிமிடத்துக்கு மேல்தான் வந்தே இல்ல. நேர்காணல் பிராரம்பிக்காமலையே, ஒருவர் “அவர்கள் எங்க?” என்று கேட்டார். ரெசப்ஷன் பணியாளரின் பதில், “நான் அவர்களுக்குப் பொறுப்பு இல்லை; அவர்கள் அறையில் என்ன செய்கிறார்கள் என எனக்குத் தெரியாது!” - சும்மா நம்ம ஊர் பாட்டி சொல்வது போல, “என் கையில தூக்கி எறியலாமா?” என்று அருமையாக பதில் சொல்லியிருக்கிறார்.
"வேலைக்கு வந்தவங்க எல்லாம் ஏன் இப்படியா?" - சமூக பார்வை
இந்த நேர்காணல் வந்தவர்கள் சிலர், “சிறையில் இருந்து இப்ப தான் வெளியில் வந்த மாதிரி” என்று தோன்றியது என்று அந்த ஊழியர் சொல்கிறார். நம்ம ஊர்லயும் சில வேலைவாய்ப்பு இடங்களில், “ஏதாவது ஒரு வேலை கிடைக்கணும்” என்று desperation-ஆக வருகை தருவார்கள். அங்கேயும் அவ்வளவு வேறுபாடு இல்லை. சிலர், “பசுமை இருக்கா, ட்ரக் டெஸ்ட் பாஸ் பண்ணலாமா – போதும், வேலை உங்கதே!” என்ற நிலைமை.
ஒரு பிரபலமான கமெண்ட், “நடத்து வந்து வேலைக்காரர்களை குறை சொல்ல வேண்டாம்; அவர்கள் தான் இந்த மாதிரி வேலைக்கு ட்ரக்/ஆல்கஹால் டெஸ்ட் பாஸ் பண்ண முடியும். நேரம் தவறாக வந்தால், அந்த நிறுவனம் பாதுகாப்பு எப்படி பார்த்துக்கொள்ளப்போகிறது என்று சிந்திக்க வேண்டிய விஷயம்!” என்று சொல்கிறார். நம்ம ஊர்லயும், வேலைக்கு நேரம் தவறி வந்தாலே, வேலைவாய்ப்பு வாய்ப்பு போய்விடும். ஆனால், இங்கு நேர்காணல் நடத்த வரவேண்டியவர் 45 நிமிடம் தாமதம்; அதில் ஒரு பெண் நேரம் பார்த்து, நேர்காணல் ஆரம்பித்த பத்தே நிமிடத்தில், “இது போதும், நான் வெளியேறுகிறேன்!” என்று பெட்டிகட்டி ஓடிவிட்டார். நேர்காணல் நடத்த வந்தவர்களுக்கே இது பொறுமை இல்லை என்றால், வேலைக்கு வந்தவர்களுக்கு என்ன நம்பிக்கை?
இதைப் பார்த்து, “அந்த அம்மா ரொம்ப ஞானம்; தன் நேரத்தை மதித்துக்கொண்டார். இப்படிப்பட்ட நிறுவனத்துக்கு வேலைக்கு போனால், மேல் வேலைக்காரர் வந்த நாள் எல்லாம் தெரியாம பாட்டில் இருக்கும்!” என்று இன்னொருவர் கமெண்ட் போட்டிருக்கிறார்.
பணம், பக்கம், பஞ்சாயத்து!
இந்த பெண், “நான் போய்ட்டேன்!” என்று சொன்னதும், அவருக்காக நிறுவனம் முன்பதிவு செய்திருந்த அறையில் இருந்த நாட்கள் முழுவதற்கும் பணம் ஓட்டலுக்கு வந்துவிட்டது. ஆனால், அந்த நிறுவனம் மூன்றாம் தரப்பில் (third party) மூலம் ரூம் புக் பண்ணியதால, பணம் எந்த வழியிலோ வந்துவிட்டது.
ஆனால், கிழக்கு வாசலில் ஒரு குழப்பம் – மீட்டிங் ரூமை பல நாட்கள் பயன்படுத்தியும், ஓட்டல் மேலாளர் ஆரம்பத்தில் பணம் வசூலிக்க மறந்துவிட்டார். அது சும்மா நம்ம ஊர்ல, “குடும்ப நண்பன் தான், நாளைக்கு கட்டிவிடுவார்!” என்று நம்பி கடன் கொடுத்த மாதிரி. பல நாட்கள் மீட்டிங் ரூம் இலவசமாகவே போய் விட்டது! பணம் வந்ததா, இல்லைனா என்று ஒரு வாசகர் கேட்கிறார். அதற்கு, “ஆம், அறை பணம் வந்தது, மீட்டிங் ரூம் பணம் மட்டும் கிடையாது!” என்று உண்மை வெளிவந்துவிட்டது.
"இது செக்யூரிட்டியா, சிரிப்போமா?" – சமூக பார்வையில் கலகலப்பு
“ஏன் ஒரு செக்யூரிட்டி நிறுவனம் ஹோட்டல் ஹாலில் நேர்காணல் நடத்த வேண்டும்? தங்களுக்கே அலுவலகம் இல்லையா?” என்று யாரோ கேட்டிருக்கிறார். இன்னொருவர், “இது எல்லாம் ICE மாதிரி, சிக்கல் வேலைகளுக்கு ஆட்களை தேடுவது போல இருக்கு!” என்று விமர்சனம். நம்ம ஊர்லயும், சில வேலைவாய்ப்பு முகவர்கள், “இப்பவே வந்து செருப்புக்கட்டை போட்டுவிட்டு போயிடும்!” என்று சொல்வாங்க.
அதுக்குமேல், “நம்ம surveying company-யில் முன்னாடி ex-convicts-ஐயே வேலைக்கு எடுத்தோம். அவங்கதான் drug test பாஸ் பண்ணுவாங்க!” என்று ஒருவர் சொல்வார். நம்ம ஊர்லயும், “சிவப்பு புத்தகம் இருந்தா போதும், மற்றவை பார்த்துக்கோங்க!” என்று பஞ்சாயத்து நடக்கும்.
முடிவில்...
இந்த கதையில், ஓட்டல் ஊழியர் “நான் பொறுப்பு இல்லை!” என்று சொல்லியும், பல சதுரங்கக் கட்டங்கள் நடந்தது. பணம் வந்தது, ஆனால் பண்பாடு, நேர்த்தி, திட்டமிடல் – எல்லாம் காற்றில் பறந்தது. இந்த சம்பவம் நம்ம ஊர்லயும் ஒவ்வொரு கூலிப் பணிக்காரருக்கும், வேலைவாய்ப்பு முகவருக்கும், கம்பனிக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் நல்ல பாடம் தான்.
உங்களுக்கும் இப்படிப் பைத்தியம் மாதிரி சம்பவங்கள் நடந்திருக்கா? நேர்மை, நேரம், நம்பிக்கை – இவை எங்கெங்கே போயிருக்கு? உங்கள் கருத்துகளை கீழே பகிர்ந்து, நண்பர்களுடன் இந்த கதையை பகிருங்கள். சிரிப்பும் சிந்தனையும் வாழ வாழ்த்துக்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: He's not my responsibility!