நான் விஷமம், நச்சு – என் முதல் ஹோட்டல் வேலையின் கதை!
"பொதுவா நம்ம ஊர்லவே 'முதல்ல வேலைக்கு போனா கொஞ்சம் கஷ்டம் பாக்கணும்'ன்னு பெரியவர்கள் சொல்வாங்க. ஆனா, அந்த கஷ்டம் எப்படி வரும் தெரியுமா? சமயத்துல மேலாளர்கள் தான் நம்மகிட்ட சாம்பார் ஊற்றுவாங்க!"
இந்த ஹோட்டல் கதையைப் படிச்சதும் எனக்கு நம்ம ஊரு சீரியல் டயலாக்கு நினைவுவந்தது – "உங்க மேல நம்பிக்கை வச்சேன், ஆனா நீங்க எனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டீங்க!" இங்க மேலாளர்களே ரவி சில்க்ஸ், முன்பணி ஊழியர் தான் கதாநாயகி!
முதல் வேலை – லட்டு போல இருந்தது, ஆனா...
முதல் வேலை, அது கூட ஹோட்டல் முன்பணியாளர்! நம்ம ஊர்ல ஹோட்டல் வேலைன்னா சாயங்காலம் டீ, கொஞ்சம் டிப்ஸ், ரோட்டுலயே ஒரு கெத்து. இந்த கதையோட நாயகன் (Reddit-ல u/Recent_Lab_1536), ஒரு சின்ன ஹோட்டல்ல, பெரிய சாலை நடுவுல வேலைக்குப் போறார். வாடிக்கையாளர்களும் டிரைவர், பிஸினஸ் ஆள், விளையாட்டு குழு – லட்சணமா வாடிக்கையாளர் வரிசை!
ஆனா, மேலாளர்கள் மட்டும் 'புதிய மேனேஜ்மென்ட்' அப்படின்னு வந்துட்டாங்க. மேல மேல மேலாளர்களும் வந்து விட்டாங்க. ஹோட்டல் மேலாளர், Sales Manager, Supervisor – எல்லாரும் ஒரே கட்டில் வீழ்ச்சி மாதிரி.
கஸ்டமர் கேள்விக்கு மேலாளர்கள் தப்பிக்க, முன்பணி ஊழியர் சிக்க!
ஒரு நாள், பெரிய நெடுஞ்சாலை ஹோட்டல் சபாபதியோட ரிவார்ட்ஸ் பார்வையாளரு, தன் மகளுக்கு கல்யாண நாள் ஸ்பெஷல் ரூம் ரிசர்வ் பண்ணி, அதுக்கு மெழுகுத் திரி, பழங்கள், ஸ்வீட் பந்தல் எல்லாம் வேணும் என்கிறார்.
நம்ம கதாநாயகன் சொன்ன மாதிரி, இந்த மாதிரி பரிசுகளை யாரும் முன்பணியாளர் முடிவெடுக்க முடியாது. மேலாளர்களுக்கே பாத்துச்சு. அவரும் அப்படியே மேலாளருக்கு, Sales Manager-க்கு, Supervisor-க்கு எல்லாம் மெயில், கால்ஸ் போட்றார் – "இந்த வாடிக்கையாளருக்கு யாராவது பதில் சொல்லுங்க!"ன்னு.
ஆனா, நம்ம ஊரு அரசியல் மாதிரி, மேலாளர்கள் எல்லாம் 'நானும் இல்லை, நீயும் இல்லை'ன்னு ஓடிவிடுறாங்க. வாடிக்கையாளரு கோபம் கோபமா மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கிறார்; மறுபடியும், பதில் இல்லை.
"நீங்கள்தான் பிரச்சனை!" – மேலாளர்களின் சூழ்ச்சி
ஒரு நாள், நடிச்சிபோய், மேலாளர் அறை வரச்சொல்லுறாங்க. நம்ம கதாநாயகன் கசப்பா உள்ளே போறார். உள்ள போனதும், "நீ hostile, toxic – புத்திசாலி இல்ல, வேலைக்கு வராதே!"ன்னு அனுப்புறாங்க. ஆதாரம் எதுவும் காட்ட மாட்டாங்க. Unemployment-க்கு விண்ணப்பிக்க கூட முடியாது – காரணம், மேலாளர்கள் சொன்ன வார்த்தை!
இந்த சம்பவத்தைப் பத்தி பலரும் கருத்து சொன்னாங்க. "நீங்க பயங்கரமான சூழலைத் தவிர்ந்துட்டீங்க!"ன்னு ஒருவர் சொன்னார். நம்ம ஊர்லயே, 'பதவி உயர்வுக்காக பைக் கீழ விழுந்தா'ன்னு சொல்லுவாங்க போல மேலாளர்கள் தப்பிக்க, முன்பணியாளர் சிக்குறது இது தான்.
ஒரு பக்கமா, "Idhu classic scapegoat situation!"ன்னு ஒருவர் கூறினாரு. அதாவது, மேலாளர்கள் தங்களது பொறுப்பை தவிர்க்க, மற்றவர்களை குறை சொல்வது – நம்ம ஊரு அரசியல் மாதிரி தான்!
இணையவாசிகளின் விமர்சனம் – யாருக்கு உண்மை வெற்றி?
இந்த கதையில ஒரு கமென்ட் ரொம்ப பரபரப்பா இருந்தது – "நீங்க மேலாளர்கள் எல்லாருக்கும் மெயில் அனுப்பினீங்க, அதனால் யாரும் பதில் சொல்லல. ஒருத்தருக்கு மட்டும் தான் அனுப்பி, 'நீங்க என்ன செய்யணும்?'ன்னு கேட்டிருக்கணும்"ன்னு சொன்னாரு. நம்ம ஊர்லயே, 'ஒருத்தருக்கு மட்டும் பாயசம் போட்டா போதும், எல்லாரும் சந்தோஷம்'ன்னு சொல்வாங்க!
மற்றொரு கமென்ட்: "நீங்க unemployment-க்கு விண்ணப்பிச்சிருக்கலாம். மேலாளர்கள், ஜட்ஜ் முன்னாடி உண்மை சொல்ல முடியாது!"ன்னு. நம்ம ஊருலயே, 'ஐய்யோ, அப்புறம் பணியாற்றுற இடம் எங்கே?'ன்னு பயப்படுறாங்க. ஆனா, இங்க பலர் 'உண்மையை எதிர்கொண்டு போராடுங்க'ன்னு ஊக்குவிச்சாங்க.
முதன்மை நாயகன் சொன்ன மாதிரி, "இந்த மேலாளர்கள் எல்லாம் இனிமே மேல இருக்குறது இல்ல. நானும் நல்ல வேலை கிடைச்சு, சந்தோஷமா இருக்கேன்!"
கடைசி வார்த்தை – வாழ்நாள் பாடம்
இந்த கதையிலிருந்து தெரியுது – நம்ம வேலை இடம் எப்படியோ இருக்கலாம், ஆனா நம் நேர்மையும், நம்ம பண்பும் தான் நம்ம காப்பாற்றும். மேலாளர்கள் சில சமயம் நம்ம எதிரி ஆயிடலாம். ஆனா, நேர்மையான முயற்சி, நல்ல மனசு இருந்தா, கடைசில வெற்றி நம்மதுதான்!
உங்களுக்கும் இப்படியா அனுபவங்கள்? மேலாளர்களோட இரட்டை வேடம், அலப்பறை பற்றிய கதைகள் உங்ககிட்ட இருந்தா, கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க. நம்ம ஊரு வேலை இட வாழ்க்கை எப்படி இருக்குன்னு ஒரே family மாதிரி பேசலாம்!
நன்றி, வணக்கம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Apparently I'm hostile and toxic