நம்மை விட்டு பிரிந்தாலும், சப்போர்ட் டிக்கெட்டுகள் மட்டும் விடவில்லை!
அண்ணா, ஒரு நாள் உங்க பழைய வீட்டு வாசலில் திடீர்னு பழைய வாடிக்கையாளர்கள் வந்து, “அண்ணே, தண்ணீர் பைப்ல பூச்சி விழுந்திருக்கு, பாருங்களேன்!”ன்னு கூப்பிடுற மாதிரி, IT துறையிலும் அப்படித்தான் சில காமெடி சம்பவங்கள் நடக்குது. பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, அந்த கம்பெனி ஒரு பங்கையை விட்டு பிரிக்குது. அதாவது, ஒரு பக்கத்தில் பெரிய “\(bigCompany”, மறுபக்கம் புதிய “\)littleCompany”. சட்டப்படி இரண்டு வருடமா பிரிந்திருந்தாலும், வேலை பண்ணும் ஜனங்களுக்கு இன்னும் பழைய பழக்கம் போகலை!
பிரிகை எவ்வளவு எளிமையா நடந்தாலும், பழைய பழக்கம் போகுமா?
ரெட்டிட் பயனர் DrHugh சொல்றார் – அவருக்கு சப்போர்ட் ஹெல்பைன் வேலை. $littleCompany தங்கள் சொந்த $plmSystem-க்கு கட்டுப்பட்டு விட்டாலும், சிலர் இன்னும் பழைய வழியிலேயே டிக்கெட் போட்டுட்டு இருக்கு. “அண்ணா, லாகின் ஆகல, நெட்வொர்க் பிசியில் பிரச்சனை, எதுலயும் லாஞ்ச் ஆகலை…” என எல்லா கஷ்டங்களையும் பழைய ஹெல்பைனுக்கு அனுப்புகிறார்கள்.
இது நம்ம ஊர் மாடியில் வாடகைக்கு போன வீட்டு நபர், வீட்டு தண்ணீர் பந்தயத்தை இன்னும் பழைய ஓனர் கிட்ட கேட்கும் மாதிரி தான்! “நாங்க சப்போர்ட் பண்ணாது, உங்கள் கம்பெனி ஹெல்பைனுக்கு போங்க”ன்னு சொல்லும் நேரம் எப்பவும் சிரிப்பை தடுக்க முடியாது.
பிரிகை நல்லது, சேர்க்கை இன்னும் நல்லது – அனுபவங்கள் சொல்கின்றன
ஒரு ரெட்டிட் வாசகர், "பிரிகை வாங்கும் போது தான் குழப்பம் அதிகம்; சேர்க்கை (acquisition) நேரத்தில் எல்லாம் நல்லா போகும்!" என்று சொன்னார். அந்த OP DrHugh தன்னோட அனுபவத்தில, கூட்டில் சேர்ந்த கம்பெனிகளுக்குத் தேவையான அளவு பயிற்சி கொடுத்து, எல்லாம் ஒழுங்கா நடக்கும்போது, வேலை சுமூதியாக போகும். ஆனா, பிரிகை நடந்ததும், $littleCompany வால்கள் குழப்பத்தில் சிக்கிக்கிட்டாங்க. பயிற்சி வைக்க சொல்லியும், யாரும் வரல. தொழில்நுட்பம் பெரியது, அதுக்கு உள்ள குழப்பம் இன்னும் பெரியது.
“நான் பத்திரமாக பயிற்சி கொடுக்க தயாரா இருந்தேன், ஆனா யாரும் எதிர்பார்ப்பு காட்டலை. எங்களால நேரடி தகவல் கொடுக்க முடியாது; மேலாளர்களை நம்பி இருந்தோம். நம்பிக்கை நரம்பு தளர்ந்தது!” – இதெல்லாம் நம்ம ஊர் கம்பெனிகளில் மேலாளர்கள் தகவல் கீழே போடாம, எல்லாம் மேலே தங்கிடும் நிலையை நினைவு படுத்துது.
பழைய நம்பிக்கை – பழைய போக்குகள்!
இதில் ஒரு கேள்வி வந்தது: "அவர்கள் எப்படி இன்னும் டிக்கெட் போட்டுட்டு இருக்காங்க?" DrHugh சொல்வார் – சிலர் இன்னும் நம்ம ஹெல்பைன் நம்பரை வைத்திருக்காங்க. சிலர் நம்ம நெட்வொர்க்கில் இன்னும் இருப்பதால், பழைய வழியிலேயே டிக்கெட் போட்டுட்டு இருக்காங்க. ஒரு வேளை, “நான் லாகின் ஆக முடியல”னு சொல்லிக்கொண்டு, நம்ம வழியே டிக்கெட் போட வர்றாங்க. இது நம்ம ஊர் பஸ்ஸில் டிக்கெட் வாங்க முடியலன்னு, டிரைவரிடம் புலம்புற மாதிரி தான்!
ஒரு நகைச்சுவை கருத்தாளர்: “நான் இன்னும் 17 வருடம் பழைய கம்பெனிக்காக சப்போர்ட் கேட்டு வந்தவர்கள் இருக்காங்க!”ன்னு சொல்லி, பழைய வாடிக்கையாளர்களின் நம்பிக்கையை காட்டினார். இன்னொரு பேரு சொன்னார் – “பத்து வருடம் கழிச்சும், நம்மிடம் பழைய பிரிவின் டேட்டா கேட்க வந்தாங்க!” – நம்ம ஊர் பக்கத்து வீட்டு அம்மா, "நம்ம வீட்டு விசில் உங்க கிட்ட இருக்கா?"ன்னு 5 வருடம் கழிச்சும் கேட்ட மாதிரி.
தொழில்நுட்பத்தில் குழப்பமும், நகைச்சுவையும்
ஒருவர் சொன்னார் – “Software as a Disaster” – தொழில்நுட்பம் சில நேரம் பெரிய தலையாயம் தான்! இன்னொரு பேரு, "Not my problem"ன்னு நேரில் சொல்ல முடியாம, வட்டமா சொல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை IT-யில் ரொம்ப காமனு.
இதெல்லாம் நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் “நான் பார்ப்பேன் அண்ணா”ன்னு சொல்லி, அடுத்த டிஸ்க்கில் பாஸ் பண்ணும் கருப்படி பையன் மாதிரி தான்!
நம்ம ஊர் அலுவலக கலாச்சாரம் – பழையதும் புதிதும் கலந்த கதை
இந்த கதையில் நம்ம ஊர் அலுவலகங்களில் நடக்கும் சம்பவங்கள் நிறைய ஒத்திணைவு இருக்கு. Split ஆனாலும், பழைய நம்பிக்கை, பழைய வழிகள், பழைய ஹெல்பைன் நம்பர்கள் எல்லாம் விட்டு போக மாட்டாங்க. மேலாளர்கள் தகவல் போடாம, ஊழியர்கள் குழப்பத்தில் விழும் நிலை, பயிற்சி கேட்க யாரும் முன்வராத சூழ்நிலை – இதெல்லாம் நம்ம ஊர் ITயில் கிடைக்கும் சுவையான அனுபவங்கள்.
ஒரு நாள், எல்லா பழைய டிக்கெட்டுகளும் நின்று, புதிய சப்போர்ட் வழிகள் எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன், DrHugh மாதிரியான ஹெல்ப் டெஸ்க் வீரர்கள் காத்திருக்கிறார்கள்.
முடிவாக...
உங்களுக்கும் அப்படிப்பட்ட அலுவலக அனுபவங்கள் இருக்கா? பழைய கம்பெனி, பழைய வழிகள், பழைய ஹெல்ப் நம்பர்கள் – உங்களுக்குண்டான கதை கீழே கமெண்ட்ல பகிரங்க! நம்ம ஊர் அலுவலக சினிமா கதைகள் இப்படி தான் ஆரம்பம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: We'll get right on that for you