உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

பாட்டிக்கு இடம் தரும் பார்‌னி: ஒரு தமிழன் கண்ணில் ‘Petty Revenge’ கதை

அன்பும் சமூகமும் நிறைந்த அமைதியான இல்லத்தை குறிக்கும், அனிமே இப்படிக்குப் போன்று அமைந்திருக்கும் டூபிளெக்ஸ் படக்கம்.
இந்த அழகான அனிமே படம், என் வசந்தமான டூபிளெக்ஸ் வாழ்க்கையின் உண்மையை பிடித்து உள்ளது; நண்பர்கள் மற்றும் அமைதியான சூழல், இந்த இடத்தை எங்கள் வீட்டாக மாற்றுகிறது. அங்கு அன்பும், அற்புதமான உரையாடல்களும் நிறைந்துள்ளன, ஒவ்வொரு நாளும் மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது!

நம்ம ஊருலே குடியிருப்புகளில் நடந்த கொஞ்சம் கூத்து, கொஞ்சம் கருணை கலந்த சம்பவங்களை கேட்பது கொஞ்சம் ரசிக்கத்தான் செய்யும். ஆனா, அமெரிக்கா போல பெரிய நகரங்களில் கூட, நம்ம ஊரு மாதிரி நல்லவர்கள், இடுக்கணுக்கு இடம் கொடுப்பவர்கள், கொஞ்சம் "சண்டக்காரன்" மாதிரி இருந்தாலும் வேர்கொள்கின்றனர். இப்போ அதே மாதிரி ஒரு சம்பவம் ரெடிட்-ல (Reddit) வந்திருக்கு. வாசிக்கும்போதும், சிரிப்பும் வருது, சோகமும் கிளருது!

பழைய வீட்டில் புதுச்சு குடியிருப்பவர் – அங்கிருந்த பாசமும் கஸப்பும்

இந்த கதை நடந்தது ஒரு பழைய வீட்டில், அதற்குள்ள இரண்டாம் மாடியில். நம்ம கதாநாயகன், வீட்டுல ஒரு பகுதியை வாடகைக்கு எடுத்து, வீட்டிலிருந்து வேலை பார்க்கறாராம். பக்கத்து வீட்டாரும் ரொம்ப நல்லவர்களாம் – அப்படி எல்லாம் சும்மா நம்ம ஊரு “வீட்டார்” மாதிரி. பசங்க கூட சிரிக்கிற மாதிரி, எல்லாம் சந்தோஷம் தான்.

ஆனா, கடந்த வருடம், பக்கத்து வீட்டுக்கு ஒரு பெரியம்மா, அவங்க பசங்க மாதிரி பாசம் கொண்ட இரண்டு பூனைகள், மற்றும் அவங்க பேரன் குடி வந்தாராம். பெரியம்மா ரொம்ப மென்மையானவர், ஆனா பேரன் – ஒரு கஸப்பான விஷயம்! Kratom குடிக்கிறாராம், குடிக்கவும் ஆரம்பிச்சு விட்டாராம், அடிக்கடி போலீஸ் கூட வருவதை நம்ம கதாநாயகன் பார்க்க ஆரம்பிச்சாராம்.

கண்ணில் காயம்; மனதில் வேதனை

ஒரு நாள், பெரியம்மா கண்ணில் பெரிய காயம். உங்க வீட்டாரும் “தடுமாறி கதவுக்கு மோதிட்டேன்”ன்னு சொல்வது போல, பெரியம்மா சொல்லிக்கிட்டாராம். ஆனா, அவரு வயது 80-ஐ தாண்டியவர், ஒன்னு விட்டா ரொம்ப மெலிது. பேரன் – முன்னாள் பாக்ஸர், பெரிய ஆள். அப்போ நம்ம கதாநாயகன் மனசு கலங்குது.

அதுக்கப்புறம், பேரன் காணோம். ஜெயிலா? ரெஹாபா? ஆராய்ச்சி நடக்குது. அந்த நேரம், வீடு முழுக்க அமைதியும், பறவைகள் குரலும், பூந்தோட்டம் நிறைந்த சந்தோஷம்!

ஆனா, “பல்வடிவில் பாழாய் வந்தான்” மாதிரி, பேரன் மீண்டும் வீடு திரும்பி, சண்டை, சப்தம், ரோஷம் – எல்லாம் ஆரம்பம். நம்ம கதாநாயகன் அலுவலகம் போவதற்காக தயார் ஆகும் நேரம், கத்தும் சத்தம், சண்டை – எல்லாமே ஒன்றாக கலந்திருந்தது.

பார்‌னி பாடல் – உச்சக்கட்ட petty revenge

அப்போ தான் நம்ம கதாநாயகன் பசங்க காலத்து Barney பாடலை (ஆம், நம்ம குழந்தைகள் ‘நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், நீ என்னை நேசிக்கிறாய்’ன்னு பாடுறது!) ஸ்பீக்கரில் போட்டாராம், முழு சத்தத்தோடு அவங்க வீட்டுக்கு போயிடும் மாதிரி வென்ட் அருகே வச்சங்க. பெரியம்மா கேட்க முடியாதவர், ஆனா பேரன் கேட்காம இருக்க முடியாது!

இனி பேரன் சண்டை ஆரம்பிச்சா, அவன் காதுல Barney பாடல் முழுமையாக பாயும்! நம்ம கதாநாயகன் சொல்றார் – “என்னோட Spotify-க்கு எப்பவும் குழந்தை பாடல்கள் தான் பரிந்துரை வந்தாலும் பரவாயில்லை – பெரியம்மா அமைதியாக இருந்தா போதும்!”

சமூகத்தின் விமர்சனங்கள் – “இது சரியான தீர்வா?”

இந்த கதைக்கு ரெடிட் வாசகர்கள் ஏகப்பட்ட கருத்துகள் பதிவிட்டார்கள். ஒருத்தர் சொன்னது: “Barney-க்கும், Baby Shark-க்கும் immunity வந்தா, Lambchop-ல 10 மணி நேரம் non-stop ‘This is the song that never ends’ செஞ்சு விடுங்க!” – நம்ம ஊரு சின்ன பிள்ளைகள் பாடும் ‘யாரும் தூங்காத பாடல்’ மாதிரி!

இன்னொருத்தர் ரொம்ப கனிவோட, “இது petty revenge-க்கு ஏற்ற விஷயம் இல்லை. பெரியம்மா மீது வன்முறை நடக்குது. நேரில் போலீஸ்-ஐ அழைக்க வேண்டும், பெரியவர்களுக்கு பாதுகாப்பு சேவைகள் தேவை”ன்னு சொன்னார். நம்ம ஊரு கேள்விப் பட்ட அம்மா, அப்பா, அண்ணன் – எல்லாரும் சொல்வது மாதிரி, “பொதுச்செய்தி கொடுப்பது நம்ம கடமை”ன்னு கூறினார்கள்.

நம்ம கதாநாயகன் மறுபடியும் பதில் சொல்றார் – “நானும் போலீஸ்-ஐ அழைக்கிறேன். ஆனா பெரியம்மா பேரன் வீட்டில் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். நம்ம வீட்டு வாடகையாளர்களும், வீட்டுவாடகையாளர் கூட அவருக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம்.”

ஒரு சிரிப்பான வாசகர், “Barney, Baby Shark, Duck Song, Sesame Street, எல்லாம் சேர்த்து ஒரு Spotify playlist செஞ்சு விடுங்க!”ன்னு சொன்னார் – நம்ம ஊரு பாட்டி, மாமா, குழந்தைகள் எல்லாம் சேர்ந்து ‘பொம்மை’ படைப்பதை போல!

நம்ம ஊரு கண்ணோட்டம் – சிரிப்பும், சிந்தனையும்

இந்த கதையில் சிரிப்பும் இருக்கு – Barney, Baby Shark மாதிரி பாடல்கள் புதுசு அல்ல. நம்ம ஊர்ல பாரதி பாடல்கள் கேட்டாலே ‘இரவு முழுக்க தூங்க முடியவில்லை’ன்னு ஒரு பாட்டி புன்னகையோடு சொல்வார். ஆனா, இதே நேரத்தில் பெரியவர்களுக்கு பாதுகாப்பு, பாசம், மற்றும் சமூக பொறுப்பு – எல்லாமே முக்கியம்.

ஒரு வாசகர் சொன்னார் – “நம்ம ஊரு கலாச்சாரம் – பெரியவர்களுக்கு இடம் கொடுப்பது தான். பாட்டி சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும், வன்முறையிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டும். Barney பாடல் ஒரு பக்கம், பெரியம்மாவுக்கு நம்ம பாசம் ஒரு பக்கம்.”

முடிவில் – உங்கள் கருத்து?

இந்த கதையை வாசித்த பிறகு, உங்களுக்கு என்ன தோன்றுகிறது? நம்ம ஊரு சந்தர்ப்பத்தில், இப்படியொரு சூழலில் நீங்கள் இருந்தால் என்ன செய்வீர்கள்? Barney பாடலோ, Baby Shark ஓ, ‘தாய் பாசம்’ பாடலோ – எது உங்கள் மனசுக்கு நெருக்கம் கொடுக்கும்? உங்கள் அனுபவங்களையும், சிந்தனைகளையும் கீழே பகிருங்கள்!

பெரியவர்களுக்கு நம்ம பாசம் – எப்போதும் முக்கியம். சிரிப்பும், சிந்தனையும் கலந்த இந்த கதையை மற்றவர்களும் படிக்கப் பகிருங்கள்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: I love you, you love me ...