உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

பீட்டர் பான் வாசகத்தால் சிக்கிய ஹோட்டல் ஊழியனின் சிரிப்பும் சங்கடமும்!

ஹோட்டல் ஒரு கான்சிஏர், பீட்டர் பான் கதையை நினைவூட்டும் குடும்பத்துடன் அசௌகரியமாக உரையாடுகிறான்.
இந்த கற்பனை மயமான சினிமா காட்சியில், எங்கள் கான்சிஏர் ஒரு குடும்பத்துடன் மறக்க முடியாத சந்திப்பைப் பகிர்கிறான், பீட்டர் பானின் சாகசங்களை நினைவூட்டுகிறது. இந்த காமெடியான தருணம், ஹோட்டலில் மாயாஜாலம் மற்றும் யதார்த்தத்தின் கலவையை வெளிக்கொணருகிறது, அதில் உள்ள தனிப்பட்ட சவால்களை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்த அனுபவம் ரொம்பவே சுவாரஸ்யமானதும், சில சமயங்களில் சங்கடமானதும் இருக்கலாம். நல்ல சம்பளம், பளிச்சென ஒளிரும் லாபி, நவீன வசதிகள் – இது எல்லாம் வெளிப்பக்கம் தான். உள்ளுக்குள் நடக்கும் காமெடி, கலாட்டா, குழப்பம் – இதெல்லாம் யாரும் சொல்லி வைக்க மாட்டாங்க. அந்த மாதிரி ஒரு நாள், ஒரு பீட்டர் பான் வாசகம், ஒரு நறுமணமான ஹோட்டல் அனுபவத்தை எப்படி பஞ்சாயத்து செய்தது என்று படிக்கலாம்.

பீட்டர் பான் வாசகமும் – சங்கடமான சூழலும்

இந்தக் கதையின் நாயகன், ஒரு நான்கு நட்சத்திர ஹோட்டலில் concierge/porter ஆக வேலை பார்த்தவர். நம்ம ஊர் சொந்தமான வேலைக்கார சாமி மாதிரி அல்ல, இவருக்கு அங்குள்ள விருந்தினர்களுக்கு எல்லா வசதியும் செய்யணும், ஹோட்டல் மீது ஒரு நல்ல first impression கொடுக்கணும்.

ஒரு நாள் ‘Make-A-Wish Foundation’ (அதாவது, உயிரின் கடைசி நாட்களில் உள்ள ஒரு சிறுமிக்கு அவரது விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் அமைப்பு) இவர்களுடைய ஹோட்டலில் ஒரு குடும்பத்துக்காக அறை புக் செய்ய வந்தது. 16 வயது சிறுமி, அவளின் சகோதரி, பெற்றோர் – எல்லாம் தனியாக அறைகள், மேலே suite – எல்லாம் அருமையாக ஏற்பாடு.

அடுத்த நாள், மேனேஜர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? “இங்க கொஞ்சம் பணம் இருக்கு, அந்த சிறுமிக்கு பிடிக்கும் மாதிரி சின்னசின்ன அலங்காரங்கள் வாங்கிட்டு வரு!” நம்மவன் சென்று வெள்ளி, வெண்கல நிற பலூன்கள், ஜாலி பண்டிங் எல்லாம் வாங்கி வந்தார். ஆனா அந்த அறைக்குள் நுழைந்ததும் தான் கதை ஆரம்பம். ஒரு பக்கமே முழுக்க, பெரிய எழுத்துகளில், “To Live Will Be an Awfully Big Adventure.” – பீட்டர் பான்!

வாசகத்தின் வம்பு – நேரம், இடம் தவறியது!

நம்ம ஊர் கல்யாண வீட்டில் “மரணம் என்பது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி” என்று banner போட்டி இருந்தா எப்படி இருக்கும்? அதே மாதிரி தான் இந்த வாசகம் அந்த சூழலில்! அந்த சிறுமி கடைசி நாட்களில் இருப்பது தெரியும், ஆனா அதற்கு ‘வாழ வேண்டும் என்பது பெரிய சாகசம்’ என்று வாசகம் – இது மரண ஜோகா, வாழ்கை ஜோகா என்று புரியாம ஒரே குழப்பம்.

நம்ம ஹீரோ ஓடோடி மேனேஜரிடம் சொன்னார். மேனேஜர் கூட பேலாகி, “இதை மறைக்க முடியுமா?” என்றார். வெறும் பலூன்கள், பண்டிங் கொண்டு அந்த பெரிய எழுத்தை மறைக்க முடியாதே!

ஒரு இணைய வாசகர் சொன்னது போல, “இந்த மாதிரி வாசகத்தை யார் அங்க போட்டாங்க?” என்பதே முக்கியம். OP சொல்வது, “எல்லா மாடிகளிலும் ஒரு ‘தீம்’ மாதிரி ஒவ்வொரு அறையிலும் பெரிய quote போட்டிருந்தார்கள்… ஆனா இந்த பீட்டர் பான் மட்டும் தான் கற்பனை கதையிலிருந்து. மற்றவை எல்லாம் வரலாற்று நபர்களிடமிருந்து.”

ஒருவரும் சொல்வது போல, “இதை ஒரு can of paint கொண்டு போட்டுடலாம்!” என்றாலும், ஹோட்டல் மேலாளர்கள் அதை உடனே செய்ய மாட்டாங்க. பெரிய ஹோட்டல், பெரிய ரீதியில் பண்ண வேண்டியதாக இருக்குமே!

வாசகத்தின் பிண்டி – டீப்பா புரிந்துகொள்ளும் மக்கள்

இந்த வாசகம் – “To live will be an awfully big adventure” – உண்மையிலேயே பீட்டர் பானின் சொந்த வார்த்தையா? ஒருத்தர் எழுதியிருந்தார், “ஒригинல் quote-ல் ‘To die will be an awfully big adventure’ என்று தான் இருக்கு, இதில் வாழ வேண்டும் என்று மாத்தி இருக்காங்க.”

தமிழில் பல சினிமாக்கள் போல, வசனம் ஒருபடி மாத்தி ‘உற்சாகமாக’ மாத்தி விடுவார்கள். ஆனா, அந்த சூழ்நிலையில் இது படும் பாதிப்பு தான் வித்தியாசம். ஒருவர் சிரிப்பாக, “Live, Laugh, Yuck!” என்று கமெண்ட் போட்டிருந்தார்.

இன்னொருவர் சொல்வது, “இந்த மாதிரி வாடிக்கையாளர்களுக்கு, அவர்களுக்கே ஒரு கருப்பு நகைச்சுவை இருந்தா தான் சமாளிக்க முடியும்!” நம்ம ஊருல இந்த மாதிரி எதாவது கஷ்டமான நிகழ்ச்சியில், ‘நல்ல நேரம் பார்த்து பேசு’ என்று சொல்வாங்க. ஆனா, இங்க நேரம் தப்பாக வாசகமும், சூழலும் கலந்துவிட்டது!

குடும்பம் எப்படி எதிர்கொண்டது? விருந்தோம்பல் ஜெயித்ததா?

அந்த குடும்பம் தங்கிய நாட்கள் நல்லபடியாக சென்றது. ஹோட்டல் ஊழியர்கள் எல்லாவிதமான வசதியும் செய்து, அவர்களுக்கு ஒரு இனிமையான அனுபவம் கொடுத்தார்கள். அவர்கள் அந்த வாசகத்தை பற்றி எதுவும் சொல்லவே இல்ல. நம்ம ஹீரோ சொல்வது, “அவர்கள் irony-யை ரசிச்சாங்கோ, இல்லையோ தெரியலை… ஆனாலும் எனக்கு அது இன்னும் சிரிப்பை கூட்டுதே!”

இது மாதிரி சம்பவங்கள் நம்ம ஊர் வாடிக்கையாளர்களுக்கு நேர்ந்திருந்தா, ஓர் ‘அக்கா, அந்த வாசகத்தை போடாதீங்க, பிள்ளை மனசு பாதிக்கும்னு’ சொல்லி, சரி செய்து விடுவாங்க. ஆனா, பெரிய ஹோட்டலில், மேனேஜ்மெண்ட் கையே, விதிகளும், பக்கத்திற்கும் மறைக்க முடியாத பெரிய எழுத்துகளும் – இதெல்லாம் கலந்தால், இந்த மாதிரி சங்கடங்கள் ‘பீட்டர் பான்’ மாதிரி பறந்து வருவதே!

முடிவு – உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட அனுபவமா?

இந்த கதையை வாசிக்கும்போது, நம்ம ஊரு கல்யாண வீடு, சதாவதானி நிகழ்ச்சி, அல்லது கல்லூரி படிப்பு முடிவில் பலர் சொல்வது போல, “சொல்லிக்கூடாத சமயத்தில் சொல்லப் பட்ட வார்த்தைகள்” நினைவுக்கு வருது. நீங்கள் ஹோட்டலில், அலுவலகத்தில், அல்லது உங்க வீட்டு நிகழ்வில் இப்படிச் சங்கடமான, காமெடியாக முடிந்த சம்பவங்களை அனுபவிச்சிருக்கீங்களா? கீழே கமெண்டில் பகிருங்க!

வாசகர்கள் சொல்வது போல, சில நேரம் வாழ்க்கையில் வரும் ‘வேதனை’ கூட, நம்ம ஆனந்தமாக நினைத்துப் பார்ப்போம்; இல்லையெனில், அதையும் ஒரு பெரிய சாகசம் மாதிரி ரசிக்கலாம்!

பீட்டர் பான் சொன்னது போல – “To live… or die… will be an awfully big adventure!”

(நம்ம ஊரு பாணியில் – “வாழ்க்கை ஒரு பெரிய சாகசம் தான்!”)


நீங்கள் இந்த பதிவை படித்து ரசித்தீர்களா? உங்கள் சுவாரஸ்ய அனுபவங்களை பகிருங்கள்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: The Time Peter Pan Made My Hotel Job Hilariously Awkward