பாட்டாளியின் பழிக்கு உருளைக்கிழங்கு – ஒரு மாணவனின் சின்ன திருப்பம்!
காலை 8 மணி. 2001ஆம் ஆண்டு. கல்லூரி வகுப்பு ஆரம்பமாகி விட்டது. இன்னும் நான் கார்கேஜ் வாசல் அருகே என் பழைய மாணவர் காரை தள்ளிக்கொண்டு வருகிறேன். செருப்பில் அடிப்படும் நேரம், ஆசிரியர் முகம் காட்டு நேரம்! அப்போதே ஒரு புது பிரச்சனை – வாசலை முழுக்க அடைத்து ஒரு கருப்பு Nissan X-trail. எங்கோ பிரான்சின் தெற்கில் நடக்கும் காட்சியா இது, இல்ல நம்ம சென்னை பசுமை வழிக்கோவா என்று குழப்பம் வரும் அளவுக்கு சங்கடம்.
காரிலிருந்து இறங்கியவள், அங்கே சொந்த ஊரவர்கள் "ககோல்" என்று சொல்லும் ரகசியப் புண்ணகை! நம்ம ஊரு 'பியூட்டி பார்லர்’ ல் ப்ளீச் போட்ட பின்னாடி கரும்புள்ளி வந்த மாதிரி தலைமுடி, செம்ம கருப்பு ரூட், தோல் சற்று ‘பெருங்காயம்’ போட்டு வறுத்த மாதிரி டார்க் டான், வாயில் பிஸ்கட்டாய் கம்மி, ஓரமாக சிகரெட் – பக்கத்திலிருந்தால் நம் பாட்டி கூட "பாவம் பிள்ளை!" என்று தயவு காட்டிவிடுவார்.
நான் அழைச்சு கேட்டேன் – "அக்கா, காரை எடுத்து வையுங்க, பிளீஸ்!" – ஆனால் அவங்க பதில்? ஒரு ஊழி கை விரல், மேல ஒரு ஆங்கிலப் புனிதம் – "உன் பாண்ட்டீஸ் திரும்ப வெச்சுக்கோடா! ஐந்து நிமிஷத்தில் போய்டுவேன், குளிர்ந்துகிட்டு இரு!" என்று ஓடி போனாங்க.
ஐந்து நிமிஷம் கழிச்சி, இன்னும் ஓர் சின்ன நிமிஷம். இன்னும் பத்து நிமிஷம். இன்னும் ஒரு பத்து. கல்லூரி கிளாஸ் போய் கல்யாணம் முடிந்த மாதிரித் தாமதம். ஆசிரியை கண்டிப்பா புண்ணகை இல்லை, புனிதம் மட்டுமே.
இந்நேரம், பசியும், தூக்கமின்மையும், மூன்று நாள் மூடிய கழிவும் – எல்லாம் சேர்ந்து என் மனசு கசக்குது. "இவங்க சும்மா போயிடுவாங்களோ?" என்கிற சந்தேகம். என்ன செய்யலாம்? ஓடிப் போய், நேரில் கேட்டேன். அந்த ககோல் Madam, காபி, சிகரெட், கதையுடன் இருக்காங்க. நான் கேட்டதுமே – "டேய், உனக்கு என்ன வேலை? நான் வேலை பண்ணிட்டு இருக்கேன்! இன்னும் பாதி மணி நேரம் ஆகும். போய் உன் வேலையை பார்!" என்று கிளம்பி விட்டாங்க.
அவங்க சொன்ன மாதிரி பாதி மணி நேரம் கழித்து வெளியே வந்தார். ஆனால், இப்போது அவருடைய Nissan X-trail க்கு ஒரு சின்ன மாற்றம் – நான்கு டயரிலும் காற்று இல்லை! பக்கத்தில் காத்திருப்பது போல ஒரு உருளைக்கிழங்கு அவங்க எக்ஸாஸ்ட் பைப்பில் சிக்கி, கண்ணாடி போல சிரிக்குது. போலீசும் வந்து, இரண்டு டிக்கெட், ஒரு டோயிங் – தண்டனை வீரவிழா!
இது மட்டும் இல்ல, இந்த சம்பவம் Reddit ல் போனதும் மக்கள் கமெண்ட்களில் கலாய்க்க ஆரம்பிச்சாங்க. "உருளைக்கிழங்கு போட்டது பெரிய பழி!" என்று ஒருவர் ரசிக்க, "Expanding foam வேற அதிகம் வேலை செய்குது" என்று இன்னொருவர் பரிந்துரைத்தார். இன்னொருவர் "உங்க பையில் எப்பவும் உருளைக்கிழங்கு இருக்குமா?" என்று சந்தேகம், அதற்கு OP சொன்னார் – "என் அபார்ட்மென்ட் சமையலறையில் இருந்தது. மாணவர் வாழ்க்கை, உருளைக்கிழங்கு எப்பவும் துணை!" என நம்ம ஊரு ஹாஸ்டல் வாழ்க்கை நினைவில் வரும்படி.
இப்போ நம்ம ஊரு பசங்க இதை படிச்சா என்ன நினைப்பாங்க? "இவ்வளவு நேரம் பசிக்காமல் காத்திருந்தாரே!" என்று ஏதாவது biriyani joke போட்டிருப்பாங்க. "சும்மா டயர் காற்று மட்டும் கழத்தியிருக்கீங்க, நம்ம ஊர்ல வேறெதாவது செய்யும்" என சிலர் கிண்டல். ஆனா OP சொன்னது – "வீடமைப்பு சொத்துக்கு சேதம் செய்வது தவறு, அதனால்தான் டயருக்கு காற்று மட்டும்." இதுதான் நம்ம வீட்டு சுட்டி மனசு!
ஒருவர் சொல்வது போல, “இந்த உருளைக்கிழங்கு ஏதோ பெரும் பழி மாதிரி!” என்று கலாய்த்து விட்டார். இன்னொருவர் "போலி கதை போல இருக்கு" என்று சந்தேகித்தாலும், நம்ம ஊரு சினிமா ரசிகர்கள் “இதெல்லாம் பசங்க பண்ணும் பஜ்ஜி!” என்று அசால்ட்டா சொல்லிடுவாங்க.
அந்த “ககோல்” ஆள் மறுபடியும் அங்கே காரை வைக்குறதில்ல, உருளைக்கிழங்கு பயம், போலீஸ் பயம் இரண்டுமே சேர்ந்தது!
இது ஒரு பெரிய பழி அல்ல, சின்ன பழி! ஆனா, நம்ம வாழ்க்கையிலயும் இப்படியே, சிலர் நம்ம பாதையை தடை செய்றாங்க. அப்போ கோபத்தோட பதில் சொல்லலாமா, இப்படி சின்ன புதிர் போட்ட பழிச்சிக்கலாமா? ஏன், சில நேரம் உருளைக்கிழங்கு தான் நம்ம வாழ்க்கையை காப்பாத்தும்!
நம்ம வாசகர்கள் என்ன நினைக்கிறீங்க? உங்க வாழ்க்கையில் இப்படித் துன்புறுத்தும் ‘ககோல்’ காரர் இருந்திருக்கிறார்களா? உங்க கிட்ட இருந்த உருளைக்கிழங்கு எப்படி வேலை செய்தது? கீழே கமெண்ட்ல சொல்லுங்க. இந்த கதையைப் போல, உங்கள் அனுபவம் நம்மை சிரிக்க வைத்து, சிந்திக்க வைக்கும்!
மீண்டும் சந்திப்போம் – அடுத்த சந்தையில், அடுத்த உருளைக்கிழங்கு பழி கதையுடன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: 'Don't get your panties in a twist. I'll be gone in 5 minutes anyway.'