ப்ரூக்கிலின்' என்னும் பிரபல இடம் தெரியாதது போல நடித்து பழிவாங்கிய தமிழ் அலுவலக சினிமா!
அலுவலகம் என்றால் எல்லாம் வேலை மட்டும் தான் என்று யாரும் நினைக்க வேண்டாம்! அங்கு நடக்கும் சின்ன சின்ன நகைச்சுவை சம்பவங்கள், சில சமயம் எப்படியாவது நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இன்று நம்மால் பகிர்ந்து கொள்ளப்போகும் கதை, அமெரிக்கா பாணியில் நடந்தாலும், நம்ம தமிழருக்கு மிக அருகில் இருப்பதாகத் தோன்றும். ஒரு அலுவலகத்தில் எல்லாம் விதமான குணாதிசயங்களும், சண்டையும், நகைச்சுவையும் கலந்த ஒரு சிறிய பழிவாங்கும் முயற்சி – “ப்ரூக்கிலின்” என்ற ஊரை நம்ம கதாநாயகி/நாயகன் தெரியாதது போல நடித்தது தான் அழகான திருப்பமாக அமையும்!
அலுவலகத்தில் "நான் தான் ராஜா" அட்டூழியம்!
தற்போது நம்மில் பலர் தனிப்பட்ட அலுவலக அனுபவங்களை கொண்டிருப்போம். பெரிய நிறுவனங்களில் எல்லாம் கொஞ்சம் ‘கார்ப்பரேட்’ கலாச்சாரம் அதிகமாக இருக்கும். அங்கு சிலர் தங்களை "தெரிஞ்சவன்" மாதிரி காட்டிக்கொண்டு, மற்றவர்களை குறைத்து பேசுவதை பார்த்திருக்கிறோம். நம்ம கதையின் நாயகி/நாயகன் (அவரது பெயரை u/RedefinedValleyDude என Reddit-இல் சொல்கிறார்கள்) சம்பாதிக்க வந்த இடத்தில், இவருக்கு ஒரு வேலைக்காரி மட்டும் பிடிக்கவே இல்லாம்.
அவள் தினமும் இவருடைய கணினி, கீபோர்டு எல்லாம் பிளக் கொண்டு போய், தேவையில்லாமல் வேலைக்கு இடையூறு செய்யும், தன்னுடைய documentation பாட்டை விட்டுவிட்டு, பாவம் நம்மவரை தான் மேலாளரிடம் சிக்க வைத்துவிடும். இது நம்ம ஊரில், “அப்பா, அந்தக் காரி என் பக்கம் ஒண்ணும் வரமாட்டாங்க!” என்று சொல்லும் சூழ்நிலை போலவே! இப்படி அவளுடைய அடக்குமுறையை சகித்த நாயகன், ஒரு நாள் வெறுப்பில் ஒரு வித்தியாசமான பழிவாங்கும் உத்தி யோசிக்கிறார்.
“ப்ரூக்கிலின்” தெரியாதது போல நடிக்கலாமா?
அந்த வேலைக்காரிக்கு ‘ப்ரூக்கிலின்’ பற்றிய பெருமிதம் தான் அவளது முழு ஆளுமை. “நான் ப்ரூக்கிலின்ல இருந்து வர்றேன், எங்களுக்கு தான் உண்மையான பீட்சா தெரியுது!” என்றெல்லாம் பீடிகிட்டு பேசுவாளாம்! நம் ஊரில், சில பேர் “நான் மதுரை பையன், எங்களுக்கு தான் ஜிகர்தண்டா!” என்று பேசுவதை போல தான்.
ஒரு நாள் அவள் செய்த தவறுக்காக நம்மவர் மேலாளரிடத்தில் மற்றவருக்கு சுமத்தப்படுகிறார். கொதிக்கொண்டு இருந்த நாயகன், அவளுக்கு கண்ணுக்குத் தெரியாத பழி எடுக்க முடிவு செய்கிறார். பின்னர், அவள் எத்தனை தடவை ‘ப்ரூக்கிலின்’ சொன்னாலும், “அது ஏதாவது ஒஹியோவில இருக்குற ஊரா?”, “அது யாருக்கு தெரியும் நியூயார்க்கில் அப்படி ஒரு இடம் இருக்குமா?” என்று கேள்விகள் கேட்டு அவளையே குழப்ப ஆரம்பித்தார்.
அவள் இணையத்தில் ‘ப்ரூக்கிலின்’ காட்டினாலும், “அது போலி... இணையத்தில் யாருக்குத் தான் துணை!” என்று தோல்வி அடைய விட்டார். நம் ஊரில், “சேலம் பீட்சா தான் உலகத்தில் நம்பர் ஒன்!” என்று ஒருத்தர் சொன்னால், “சேலம் எங்க இருக்குன்னே தெரியலையே!” என்று நடிப்பது போலவே.
சமூக வலைதள வாசகர்களின் கலகலப்பும் கருத்துக்களும்
இந்த சம்பவம் Reddit-இல் பகிரப்பட்டதும், பலரும் தங்களது அனுபவங்களையும் நகைச்சுவையோடும், விமர்சனத்தோடும் பகிர்ந்துள்ளனர். ஒருவரோ (“u/JustineDelarge”) சொல்வார், “என் அப்பாவும் ப்ரூக்கிலின் பையன், அவருக்கு உலகமே ப்ரூக்கிலின் தான்!” என்று நம்ம ஊரில் “நான் திருவண்ணாமலை தான்!” என்று ஒரு பழைய கதை சொல்வதைப் போல், அவரும் அப்படித்தான் வளர்ந்தாராம்.
மற்றொரு வாசகர், “அந்த பெண் உங்க கீபோர்டு, மானிட்டர் எல்லாம் கழற்றி வேலைக்கு இடையூறு செய்வது, பழிவாங்கும் எல்லையை தாண்டிப்போனது!” என்று சொல்வார். நம் ஊரில் கூட, ஒருத்தர் தினமும் புன்னகையோடு, பக்கத்தாளரின் டீ கப்பை மறைத்து வைத்துவிட்டு, “டீயா வார்த்தியா?” என்று கேட்பது போலவே!
அதேபோல், “நான் ப்ரூக்கிலின் தெரியாம நானும் நடிச்சு பார்ப்பேன், நம்மளா HR-க்கு சொல்ல போறாங்க?” என்று ஒருவர் கலாய்க்க, “ப்ரூக்கிலின் ஒஹியோவில் இருக்குமோ, ப்ரூக்கிலின் ஆஸ்திரேலியாவில இருக்குமோ?” என்று இன்னொருவர் நகைச்சுவைச் சேர்க்கிறார். நம் ஊரில், “சென்னை எங்கு இருக்குன்னு தெரியலையே!” என்று சொன்னால், திடுக்கிடும் மாதிரியே!
பழிவாங்கும் உத்தி – சிரிப்பும் சமாதானமும்!
இந்த சம்பவத்தின் முக்கியமான பகுதி, பழிவாங்கும் முயற்சி மிக நகைச்சுவையாகவும், எவரையும் நேரடியாகத் தாக்காமல் இருப்பது தான். நம்ம தமிழர்கள் பெரும்பாலும், நேரில் சண்டை போடாமல், “பழிவாங்கும் நகைச்சுவை” (petty revenge) மூலம் தான் கொஞ்சம் கூல் ஆக பழிவாங்குவோம். அதாவது, சற்று கிண்டல் சொல்லி, மறைமுகமாக பழி வாங்குவதைப் போல்.
இதில், நாயகன் வேலை விட்டுவிட்டார் என்பதும், “அந்த இடம் சாம்பல் குட்டை மாதிரி தான்!” என்று அவர் சொன்னதும் (அம்மா சமையல் முடிந்த பின் வைத்த சாம்பல் குட்டை நினைவுக்கு வருவதை போல!), வேலை இடம் சரியாக இல்லையென்றால், பக்கத்துள்ளவர்கள் எவ்வளவு மோசமாக நடந்தாலும், தானாகவே வெளியேறுவதுதான் சிறந்தது என்பதையும் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
முடிவில் – உங்க அலுவலகத்தில் இப்படியொரு அனுபவம்?
நம்மில் பலருக்கு அலுவலகத்தில் இப்படிப்பட்ட “நகைச்சுவை பழிவாங்கும்” அனுபவங்கள் இருந்திருக்கும். ஒருவேளை உங்கள் பக்கத்தில் இருக்குற சகோதரன்/சகோதரி, “நான் மதுரை வந்தவன்!” என்று எப்போதும் சொன்னால், “அது எங்க இருக்குன்னு தெரியலையே!” என்று ஒரு நாள் கிண்டல் செய்து பாருங்கள் – பதிலுக்கு வரும் முகபாவனை ரசிக்க வேண்டியதே!
இந்த கதையைப் படித்து உங்களுக்கும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் இருந்தால், கீழே கருத்தில் பகிருங்கள். நம்ம ஊரில் பழிவாங்குவதிலும் நகைச்சுவை கலக்க வேண்டியதுதான்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: I pretended to not know what Brooklyn is.