பேராசிரியர் பக்கா திட்டம் – மாணவரின் குறும்புக்கே பலி ஆன பெருமை!


என் பிஹெச்.டி ஆலோசகரின் அவைதீனமான நடத்தையை வெளிப்படுத்த நான் அமைத்திருக்கும் இந்த bold புல்வெளி கடிதம், பள்ளி மாணவர்களை எடுத்துக்கொள்வதற்கான வரிசைக்கே எதிராக இருக்கிறது. தினமும் நூற்றுக்கணக்கான கார்கள் என் செய்தியை அனுபவிக்கின்றன, அதனால் என்னைப்போன்ற பட்டதாரி மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களைப் பற்றி உரையாடல்கள் எழுகிறது.

மாணவர்கள், வேலைக்கு சென்று, கஷ்டப்பட்டு, நம்பிக்கையோடு ஒரு நல்ல அய்யா அல்லது அம்மாவின் கையேடு பிடித்துக் கொண்டு, ஆய்வு ஆரம்பிப்பது நம்மை எல்லாம் தெரிந்த அனுபவம். எல்லாம் நல்லபடி நடக்குமென்று நினைக்கிறோம்; ஆனா நம்ம ஊர்ல “மாணவனை பார்த்து, ஆசிரியனை நம்பாதே”ன்னு சொல்வது தவிர்க்க முடியாதது! இந்தக் கதையைப் படிச்சீங்கனா, அந்த பழமொழி ஏன் வந்தது என்று புரியும்.

இது ஓக்லஹோமா பல்கலைக்கழகத்தில் நடந்த உண்மை சம்பவம். ஒரு PhD மாணவர் – நாம அவங்க பெயரை ‘அருண்’ன்னு வைத்துக்கலாம் – ஒவ்வொரு ஆய்வும், ஒவ்வொரு கட்டமும் பரிசோதனை செய்து, முடிப்பதற்காக இரவு பகல் பாராமல் உழைத்தார். ஆனா, அவரோட ஆலோசகர் (Advisor) பேராசிரியர், “நீங்க இன்னும் பாஸ் ஆகலீங்க, இன்னும் கொஞ்சம் வேலை பண்ணுங்க” என்று காலம் காலமாகக் கழுத்தில் கட்டிவிட்டார். நம்ம ஊர்ல அண்ணாச்சி கடையில் வேலை பார்க்குற மாதிரி, இலவச வேலை வாங்குறது போல.

கடைசியில், அருணுக்கு முன்னோடி பணம் முடியும் நேரம் வந்து விட்டது. PhD கிடைக்காது என்று தெரிந்ததும், “சரி, MSc எடுத்துக்கிட்டு போயிடலாம்னு” முடிவு செய்தார். சும்மா போயிருக்கலாமா? பேராசிரியர் அவரை விட்டே விடவில்லை. “இன்னும் கொஞ்சம் வேலை பண்ணு, உனக்கு வேலை கிடைக்கும்” என்றார். அதுவரைக்கும், அந்த அருமை ஆய்வைத் தள்ளுபடி செய்த பேராசிரியர், திடீரென்று அந்த same ஆய்வை வெளியிட ஆசைப்பட்டார்! “இந்த வேலை MSc கு கூட பொருத்தம் இல்ல, வெளியிடத் தகுதியில்லை” என்றவர் தான், இப்போது அதையே வெளியிட நினைத்தார்!

அருண், நம்ம ஊர்தான்! சட்டப்படி, தன்னுடைய ஆய்வை வெளியிட முடியாது, என்று மென்மையாக மெயில் அனுப்பினார். பேராசிரியர் கோபத்தில், அவரை University Research Integrity office-க்கு புகார் செய்தார்! அங்கும் பேராசிரியர், அப்பாவி மாணவர் என்று பார்த்து விடவில்லை. “இது பல்கலைக்கழகத்தோட வேலை, உங்கடைய சொத்து இல்லை” என்று பொய் சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். ஆனா நம்ம அருண் சட்டத்தை படித்து, உண்மை காட்டி, தனது ஆய்வை பாதுகாத்தார்.

இதுக்கப்புறம் தான் கதை ஆரம்பிக்குது! அவ்வளவுதான், பேராசிரியர் வீட்டு அருகே தினமும் நடந்து வந்து, “mean mug” (கொஞ்சம் கோபமாக, அவமானமாக பார்ப்பது) பண்ண ஆரம்பித்தார். நாம ஊர்ல 'கண்கள் பேசும்'ன்னு சொல்வாங்க, அது மாதிரி!

இதைப் பார்த்து அருணுக்கு ஒரு plan வந்தது. Walmart-க்கு போய், ஐந்து டாலர் மட்டும் கொடுத்து, ஒரு பெரிய பலகை வாங்கி, "பேராசிரியர் ஆய்வை திருடுகிறார்" என்று எழுதி வீட்டின் முன் வைத்தார்! அது மட்டும் இல்லாமல், அந்த வீடு பள்ளி பிக்-அப் லைனுக்கு எதிர்ப்புறம் இருந்தது; நூற்றுக்கணக்கான கார்களில் அம்மாக்கள், அப்பாக்கள், மாணவர்கள் எல்லாம் அந்த சைனை பார்த்து ரசிக்க ஆரம்பித்தார்கள்!

அடுத்தது என்ன? பேராசிரியர் மனம் கலங்க ஆரம்பித்தது. அவர் அந்த சைனை படம் எடுத்து, தன் மனைவியை அழைத்து வந்து, காட்டி, கோபத்தில் சத்தம் போட்டார். ஒரு நாள் அருண் வீடு திரும்பும் போது, வீட்டு முன்னே வந்து, அருண் வந்ததும் சத்தம் போட்டு திட்ட ஆரம்பித்தார்! எல்லாம் வீட்டு கேமராவில் பதிவு.

இதோடு பேராசிரியர் மட்டும் இல்ல; துறைத்தலைவர் (Department Chair) உடன் கூட்டணி சேர்ந்து, பலவிதமாக சைனைக் கீழே இறக்க முயன்றனர். முதலில், சட்டப்படி சைனைக் கிழிக்க முயன்றனர்; ஆனா அமெரிக்காவில் First Amendment (மொழி சுதந்திரம்) இருக்கிறது. அடுத்தது, போலீஸ் வீட்டில் ஆயுதம் இருக்குமா என்று சோதனை செய்ய முயன்றார்கள்; ஆனா ஒரு பிளாஸ்டிக் சைன் வைத்ததுக்காக SWAT Team வர முடியுமா? இல்லையே!

ஒரு நகைச்சுவை கருத்தில் ஒருவர் சொன்னார் – “ஒக்லஹோமாவில் வீட்டில் துப்பாக்கி இல்லையேன்னா, HOA அபராதம் போடுவாங்க!” நம்ம ஊரிலோ வீடு வாடைக்கு விட்டா, உரிமை சீட்டு எங்கேன்னு கேட்குற மாதிரி.

இதெல்லாம் நடந்தாலும், பேராசிரியர் வீதியில் நாய் நடக்கும்போதும், பார்-க்கு சென்றாலும் அருணை திட்ட ஆரம்பித்தார். Arumugam பாட்டி சொன்னது போல, “போராடு, நிச்சயமாக ஜெயிப்பேன்”, என்று அருண் வீடில் கேமராவும், சைனும் வைத்தார்.

பலர் இந்த சம்பவத்தைப் பார்த்து, “அணுசக்தி ஆய்வை திருடுவது சாதாரணம் தான், ஆனா இவங்க மாதிரி வெளிப்படையாக பயமுறுத்துவது அபூர்வம்” என்று குறிப்பிட்டனர். இன்னொருவர், “இந்த மாதிரி பேராசிரியர்கள் இருந்தால், எதிர்காலம் ஆபத்தே” என்கிறார். ஒருத்தர், “மாணவராகிய நீங்கள் இப்படி எதிர்த்து நின்றது நல்லது, பலரும் பயந்து அமைதியாக தள்ளிப்போய்விடுவார்கள்” என்று பாராட்டினார்.

அதே நேரம், பல்கலைக்கழகத்தில் ஒழுங்கு என்றால் என்ன, நியாயம் என்றால் என்ன, என்ற கேள்வியும் எழுந்தது. ஒரு நகைச்சுவை கருத்தில், “Oklahoma-வில், பேராசிரியர்கள் மற்றவர்களின் ஆய்வை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்!” என்று பாடல் வரி மாதிரி எழுதினார்.

இந்த சம்பவத்திலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன? நம்ம ஊரிலும், உலகம் முழுவதும், அதிகாரத்தில் இருக்கும் சிலர், தங்கள் பதவியை தவறாக பயன்படுத்துகிறார்கள். ஆனாலும், நம்மிடம் சட்ட அறிவும், தைரியமும் இருந்தால், பொய் சொல்லும் பெரியவர்களை எதிர்க்க முடியும்.

இதைப் போல, உங்கள் அலுவலகத்தில், நிர்வாகத்தில், யாராவது உங்கள் வேலைக்கு Recognition இல்லாமல், தங்கள் பெயரில் வாங்க முயன்றால், அப்போதே எதிர்த்து நில்! ஒரு வாசகர் பகிர்ந்தார் – “நான் செய்த PowerPoint-க்கு மேல், மேலாளர் பெயர் போட்டார். கடைசிச் Slide-ல் என் பெயர் போட்டேன். மேலாளர் கோபப்பட்டார், ஆனால் விதி விலக்கவில்லை; நான் மேலாளர் ஆகி விட்டேன்!” என்று!

அதனால்தான், “உண்மையானது எப்போதும் வெல்லும்” – நம்ம ஊரு பழமொழி. அருண் மாதிரி தைரியமானவர்கள் இருந்தால்தான், எதிர்கால மாணவர்களுக்கு பாதுகாப்பு. நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் நியாயம் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், உங்கள் தைரியம் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டும்.

கடைசியில், இந்த சம்பவம் நமக்கு சொல்லும் பாடம் – “பொய்யும், பிழையும் எவ்வளவு பெரியதாயினும், உண்மை சொல்லும் ஒரு சின்ன சைன் போதும், பெரிய பேராசிரியர்களையும் நடுங்க வைக்கும்!”

நீங்களும் இந்த மாதிரி ஏதாவது அனுபவத்தை எதிர்கொண்டு இருந்தால், கீழே கமெண்ட் பண்ணுங்க! உங்கள் குரல் பலருக்கு உதவியாக இருக்கும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: University of Oklahoma advisor I worked for tried to take my research and would walk by my house often to mean mug. I put up a yard sign that said '[professors name] steals grad student research.' My house was also across from a school pick up line where 100s of cars sat every day to enjoy my sign