'பொறுப்பும் பரிதாபமும் – ஆபீஸ் கிசுகிசுவில் ஒரு சிறிய பழிவாங்கும் கதை!'
அந்த ஆபீஸ் கலைஞர்களுக்கு ஒரு பழமொழி சொன்னா சரிதான்: "கையெடுத்த காரியம் முடியும் வரை கையிலே கல்லு இருக்கட்டும்!" ஆனா இப்போ பாருங்க, பொறுப்பை பற்றி பெரிய பெரிய பேச்சு பேசுறவங்க, தன்னாலே ஒரு கேள்விக்குள்ளாயிட்டாங்க. இதோ, ஒரு சுவாரஸ்யமான ஆபீஸ் பழிவாங்கும் கதை!
நம்ம ஊர்ல ஆபீஸ் என்றாலே, காலை டீ, மாலை ஸ்நாக்ஸ், அதுக்குள்ள கிசுகிசு, கேள்வி பதில், அங்கங்க சின்ன சின்ன குழப்பம், எப்போதுமே இருக்கும். ஆனா இந்தக் கதையில் நடந்தது, கொஞ்சம் அதிகமானது.
நம்ம கதையின் நாயகன் ஒரு புதிய ஆபீஸில் வேலைக்குச் சேர்ந்தவர். சுமார் பத்து பேர் இருந்தாலும், வேலை வீட்டிலிருந்தே (Work From Home) செய்வதால, நேரில் இருவரோ மூவரோ மட்டுமே இருப்பார்கள். அந்த சூழ்நிலையில், ஒரு நாள் ஒரு அசிங்கமான கருத்து ஒருவரால் சொல்லப்பட்டது. எதுக்கு அந்த வார்த்தையை இங்கே சொல்லணும்? நம்ம தமிழ் வாசகர்களுக்கு புரியும் – ரொம்ப மோசமான வார்த்தை!
அந்த நாயகனுக்கு கோபம் கொஞ்சமாவது குறைவா இருந்திருக்கும், தான் அங்கயே "ஆடம்பரமா" கத்திக்கொண்டு வந்திருப்பார். ஆனா, சாமர்த்தியமாக மேலாளரிடம் (Manager) பேசினார். மேலாளர் HR கிட்ட சொல்லச் சொன்னார். நம்ம ஆளும் HR-க்கு புகார் கொடுத்தார். கமலை விட்டுப் பேசாமல், யார் சொன்னாங்க, யார் சம்மதித்தாங்க, எல்லாம் சொல்லிவிட்டார்.
அடுத்த நாளே, அந்த மூன்று பேரும் ஒரு "meeting"-க்கு அழைக்கப்பட்டார்கள். முடிவில், நாயகனிடம் மேலாளர் நேரில் வந்து மன்னிப்புக் கேட்டார். "இந்த மாதிரி நடந்தது வருத்தம்தான், இனிமேல் நடக்காது"ன்னு உறுதி கொடுத்தார். இப்போவா விஷயம் முடிஞ்சிடிச்சு?
அல்ல! இதில தான் நம்ம ஊரு ஆபீஸ் கலாச்சாரம்! அடுத்த நாள், யாரும் நம்ம நாயகனைப் பார்த்து பேசவே இல்லை. காலை வணக்கம் போட்டாலும், பதில் கிடையாது. அந்த மூன்று பேர் வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.
இரண்டாவது நாள், ஒரு "departmen-wide meeting" நடந்தது. அந்த பைத்தியக்காரர் (தெரிந்துகொள்ளுங்கள் யார் என்று!) accountability பற்றி பெரிய பெரிய பேச்சு! "பொறுப்பு, தவறு செய்தவங்க பொறுப்பை ஏற்கணும்"ன்னு சொன்னாங்க. நம்ம நாயகன் உள்ளே சிரிச்சிட்டே இருந்தாராம் – "அடடா, இதெல்லாம் உங்க வாயால சொல்லறீங்களே!"
அடுத்ததாக, "பிரச்சனை சொல்வதில பயம், யாரும் எதுவும் செய்ய மாட்டாங்கன்னு நினைக்கிறோம்,"ன்னு பேச ஆரம்பித்தாங்க. "இதெல்லாம் யாருக்காவது சாத்தியமா இருக்கு?"ன்னு கேட்க, நம்ம ஆளு வாயைத் திறந்தார்.
"ஆமாம், இது நிச்சயம் நம்ம எல்லாருக்கும் ஏற்பட்டிருக்கும். ஆனா அந்த accountability வைச்சு, தவறு நடந்தா ஒழுங்கா சொல்லணும், பொறுப்பு எடுத்துக்கணும். இது ரொம்ப முக்கியம். அதுக்கு பயமா இருந்தாலும், இதை செய்யணும்,"ன்னு நேரில் சொல்லிட்டார்.
அவங்களோட முகத்தில் முகம்! அந்த accountability அலம்பரித்தவர் கேமரா off – கண்கண்ணாக இருந்து அழுதுவிடுற மாதிரி! "எல்லாருக்கும் தன் வாழ்க்கையில் பிரச்சனை இருக்கிறது, அந்தளவுக்கு கம்பியில்லாமல் பேச வேண்டாம்"ன்னு ஆறுதல் வார்த்தையும் சொல்லி, "teamwork" பற்றி பேச ஆரம்பித்து விட்டாங்க.
இந்தக் கதையைப் படிக்கும்போது, நம்ம ஊர்ல ஆபீஸ்-ல நடக்கும் சின்ன சின்ன பழிவாங்கும் சம்பவங்கள் நினைவுக்கு வந்தே தீரும். ஒவ்வொரு ஆபீஸ்-லும் accountability, teamwork, open communicationன்னு பெரிய தலைப்புகள் பேசப்படுவாங்க. ஆனா, உண்மையிலே, யாராவது தைரியமா "சரி இல்ல"ன்னு சொன்னா, அப்படியே சைலென்ஸ்! நம்ம ஆளோ அந்த சைலென்ஸை உடைத்து, நேர்மையா பேசினார்.
அது தான் இந்தக் கதையின் highlight! நம்ம பழமொழி மாதிரி, "பொறுப்பும் பரிதாபமும் ஒரே பாதையில் நடந்துச்சு!"
இப்படி நம்ம வாழ்க்கையில, நேர்மையா பேசுறதுல பயப்படாம, தைரியமா நம்ம மனசுக்குள்ள என்ன உணர்ச்சியோ அதையே சொன்னா, பிறகு யாரும் நம்மை தவிர்க்க முடியாது. "நீ என்ன சொன்னாலும், நான் என் நியாயத்தை சொல்லுறேன்!"னு நம்ம நாயகன் காட்டினார்.
நம்ம தமிழர்கள் எல்லாம் இப்படிச் சில்லறை பழிவாங்கும் சம்பவங்களை கண்டுபிடிக்கிறதுல எஸ்.ஐ.ஐ.டி.யும் கலங்கிடும்! உங்க ஆபீஸ்ல கூட இதுபோன்ற சம்பவம் நடந்திருக்கா? உங்க கருத்துக்களை கீழே பதிவிடுங்க! நம்ம எல்லாரும் சேர்ந்து, நேர்மையா பேசுற உற்சாகத்தை வளர்ப்போம்!
—
நன்றி வாசகர்களே! இது போன்ற சுவாரஸ்யமான ஆபீஸ் பழிவாங்கும் சம்பவங்களை உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள மறக்காதீர்கள்!
உங்களுக்கான விருப்பமான பழிவாங்கும் கதையைப் பகிர விரும்பினால், கீழே கருத்தில் எழுதுங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: She didn’t like it when accountability came calling for her!