'பழிதான் பழிக்கு – ஒரு வயதான அம்மாவை அழவைத்த கம்பெனிக்கு கிடைத்த பாடம்!'
வணக்கம் நண்பர்களே!
நம்ம ஊரில் "பழிதான் பழிக்கு, புன்மையால் பழி வாங்கினால் தான் சுகம்" என்று சொல்வார்கள். ஆனா, எல்லாரும் அந்த நிலைமைக்கு வர்றாங்கனா? இல்ல. ஆனா, வெளிநாடுகளில் கூட நம்ம மாதிரி எமோஷன்ஸ், மனிதப்பற்று இருக்குது என்பதை இப்போ சொல்லப்போகிறேன். சும்மா ஒரு கதையோட இல்லை, ரொம்ப உண்மையான சம்பவம், நேரில் நடந்தது தான்!
ஒரு மெட்ரஸ் கடையில் வேலை பார்த்த ஒரு சாதாரண வேலைக்காரர், ஒரு வயதான அம்மாவுக்கு நடந்த அநியாயத்துக்கு அவர் எப்படி நியாயம் கண்டார் என்று தமிழ்நாட்டு சூழலை நினைவுபடுத்தும் ஒரு சம்பவம். படிச்சீங்கனா கடைசி வரைக்கும், உங்க மனசு உருகும்!
இப்போ அந்த கதை –
அந்த மெட்ரஸ் கடை, நம்ம ஊர்ல சின்ன டீலர் கடை மாதிரி. பெரிய பிராண்டு கிடையாது, ஆனா அந்த ஊழியர் வேலை பார்த்தார். ஒரு நாள் ஒரு நல்ல மனசு கொண்ட வயதான அம்மா வந்தாங்க. ஒரு மணி நேரம் மெட்ரஸ் பார்த்து, சோதிச்சு, "எனக்கு வேகமா முடிச்சுடுங்க, என் புருஷன் வெளியில காசர், அவருக்கு கேன்சர்"ன்னு சொல்லுறாங்க. நம்ம ஊழியர் அவர்களை நல்லா கவனிச்சார்; நம்ம ஊர்ல ஒரு பெரியவருக்கு எப்படி மரியாதை கொடுப்போம், அப்படியே.
இப்படி எல்லாம் நடந்த பின்பு, அந்த அம்மா மெட்ரஸ் ஆர்டர் பண்ணிட்டு போயிட்டாங்க. சில நாள்களுக்கு அப்புறம், அந்த கடையின் மேனேஜர் வேலைய விட்டுட்டார். மெட்ரஸ் டெலிவரி வரவேண்டிய நாளில், அந்த அம்மா அழைத்து, "எந்த நேரம் மெட்ரஸ் வரும்?"ன்னு கேட்குறாங்க. நம்ம ஊழியர் மேலதிகாரியிடம் கேட்டாராம்; பதில் – "மெட்ரஸ் வாரங்களை கழித்து தான் வரும்." "அது பைன் பிரிண்ட்-ல போட்டிருக்கோம், அப்பவே ஒப்புக்கிட்டாங்க,"ன்னு பொய் சொல்ல சொன்னாங்க.
அதுக்கப்புறம் என்னாச்சு தெரியுமா?
அந்த அம்மா கொஞ்சம் அழுதாங்க. "நீங்க சொன்னதெல்லாம் நம்பி, பழைய மெட்ரஸ் எடுத்துட்டேன். என் புருஷன் கடைசி நாட்களில் இப்படி கஷ்டப்படுகிறாரு!"ன்னு மனம் உடைந்து, நம்ம ஊழியரிடம் மனம் திறந்தாங்க. நம்ம ஊழியருக்கு கோபம் வந்தது – நியாயம் இல்லையேன்னு.
மேலதிகாரியிடம் மீண்டும் சொல்லினார். "என்ன செய்ய முடியுமா?"ன்னு கேட்டார். பதில் – "என்ன செய்ய முடியும்?"ன்னு குளிர்ந்த பதில். கடைசி முயற்சி, CEO-க்கு மெசேஜ் அனுப்பினார் – "சார், இந்த அம்மாவுக்கு நீங்க உடனடியா மெட்ரஸ் அனுப்பணும்!" CEO சொன்னார், "நான் இதை செய்ய முடியுமா? எனக்கு லாபம் குறையும்!" (நம்ம ஊர்ல சொல்வது போல, ‘என் சம்பளம் போயிடுமா’ன்னு). நம்ம ஊழியர் சொன்னார், "அப்போ நீங்கவே எங்க அம்மாவிடம் போய் போய் சொல்லுங்க!"
இதில இன்னொரு ட்விஸ்ட் – அந்த கடையில் வேறு ஊழியர் யாரும் இல்லை. நம்ம ஊழியர் வேலையை விட்டுட்டார்னா, கடை பூட்டப்பட வேண்டியதுதான். இந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி, அவர் பொய் சொல்லி "நான் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கேன்"ன்னு மூன்று நாட்கள் வரலை. ஒவ்வொரு நாளும் CEO அழைக்க, "நாளை நிச்சயம் வருவேன்,"ன்னு சொல்லிட்டார். ஆனா, மீண்டும் வரலை. கடை மூடப்பட்டு, CEO-க்கு நியாயம் புரிந்தது – இப்படி தப்பு பண்ணினா, கடை மூடனும் என்பதுதான்.
இப்போ இது ரொம்ப பெரிய பழி போல தெரியலா? நம்ம ஊர்ல இந்த மாதிரி நடக்கறது ரொம்ப வழக்கம்தான். ஆனா, இங்கே அந்த ஊழியர் தன்னுடைய பண்பாட்டையும், நேர்மையையும் காட்டி, ஒரு வயதான அம்மாவுக்காக தன் வேலைத்தனியும், வாழ்வையும் பணயம் வைத்து நியாயம் கண்டார்!
இதை படிச்சு சில பேரு, "அந்த மெட்ரஸையே கடையிலிருந்து எடுத்துத்தான் சென்று கொடுத்திருக்கலாமே?"ன்னு கேட்கலாம். ஆனா, அங்கே கம்பெனி ரீல்ஸ் ரொம்ப கட்டுப்பாடு. நம்ம ஊர்ல, கடைதாரர் நல்லவரா இருந்தா, ஒரு நல்ல டிரைவர்-ஐ அனுப்பி, "போடா, அந்த அம்மாவுக்கு மெட்ரஸை கொண்டு வா!"ன்னு சொல்லி இருக்கலாமே. ஆனா, அங்க அது சட்டப்படி விழாது. சட்டம் கடுமையா இருக்கும்.
இப்படி ஒரு சம்பவம், நம்ம ஊர்ல நடக்கும்போது என்ன நடக்கும்? நம்ம ஊர் மெட்ரஸ் கடை அண்ணன், "மாமா, கவலைப்படாதீங்க, அடுத்த நாள் வாங்கி கொண்டு வர்றேன்!"ன்னு சொல்லி, சின்ன டீச்சர்-வாக ரிவர்ஸ் நோக்கி, ஒரு மெட்ரஸ் போட்டு, அந்த அம்மாவுக்கு விடுவார். அதுதான் நம்ம ஊரின் நல்ல மனசு.
இந்த சம்பவம் நமக்கு என்ன சொல்லுது?
நியாயம் சொல்லும் நேரத்தில், அஞ்சாமல் இருக்கணும். பெரியவர்கள் தவறு செய்தா, நம்மால் முடிந்த வரைக்கும் போராடணும். அப்படி ஒரு போர் தான் இந்த ஊழியர் நடத்தியது. பணம், பதவி எல்லாம் இருக்கட்டும்; மனித குணம் இருந்தா, அந்த மாதிரி நேர்மையானவர்கள் தான் உலகத்தை முன்னோக்கி நடத்துவாங்க.
இதைப் படிச்சு, உங்களுக்கும் உங்கள் நண்பர்களுக்கும் ஒரு ஓர் சந்தர்ப்பம் வந்தால், நல்லது செய்ய தயங்காதீர்கள். மனிதர் மனிதருக்கு தான் தெய்வம்!
நண்பர்களே, இது மாதிரி சம்பவங்கள் உங்க வாழ்க்கையில நடந்திருக்கா? இல்லையென்றால், நீங்கள் செய்த ஒரு சிறிய நல்லது கூட கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க! நம்ம ஊரு நல்ல மனசு உலகுக்கே தெரியட்டும்!
"பழிதான் பழிக்கு – நல்லதை செய்யும் போதும், நியாயம் பேசும் போதும், மனதை விட்டுப் போகாதீர்கள்!"
உங்களுக்கு இந்த கதையின் முடிவு எப்படி இருந்தது? கீழே உங்கள் கருத்துகளை பகிருங்கள்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: That's what you get for making an old lady cry