மூன்றாவது காலை ஷிப்டிலேயே — இரத்தக் குளத்தில் விழுந்த விருந்தாளி! ஒரு ஹோட்டல் பணியாளரின் அதிர்ச்சி அனுபவம்
நம் ஊரில் வேலைக்கு புதிதாக சேர்ந்தால், முதல் சில நாட்கள் கைவிரல் நடுங்கும். அதிலும் ஹோட்டல்களில் இயங்கும் பணியாளர் என்றால்? “விருந்தாளி தெய்வம்” என்ற எண்ணத்தோடு எதையும் சமாளிக்க வேண்டும். ஆனா, இப்படி ஒரு சம்பவம் நடக்கும் என்று யாரும் எதிர்பார்க்க முடியுமா?
இன்று நம்மை ஆச்சரியப்பட வைத்த அனுபவம் — அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில், வேலைக்கு சேர்ந்த மூன்றாவது காலை ஷிப்டிலேயே, ஒரு விருந்தாளி இரத்தக் குளத்தில் விழுந்த சம்பவம்! இதை படிக்கும்போது, “அடப்பாவி, சினிமாவா?” என்று நினைத்து விடாதீர்கள். உண்மையான சம்பவம் தான்!
அது ஒரு சாதாரண காலை. நம்முடைய ஹீரோ (இந்தக் கதையின் ஹோட்டல் பணியாளர்) வேலைக்கு வந்து ஓர் மணி நேரம் கூட ஆகவில்லை. காலை நேர ஸ்டாப் குறைவாக இருப்பது போல இங்கும், இவர் மட்டும் தான் அந்த ஷிப்டில். ரொம்ப நாள் பழக்கம் இல்லாத வேலை, அந்த முதல் சில நாட்கள் எல்லாம் பயத்தில் தான் போகும்.
அப்போ திடீரென்று ஒரு விருந்தாளி ஓடிவந்து, “டயல் 911! ஒருத்தர் விழுந்துவிட்டார், ரத்தம் பெரிதாக ஓடுகிறது!” என்று பதற்றத்துடன் சொல்கிறார். ஹோட்டலின் பழைய டெல்லி போன், “நானும் 7 விநாடி ரெடி ஆகட்டுமா?” என்கிற மாதிரி. நம்மவர், ‘நம்ம ஊரில் இது மாதிரி நடந்தா, அடுத்த நிமிஷம் எல்லாரும் கூப்பிடும்!’ என்று நினைத்து, சொந்த போனை எடுத்துக் கொண்டு உடனே 911 அழைக்கிறார்.
அந்த நேரத்தில், ரெஸ்டாரன்ட் மேலாளர் ஜென்னியும் வந்து, “911-ஐ அழை, மேலாளர் ஒலிவியாவையும் கூப்பிடு!” என்று சொல்கிறார். சமைப்பவர் மரியும் வந்துவிட்டு, “போலீஸை அழைக்கணும்!” என்பதும் கூட. எல்லோரும் பதற்றத்திலேயே.
911-க்கு அழைத்தபோது, “யாருக்கு காயம்? எங்கு இரத்தம்?” என்று கேட்டார்கள். நம்மவர், “கழுத்தில் காயம் இருக்கலாம்” என்று கணிப்பாக சொன்னார். இது சும்மா நம்ம ஊர் வாசிகளில் சிலர் “கணக்கு போட்டு பேசுவோம்” என்பதுபோல். அருகிலிருந்தவர்கள் உடனே, “அவர் முகத்தில்தான் காயம், நாக்கு அல்லது மூக்கு, சரியா தெரியவில்லை!” என்று பிசாசு பிடித்தவள் மாதிரி பதில் சொன்னாராம்.
அந்த நேரத்தில் ஜென்னி திரும்பி வந்து, “அவர் இறந்துவிட்டார்!” என்று சத்தம் போட்டதும், நம்மவரோ “சரி நான் என்ன பண்ண?” என ஆவலுடன் கண்ணை விழித்தார். பிறகு தெரிந்தது, அவர் இறக்கவில்லை. மயங்கி, செஞ்சர் போல் இருந்தார்.
இப்போது 911 ஆபரேட்டர், “நீங்க நேரில் சென்று பாதிப்பை பாருங்க” என்று கட்டளையிட்டார். நம்மவர், எப்படியாவது போய் பார்த்தார். அங்குள்ள காட்சி — விருந்தாளி, ஃபுட் கவுண்டரின் முன்னால், இரத்தக் குளத்தில் பரவியிருக்கிறார்! இன்னொரு விருந்தாளியும் அவசரமாக, “மூக்கை தூக்கி pillows வைத்துடுங்க!” என்று சொன்னார்.
இந்த இடத்தில், ரெடிட் வாசகர் ஒருவர் (thetitleofmybook) சொன்னது ரொம்ப அருமை: “கழுத்து, முதுகு காயம் இருக்க வாய்ப்பு இருந்தால், தலை, கழுத்தை நகர்த்தக்கூடாது. அவசரமாக உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றால் மட்டும், மெதுவாகத் திருப்பலாம்.” நம் ஊரில், “அவன் விழுந்துடா, நம்ம ஒடம்பு ஊதுவோம்” என்பதுபோல், இங்கு எல்லோரும் முயற்சித்தாலும், மருத்துவத்தில் கவனமா நடக்கணும் என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல பாடம்.
அடுத்து, நம்மவர் துணி, துடை எல்லாம் கொண்டு வர, அங்கிருந்த ஒரு முக்கிய விருந்தாளர் Tom கூட கவலைப்பட்ட முகத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். Emergency services வந்ததும், நம்மவர் வழிகாட்டி, போலீஸ், தீயணைப்பு துறையினர் எல்லாரையும் உள்ளே அழைத்தார். ஜென்னி, CCTV-யை எடுத்துக் கொடுக்க, மேலாளரிடம் password கேட்டார் — நம்ம ஊரில் “பாஸ் வார்த்தை என்னம்மா?” என்று கேட்பதை போல!
காலத்திலேயே தெரிந்தது, அந்த விருந்தாளி மயங்கி விழுந்து, முகம் கவுண்டரில் பட்டதால், மூக்கு அல்லது வாயில் காயம், ரத்தம் பெரிதாக. மூச்சு விட முடியாமல் இருந்ததால், stretcher-ல் தூக்கிச்சென்று, மருத்துவமனைக்கு அனுப்பிவிட்டார்கள்.
இந்த இடத்தில் இன்னொரு ரெடிட் வாசகர் (soonerpgh) சொன்னதை பார்க்கலாம்: “என் முன்னாள் முதலாளி, வாகன விபத்தில் quadriplegic ஆனவர். அவர் விழுந்தால், எப்போதும் ‘மன்னிக்கணும்’ என்பார். உண்மையில் அவர் தவிர்க்க முடியாதது. சிலர் மிகுந்த பணிவுடன் இருப்பார்கள்.” நம்ம ஊரில், “எல்லாருக்கும் ஒரு சோதனை காலம் வரும்” என்று சொல்வதைப் போல், இந்த விருந்தாளியும், “மன்னிக்கவும்” என்று பணிவுடன் பேசிவிட்டார்.
ஷிப்ட் கடைசியில், அதே விருந்தாளி திரும்ப வந்து, “இன்று காலை நான் தான்…” என்று சொல்லி, “உங்களுக்கு தொந்தரவு கொடுத்தேன், மன்னிக்கவும்!” என்றார். நம்மவர் மனதில், “ஐயோ, நீங்கள் உயிருடன் இருக்கிறீர்களே, அது தான் பெரிய விஷயம்!” என்பதுபோல்.
இதை படிக்கும் போது, இன்னொரு வாசகர் (dippyfresh11) சொன்னது போல, “அவர் இறந்துவிட்டார்” என்ற வார்த்தையை கேட்டதும், எல்லோருக்கும் கண்ணில் நீர் வந்திருக்கும். கடைசியில் அந்த விருந்தாளி மீண்டு வந்ததும், பழைய நிலைமைக்கு திரும்பியதும், ஹோட்டல் ஊழியர் மீதும் பாராட்டுகள் வந்ததும், இந்த சம்பவம் ஒரு நல்ல முடிவை பெற்றது.
இதைப் போல, வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத சோதனைகள் வந்தாலும், மனதை தைரியமாக வைத்தால், அதையும் கடந்து ஓடிக்கடக்கலாம் என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. நம்ம ஊரில் “பொறுமை, தைரியம் இரு – எல்லாம் நல்லபடியாகும்” என்பார்கள் அல்லவா?
நீங்களும் உங்கள் வாழ்க்கையில் இப்படி பதற்றமான, அல்லது சுவாரசியமான சம்பவங்களை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? கீழே கருத்தில் பகிர்ந்து எழுதுங்கள்! நம்ம ஊர் சொந்தங்கள் எல்லாம் ஒன்றாகப் பேசுவோம்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: It Was My Third Morning Shift Ever… and a Guest Collapsed in a Pool of Blood