வாடிக்கையாளர்களின் அதிசயங்கள்: ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் மனதை சிதைத்த ஒரு நாள்
“வாடிக்கையாளர்கள் ராஜாக்கள்” என்று சொல்வது நம்மில் பலருக்கும் தெரியும். ஆனா, சில சமயங்களில் அந்த ராஜாக்கள் நம்மை பைத்தியக்காரர்களாகவே மாற்றிவிடுவார்கள் போலிருக்கு! சமீபத்தில் ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளர் அனுபவித்த கதை, நம்ம ஊரு நண்பர்களுக்கும் நன்றாகத் தெரியும், ஆஹா என சிரிக்கவும், ஓஹோ என நினைக்கவும் செய்வது தான்.
ஒரு நாளும், நம்ம ஹோட்டல் முன்பணியாளர் மிக வேகமாக செக்-இன் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அப்படியே ஒரு வாடிக்கையாளர், தன் அறை தொலைபேசியில் இருந்து இரண்டு நிமிடத்துக்குள் பல முறை அழைத்தார். அது போதும் என நினைக்கும் போது, தன் செல்போனில் இருந்து மீண்டும் அழைத்து, "அறை போன் வேலை செய்யவில்லை!" என்று கூச்சியமாய் கத்தி, உடனே அழைப்பை வெட்டி வைத்தார்.
கொஞ்சம் கோபம் அடக்கிக்கொண்டு, அவர் அறைக்குள் சென்றார். வாசலில் புகை வாசனை, வோட்கா பாட்டில்கள், ஸ்வாகா ஸ்டைல்! வாடிக்கையாளர் மிகவும் கோபமாக, "இப்போனே சரி செய்!" என்று கட்டளையிட்டார். முன்பணியாளர், "அம்மா, நீங்க இந்த போனிலிருந்துதான் எனக்கு அழைத்தீங்கலே… போன் சரியானபடி தான் இருக்கு!" என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்க, "நானும் அதுதான் சொல்றேன், போன் வேலை செய்யலை!" என்று மீண்டும் கோபம்!
வாடிக்கையாளர் சோதனைக்கு தீர்வு என்ன?
நம்ம ஊருல இருக்கிற ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களுக்கு இது புதுசா? ஒரே கேள்வியைக் கேட்டு, பதிலை கேட்டுக்கொண்டு புரியாமல், மீண்டும், மீண்டும் அதையே திருப்பி கேட்கும் வாடிக்கையாளர்கள் எங்கும் உண்டு. இந்த கதையின் நாயகி, போன் வேலை செய்யலைன்னு சொல்லிக்கொண்டே, அதே போனில் இருந்து முன்பணியாளருக்கு அழைக்கும் வித்தியாசம்!
கொஞ்ச நேரம் கழித்து, பல தடவை விளக்கிச் சொல்லியும் புரியாமல் இருந்த பிறகுதான், உண்மை வெளியில் வந்தது – உண்மையில் அவருக்கு தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற விஷயம், "ரெஸ்டாரண்ட் எப்போது திறக்கும்?" என்பதாக இருந்தது!
"பசிக்காகத்தான் இப்படி பதற்றம்": சமூக கருத்துக்கள்
இந்த கதையைப் படித்த பலரும், "பசிக்காகத்தான் இப்படித்தான் நடந்து கொள்வாங்க!" என நகைச்சுவையுடன் தெரிவிக்கிறார்கள். ஒரு நண்பர், "அவங்க உணவு வாங்க வர்றாங்க, அதனால சரிதான்!" என்று கலகலப்பாக எழுதிருக்கிறார். இன்னொருவர், "அவங்க போன்ல கோர்ட் போட்டு, திரும்பவும் இணைச்சேன், 'போன் சரி ஆயிடுச்சு'ன்னு சொல்லிட்டேன்!" என்று தமாசையாக பகிர்ந்திருக்கிறார்.
வாடிக்கையாளர்களின் கோபம், சில சமயம் உண்மையில் அவர்கள் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறாததால் வரும் ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தும் வழி. நம்ம ஊருலயும், சாம்பார் இல்லாதா? பூரி குளிர்ந்தா? உடனே கேட்கும் அந்த உரிமை உணர்வும், சில சமயம் சிரிக்கும் அளவுக்கு செல்லும்.
தமாசையா, துக்கமா? பணியாளர்களின் மனநிலை
அந்த முன்பணியாளர், "இப்படி நடந்த பிறகு, எங்களை போல் முன்பணியாளர்களுக்கு சம்பளம் குறைவா கிடைக்குறது ஏன்?" என்று மனம் கசக்கி எழுதுகிறார். உண்மையிலேயே, நம்ம ஊருலயும் ஹோட்டல், ரெஸ்டாரண்ட், வணிக நிலையங்கள் எல்லாம், வாடிக்கையாளர் சேவை செய்யும் ஊழியர்களுக்கு பெருமை கொடுக்கவேண்டும்.
சிலர், "நீங்க எந்த அளவுக்கு நம்மை ஏமாற்றினாலும், நாமும் உங்க மேல வருமானம் பார்த்துத்தான் இருக்கோம்!" என்று நினைவூட்டுவது, நம்ம ஊருல வியாபார கலாச்சாரத்துக்கும் பொருந்தும்.
"நடிக்கிறவர்களும் உண்டு!" – கதையில் திருப்பம்
ஒரு வேளை, சில வாடிக்கையாளர்கள் உண்மையில் உடல் நிலை பாதிப்பால் அல்ல, வசதிக்காக நடிக்கிறார்கள் என்பதும் சமூகத்தில் பேசப்படுகிறது. யாரோ ஒருவர், "வாடிக்கையாளர் ஹோட்டலில் நடந்து வந்தபோது நன்றாக இருந்தவர், கதவுக்குள் நுழைந்தவுடன் உடனே 'நான் மிகவும் நோயாளி' என்ற சினிமா நடிப்பை காட்டினார். ஆனால் காலையில் எல்லாம் ஒழுங்காக வேலை பார்த்துக்கொண்டு, இலவச காப்பி கேட்டு வந்தார்!" என பகிர்கிறார்.
நம் ஊரிலிருந்தும் இப்படி வசதிக்காக "நடிப்பவர்கள்" குறைவு இல்லை. அரசு அலுவலகம், மருத்துவமனை, ரேஷன் கடை, எங்கேயும் இந்த டிராமா காணக்கூடியது.
நம்மை நம்மால் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய நேரம் இது!
இதெல்லாம் பார்த்தபோது, "வாடிக்கையாளர் ராஜா, ஆனா நம்ம உயிர் அம்மா!" என்பதே உண்மை. நம்ம பணியாளர்களுக்கு ஆதரவு, புரிதல், மரியாதை, நல்ல சம்பளம் – இதெல்லாம் கிடைக்கவேண்டும். வாடிக்கையாளர்களுக்கு தேவையான உதவி தருவது நம் கடமைதான், ஆனா அவர்களும் மனிதர்களாக இருந்தால் தான் நம்ம வாழ்வும் சிரிப்பும் மெச்சும்.
நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
உங்க வாழ்க்கையிலும் இப்படிப்பட்ட வாடிக்கையாளர்கள் இருந்திருக்கிறார்களா? ஹோட்டல் வேலை, வணிக நிலையம், அல்லது ஏதேனும் சேவை துறையில் உங்களை சிரிக்க வைத்த அல்லது நொந்துவைத்த அனுபவங்களை கமெண்ட்ல பகிருங்க!
பசிக்காகவோ, வசதிக்காகவோ, மனசு எங்கிருந்து வருகிறதோ, வாடிக்கையாளர்களின் அதிசயங்கள் தொடரட்டும் – ஆனா, நம்ம சிரிப்பும் மனநிம்மதியும் கூட தொடரட்டும்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Don't we all love our insane guests