வீட்டுக்கி விசை விட்டுப் போட சொல்லியாங்க, நம்மதும் சரியான 'டிராப்பு' தான்!
இந்த உலகத்துல, நம்ம ஊரு மாதிரி “ஒற்றை கடை” மட்டும் இருக்கும் ஊரில் வாழ்பது எவ்வளவு சவாலானது என்று சொல்லி தீராது. இங்கே எல்லாரும் ஒருவரை ஒருவர் தெரிஞ்சவங்க – நல்லவங்க, கெட்டவங்க, பழைய பக்கத்து வீட்டு மாமாக்கள், பாட்டிகள், எல்லாரும் ஒரு பெரிய குடும்பம் போலவே. ஆனா, அந்த குடும்பத்தில பாசமும், politics-உம் அதிகம். இப்படித்தான் நம்ம கதையின் நாயகியும், அவங்க பிள்ளையோட அந்த ஊரில வாழ்ந்து வர்றாங்க.
ஊரு வாழ்க்கையில நடக்குமா இப்படிப்பட்ட திருப்பங்கள்?
ஒரு ஊரில ஒருத்தர் grocery store வைக்கறாரு. அங்க தான் எல்லாரும் போய் வாங்கணும். அந்த கடைஅண்ணன் நல்லவரா இருக்கணும்னு நம்புறோம், ஆனா, நம்ம கதையில அவர் கெட்டவங்க. நம்ம கதையில உள்ளவங்க, அந்த கடைமாலிகையால பாதிக்கப்பட்டவங்க. இதுக்காக அவங்கக்கு ஊர்ல நிறைய பேர் தர்மம் பண்ணலை. ஆனா, ஒரு ஜோடி மட்டும் – “J” மற்றும் “T” – நல்லவங்க. பசங்க எல்லாம் ஊரில இருக்குற நல்லவர்கள் மாதிரி, மனிதநேயம் காட்டினாங்க, நம்ம கதாநாயகிக்க “எங்க வீட்டுக்கி விசை, எப்போ வேண்டுமானாலும் வாங்க, உங்க வீடா நினைச்சுக்கோ”னு கூறினாங்க.
அவங்க இல்லாத நேரத்துல கூட, “நீங்க எப்போ வேண்டுமானாலும் வந்து ஓய்வுக்காக எங்க வீட்டை அனுபவிங்க”னு அன்பா சொல்லினாங்க. இது நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தில, “வீட்டுக்கி விசை கொடுத்தா, அது உயிர் உறவுக்கே சமம்”ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா, விசை ஒரு பயமில்லாத அமைதிக்கான சின்னமாக இருந்தும், அது ஒரு நாள் வித்தியாசமான சம்பவத்துக்கு வழிவகைச்சது.
விசை “டிராப்பு” – ஒரு நாற்பது நிமிட நகைச்சுவை
கதையின் திருப்பம் என்னன்னா, J & T திடீர்னு நம்ம கதாநாயகியோட தொடர்பை துண்டிச்சிட்டாங்க. எல்லாம் சரியாத்தான் இருந்துச்சு. அவர்கிட்ட வேலை கிடைச்சது, மகிழ்ச்சியா சொன்னாலும், பதில்தான் இல்ல. “Enjoy the good life”னு ஒரு குளிர்ந்த மெசேஜ் மட்டும்தான். அடுத்த நாள் காலையில, “விசை வேணும், விட்டுப் போடணும்”னு மெசேஜ்.
இதுக்குள்ள நம்ம ஊர்லயே “விசை”னு சொன்னா, ஒரு விசேஷம். விசை கைல இருந்தா, அது நம்பிக்கையின் அடையாளம். இவ்வளவு நம்பிக்கையோட கொடுத்த விசைய, இப்போ வெறும் “drop” பண்ண சொல்லறாங்க. நம்ம கதாநாயகியும், “சரி, சொன்ன மாதிரி விட்டுப் போடுறேன்”னு, விசையை ஒரு புட்டியில் பேக்கிங் பண்ணி, ஒரு நோட்டுடன் வீட்டுக்கு கொண்டு போய், வெளியே உள்ள இடத்தில “DROPPED” பண்ணாங்க.
அந்த வீட்டுக்குள்ள ஜோடி, ஜன்னலில நிமிர்ந்து பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாங்க. நம்ம ஊரு வழக்கப்படி, எல்லாத்தையும் நேர்ல வந்து கொடுக்கணும், கண்கூடாக மரியாதை பண்ணணும். ஆனா, அவங்க சொன்னது போலவே, “DROPPED” என்கிறது தான் “dropped” – எவ்வளவு பொருள் இருந்தாலும், நம்மவர்களுக்கு அந்த விவரம் புரிஞ்சது நிச்சயம்!
ஊர் மக்கள் கருத்தும், நம்ம மனசாட்சியும்
இந்த சம்பவம் ரொம்ப சின்னதுன்னு நினைக்க முடியாது. நம்ம ஊர்லயே ஆளுயிருக்கு நம்பிக்கை, விசை கொடுத்தல், பாசம் – இவை எல்லாம் உயிரை விட பெரியவை. அதனாலதான், இந்த ஊரு மக்கள் “ஏன் திடீர்னு இப்படி நடந்தது? ஏதாவது பிழை நடந்திருக்குமா?”ன்னு கேட்கறாங்க.
ஒரு வாசகர் (“Shocolina”) எழுதி இருந்தார் – “இந்த கூட்டிணைப்புக்கான கடைசி வாய்ப்பை விட்டுட்டீங்க போல இருக்குது. வீட்டுல ஏதாவது பிரச்சனை நடந்திருக்குமோன்னு தான் நினைக்கிறேன். இல்லன்னா, இப்படி வெளிநடப்பு காட்ட மாட்டாங்க.”
மறொருவர் (“Imguran”) – “நீங்க சொன்னது போல் நடந்த பிறகு, அவங்க ஆச்சரியப்படுறதை பார்க்கும் போது, நமக்கு சிரிப்பே வரும்!”ன்னு நம்ம ஊரு முதல் தெரு பையன் மாதிரி நக்கல் செய்தார்.
இன்னொருவர் (“RabidRathian”) பதிவு சிறப்பாக சொல்லிக்கிறார் – “நல்ல நண்பர் ஒருத்தர், ஒருநாள் திடீர்னு எல்லாத்தையும் துண்டிக்கிறாங்க. காரணம், மற்றொருவர் பொய் சொன்னது. அது நம்ம வாழ்க்கையில நடக்கக்கூடியது, ஆனா, அது நடக்கும் போது, அந்த நம்பிக்கையை இழப்பதுக்கே ஸ்ரீமான் சந்தோஷம்.”
நம்ம ஊரு வாழ்க்கையின் பாடம்
இந்த கதையை நம்ம ஊரு சினிமா டிராமா மாதிரி பார்க்கலாம். ஆனா, இதுல இருக்குற உண்மையான பாடம் – நம்ம வாழ்க்கையில் யாரும் யாரையும் நம்பிக்கையோடு நடத்தினாலும், சில நேரம் எதிர்பாராத விதமாக முடிவடையும். நம்ம ஊரு கலாச்சாரத்தில், “விசை” என்பது வெறும் உபகரணம் இல்ல, அது நம்பிக்கையின் அடையாளம். அது முறிந்தால், மனசும் முறியும்.
இதைப்போல, “விசை விட்டுப் போட” சொன்னால், அதையும் நம்ம ஊரு பையன், பசங்க, பெண்கள் – யாரும் விட்டுக் கொடுக்க மாட்டாங்க. சொன்னதைச் சரியாகச் செய்து காட்டும் குணம் நம்ம ஊரு மக்கள் கத்துக்கணும்.
நீங்க என்ன நினைக்குறீங்க? நம்பிக்கையும், நட்பும் இப்படி முறிந்தால், அந்த விசையை “விட்டுப் போட” வேண்டுமா? உங்களோட அனுபவம் என்ன? கீழே கருத்து சொல்லுங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Want me to drop it off? Ok!