விடியற்காலையில் வந்த விருந்தினரின் வாடை – ஹோட்டலில் நடந்த கிறிஸ்துமஸ் கலாட்டா!
நம்ம ஊருல ‘மாடர்ன்’ ஹோட்டல்களில் வேலை பார்ப்பது பெரிய விஷயம் தான். ஆனா, பெரும்பாலும் இரவு நேரங்களில், விசேஷமாக பண்டிகை காலங்களில், எல்லாம் அமைதியா போயிட்டுருக்கும்போது தான், ‘ஏதாவது கலாட்டா நடக்கும்’னு பெரியவர்கள் சொல்வாங்க. இந்த கதை, அந்த மாதிரி ஒரு கிறிஸ்துமஸ் இரவில் நடந்தது.
நம்ம கதாநாயகன், ஹோட்டல் முன்பலகை ஊழியர் (Front Desk Agent), கிறிஸ்துமஸ் இரவு வேலை முடிந்து வீட்டுக்குப் போக ரெடி ஆகிக்கிட்டிருந்தாராம். ‘இப்போ எல்லாமே அமைதியா இருக்கு... ஆனா, இதுக்குள்ளே ஏதாவது ஆச்சரியமா நடக்கும்!’னு உள்ளுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டிருந்தார். அப்படியே நடக்கும் போல, ஒரு சந்தேகமான தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது:
"உங்க ஹோட்டல் எங்க இருக்கு?"
முகவரி சொன்னதும், போன் வெட்கமா ‘க்ளிக்’!
அதுக்கப்புறம் சில மணி நேரம் அமைதியோடு கடிகாரம் ஓடியது. அந்த நேரத்தில், ஒரு உள்ளிருக்கும் விருந்தினர் நம்ம கதாநாயகனுக்கு ‘Happy Holidays’ சொல்லி, ‘லினன்’ (தூசுப் பொருட்கள்) கேட்டார். இதோ, அவருக்கு உதவி செய்ய போற நேரத்தில்தான், கதையின் வில்லன் – ‘கேரன்’ அல்லது நம்ம கதைப்படி ‘William Afton’ – மேசை அருகே வந்தார், முகத்தில் கோபத்துடன்.
"என் ரும்கீ வேலை செய்யல!"
"வாங்க சரி பண்ணி தரேன். உங்க பேர், ரூம் நம்பர்?"
"William Afton, 267."
ஆச்சர்யம்! அந்த ரூம் நம்பர்ல யாரும் இல்லை. நம்ம கதாநாயகன், கணினியில் மூணு முறையும் சேக் பண்ணினார் – இல்லவே இல்லை. அவரிடம் ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் கார்டு கேட்டார். அந்த கார்டும், கீ கார்டும், எதுவுமே ஹோட்டலுக்கே சேர்ந்தது இல்ல; வேற ஹோட்டலோட போலிருக்கு.
"ஓர் வேளை, நீங்க வேற Schmilton-ல இருங்கலாம். நம்ம ஊர்ல ரெண்டு மூணு Schmilton இருக்கு. ஏர்போர்ட் பக்கத்துலயும் இருக்கு..."
"நான் இங்கதான் இருக்கேன்! என் சாமான்கள் மேல ரூம்ல இருக்கு!"
‘சாமான்கள் மேல ரூம்ல’ன்னு சொல்லும்போது, அது உண்மையா, பொய்யா என நம்ம கதாநாயகனுக்கு சந்தேகம். இவர் பைத்தியமா, ‘Christmas Miracle’ வேண்டுமா என்று தெரியல... ஆனா, நம்ம ஹோட்டல்ல இவருக்கு ரூம் இல்ல, அதனால் ரொம்ப பொறுமையோட சமாளிச்சார்.
"சார், உங்க பெயரில் நம்ம ஹோட்டல்ல எந்த பதிவும் இல்ல. ரொம்பவே சும்மா அட்டகாசம் பண்ணாதீங்க. வேற ஹோட்டல் இருக்கலாம்... உங்க போன்ல Schmilton app-ல செக் பண்ண முடியுமா?"
"இல்ல, என் போன் மடிச்சு போச்சு. நீங்க பாக்க முடியாதா?"
"சரி, நான் எப்படி பாக்க முடியும்? உங்க பதிவும் இல்லை..."
அந்த ஆளு கை மேல தூக்கி, "நான் பணம் திருப்பி வாங்க முடியுமா?"ன்னு கூச்சலிட்டார். நம்ம கதாநாயகன், "எங்க ஹோட்டல்ல பதிவே இல்ல, பணம் திருப்பி தர என்ன இருக்குது?"ன்னு பதில் சொல்ல, அந்த விருந்தினர் வெட்கமில்லாமல் லிப்ட் நோக்கி ஓடினார்.
"சார், இப்படி மேல போக முடியாது, பதிவு இல்லாமா ஏன் வர்றீங்க?"
"நான் என் சாமான்கள் எடுத்து போக போறேன்!"
இங்க தான் நம்ம ஊரு வாசகர் ஏமாற மாட்டாங்க. ஹோட்டலில் பதிவு இல்லாதவங்க, மேல போய் சாமான்கள் எடுக்க முயற்சி பண்ணினா, பெரும்பாலான ஹோட்டல் ஊழியர்கள் நேரடியாக இன்ஸ்பெக்ஷன் பண்ணுவாங்க, இல்லையென்றா போலீசு அழைப்பாங்க. நம்ம கதாநாயகனும், "மேலும் தொல்லை செய்தா, போலீசு அழைக்க நேரிடும்!"னு வார்னிங் கொடுத்தார்.
வந்தவங்க வேற, ஒண்ணும் பயப்படாம, லிப்ட்ல நம்ம கதாநாயகனோட கூடே போய், தன்னோட பீர் பாட்டில்களை லிப்ட் கதவு மத்தியில் வைத்து, சீறிக் கொண்டு, மேல போய், சாமான்களை எடுத்துக்கிட்டு வெளியே போனார். போவதற்குள், நம்ம ஊர்ல ‘கேவலமான’ வார்த்தை ஒன்று சொன்னார் – "Go fck yourself!" – சரி, இதுக்கு தமிழ்ல என்ன சொல்வது என்றால், "போ சாமி! உன்னால என் வாழ்க்கை பாதிக்க முடியாது!"ன்னு நம்ம ஊழியர் மனசுக்குள்ள நினைச்சிக்கிட்டாராம்.
இந்த நேரம் முழுக்க, லினன்காய் ஆளும் (பதிவறிய விருந்தினர்), நிதானமாகவும், பொறுமையாகவும் காத்துக்கிட்டிருந்தார். அவரோட அமைதி, நம்ம ஊர்ல ஒரு நல்ல பழமொழி போல – "அமைதி ஒரு பெரிய ஆயுதம்." பின்னாடி அவர் நம்ம கதாநாயகனுக்கு "முதல்ல நீங்க பாதுகாப்பாக இருக்கணும்"னு சொன்னதும், ஒரு நல்ல மனிதர் நடத்தை.
இது மட்டும் இல்ல, அந்த கதையை படித்த மற்ற வாசகர்கள் பலரும் கமெண்ட் பண்ணிருக்காங்க. ஒருத்தர், "இந்த கதை ஒரு குறும்படம் மாதிரி இருக்கு; அஞ்சலிப்பார்க்கும், சிரிப்பும் வருகிறது!"ன்னு சொல்லிருக்கார். இன்னொருத்தர், "அந்த ‘William Afton’ – Five Nights at Freddy’s-ல வரும் வில்லன் மாதிரி – எப்பவும் திரும்பி வருவார்!"ன்னு மீம்ஸ் போட்டு சிரிக்கலாம்னு குறிப்பிட்டார்.
அடுத்தவங்க சொல்வது, "இந்த மாதிரி விருந்தினர்கள் பண்டிகை காலம் வந்தா, எல்லாம் பெருசா வம்பு பண்ணுவாங்க. நம்ம ஊர்லும், சாவகச்சிரமோட சமாளிக்கணும்!"ன்னு நம்ம ஊழியர்களுக்கு அனுபவம் சொல்றாங்க.
இதில இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் – அவங்க கொடுத்த ‘கீ கார்டு’ வேலை செய்யவில்லை. நம்ம ஊர்ல, சில சமயங்களில் ATM கார்டு போனோட சேர்த்து வைத்தா வேலை செய்யாது போல, ஹோட்டல் கீ கார்டும் மெக்னெடிக்கா வேலை செய்யாது. அதுக்காகவே, பல ஹோட்டல்களில், key card-ஐ தனியா வைத்துக்கொள்ள சொல்லுவாங்க.
இப்படி கிறிஸ்துமஸ் இரவு, ஓர் இனிமையான அமைதி, ஒரு ‘கேரன்’ கலாட்டாவால் சிரிப்பும், சிரமமும் கலந்த அனுபவமாக முடிந்தது.
நீங்களும், ஹோட்டல் ஊழியர்களோட அனுபவம் இருந்தா, கீழே பகிருங்கள்! இப்படி ‘அப்பாவி’ புது வருடம் துவக்கணும், இல்லையா? உங்கள் கருத்துக்களை எதிர்பார்க்கிறேன்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: 'GO FCK YOURSELF!!!'