"நம்ம ஊர்ல ஆளாளுக்கு அவசரம், ஆனா மேல இருக்கிறவங்க தான் முடிவு எடுக்கிறாங்க!" – இந்த பழமொழி, கீழே சொல்வோம்னு நினைக்கிற இந்த கதைக்கு அப்பாடி பொருந்தும்.
கொரோனா காலத்துல, ஒரு சிறிய கிரிஸ்துவ தொண்டு நிறுவனம். 'இடையறா நண்பர்கள்' மாதிரி, மனநலம் சிரமமுள்ள பெரியவர்களுக்கு தினசரி வகுப்புகள் நடத்துறாங்க. கொரோனா வந்ததும், நேரில் வர முடியாமல், திரும்ப திரும்ப பணம் கம்மி ஆக ஆரம்பிச்சது. உள்ளார் உள்ளார்னு பணம் பயந்து, 'சிறிய ஊழியர்களை' புறப்படுத்துறதா வார்டு முடிவு பண்ணுது.
ஆனால் அந்த வார்டு யாரை விட்டு வைத்தாங்க தெரியுமா? பாஸ்டர் அவர்களோட மனைவி (அதிகார வார்டு தலைவர்!), பத்து வருடம் கிறிஸ்துவ சபையில இருக்கிறவர், "இவரை விட்டு விட முடியாது, இவருக்கு குழந்தை இருக்கு!"ன்னு சொல்லி இன்னொருத்தர். நடுநிலைமை இல்லை, HR இல்லை - ஏன், நம்ம ஊரு வாடகை வீடுல கூட இப்படி சொல்லமாட்டாங்க!
பணம் சேமிப்பது என்றால் பணி செய்யும் பிள்ளைகளை விட்டு விடலாமா?
இங்க தான், மேனேஜர் அலன் அவர்களின் பங்கும், அந்த வார்டுவின் கணக்கு கணக்கா போனது எப்படி என்பதையும் பாருங்க. அலன் – மனித நேயமும், நேர்மையும் கலந்தவர். வார்டு மேல இருந்தாலும், காசு பிடிச்சிருக்கறவர் அவங்க. அந்த நிறுவனத்துக்கு, தனக்கே சொந்தமான பணம் கூட செலவு பண்ணி, கொஞ்சம் கூட விடாம பதிலாக இருந்தவர்.
ஆனா வார்டு என்ன பண்ணுனாங்க? ரெண்டு பெருசு வேலை பறிக்க, நல்ல வேலை பார்ப்பவர்கள், நாள்தோறும் சுமை தாங்குறவர்கள் – அவர்களை தான் நெருங்கிய பழக்கமில்லாதவங்க, வார்டு அரசியலில் வேலை விட்டு அனுப்பினாங்க. "பணத்தை சேமிக்கணும்"ன்னு சொன்னாங்க, ஆனா அவர்களே அதிகம் பணம் செல்வாக்கு பண்ணும் வேலை பார்ப்பவர்கள் இல்ல!
அலன், வார்டு எதிர்பார்த்த மாதிரி இல்லாமல், “நீங்க வேலை போறீங்கன்னு சொன்னாலும், உரிய பணம் கிடைக்கணும்!”ன்னு நியாயமான சேவுரன்ஸ் (severance pay) கொடுத்தார். நம்ம கதாநாயகி – 6000 பவுண்ட்ஸ், இன்னொருத்தர் – 4000 பவுண்ட்ஸ். வார்டு ஆட்கள் கண்ணாடி மாதிரி சும்மா போய் நிக்கணும். "நாங்க பணம் சேமிக்க முயற்சி பண்ணோம், ஆனா பணம் பறந்து போச்சே!"னு முகம் சுளிச்சாங்க.
வார்டு அரசியல், நம் ஊர் அலுவலகங்களும் – ஒற்றுமை எங்கே?
நம்ம ஊருலயும், பெரிய நிறுவனமோ, சிறிய அலுவலகமோ – மேலிருப்பவர்கள் அரசியல் பண்ணி, உண்மையான வேலை பார்ப்பவர்களை தூக்கி எறிவது புதுசு இல்லை. ஒரு பிரபலமான கருத்தில் எழுதுறாங்க – "வேலை செய்யும் ஆட்கள் தான் எப்பவும் 'low hanging fruit' மாதிரி, எளிதா பறிக்கப்படுறாங்க. மேல உக்காரிக்கிறவர்கள் மட்டும் இருந்தா, மரம் இருக்கா?" – இதை நம்ம ஊரு பணியாளர்களும் ஒப்புக்கொள்வாங்க!
அந்த வார்டு நிஜமா பணியாளர்களோட வேலை பாராட்டினாங்களா? இல்லை. ஒருத்தர் சொல்றாங்க – "வார்டு ஆட்கள் ஒருவேளை வந்தாலும், காபி குடிக்க, பேச்சு பேச தான் வருவாங்க. நம்ம பார்வையாளர்களோட உடன் நேரம் செலவழிக்கவே மாட்டாங்க!" – இது நம்ம ஊர் அலுவலகத்தில் மேலாளர்கள் மதிய உணவு ஓய்வுக்கு மட்டும் வர்றதுல எந்த வித்தியாசமோ?
'நான் இந்த மதத்தில் இல்லை' – ஒரு அலுவலகத்தில் வெளிப்படையான நிலை
அந்த கதாநாயகி, "நான் இந்த மதத்தில் இல்லை"ன்னு வெளிப்படையா காட்டினாங்க. "விரும்பி ஜெபம் செய்யல, தலை குனியல, அமேன் சொல்லல, தேவ தேவ வார்த்தைகள் உபயோகிக்கல, பெருமிதமா பிரைடு பின் போட்டுக்கிட்டாங்க!" – நம்ம ஊரு மத சார்ந்த அலுவலகங்களில் இப்படி ஒருத்தர் நடந்துக்கிட்டா, சமூகம் எப்படி பார்ப்பது? இங்க கூட, பிரச்சனை அப்புறம் தான் வந்தது.
ஒரு கருத்தில், "நீங்கள் ஜெபத்தின் போது வேலை பார்த்தீர்கள், தலை குனியல, ஜெபம் சொல்ல சொன்னாலும் ஒத்துக்கொள்ல, மத நிகழ்ச்சிக்கு கூட வரல. இந்த மாதிரி வெளிப்படையான நிலை, அந்த வார்டு தலைவரை கொஞ்சம் கோபப்படுத்தி இருக்கும்னு நம்புறேன்!"னு நம்ம ஊரு படிக்குற மாதிரி நகைச்சுவையா சொல்றாங்க.
கடைசி கிளைமாக்ஸ் – அன்பும் நேர்மையும் வெல்லும்
கதை முடிவில் என்ன நடந்துச்சுன்னா, அந்த நிறுவனமே மூடப்பட்டது! அலன் இல்லாமல், அவரோட தனிப்பட்ட பங்களிப்பும், நேர்மையும் இல்லாமல், அந்த தொண்டு நிறுவனம் ஓடவே முடியல. பிறகு, மீண்டும் திறந்ததும், ஆறு மாதத்தில் மீண்டும் மூடிக்கிட்டது.
ஒரு கருத்தில், "நீங்கள் போனவர்கள் தான் பிரச்சனை இல்லை, மேல இருக்கிறவர்களே தீங்கு"னு மர்மமா சொல்றாங்க. இன்னொருத்தர், "இதைப் பார்த்து ‘நல்லவர்’ மாதிரி நடிப்பது எவ்வளவு வேஷம்"ன்னு நம்ம ஊரு பார்வையோட நிமிர்ந்துருக்கிறார்.
முடிவு – 'வாழ்த்துகள், நேர்மைக்கும், உண்மைக்கும்!'
இந்த கதை, நம் ஊரு அலுவலகங்களிலும், அரசியல் அதிகமா இருக்கும் இடங்களிலும், பணத்தை சேமிக்க நிஜமான உழைப்பாளர்களையே தூக்கி எறிதல் எவ்வளவு தவறு என்பதையும், கடைசியில் நேர்மைக்கும், மனித நேயத்துக்கும் தான் வெற்றி என்பதையும் காட்டுது. அலனும், அந்த கதாநாயகியும் இப்போ நல்ல வேலை பார்த்து இருக்கிறாங்க – இது தான் கடைசியில் நம்ம ஊரு நம்பிக்கை!
நீங்களும் இப்படி வேலை இடத்தில் அரசியலை சந்தித்திருப்பீர்களா? உங்கள் அனுபவத்தை கீழே பகிருங்கள்! நேர்மை வெல்லும் நாள் தூரமில்லை!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Board tried to cut costs. Manager cut the cord.