விருந்தினர் நன்றிச் சொல்வதற்குப் பதில் நாசமாக நடந்தார் – ஒரு ஹோட்டல் முன் மேசை ஊழியரின் சுவாரசிய அனுபவம்!
நமது ஊரில், பசுமை நிறைந்த காலை நேரம். ஆனாலும், ஹோட்டல் முன்பகுதி வேலைக்காரர்களுக்கு எப்போதும் ஓய்வு இல்லை! “போன வாரம் ஒரு நல்ல விருந்தினர் வந்தார்” என்று நினைத்து, சந்தோஷமாக இருந்த இடத்தில், இந்த வாரம் ஒரு வாடிக்கையாளர் ஏன் இப்படிப் பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தை மாதிரி வம்பு செய்தார் என்று நினைத்து என்னுடைய மனசு குழப்பமடையுது!
அதுவும், எல்லாம் சரியாக இருக்கோம் என்று நினைக்கும் நேரத்தில், போலீசாரே நேரில் வந்து வாடிக்கையாளரை டிராப் பண்ணி போனாங்க. அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவம் தான் இன்றைய கதையின் மையம்.
“போலீசாரும், பிரச்சனையும் – ஹோட்டல் ஊழியர்களின் இரவு நேர அதிரடி!”
உங்க வீட்டில் காலை ஐந்து மணிக்கு விருந்தினர் வந்தா எப்படி இருக்கும்? அதுதான் ஹோட்டல்களுக்குப் பொதுவான ரொம்ப நெருக்கமான சூழ்நிலை. அந்த நாளில், என் முன் மேசை டெஸ்க்கில் இருந்தேன். தொலைபேசியில் போலீசாரின் அழைப்பு – “ஒரு அம்மா, மூன்று பிள்ளைகள் – ஒரு ரூம் கிடைக்குமா?” எனக் கேட்டாங்க.
“சரி, இருக்குது. ஆனா காலை 11 மணிக்குள் வெளியேறணும்” என்று பதில் சொன்னேன். வாடிக்கை கட்டணமும் $139 – இதுக்கு ‘அம்மா’ சம்மதம் சொல்லணும். அடுத்த பத்து நிமிஷத்திலேயே, இரண்டு போலீசார், முகத்தில் சிறைச்சாலை டாட்டூ வைத்த ஒரு அம்மா, மூன்று குழந்தைகள் – எல்லாரும் வந்தாங்க. காரே இல்ல; போலீசாரே டிராப் பண்ணி போனாங்க.
முகத்தில் டாட்டூ பார்த்ததும் கொஞ்சம் சந்தேகம் – ஆனாலும், “இவர்களுக்கு இப்போ உதவி செய்யணும்” என்ற மனநிலையில் இருந்தேன்.
“போக்கிரி பில்கள், விதி மீறும் வாடிக்கையாளர் – ஹோட்டல் வசதிகளுக்கும் ஒரு குறுக்கேடு!”
குழந்தைகள் மூவரும், சோபாவில் ஏறி, டேபிளில் ஏறி – பூங்காவில் விளையாடுற மாதிரி ஓடினாங்க! அந்த அம்மா போலீசாரிடம் வாக்குவாதம் செய்துகொண்டே இருந்தாங்க. நம்ம ஊரில், போலீசாரை பார்த்தால் மக்கள் பயந்து பேசுவாங்க – ஆனா இவங்க தான் போலீசாரை வாய் திறந்து பேசுறது!
பணம் செலுத்தும் நேரம், “கார்டு லாக் பண்ணிருக்கு, ஓப்பன் பண்ணணும்” – இது இன்னொரு சிக்னல்; அந்த கார்டு ‘விர்ச்சுவல்’ (virtual) என்று தெரிஞ்சதும், நம்ம ஹோட்டல் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டோம் என்று விதி இருந்தும், “இவங்க ஏதோ பிரச்னையில் இருப்பாங்க” என்ற கருணையால், ஒப்புக்கொண்டேன்.
பிறகு, வாடிக்கை கட்டணம் குறைக்க சொல்லி, “$93 தான் சொல்லிட்டாங்க” என்று வாதம். நம்ம ஊரில், “கொஞ்சம் குறைச்சு சொல்லுங்க” என்பது சாதாரணம் ஆனாலும், ஹோட்டலில் எல்லாருக்கும் ஒரே விலைதான். சரி, இன்னும் $10 குறைச்சு $129+வரி என்றேன்.
பக்கத்து வாடிக்கையாளர்கள் தூங்கிக்கொண்டிருக்க, அந்தக் குழந்தைகள் லாபியில் ஓடிக்கொண்டிருந்தனர். “அம்மா, பாருங்க, பசங்க ஓடுறாங்க” என்று பார்த்ததும் தான் ஹோட்டலுக்குள்ள அமைதியோடு இருந்தது!
“போக்கிரி வாடிக்கையாளர்களும், ஊழியர்களுக்கான பாடமும்”
குழந்தைகள் ரூமுக்குள் போனதும், அந்த அம்மா கைபேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்தார் – “ஹோட்டல் இல்லனா, ஜெயில்தான்!” என்று கேட்டதும், உண்மையோடு – போலீசார் இவர்களை ஏதோ பிரச்சனையிலிருந்து தப்பிக்க விட்டு வந்தது என்று புரிந்தது.
பத்து நிமிஷத்திலேயே, “நான் இப்போ தான் செக்-இன் பண்ணேன், நாளை வரைக்கும் இருக்க முடியாதா?” என்று மீண்டும் வாதம். ஹோட்டலில், நாள் எப்போது தொடங்குகிறது, எப்போது முடிகிறது என்ற விதிகள் இருக்கின்றன – எவ்வளவு விளக்கியும், சிலர் புரியாமல் வம்பு செய்வதே வழக்கம்!
அடுத்த நாள், அவங்க இன்னொரு நாள் இருக்க முயற்சிச்சாங்க. ஆனா, என் மாறுபாட்டில் வந்த மற்றொரு ஊழியர், “விர்ச்சுவல் கார்டு ஒத்துக்கொள்ள மாட்டோம். ரியல் பேங்க் கார்டு வேண்டும்” என்று திட்டவட்டமாக சொல்லி அனுப்பிவிட்டார்.
“கம்யூனிட்டி கருத்துக்கள் – சம்பவத்துக்கு தமிழ்நாட்டு கண்ணோட்டம்”
ஒரு வாசகர் சொன்னார் – “போலீசாரும், பிரச்சனையா தெரிந்தவங்கள ஹோட்டலுக்கு அனுப்புறது சரியா?” நம்ம ஊரிலேயே, போலீசார் வாடிக்கையாளர்களை நேரில் கொண்டு வந்து விட்டுவிட்டு போவதா? இல்லையாடா! ஆனாலும், அந்த நாட்களில், பெரும்பாலும் ஹோட்டல் ஊழியர் தான் எல்லா சுமையையும் சுமக்கணும்.
மறுமொரு வாசகர், “வாடிக்கையாளருக்கு அதிக கட்டணம் – $129+வரி – ஒரு காலை 6 மணி முதல் 12 மணி வரை ரூமுக்காக அதிகம் தான்!” என்று சொன்னார். நம்ம ஊரில் அந்த மாதிரி பட்டியல் வாடைக்கூட கிடையாது, ஆனாலும் அமெரிக்காவில் அது சாதாரணம்.
OP சொன்னார், “ஒரு பெரிய பிரச்சனை இல்லையா, ஆனால், அவருடைய நடத்தை, கார்டு விஷயம், மற்றும் முறையான நன்றி சொல்லாதது – இதெல்லாம் எதிர்காலத்தில் வாடிக்கையாளர் புகார் அல்லது கெட்ட விமர்சனம் வர வாய்ப்பு அதிகம். அதனால்தான், இனி, போலீசார் அழைக்கும் போதும் நம்ம கேள்விகள் அதிகமாக இருக்கணும்!”
“இந்த அனுபவத்தைப் பார்த்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?”
இதைப் போன்ற சம்பவங்கள், நமக்கு ஒரு பாடம் சொல்லிக்கொடுக்கிறது – நம்ம ஊரில் சொல்வது போல, “உழைக்கும் கையாலே தான் உணவு சாப்பிடணும்!” ஹோட்டலில் விதிகள் இருக்க, அவை அனைவருக்கும் சமம். சில நேரம், மனிதநேயம் காட்டினாலும், அதில் உண்மையோடு நடந்து கொள்ளும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமே உதவி செய்யவேண்டும்.
போலீசார், ஹோட்டல் ஊழியர்களை பிரச்சனையைத் தள்ளிவைக்க ஒரு இடமாக பார்க்கக்கூடாது. ஹோட்டல் ஊழியர்களும், வாடிக்கையாளர்களும் இருவரும் புரிந்து செயல்படும் போது தான், நிரம்ப நல்ல அனுபவங்கள் நிகழும்.
நண்பர்களே, உங்களுக்கு இப்படிப்பட்ட ஹோட்டல் அனுபவம் வந்திருக்கா? அல்லது, வாடிக்கையாளராக நீங்கள் சந்தித்த சுவாரசியமான சம்பவங்கள் உண்டு என்றால், கீழே கருத்தில் பகிருங்கள்!
(இந்தக் கதையைப் பகிர்ந்த OP மற்றும் அனைத்து வாசகர்களுக்கும் நன்றி!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: Un-Unicorn guest Story