விருப்பங்கள் VS சூழ்நிலைகள்: ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் காமெடி அனுபவம்!
"நம்ம ஊரில மட்டும் தான் வாடிக்கையாளர் ராஜா என்று சொல்வார்கள். ஆனா, வெளிநாட்டிலும் அந்த ரஜினி டயலாக் வேலை செய்கிறது போல! ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்த்த அனுபவங்களைப் படித்தோ, கேட்டோ பார்த்தா, நம்ம ஊரு கதைன்னு நினைக்கலாம். ஆனா இந்தக் கதையில், நேரில் வந்த ஒரு வாடிக்கையாளர் – அவருக்கு நான் பெயர் வைத்துக் கொண்டேன், 'மிஸ்டர் விஷ்' – சொந்தமான ஹோட்டல் போலவே தன்னுடைய விருப்பங்களை உரைத்துக் கொண்டே வந்தார்.
ராத்திரி வேலைக்குப் போனேன்னு நினைச்சா, கையில காபி கப்புடன் ஒரு 'விஷ்' ஹீரோ வந்து நின்று, "Pine இருக்காரா?"ன்னு ஆரம்பிச்சாரு. நம்ம ஊரில யாராவது ரெஸ்டாரண்ட் வந்தவங்க, "சாமி, அந்த ரமணி அண்ணா வரலையா?"ன்னு கேட்பது மாதிரி தான்.
"இல்லை சார், அவர் இன்று வேலைக்கு வரல,"ன்னு பதில் சொன்னேன். பயிலே அவர் புன்னகை இல்லை, நேர்ல கிழிச்சார். "நாளைக்காவது வருவாரா?"ன்னு கேள்வி. நாமும், "எனக்கு தெரியல சார்,"ன்னு போட்டு விட்டோம்.
இது தான் ஆரம்பம். அதுக்கப்புறம் அவரோட 'விஷ் லிஸ்ட்' ஆரம்பிச்சது. "உயர்ந்த மாடியில், முன்பு நம்ம 5353-ல் இருந்தேனே, அது மாதிரி, ஜோடிக்காத ரூம் வேணும்; அதிகம் மக்களும் இல்லாம இருக்கணும்...," என்று பட்டியல் போட ஆரம்பிச்சாரு. நம்ம ஊரில ஒருத்தர் திருமணத்திற்கு ஹால் பார்த்து, "தெற்கே வாசல், கிழக்கே மேடை, பக்கத்தில் பக்கத்து வீட்டு வாசல் வரக்கூடாது,"ன்னு சொல்வது போல!
ஆனா ஹோட்டல் ரிசர்வேஷனும், திருமண ஹால் ரிசர்வேஷனும் ஒன்றுதான் – எல்லாம் விஷயங்கள் சூழ்நிலைப் பொறுத்து தான் கிடைக்கும். அப்படியே நான் பார்த்தேன், அவருக்கு ரெண்டாம் மாடியில் மட்டும், ஜோடிக்காத ஒரு ரூம் தான் காலியாக இருந்தது.
"சார், இது மட்டும்தான் இப்போ கிடைக்கிறது,"ன்னு சொன்னேன். அவரோ முகத்தை விரிப்பதோடு, "இது தான் எல்லாம் இருக்குமா? சக்கரவர்த்தி ரிசர்வேஷன் எடுத்தேன் அல்லவா!"ன்னு வாயை விரித்து பார்வை போட்டார்.
"சரி, பாத்து பாருங்களேன், இன்னும் ரூம்கள் எப்போ ரெடி ஆகும்?"ன்னு மீண்டும் மீண்டும் கேட்க ஆரம்பித்தார். நம்ம ஊரில உள்ள 'சாமி, வண்டி எப்போ வரும்?'ன்னு பஸ்ஸில் பயணிகள் கேட்ட மாதிரி! "சார், எனக்கு தெரியாது. ஒவ்வொரு ரூம்லயும் ஜிபிஎஸ் வைக்கலையே,"ன்னு நாக்கை கடித்துக்கொண்டேன்.
இதையும் விட, "ரூம்ல இருந்து காட்சி எப்படி இருக்கும்?"ன்னு கேட்க ஆரம்பித்தார். நம்ம ஹோட்டல் நெடுஞ்சாலைக்கு பக்கமா இருக்கு; ஒரு பக்கம் ஹைவே, மறுபக்கம் கார்பார்க்! என்ன காட்சி காத்திருக்கிறது? விஜய் டிவி காமெடி போல!
இருவரும், "நாங்க பார்வை போட்டு வர்றோம்,"ன்னு சொன்னதும், நான் உள்ளுக்குள், "இங்க ஒரே ஒரு ரூம்தான், இது பிடிக்கலைனா, கேக் கட் பண்ண முடியாது!"ன்னு சொல்லி விட்டேன்.
அவர்கள் போனதும், சில நிமிடங்கள் கழித்து, மிஸ்டர் விஷ் கீழே வந்து ஸ்டைலாக லக்கேஜ் கார்ட் எடுத்துக்கொண்டு போனார். ஒரு ராத்திரி இருக்கவேண்டிய ஹோட்டல் ரூம் தான்; இதுக்குள்ள இப்படியெல்லாம் சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார்களே!
இதிலே ஒரு முக்கியமான கேள்வி - ஏன் மக்கள் உயர்ந்த மாடியில் ரூம் விரும்புகிறார்கள்? கம்யூனிட்டியில் ஒருவரும் அதே கேள்வி கேட்டிருக்கிறார். "நான் பார்க்கும் ஹோட்டல்களில் வெளியே பார்ப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை; உயர்ந்த மாடி வேண்டும்னு ஏன் ஆசைப்படறாங்க?"ன்னு. நம்ம ஊரில உத்தரமேரூர் கோயிலில் கோபுரத்துக்கு ஏறி பார்ப்பது மாதிரி, இங்கே என்ன காட்சி?
மற்றொருவர் சொன்னார், "மேல் மாடியில் யாரும் நடந்து கொண்டிருக்க மாட்டார்கள்; குழந்தைகள் குதிக்க மாட்டார்கள்; மேல் மாடியில் இருந்தால் அமைதியாக இருக்கும்,"ன்னு. இது நம்ம ஊரில தெருவில் சத்தம் வரக்கூடாது என்று வீட்டை தூரத்தில கட்டுவது மாதிரி தான்! ஒருவர் இன்னும் ஒரு கமெண்ட் போட்டார் – "இரண்டு மாடிக்கு மேல படுக்கை பூச்சி ஏறாது!"ன்னு (இது சும்மா காமெடி தான்!).
சில பேருக்கு, 'அட்ஜாயினிங் ரூம் வேண்டாம்'ன்னு தேவையான கோரிக்கை இருக்கிறது. ஒரு கமெண்ட், "நான் ஒரு ஹோட்டலில் இருந்த போது, பக்கத்து ரூம்ல படம் எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; ராத்திரி தூங்க முடியவில்லை,"ன்னு சொல்லி இருக்கிறார்! நம்ம ஊரில பள்ளிக்கூட ஹாஸ்டல் அனுபவம் நினைவுக்கு வருது!
இன்னொருவர் சொல்வார், "நான் எப்போதுமே எலிவேட்டர் பக்கம் இல்லை, ஐஸ் மெஷின் பக்கமும் இல்லை; பக்கத்து ரூம் இணைந்ததும் வேண்டாம்,"ன்னு. எல்லா கேள்விகளும் நமக்கு நன்றாகவே புரியும், ஆனாலும், எல்லா ஹோட்டலும் பட்டியில் இருக்க முடியாது.
இந்நிலையில், மிஸ்டர் விஷ் மாதிரி வாடிக்கையாளர்கள் வந்து, தங்களது விருப்பங்களை பட்டியலிட்டு, ஹோட்டல் ஊழியர்களை 'சாமி, பத்தாவது வருஷம் உங்க சேவை!'ன்னு நினைக்க வைக்கிறார்கள். ஆனா, நம்ம ஊரில கூட "விருப்பம் வேறு, வசதி வேறு"ன்னு சொல்வது போல – சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப வாழ்க்கை நம்மை செட் பண்ணிக்க கொள்ள சொல்லும்!
நாமும், சிறிது பொறுமையோடு, காமெடியோடு, "இது தான் கிடைக்கிறது சார், இல்ல எனக்கு தெரியாது சார்,"ன்னு சொல்லி, நாள் முழுக்க சிரிப்போடு வேலை பார்த்து விடுவோம்!
உங்க ஹோட்டல் அனுபவம் எப்படி? எந்த மாதிரியான வாடிக்கையாளர்கள் உங்க மனசில் இருக்காங்க? கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்; நம்ம ஊர் ஹோட்டல் கதைகளுக்கு சிரிப்பு எப்போதும் குறையாது!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Preferences, meet Circumstances