உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

வெறுப்பை எதிர்க்கும் வெறுமை பார்வை – ஒரு பணியிட பழிவாங்கும் கதை

ஒரு இனவாத கட்சி உறுப்பினரால் எதிர்பாராத முகம் காணும் EMT, மருத்துவத் துறையில் வேலை செய்தலில் உள்ள வன்முறை குறித்தது.
இந்த புகைப்படத்தில், ஒரு EMT திடீரென மயங்கிய தருணத்தில் காட்சியளிக்கிறார், தனது கூட்டாளியின் இனவாதம் மற்றும் அக்கறையின்மையைக் கண்டுபிடிக்கிறார். இந்த படம் அவசர மருத்துவத் துறையில் எதிர்கொள்கிற சவால்களைப் பற்றி திறந்த உரையாடலுக்கு அடித்தளமாக அமைந்துள்ளது.

அலுவலகம் என்றாலே பலவிதமான மனிதர்கள், பலவிதமான பழக்கங்கள். ஒருவரை ஒருவர் பொறுத்துக்கொண்டு வேலை செய்வது நம்மிடம் பழக்கமான விஷயம். ஆனாலும், சிலர் எல்லைக்கடந்து, சமுதாய விரோதமான கருத்துக்களோடு நடந்துகொள்வது உண்டு. அப்படிப்பட்ட ஒரு அனுபவத்தை, அமெரிக்காவின் தெற்கு பகுதியிலிருக்கும் ஒரு அவசர மருத்துவ ஊழியர் (EMT) ரெடிட்டில் பகிர்ந்தது தற்போது பெரும் விவாதமாகி இருக்கிறது.

அவர் சந்தித்த சக ஊழியர்—வெறுப்பும், வன்சொல்லும், இன்னும் கேவலமான பழக்கங்களும் கொண்டவர். அலுவலகம் என்றால் பணிவுடனும், மரியாதையுடனும் நடந்துகொள்வது தான் நம்மிடம் வழக்கம். ஆனால் இங்கு அந்த மனிதர், இனவெறி, பாலின வெறி, பாலின மாற்ற விரோதம், அதிலும் மோசமாக, சிறுவர்களைப் பற்றிய கெட்ட கருத்துக்களும் சொல்வதாம்! இதுபோன்றவரை நேரில் எதிர்கொள்ளும் போது நாம் என்ன செய்வது?

"வெறுமை பார்வை" – தமிழர்களுக்கும் பழக்கமான ஒரு மனத்தோடு!

இந்த EMT செய்தது ரொம்ப சின்னது போல தெரிந்தாலும், அதில் பெரிய பாடம் இருக்கிறது. அவரால் அந்த சக ஊழியரை நேரில் எதிர்த்து வாதம் செய்ய முடியவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவர் செய்தது—அந்த மனிதரிடம் தேவையான வேலை தொடர்பான விஷயங்களை மட்டுமே பேசினார். மற்றபடி, முகத்தில் எந்த உணர்வும் தெரியாமல், வெறுமை பார்வையாக (blank stare) பார்த்தார்.

நம்மிடம் இது "ஏன் இந்த முகம்?" என்று பாட்டி சொல்லும் 'கத்தப்பா முகம்' மாதிரி! நம்மிடம், வீட்டில் குழந்தைகள் அடிக்கடி தொல்லை செய்தால், அம்மா அப்படி ஒரு பார்வை போட்டால் உடனே அமைதியாகி விடுவோம் அல்லவா? அது மாதிரி தான். அந்த EMTயும், "வாயை திறக்காமல், மௌனமாக பார்வை போடு; இல்லாமல் போய்விடுவார்!" என்ற பழமொழி போலவே நடந்தார்.

ரெடிட் சமூகத்தின் கமெண்டுகள் – நம்ம ஊரு கருத்துக்கள் போலவே!

இந்த அனுபவத்தைப் படித்து பலரும் தங்கள் கருத்துகளை பகிர்ந்துள்ளனர். ஒருவர் சொல்வதைக் கவனிப்போம்: "சிலர் வெறுமையாய் இருப்பதைப் பார்க்க முடியாமல், தாமாகவே மனக்குளறலை அடைவார்கள். நம்மிடம் 'பார்வை போட்டா போதும், அடுத்த வாரம் வர மாட்டான்' என்பர் போல!"

இன்னொருவர், "நான் கடையிலே வேலை பார்த்தேன். வாடிக்கையாளர் ஒருத்தி ரௌடி மூச்சு விட்டாங்க. நான் வெறுமை பார்வை போட்டேன். ஆரம்பத்தில் கோபமாயிருந்தாங்க. பிறகு தாங்க முடியாமல் போனாங்க. அப்புறம் மீண்டும் வந்ததே இல்ல!" என்கிறார். இது நம்ம ஊரில் சுப்ரமணியபுரம் பாட்டி பார்வை மாதிரியே!

இன்னொரு கமெண்டில், "இப்படி வெறுமை பார்வையோடு மௌனம் காத்தால், எதிரி பேச்சு பேசாமல் போய்விடுவான். அதுவே அவருக்கு ஒருவிதமான மன உளைச்சல்!" என்று ஒரு வாசகர் சொல்கிறார்.

பணியிடத்தில் வெறுப்பை எதிர்க்கும் மனோவியல் தந்திரங்கள்

பணியிடத்தில் இப்படிப்பட்ட விஷயங்களை நேரில் எதிர்ப்பது எப்போதும் சாத்தியமில்லை. சில நேரம், HR (மனிதவள நிர்வாகம்) கேள்விக்கு கூட பதில் சொல்ல மாட்டார்கள். நம்மிடம் கூட, அலுவலகத்தில் ஒருவன் தொல்லை செய்தால், நேரில் புகார் சொன்னால் பொதுவாக "நீங்கள் தானே பேசவில்லை, ஏன் சச்சரவு செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்பார்கள்.

இங்கே EMT செய்தது – "grey rock" எனப்படும் தந்திரம். அது நம்ம ஊரில் "கல் மாதிரி இருப்பது" என்று சொல்வோம். ஒன்றும் பேசாமலே, எந்த உணர்வும் காட்டாமலே இருப்பது. சில நேரம், இது எதிரிக்கு மிகவும் வலியோடு இருக்கும். அவருக்கு எதிர்மறை கவனம் கிடைக்கவில்லை என்றால், அவரே தானாகவே நிலை மாற்றம் செய்ய நேரிடும்.

அதே நேரத்தில், ஒருவர் சொல்கிறார்: "அந்த சக ஊழியர், நோயாளிகள் அல்லது மக்களுக்கு நேரில் தீங்கு விளைவிப்பது போல இருந்தால், அதை எழுதி வைத்துக்கொள். தேவையான நேரத்தில், ஆதாரத்துடன் HRக்கு தெரிவி." நம்ம ஊரில் பெரியவர்களுக்கு புகார் சொல்லும்போது, "சம்பவம் நடந்த நாளில் எழுதிக்கொள்" என்று சொல்வது போலவே!

பணியிடத்தில் ஒழுங்கும், பழிவாங்கும் – நம்ம ஊரு அனுபவங்கள்

இந்த கதையின் முக்கியம் என்னவென்றால், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இடத்தில் தைரியமாகவும், புத்திசாலித்தனமாகவும் நடந்துகொள்ள வேண்டும். வெறுப்பும் விரோதமும் கொண்டவர்கள் எங்கும் இருந்தாலும், அவர்களிடம் நேரில் வாதத்தில் ஈடுபடாமல், நம்ம ஊரு சொல்வது போல "பார்வை குத்து" போடுவது சில நேரம் பெரிய பாடமாக இருக்கிறது.

நம்ம ஊரில், வீட்டு பெரியவர்கள் குழந்தைகளிடம் "பொய் சொல்லாதே, அப்பா பார்வை போடுவாரு" என்று சொல்லும் பழக்கம்தான், இங்கே அலுவலகத்தில் நடந்திருக்கிறது.

இந்த EMT-யின் செயல், சின்னதாகத் தொடங்கினாலும், அலுவலகத்தில் மாற்றம் கொண்டு வந்திருக்கிறது. அது தான் சமூகத்தில் நல்லதையும், வெறுப்புக்கும் இடம் இல்லை என்பதையும் நினைவூட்டுகிறது.

முடிவில்...

நம்ம ஊரில் "பார்வை ஒன்றே போதும், பேச வேண்டாம்" என்பதற்காக, இந்த EMT செய்ததை பாராட்டவேண்டும். நம்மை வெறுப்பும், கேவலமான பழக்கங்களும் கொண்டவர்கள் சுற்றி இருந்தால், நேரில் எதிர்த்து வாதம் செய்ய முடியாவிட்டாலும், நம்மை பாதுகாக்கும் விதத்தில் புது வழிகள் தேடி, புத்திசாலித்தனமாக நடந்து கொள்ளலாம்.

உங்களும் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்களை சந்தித்திருக்கிறீர்களா? உங்கள் கருத்துக்களை கீழே பகிருங்கள். உங்கள் பார்வை, உங்கள் அனுபவம் – மற்றவர்களுக்கு உதவியாக அமையும்!


அசல் ரெடிட் பதிவு: Blank stare my racist coworker