உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

வேலைல நடக்கும் 'சிறுமி சிணுங்கல்' – ஒரு ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் கதை!

ஒரு அழுத்தமான பணியிடத்தில், ஒரு பெண் தனது ஆண் சகோதரனை விலகுவதற்கான காரணங்களைப் பற்றி எதிர்கொள்கிறார்.
இந்த உயிர்ப்புள்ள கார்டூன்-3D காட்சியில், ஒரு முன்னாள் சகோதரியின் பிரிவுக்கு காரணமான குற்றச்சாட்டுகளைப் பற்றி மற்றொருவரை எதிர்கொள்வதால் பணியிடத்தில் பரபரப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. உண்மையில் என்ன நடந்தது? விவாதத்தில் இணையுங்கள் மற்றும் உங்கள் கருத்துக்களை பகிருங்கள்!

நமக்கு எல்லாம் வேலை இடம் என்றால், 'வீட்டுக்குப் பிறகு இரண்டாவது வீடு' மாதிரி தான். அங்குள்ள எல்லா பேரும் குடும்பத்தையே போல, ஆனா சில பேரு வந்து 'அண்ணா, தங்கச்சி!' மாதிரி அடங்கிப் போயிட மாட்டாங்க. இந்த கதையில் ஒருத்தி, 24 வயசு வந்தும் "நான் குழந்தைதான்!"ன்னு அழுது கெட்டுக்கிறாங்க. அதுக்காக ஒரு ஆண் பணியாளர் குற்றவாளியா? இதில யார் தவறு, யார் சிரிப்பு – தமிழர் பார்வையில் விவாதிப்போம்!

ஹோட்டல் முன்பணியாளருக்கு வரவேற்பும், வேடிக்கையும்

இந்த கதை அமெரிக்காவில நடக்குது. ஆனா, நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் ல வேலை பார்த்து பாருங்க, அங்கேயும் இதே மாதிரி கதை நடக்க வாய்ப்பு இருக்கு! ஒரு 24 வயது பெண் (நம்ம கதையின் நாயகி) ஹோட்டல் முன்பணியாளராக சேருறாங்க. தன்னோட வேலைக்கு ஆரம்பத்தில் நல்லா பண்ற மாதிரி இருந்தாங்க. பணம் கணக்கில் சுறுசுறுப்பா, அட்டகாசமா. ஆனா, மாதம் ஓட ஆரம்பிச்சதும், இவருக்கு வாடிக்கையாளர்கிட்ட எதுவும் பொறுமை குறைஞ்சு, வாய்க்கு வந்ததை பேச ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

நம்ம ஊர்லயும் பல வேலை இடங்களில் இப்படித்தான் – ஒருத்தர் ஆரம்பத்தில் அசத்துறாங்க, ஆனா கொஞ்ச நாள் கழிச்சு நிஜ ரூபம் வெளியில் வர ஆரம்பிக்கும்.

"நான் குழந்தைதான்!" – வயசு வந்தும் பொறுப்பு ஏற்காதவள்

இந்த பெண், வாடிக்கையாளர்கள் ஏதாவது சின்ன விஷயத்துக்கு கூட சினங்கிட்டு பேச ஆரம்பிச்சாங்க. அதுக்கு பின்னாடி, தன் சக ஊழியரிடம் "எல்லாம் பெரிய ஆண்கள் தான் என்னை மிரட்டுறாங்க! நான் குழந்தைதான்!"ன்னு அழுது பேசுறாங்க. நம்ம ஊர்ல இது மாதிரி ஃபேமிலி ஃபங்ஷன்ல கூட நடக்கும் – 'எல்லாம் பெரியவர்கள் தான்; நானும் இன்னும் பிள்ளைதான்!’ன்னு தப்புக்கு ஓட்டம்.

ஒரு முக்கியமான கருத்தை, ரெடிட் வாசகர் ஒருவர் சொன்னார்: "24 வயசுக்கு பிறகு, உங்க வேலைமுறை பூர்வமாகவும், மனநிலையாகவும், நீங்க குழந்தை இல்லை. பொறுப்பு ஏற்க தெரியணும்."

இவரும் அதே மாதிரி – 24 வயசு வந்தும், 'நான் literal child!'ன்னு சொல்லி, வேலை தவிர்க்க முயற்சி. நம்ம ஊர்ல இதைச் சொன்னா, "அடப்பாவீ! உங்க வயசு எத்தனை?"ன்னு அவுங்க அம்மா கூட கேப்பாங்க!

மேலாளர் கவனம், கேமரா கலக்கம் – மேலாண்மையின் மறைவு

இந்த சம்பவம் நடக்கும்போது, மேலாளர் கவனிக்கவே இல்ல. ரெடிட் வாசகர் ஒருவர், "கஸ்டமர் கம்ப்ளெயின்ஸ் எல்லாம் எழுதிக்கோங்க! கேமரா வைக்கலையா? இது மேலாண்மையின் தவறுதான்!"ன்னு எழுதியிருந்தார். நம்ம ஊர்ல, பஸ்ஸு, டீச்சர், சும்மா வீட்டில பெரியவர் யாரானாலும், சண்டை வந்தா கேட்டுக்கணும், விசாரிக்கணும் – இல்லனா அந்த இடத்துக்கு நற்பெயர் போயிடும்.

இங்கேயும் மேலாளர் கவனிக்காம, 'அவன் சொன்னது, அவள் சொன்னது'ன்னு போயி, பிரச்சனை பெரிசாயிடுச்சு.

கஸ்டமர் ராஜா: பண்பாட்டும், வாடிக்கையாளர் நலனும்!

இந்த ஹோட்டலில் ஒரு ஜோடிகாரர் – அவர்கள் வாரம் தோறும் அங்க வந்து தங்குறாங்க, ஊழியர்களுக்கு நல்லதொரு சம்பந்தம். இவர்களோட மீதான மரியாதை பாதிக்கப்படும்போது தான் மேலாளர்களுக்கும், மற்ற ஊழியர்களுக்கும் கவலை வந்தது. இதுவே நம்ம ஊர்லயும் நடக்கும் – 'பக்கத்து கடை ரவியின் தங்கம் மாதிரி வாடிக்கையாளர்' பாதிக்கப்படும்போது தான், 'சார், என்னாச்சு?'ன்னு கேட்பாங்க!

ஒரு ரெடிட் வாசகர், "ஒரு ஊழியர் பணம் கணக்குப் பண்ண நல்லா தெரியுறதால மட்டும் போதாது; அவர் கஸ்டமருக்கு நல்ல அனுபவம் தரணும்,"ன்னு சொன்னார். நம்ம ஊர்ல, 'முகம் பார்த்து பேசு! வாடிக்கையாளர் ராஜா!'ன்னு எப்பவும் சொல்வாங்க.

"வயசான பிள்ளை" கலாசாரம் – நம்ம ஊரிலும் இதுதான்

இந்த பெண் 'நான் குழந்தைதான், என்னை யாரும் கண்டுக்க மாட்டாங்க!'ன்னு ஓடுறாங்க. நம்ம ஊர்லயும் சில பேரு வேலை செய்யும் போது, 'என்னோட பொறுப்பு இல்ல, நான் இன்னும் பிள்ளைதான்'ன்னு பேசுவாங்க. அதே சமயம், கம்யூனிட்டி ஒரு சிறந்த கருத்து சொன்னது: "இது ஒரு 'விலகல் கலாசாரம்' (victim complex) – எப்பவும் தன்னைத் தான் பாதிக்கப்பட்டவளாக காட்டும் பழக்கம்."

இதைச் செம ஜாலியா ஒரு வாசகர் சொன்னார்: "பண்ணின தவறுக்கு பொறுப்பு ஏற்காமல், fence-ல உட்கார்ந்தால், பின்சிதறும்!" – நம்ம ஊர் பழமொழி மாதிரி தான்!

முடிவு: யார் தவறு? யாருக்கு பாடம்?

இதைப் பார்த்தா, வேலை இடத்தில் ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய பொறுப்பையும், நடத்தைமையும் பார்க்கணும். 'நான் குழந்தைதான்!'ன்னு சொல்லி வேடிக்கை போடுறதுக்கான காலம் போச்சு. நம்ம ஊர்ல, 'முட்டாளா இருந்தா கூட, பொறுப்பு ஏற்கணும்'ன்னு சொல்வாங்க.

இந்த கதையில், பணியாளர் கடைசியில் உண்மையைச் சொன்னார்: "நீங்க குழந்தை இல்ல; பெரியவள். பெரியவள் மாதிரி நடந்துக்கணும்!" – இது தன் மனநிலையை மாற்றக் கூட உதவும் ஒரு நல்ல அறிவுரை.

உங்களுக்குப் பிடிச்சிருந்தா, கீழே உங்கள் கருத்துக்களைப் பதிவு செய்யுங்க! உங்க வேலை இடத்தில் இதே மாதிரி சம்பவம் நடந்திருக்கா? 'நான் குழந்தை!'ன்னு ஓடறவர்களை எப்படி சமாளிக்கலாம்? நீங்கள் என்ன சொல்வீங்க?


அசல் ரெடிட் பதிவு: AITA because my ex-coworker says I'm why she quit?