ஹோட்டலில் நடந்த 'பெரியவர்கள்' பாலிசி – எங்கே போனது மரியாதை?
“நம்ம ஊரில் நடந்திருந்தா ஆளுக்கு கையில ஒரு பானம், வீட்டுக்கு வரைக்கும் உடன் கூட்டி போயிருப்பாங்க!” – இது நம்ம தொலைக்காட்சியில் வரும் காமெடியல்ல, அமெரிக்க ஹோட்டலில் நடந்த உண்மை சம்பவம் தான். ஒரு ஹோட்டல் ரிசப்ஷனிஸ்ட் அனுபவத்தை Reddit-ல் பகிர்ந்திருக்கிறார். படிச்சுப் பார்த்தா, நம்ம ஊர் படப்பாவாடை சாமியாரும், ஆறு நாளைக்கு ஒரு முறை பஜனையில் கலந்துகொள்ளும் பெரியவர்களும், இரவு 11 மணிக்கு சத்தமா பேசினாங்கன்னா அடுத்த நாள் ஊரே பேசும்.
ஆனால் அந்த ஹோட்டல்? வீடியோ கேம்ஸ் விளையாடும் பசங்க மாதிரி சத்தம், ஆனா இங்க நடுத்தர வயது பெண்கள் தான் சத்தம் போட்டாங்க. சிரிச்சு, கூச்சிட்டு, நடனமாடி, முழு காரிடாரும் அதிரும் அளவு கேட்டுச்சு. மேலே தங்கியிருந்தவர்கள் கீழே இருந்தவர்களால சத்தம் அதிகமா இருக்கு என்று ரிசப்ஷனில் புகார் சொன்னாங்க – இது ஹோட்டல் உலகத்தில் ரொம்ப அரிதான விஷயம்!
இரவு ஹோட்டல் சப்தம் – நம்ம திருவிழா மாதிரி!
நம்ம ஊரில் ராத்திரி சத்தம் வந்தா, “சாமி ஆராதனை” இல்ல, “பொங்கல் விசில்” இல்ல, “திருவிழா வாணவேடிக்கை” தான் நினைச்சிருப்போம். ஆனா ஹோட்டலில் பெரியவர்கள் தங்கியிருந்த ராத்திரி, மேலே தங்கியிருந்தவர்கள் தான் கீழே இருந்தவர்களைப் பற்றிச் சத்தமாக இருக்காங்கன்னு புகார் சொன்னார்களாம்! இது ஹோட்டல் உலகத்தில் “தலையில முடி இல்லாத சாமியார் கும்பல்” மாதிரி அபூர்வம் தான்.
ரிசப்ஷனிஸ்ட் politely knock பண்ணி, “தயவுசெய்து சத்தம் குறைக்க முடியுமா, நிறைய பேரு தூங்கறாங்க”ன்னு கேட்டாரு. பதில் வந்தது, “ஆமா, ஆமா, இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் தூங்க போறோம்!” – ஆனா, சத்தம் குறையவே இல்லை. இந்த மாதிரி கிண்டல் பதில் நம்ம ஊரில் இருந்தா, “ஏய், தூங்குறப்ப சத்தம் பண்ணுறீங்கன்னா, ஊருக்கே அழைச்சு சேர்த்து விடுவேன்!”ன்னு அப்பா கூப்பிடுவார்.
“பணம் கொடுத்து தங்கினோம் – நம்மக்கு தான் உரிமை!” – இந்த மனப்பான்மை எங்கும் ஒரே மாதிரி
இந்தக் கும்பல் பெண்கள், “நாங்க பெரியவர்கள், பணம் கொடுத்தோம், நம்ம செய்கிறதுக்கு யாரும் குறை சொல்லக்கூடாது”ன்னு தம்பட்டம் அடிச்சாங்க. நம்ம ஊரில் சிலர் பசங்க பண்ணும் கெட்ட பழக்கங்களை பெரியவர்கள் எடுத்துக்கொள்வது போல, இங்கவும் “படித்தவர்கள்” பண்ணும் முரட்டு கேரக்டர் தான்.
ஒரு கருத்தாளர், “இவர்களை polite-ஆ சொல்லும் போது கேட்க மாட்டாங்க, கடைசி முறையில் சொன்னேன் – இன்னொரு முறையும் புகார் வந்தா, உடனே ஹோட்டலில் இருந்து வெளியே அனுப்பி வையேன், பணம் திரும்ப கிடையாது!”ன்னு கண்முன்னே சொல்லவேண்டும் என்று பகிர்ந்திருந்தார். இதுக்கு இன்னொருவர் சேர்த்து, “இப்படி கட்டுப்பாடு இல்லாமல் விட்டால் தான் இப்படிப்பட்ட entitled guests உருவாகிறார்கள்”ன்னு, நம்ம ஊர் பண்டிகை கூட்டத்தில் “சிறுவர்கள் தான் சத்தம் போடுவாங்க”ன்னு நினைச்சு தவறி விடுவதற்கு இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு.
பணியாளரின் சூழ்நிலை – “முட்டாள்கள்” இப்போது தான் உருவாகிறார்கள்!
OP (அதாவது, இந்த பதிவு எழுதியவர்) – “நான் பல வருடம் இந்த வேலையில் இருக்கிறேன். எந்த ஒரு தடவையும், ஒரே முறையில் வெளியே அனுப்பிவிட்டாங்கன்னு நினைவு கிடையாது. முதல்ல எச்சரிக்கை, மறுபடியும் polite-ஆக் கேட்குறது, negotiation, பின்னாடி தான் action”ன்னு சொல்றார். மேலாளர்களும் மேலாளர்களின் மேலாளர்களும் உடனே சப்போர்ட் பண்ணுவாங்கன்னு நம்பிக்கை இல்லாதது தான் வேலை செய்யும் பசங்க தயக்கம் காட்ட காரணம்.
நம்ம ஊரில், “ஏதாவது நடந்தா போலீசுக்கு போய் தீர்ப்பு வாங்கலாம்”ன்னு நினைப்பு மாதிரி, அங்க “நாளை negative review போடுவேன், மேலாளர் மேல கட்டாயம் புகார் கொடுப்பேன்...”ன்னு guests threaten பண்ணுவாங்க. அந்த மனநிலை தான் பணியாளர்களை எப்போதும், “அட நமக்கு வேலை போயிடுமோ?”ன்னு பயப்பட வைக்குது.
இதை ஒரு commenter அழகாக சொல்றார் – “நீங்க மற்ற விருந்தினர்களுக்கு மரியாதை இல்லாம, repeated warnings-ஐ கூட புறக்கணிச்சால், நிச்சயம் வெளியே அனுப்பி வைய வேண்டும். இல்லாவிட்டால், நல்ல வாடிக்கையாளர்கள் இழப்பை hotel தான் சந்திக்க வேண்டியிருக்கும்.”
நம்ம ஊர் பெரியவர்கள் – சுத்தம் பார்ப்போம், மரியாதை காப்போம்
இந்த சம்பவத்தை நம்ம ஊருக்கு பொருந்துமாறு பார்ப்போம். நம்ம ஊரில் சின்ன function-ஆ இருந்தாலும், “சத்தம் குறைச்சு பேசு, பக்கத்து வீடு தூங்குது”ன்னு பெரியவர்கள் சொல்வாங்க. ஆனா, வெளிநாட்டு “பெரியவர்கள்” ராத்திரியில் சத்தம் போட்டு, repeated warnings-ஐயும் கேட்காம இருந்தா, அது ஒரு பெரிய கலாச்சார வேறுபாடு.
ஒரு commenter ரொம்ப நகைச்சுவையா சொல்றார் – “நம்ம வீட்டில் இந்த மாதிரி நடுத்தர வயது பெண்கள் கும்பலா வந்தா, வேற வீடுக்கு போயிருப்பேன்!” – என்ன mailu!
இதில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது – பணம் கொடுத்து தங்கினாலும், நம்ம ஒழுங்கு, மரியாதை எல்லாம் காப்பது தான் நமக்கு பெருமை. இல்லன்னா, “காரிதாரில் சத்தம் போட்டா, குழந்தைகளும் கூட தூங்கமாட்டாங்க!”ன்னு பாட்டி சொல்வது மாதிரி தான் நடக்கும்.
முடிவில் – உங்களுக்கும் ஹோட்டலில் இந்த மாதிரி அனுபவம் இருக்கா?
இந்தக் கதையைப் படிச்ச பிறகு, “பெரியவர்கள்” என்ற பெயரில் நடக்கின்ற சப்தக் கூச்சல், மரியாதை மறந்த entitlement, பணியாளர்களின் மனநிலை எல்லாம் நம்ம ஊருக்கும் பொருந்தும் ஒரு துருவம். உங்களுக்கும் ஹோட்டலில், விருந்தில், வீட்டு விழாவில் இந்த மாதிரி அனுபவம் இருக்கு? நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்? உங்கள் கருத்துகளை கீழே கமெண்டில் பகிர்ந்து, நம்ம சமூகத்தில் மரியாதை, ஒழுங்கு, consideration எப்படி பாதுகாத்து வரலாம்னு பேசலாம்!
“வாழ்க்கை ஒரு ஹோட்டல் – மரியாதை ஒரு கலாச்சாரம்!”
அசல் ரெடிட் பதிவு: Selfish and entitled