உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

ஹோட்டல் கதவு அருகே 'கோக்' விழுந்த கதை – ஒரு இரவு காவலரின் அனுபவம்!

ஒரு ஹோட்டலின் தரையில் வீழ்ந்த சோடா கானின் சினிமா ஷாட், ஒரு மர்ம விருந்தினரின் இருப்பதை குறிக்கிறது.
"ஹோட்டலின் லேபியில் மங்கலான வெளிச்சத்தில், தரையில் தனியாக வீழ்ந்த சோடா கானில், 15 நாட்கள் தங்கியிருந்த விருந்தினரின் மர்மமான கதை ஒலிக்கிறது. இந்த குளிர்ந்த முகவரியின் பின்னால் என்ன ரகசியங்கள் இருக்கின்றன? சாதாரணமாகத் தோன்றும் இந்த விஜயம் எப்படி ஆர்வமூட்டமாக மாறியது என்பதை ஆராயுங்கள்."

இரவு நேரத்தில் ஹோட்டலில் வேலை செய்யும் போது, கதை சொல்லும் சக்தி தனக்கு தானாக கிடைத்துவிடும். காரணம், விருந்தினர்களின் இயற்கை நடத்தைகள், அவர்களின் மனநிலைகள், எல்லாவற்றையும் நம் கண்களுக்கு முன்னால் நேரடியாக பார்க்கலாம். கடந்த 10 ஆண்டுகளாக ஹோட்டலில் இரவு கணக்காளர் (Night Auditor) ஆக வேலை பார்த்து வருகிறேன். அந்த அனுபவத்தில், “நம்ம ஊரு” விருந்தினர்களை மட்டும் பார்த்தாலே போதும், அடுத்த நாள் கதை எழுத தயார் நிலையில் இருக்க முடியும்!

"கோக்"யா, உப்பு-யா? நமக்கு தெரியல!

அந்த நாள், பணி நேரம் துவங்கி 5 நிமிடமே ஆகி இருக்கும். இரவு நேரம் என்பதால், அதிக மனித ஒழுங்கும் இல்லை, அமைதியான சூழல். அப்படியென்றே கேமரா வழியாக ஒரு விருந்தினர் வருகிறார். அவர் கடந்த 15 நாட்களாக ஹோட்டலில் தங்கியவர். பெரும்பாலும் சந்திப்பதில்லை, சில நேரம் சிகரெட் பிடிக்க வெளியே போகும் போது மட்டும் சந்திப்பேன்.

அந்த நாள், அவர் நேராக மேசை வரை வந்து, “யோ!” என்று கூச்சலிட்டார். முகம் பார்த்ததும், ஏதோ சரியில்லாத மாதிரி தெரிந்தது. புன்னகையோடு வணக்கம் சொன்னேன். அவர் கண்களை நேராக பார்த்து, “நீங்க இரண்டாவது மாடிக்கு லிஃப்டில் இறங்குறப்போ, அங்க தரையில் கொஞ்சம் ‘கோக்’ மாதிரி தெரியும். அது கோக்-னு சொல்லல, உப்பு-ன்னு கூட இருக்கலாம். நீங்க எதாவது எடுத்துப் பறிக்கலாம்-னு சொல்ல வந்தேன்,” என்று கூறினார்.

நான் மனசாட்சியோடு முகம் மாற்றாமல், “சரி, பாக்கறேன். எதாவது எடுத்துப் பறிக்கிறேன். சொல்லி இருந்ததுக்கு நன்றி,” என்று பதில் சொன்னேன். அவர் மூன்று வினாடிகள் அப்படியே நிலைத்து நின்று, பின்னால் சென்றார். அப்போ எனக்கு சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை!

ஊர் விருந்தினர்கள் – சிந்திக்க வைக்கும் சோதனை!

இந்த சம்பவத்துல முக்கியமானது, “நம்ம ஊரு” விருந்தினர்கள் என்றால், ஹோட்டலில் அவர்கள் தங்கும் காரணம் பெரும்பாலும் சந்தேகத்திற்குரியது தான். பெரும்பாலான ஹோட்டல்கள் தொழில்முனைவோர், வெளியூர் விருந்தினர்களுக்காகவே உள்ளது. ஊரிலேயே இருப்பவர்கள் தங்க வேண்டிய அவசியம் அதிகம் இருக்காது – திருமணம், தீயணைப்பு மாதிரி அவசரங்களுக்குத்தான் பொதுவாக அனுமதி தருவார்கள். அதற்கும் மேலாக, சில சமயங்களில், வாடிக்கையாளர்கள் அறை வாசலில் மருந்து, மது, சிகரெட், உற்சாகம் என எல்லாவற்றையும் சேர்த்து கொண்டுவந்து விடுவார்கள்!

ஒரு அற்புதமான கருத்தில் ஒருவர் எழுதியிருந்தார்: “நம்ம ஹோட்டல்களில் உள்ள பிரச்சனைகளில் பெரும்பாலும் ஊரிலேயே இருப்பவர்கள்தான் காரணம். மருந்து, புகைபிடித்தல், அறையை சிதைக்கும் பழக்கம், பார்ட்டி, பணம் செலுத்தாமல் தப்பித்தல் என எல்லாம் இவர்களால்தான் பெரும்பாலும் ஏற்படுகிறது!”

இத்தனைக்கும், ஒருவர் கலாய்த்து, “அவருக்கு அவசரமாக மருந்து தேவைப்பட்டால்?” என்று எழுதியிருந்தார். மற்றொருவர் “அது அவசரம், மருந்தும், பார்ட்டியும், எல்லாமே சேர்ந்து இருக்கலாம்!” என்று நையாண்டி செய்திருந்தார்.

நம் பார்வையிலிருந்து – வாடிக்கையாளர் சேவை & நகைச்சுவை

இந்தக் கதைக்குப் பின்னணியில், வாடிக்கையாளர் சேவை என்பது தமிழ்நாட்டில் கூட ஒரு கலை. முகம் காட்டாமல், மனம் காட்டாமல், புன்னகை காட்டி, எல்லா சந்தேகங்களையும் சமாளிக்க வேண்டும். “போக்கர் முகம்” என்று சொல்வார்கள் – அதுதான் சாவித்திரி!

ஒருவர் கருத்தில் எழுதியிருந்தார்: “அவருக்கு கோக் விழுந்த இடம் தெரியாம, நம்மைத் தேடி வந்து சொல்லி, அதை எடுத்து கொடுக்க சொல்ல வந்திருக்கலாமோ?” என்று கேள்வி எழுப்பியிருந்தார். நம்ம ஊர் நண்பர்களும் இதைப் பார்த்து, “அவன் தனக்கு மட்டும் தானே தேவை, நமக்கும் பங்கு கேட்டிருக்கலாம்!” என்று கலாய்த்து இருப்பார்கள்.

இன்னொருவர் – “கோக்” என்ற வார்த்தையை பார்த்ததும், “பசிக்கி, குளிர்பானம் விழுந்து போச்சுனு நினைச்சேன்; பின் தான் புரிந்தது!” என்று எழுதியிருந்தார். தமிழில் கூட, “கோக்” என்றால், முதலில் நமக்கு நினைவுக்கு வருவது குளிர்பானம் தான். ஆனால், அமெரிக்க கலாச்சாரத்தில் அது வேறு அர்த்தம் கொண்டு வருகிறது – இதில் தான் கதையின் நகைச்சுவை!

நமக்கு ஒரு புது பார்வை – விதிகள், அனுபவங்கள்

இப்படி, ஊர் மக்கள் ஹோட்டலில் தங்கும்போது, சில ஹோட்டல்கள் “No Locals” என்ற விதியை கடைபிடிக்கின்றன. ஆனால், ஒரு வாசகர் சொன்னது போல், “என் வீடு பழுது பார்த்து கொண்டிருக்க, 75 நாட்கள் ஹோட்டலில் தங்கி இருந்தேன். நல்ல வாடிக்கையாளர் போல இருந்தேன், அறையை சுத்தமாக வைத்தேன், பணியாளர்களுக்குப் பரிசாக பணம் கொடுத்தேன். விதிகள் இருக்கட்டும், ஆனால் மனிதநேயமும், சிறு சலுகையும் வேண்டும்,” என்றார். இது உண்மையில் நம் நாட்டிலும் பொருந்தும் கருத்து.

சில சமயம், வாடிக்கையாளர்களுக்கும், பணியாளர்களுக்கும் இடையே ஒரு நன்றியான புரிதல், சிரிப்பு – உலகத்தையே மாற்றும்!

முடிவில்: உங்கள் ஹோட்டல் அனுபவம் என்ன?

இந்த கதையைப் படித்து, உங்களுக்கும் ஹோட்டலில் நடந்த வித்தியாசமான சம்பவங்கள் ஞாபகம் வருகிறதா? உங்கள் அனுபவங்களை கீழே பகிர்ந்தால், நாமும் சிரித்துக் கொண்டே படிக்கலாம்! தமிழில் ஹோட்டல் கதைகள் என்றால், நகைச்சுவை, கலாய்ப்பு, நம் ஊர் தன்மை – எல்லாமே கலந்து இருக்கும். உங்கள் கதைகளையும் எதிர்பார்க்கிறேன்!

படித்ததற்கு நன்றி! உங்கள் கருத்துகளையும், அனுபவங்களையும் கருத்துப்பகுதியில் பகிருங்கள்.


அசல் ரெடிட் பதிவு: “Coke on the floor”