ஹோட்டல் முன் டெஸ்க்கில் 'வயசான குழந்தை' – காலை நேர சிரிப்பும் சிரமமும்!
நம்ம ஊர்ல ஒரு பழமொழி இருக்கு – “சிறுவன் போல் நடந்து பெரியவன் போல் பேசாதே!” ஆனா, இந்த வெஸ்டர்ன் ஹோட்டல் கதை கேட்டா, அந்த பழமொழி நம்ம ஊருக்கும் சரியா வந்துடும் போல! காலையில வேலைக்கு போறவங்கலா அல்லடிக்கும் வாடிக்கையாளர்கள் தான் அதிகம், ஆனா இங்க ஒரு பெரியப்பா குழந்தை மாதிரி நடந்துக்கிட்டாரு – அதுவும் காலை 8 மணிக்கே!
கோடை விடுமுறை, குடும்பம், ஹோட்டல் வாழ்க்கை, எல்லாத்தையும் சமாளிக்குற ஹோட்டல் முன் பணியாளருக்கு இது ஒரு சாதாரண நாள் தான். Late checkout கேட்பது, பில்லில் குழப்பம், குழந்தை வளர்ப்பு அறிவுரை – இவை எல்லாமே அன்றாட நிகழ்வு. ஆனா, இந்த “மேன்-சைல்டு” அப்பா விஷயமா? சும்மாவே இல்ல!
காலை 8 மணிக்கே போப்ப்கார்ன் தேடும் அப்பா!
"உங்க ஹோட்டலில் ஸ்நாக்ஸ் கிடைக்குமா?" அப்படின்னு ஒரு பெரியப்பா வந்து கேட்டாரு. அவங்க கூட தாங்க ஒரு குட்டி பையன். ஹோட்டலில் ஸ்நாக்ஸ் கிடையாது, ஆனா உணவகம் ஓபன் இருக்கு, அங்க போய் காலை உணவு சாப்பிடலாம் – அப்படின்னு பணியாளர் சொன்னதும், அப்பா “போப்ப்கார்ன்” கேட்டாரு!
“உங்க ரும்ல மினி-பார் இருக்குன்னு நினைக்கிறேன், அங்க போப்ப்கார்ன் இருக்கும்!” – அப்படின்னு பணியாளரு சொன்னதும், பெரியப்பா சந்தோஷமா போனார். பத்து நிமிஷத்துக்குள்ளே திரும்பி வந்து, “எங்க ரும்ல மினி-பார் இல்லையே!” அப்படின்னு புலம்ப ஆரம்பிச்சார்.
வாடிக்கையாளர் சேவை – சுருங்கச் சொன்னா மனிதர்கள் தான்!
அடுத்தடுத்து வாய்கொடுத்து, “இந்த ரூம் டைப் தான், அதனால மினி-பார் இல்லை, மன்னிக்கணும்” அப்படின்னு பணியாளரு விளக்கினார். ஆனா, பெரியப்பா முகத்துல புண்பட்ட குழந்தை மாதிரி முகபாவனை, கண்கள் சுழற்றல் – எல்லாமே டிராமா! “இந்த இடத்துக்கு புதியவரா இருக்கீங்கன்னு தெரியல, ஆனா பக்கத்துல பெரிய கடை இருக்கு” அப்படின்னு பணியாளர் சொன்னதும் கூட, “நா இப்ப வெளிய போக முடியாது…”ன்னு குழந்தை மாதிரி அசட்டு பதில்!
நம்ம ஊர்ல அவங்க மாதிரி சொன்னா, “குட்டி பையனா இருக்கீங்க?” அப்படிங்கற கேள்வி வந்துரும். பையனை தூக்கிக்கிட்டு லொபியில barefoot-ஆ சுற்றும் பெரியப்பா, ஹோட்டல் பணியாளரை பார்க்கும் பார்வையே – “நீங்க தான் இப்படி செய்றீங்க!”ன்னு குற்றம் சுமத்துற மாதிரி.
“நீங்க தான் டயரா, நாங்க தான் வாடிக்கையாளர்!”
இதுக்கு மேல, “உங்க டெஸ்க்குக்கு பின்னாடி போப்ப்கார்ன் இல்லையா?”ன்னு கேட்டதும், பணியாளர் மனசுக்குள்ள “இருந்தா, உங்க காலடி தடங்கள் உடனே போயிடும்!”ன்னு நினைச்சிக்கிட்டார்.
ஹோட்டல் பணியாளருக்கு, எல்லாரையும் சந்தோஷப்படுத்த முயற்சி செய்வது வழக்கம்தான். ஆனா, சில வாடிக்கையாளர்களுக்கு எதுவும் போதாது. “Housekeeping தான் மினி-பார் சாமானுக்கு access. இன்னும் ஒரு மணி நேரம் வரைக்கும் அவர்களே வரமாட்டாங்க. வந்ததும் சொல்லி அனுப்பிக்கிறேன்!”ன்னு பணியாளரு மிகுந்த பொறுமையோடு சொன்னதும், பெரியப்பா பெயர், ரூம் நம்பர் எதுவும் சொல்லாம, குழந்தை போல அடித்துக்கொண்டு போயிட்டார்.
சமூகத்தின் கருத்து – வாடிக்கையாளரா, குழந்தையா?
இந்த நிகழ்ச்சியை Redditல பகிர்ந்த பணியாளருக்கு, மேலே 500 பேர் மேல appreciation – “இல்ல”ன்னு சொன்னா, அதையே பெரிய அவமானமா எடுத்துக்கொள்ற வாடிக்கையாளர் வகை இந்த உலகம் முழுக்க இருக்கு! –ன்னு SkwrlTail சொல்றாரு. “நீங்க தான் வேண்டாம்னு செய்றீங்கன்னு நெனச்சு, உங்க மேலையே குற்றம் சொல்றாங்க!”
மறுமொரு கருத்தில், “காலை 8 மணிக்கே பையனுக்கு ஸ்நாக்ஸ் எதுக்கு? போப்ப்கார்ன் சாப்பிடறதுக்கு Cereals விட மேல் இருக்குமா?”ன்னு கலாய்ச்சாங்க. நம்ம ஊர்ல காலை உணவு அப்படின்னா இட்லி, தோசை, பாங்கல், அவசரம்னா கஞ்சி – போப்ப்கார்ன் எப்போயாவது நம்ம குழந்தைக்கு காலை 8 மணிக்கே தர்றோமா?
அடுத்த ஒருவர், “நீங்க பையனுடன் லொபியில வந்தீங்க, கடைக்கு போக முடியலையா?”ன்னு கேட்குறாங்க. நம்ம ஊர்ல கூட, குழந்தையை தூக்கிக்கிட்டு கடை போறது சாதாரண விஷயம்தானே! சிலர், “பணியாளரிடம் பணிசெய்ய சொல்லிட்டு தப்பிக்க முயற்சி”ன்னு சந்தேகம் வைத்திருக்காங்க.
ஒரு சின்ன விமர்சனமும் வந்துருச்சு – “முன்னாடியே இந்த ரூம்ல மினி-பார் இல்லன்னு கண்டுபிடிச்சு சொல்லியிருக்கணும்”ன்னு. ஆனா அடிப்படை சந்தேகம் இல்லாமல், பணியாளரே ஏற்கனவே மன்னிப்பு கேட்டிருக்கார்.
நம்ம ஊரு நோக்கில் – முன்னோட்டம் முக்கியம்!
இந்தக் கதையில் தெரிஞ்ச உண்மை: வாடிக்கையாளர்களும், பணியாளர்களும் இருவரும் மனிதர்கள்தான். யாருமே சூப்பர்மேன் இல்லை. குழந்தை வளர்க்கும் போது, முன்னோட்டமா ஸ்நாக்ஸ் எடுத்து வரணும், இல்லையெனில் ஹோட்டல் உணவகத்துல ஏதாவது வாங்கிக்கலாம். எல்லாத்தையும் பணியாளரிடம் எதிர்பார்த்து, அவர்களுக்கே குற்றம் சொல்லும் பழக்கம் நம்ம ஊரிலயும் சில சமயம் இருக்கிறது. ஆனா, “உங்க பிரச்சனை, உங்க திட்டமிடல் இல்லாததால வந்ததே – அதை மற்றவர்களிடம் பதிலாக காட்ட வேண்டாம்!” அப்படின்னு இந்த கதையிலிருந்து எல்லாரும் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
முடிவில் – உங்கள் அனுபவம் என்ன?
நீங்க எப்போ உங்க வாழ்க்கையில் இப்படியொரு "வயசான குழந்தை" மாதிரி நடந்தவங்களை சந்திச்சிருக்கீங்க? இல்லையெனில், உங்கள் ஹோட்டல் அனுபவம் எப்படி இருந்தது? கீழே கமெண்ட்ல பகிருங்க, நண்பர்களோட பகிருங்க – ஏனெனில், வாழ்க்கை சிரிப்பும், சிரமமும் கலந்து இருக்கும் ஒரு போப்ப்கார்ன் மாதிரி தான்!
அசல் ரெடிட் பதிவு: Man-child.