ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் வந்த வறிய வார்த்தை – ஊழியரா, வாடிக்கையாளரா? தமிழனுக்கு ஒரு பாடம்!
"சார், ஒரு நிமிஷம்…" என்றாலே நம் பக்கத்து ஊரார் காத்திருப்பார்கள். ஆனால் அமெரிக்க ஹோட்டலில், ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் நடந்த இந்த சம்பவம் வாசித்தால், நம் ஊரு வேலைநெறி, மரியாதை, பொறுமை எல்லாம் எவ்வளவு முக்கியம் என்று நினைத்து பார்க்காமல் இருக்க முடியாது!
அந்த ஹோட்டலில், நம் கதாநாயகி – ஒரு முன்னணி ரிசெப்ஷன் சூப்பர்வைசர். அவருக்கு அங்கே கடுமையான விதிகள் இருக்கின்றன: அடையாள அட்டை (ID) கட்டாயம் கைப்பிடி போல இருக்க வேண்டும், புகைப்படம் இல்லை! கார்டும் அப்படியே இருக்க வேண்டும், எதுவும் கமிஷன்-லா இல்லை! ஒருநாள், வேறு ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தி வந்தார். ஆங்கிலம் பேசத் தெரியாது போலவும், அடிப்படையான மரியாதை தெரியவில்லை போலவும் நடந்தார். ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் நமக்குத் தெரிந்த மாதிரி, ஒரு வாடிக்கையாளர் காத்திருக்க, அவருடைய கைபேசியை நம் கதாநாயகியின் முகத்துக்கு நேராகத் தள்ள, "சொன்னா கேட்கவே மாட்டேங்கற மாதிரி" நடந்தார்.
ஹோட்டல் விதிகள் – தமிழ்ப் பண்பாட்டு பார்வையில்
நம்ம ஊரில் போல, அமெரிக்க ஹோட்டல்களிலும் "விதி தான் விதி". யாரேனும் ஊழியர் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் employee rate-னு சொன்னால், அதற்கான ஒழுங்கு, கட்டுப்பாடு, மரியாதை இரண்டுமும் அவசியம். இங்கே ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், அந்த ஊழியர் வரும்போது தனக்கு விதிகள் தெரியாமலும், அதையும் தாண்டி, ரிசெப்ஷன் பணி செய்யும் ஒருவரைத் துரோகம் செய்யும் வார்த்தைகளில் பேசினால்? நம்ம ஊர்லே, ‘வந்தவங்க வீடு பார்த்து நடக்கணும்’ன்னு சொல்வாங்க. அதே மாதிரி, வேறு ஹோட்டல் ஊழியரா இருந்தாலும், அங்கே நம்பகத்தன்மை, மரியாதை, ஒழுங்கு – எது முக்கியம் என்பதை இந்த சம்பவம் நன்றாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.
ஊழியரின் நடத்தை – "தோழி, இது உங்க வீடில்ல!"
அந்த ஊழியர், தான் ஆங்கிலம் பேசத் தெரியாது என்பதையோ, "நான் வேறு இடத்திலிருந்து வந்தேன்" என்பதையோ முன்னிலைப்படுத்தி, எவ்வளவு திமிராகவும், ஒழுங்கில்லாமல் நடந்தார். ரிசெப்ஷன் மேடம், எல்லா விதிகளையும் தெளிவாகவும், மெச்சக்கூடிய பொறுமையோடும் சொல்லிக்கொடுத்தார். ஆனால், அந்த ஊழியர் இரண்டு முறை "புடா" (அது ஸ்பானிஷ் தவறான வார்த்தை – தமிழ்ல சொன்னா... சரி, நாம அதைக் கைவிடலாம்!) என்று சொல்லி, அதை மறைக்க முயற்சி செய்தார்.
இதைப் பார்த்து, ஒரு பயனாளர் கமெண்ட் செய்தது: "இவர்களுக்கு ஊழியர் சலுகை என்றால், அதற்கு ஏற்ப நடந்து கொள்ளணும். இல்லையென்றால், சாதாரண வாடிக்கையாளருக்குப் போய் நிற்கலாம்!" நம்ம ஊர்லே, "தோழி, இது உங்க வீடில்ல!"ன்னு சொல்வதுபோல், சலுகை என்றால் ஒழுங்கும், மரியாதையும் அவசியம் என்பதை வலியுறுத்துகின்றார்.
சம்பவத்தின் பின்விளைவுகள் – நீதியும், நெறியும்
அந்த ரிசெப்ஷன் மேடம், "இங்கே உங்களுக்குப் போதுமான மரியாதை கிடையாது" என்று சொல்லி, அந்த ஊழியருக்குக் கZimmerம் அளிக்க மறுத்து, அவருடைய மேலாளரிடம் புகார் கூறுவதாகவும் தெரிவித்தார். இது நம்ம ஊர்ல, 'சம்பளம் வாங்குற இடத்துக்கே புகார் போடுறேன்'ன்னு சொல்வதுபோல்!
பலருடைய கருத்து என்னவென்றால் – "ஊழியர் என்றால் எல்லாவற்றிற்கும் விடுவிப்பா? இல்லை! இன்னும் கண்டிப்பாக இரு!" என்கிறார்கள். "அவ்வளவு பெரிய சலுகையைப் பெறும் போது, உங்களுக்குள் ஒரு பொறுப்பு இருக்க வேண்டும்." என்கிறார் மற்றொருவர். சிலர் "போன வார்த்தைக்கு போக வேண்டாம், ஆனா மரியாதை இல்லாதவர்களுக்கு ஒரு பாடம் சொல்லணும்," எனவும் சொல்கிறார்கள்.
இது தமிழ்நாட்டில் நடந்திருந்தால், "என் பாசாங்கு பார்த்தா புரியாது, ஆனால் என் மரியாதையை மீறினா – புடவையும் புகழும் போயிடும்!" என்று நம்ம அம்மா சொல்வது போல, சில நேரங்களில் கடுமையாகப் போக வேண்டிய நிலை ஏற்படும்.
மொழிப்பாய்ச்சல், பண்பாட்டு மோதல் – நம்மெதிர் உலகம்
"புடா" என்ற வார்த்தை, சில ஸ்பானிஷ் நாடுகளில் வெறும் கண்டுப்பிடிப்பாக, சில நேரங்களில் சண்டைக்கு பயன்படுத்தப்படும் வசை வார்த்தையாக இருக்கலாம். ஒரு கமெண்ட் சொல்வது: "அது எல்லா இடத்திலும் ஒரே அர்த்தம் இல்லை. ஆனால், இங்கு அது தவறான வார்த்தை. அதுமட்டுமல்ல, வாடிக்கையாளர், ஊழியர் யார் என்றாலும் மரியாதை அவசியம்."
நம்ம ஊருக்குத் திரும்பிப் போனால், "சத்தியமா சார், என் மனசு தாங்கலை!"ன்னு சொல்லி பாதி ஊர் இப்படி நடந்திருந்தால், மேலாளருக்கு புகார் போடுவதை விட, 'உடனே வீட்டுக்கு அனுப்பி வைப்பாங்க!'
தமிழர் பார்வையில் – சலுகை, ஒழுங்கு, மரியாதை
இது மாதிரி சம்பவம் நம்ம ஊர்ல நடந்தால், எல்லோரும் "சார், உங்க வேலை ஒழுங்கா பாருங்க, நம்ம ஊருக்கு கேவலம் ஆகக்கூடாது"ன்னு சொல்வாங்க. களஞ்சிய வாசிகளின் கருத்துகள் போலவே, நம்ம பாட்டி சொல்வது மாதிரி "நல்ல பசங்க எங்க போனாலும் நல்லதா நடந்துக்கணும்" என்பதே உண்மை!
இந்த சம்பவம், விதிகள் எதற்காக என்று, மரியாதை எவ்வளவு முக்கியம் என்று, ஊழியர் என்றால் எல்லாம் தானாக கிடைக்கும் என்று எண்ணுவது தவறு என்பதை அழுத்தமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.
முடிவுரை – உங்கள் கருத்து என்ன?
நண்பர்களே, இந்த சம்பவம் நம்ம வேலைநெறி, மரியாதை, பண்பாட்டு மதிப்பு – இவை எல்லாம் எவ்வளவு முக்கியம் என்று சொல்லிக்கொடுக்கிறது. "வழக்கம் போல நடந்திருந்தால், இந்த பிரச்சனை வந்திருக்குமா?" என்பதே கேள்விக்குறி. உங்க வேலை இடத்தில் உங்களுக்கு இதுபோன்று நடந்தால், நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? கீழே கருத்தில் பகிருங்கள்!
நம்ம ஊரு பண்பாடு – மனசு திறந்தது, மரியாதை மிகுந்தது. அதனால், அதை மறக்காம வாழ்வோம், மற்றவர்களையும் மரியாதையோடு நடத்துவோம்!
(அடுத்த சந்திப்பில், இன்னொரு சுவாரஸ்யமான சம்பவத்துடன் உங்களை மீண்டும் சந்திக்கிறேன்!)
அசல் ரெடிட் பதிவு: Am I being too sensitive? What would you guys do?