ஹோட்டல் ரிசப்ஷன்: வாழ்க்கையை வாட்டும் ஒரு மாலை மாற்ற நேரம்!
"ஏன் இப்படி வாழ்க்கை?" என்று பல நேரம் நம்மை நாமே கேட்கும் சூழல், வேலை செய்யும் இடத்தில் பலருக்கு சொந்த அனுபவம்தான். ஆனா, இந்த ஹோட்டல் ரிசப்ஷன் பணியாளருடைய குட்டி கதையை கேட்டா, நம்மளும் சிரிங்க, சிந்திங்க, ஒருவேளை ஒரேநாளில் இரண்டும் செய்யலாம்!
ஒரு ஹோட்டலில் ரிசப்ஷனில் வேலை பார்க்கும் ஒருத்தர், அவருடைய காலை பணி முடிந்து, 3 மணிக்கு வேறு ஒருத்தர் வந்துடுவாங்கன்னு எதிர்பார்க்குறார். ஆனா, அந்த 3 மணி ஸ்டாப் ஒரு வார்த்தை சொல்லாமலே வரவே இல்ல. இது இரண்டாவது நாள். நாளையும் அவங்க வரமாட்டேங்கிறாங்கன்னு முன்னமே "கன்ஃபாம்". இப்படி இரண்டு நாளா, முப்பது நிமிஷம் கூட ஓய்வில்லாம வேலை செய்த அந்த அனுபவம், நமக்கு வீட்டுல அம்மா-அப்பா இல்லாத நாள் சமையல் சுமை எப்படி இருக்குமோ, அந்த மாதிரி தான்!
காலை முதல் மாலை வரை – ரிசப்ஷன் ரெடியா?
இந்த ஹோட்டல்ல, 3 மணிக்கு தான் "ஷிப்ட் சேஞ்ச்" – அதே நேரம் தான் வாடிக்கையாளர்கள் குவியும் "செக்-இன்" நேரமும்! அப்படின்னா, நம்ம ஊர்ல சாமியார் பூஜை நேரத்துக்கு பக்கத்து வீட்டு சபாரும் ஒரே நேரத்துல ஆரம்பிச்ச மாதிரி. இரண்டு பணி மாறும் நேரம், அதே நேரம் வாடிக்கையாளர்கள் வரிசை பரப்பும் நேரம்!
இவங்க சொல்வது போல, திரும்பதிரும்ப வாடிக்கையாளர்களுக்கும், மேலாளருக்கும் விஷயம் புரிய வச்சு சொல்லணும்: யார் பாக்கணும், யாருக்கு ரூம் மாற்றணும், என்ன பிரச்சினை – ஆனா, ஒரே நேரத்தில் வாடிக்கையாளர்கள் இடையில் கத்துறாங்க, "ரூம் எது?" "பார்க்கிங் எங்கே?" "சோஃபா பெட் எங்கே?". அதுக்குள்ளே, புது ஸ்டாப் பீச்சு விட்டு பீச்சு விட்டு பாய்ந்துடுவாங்க!
மேலாளர் சுமை, ஊழியர் வாடை – யாருக்குத்தான் இந்த வேலை?
ஒரு பிரபலமான கமெண்ட் சொன்னது, "இப்படி முக்கியமான 'ஷிப்ட் சேஞ்ச்' நேரமே 'செக்-இன்' நேரத்துக்கு வைத்திருப்பது மேலாண்மை அறிவில்லாததும், ஊழியர்களை சோதிக்கிறதும்தான்!" என்று. நம்ம ஊர்லயும், வேலை செய்யும் இடத்தில் மேலாளர் 'நல்லா பண்ணுங்க'னு சொன்னாலும், வேலை செய்யிறவங்க சட்டையை கிழிச்சுக்குற மாதிரி வேலை வாங்குவாங்க. இது உலகம் முழுக்க இருக்குற 'கார்ப்பரேட்' கலாச்சாரம்தான்!
அட, இந்த ஹோட்டல்ல ஒரு ஊழியர் மட்டும் வேலை பார்க்கிறார்னா, அவருக்கு சிரிப்பு வரல, தலையில கம்பி போடணுமா? மேலாளர்கள் கேட்க மாட்டாங்க, மேலே இருப்பவர்களும் "பட்ஜெட் இல்லை"னு சொல்லிதான் போவாங்க. இது நம்ம ஊர்ல மாதிரி, வேலைக்காரர்களை மாற்ற முடியாது, யார் வந்தாலும் ஒரு வாரம் கழிச்சு கைவிட்டு போயிடுவாங்க – அந்த அளவுக்கு வேலை!
வாடிக்கையாளர்களின் காமெடி – கேள்விகள் முடிவே இல்லை!
அப்புறம், வாடிக்கையாளர்கள் வரிசையில் நிற்கும் பொழுது, ரிசப்ஷனில ஒருத்தரை சீரியஸா பார்த்துக்கிட்டு, கைபேசி பார்த்து, எங்கேயாவது கவனம் வச்சிருப்பாங்க. ஆனா, அடிக்கடி கேள்வி வருது – "பார்க் பணம் எங்கே கொடுக்கணும்?" "ரூம் எங்கே?" மூன்று தடவை சொல்லியும் கேள்வி முடிவே இல்லை! தமிழில் சொல்வது மாதிரி, "இருளில் பூனை வீழ்ந்தாலும், பசியானால் பூனை மீண்டும் எழும்!"
ஒரு பெரியவர்களான தம்பதியர், ரூம் குளிர்னு, ஜன்னல் வழியா காற்று வந்துறது, ஹீட்டர் வேலை செய்யலையாம். வேறொரு ரூம் வேண்டுமாம் – ஆனா, கிடைக்கிறதெல்லாம் பெரிய குடும்ப ரூம்கள், அவையும் தயாராக இல்லை. இந்த நேரத்தில், "சார், நாங்க பக்கத்துக்கு பார்வையுள்ள ரூம் தான் வேணும்!"னு கூட கேக்கறாங்க – இது நம்ம ஊர்ல சாப்பாடு வைக்கிற பொழுது, "சேமியா மட்டும் வேணும், பருப்பு தொட்டு போடாதீங்க"னு சொல்வது மாதிரி!
வேலை முடிந்ததும் – சோர்வும், சிநேகிதமும்!
இப்படி ஓடி ஓடி, 4 மணி ஸ்டாப் 4:05க்கு தான் வராங்க; அந்த நேரம் வரை, நம்ம ஹீரோ இன்னும் வேலை. வீட்டுக்கு போனதும், உடம்பு முழுக்க சோர்வு. இது மட்டும் இல்ல, நாளை கூட 3 மணிக்கே சிப்ட் ஸ்டார்ட் – ஏன்னா, அந்த வராத ஸ்டாப் நாளைக்கும் வரமாட்டேங்கிறாங்க!
இதுக்கு மேல, மேலாளரும் மேலே இருப்பவரும் மாற்றம் செய்ய முடியாது – ஊழியர்கள் குறைச்சிக்க, பணம் சேமிக்க, ஒருத்தரை மட்டும் வேலைக்கு வைக்கும் நிலை. வேலை செய்யும் இடத்தில் சிரிப்பு, சிரமம், ரொம்பவும் கலந்திருக்கும்.
வாசகர்களுக்கான வினா – உங்கள் அனுபவம் என்ன?
இந்தக் கதையை படிக்கும்போது, நம்மில் பலருக்கும் – அது பசுமை பரிசு, அரசு அலுவலகம், தனியார் வேலை, எங்கேயாவது – இதே மாதிரி அனுபவம் வந்திருக்கும். உங்கள் கதை என்ன? மேலாளர் உங்களை சிரிக்க வைத்ததா? வாடிக்கையாளர் உங்களை பிசக வைத்ததா? கீழே கமெண்டில் பகிருங்கள்!
நம்ம ஊர்ல வேலை செய்வது ரொம்ப அலம்பல், ஆனா அதுலயும், சிரிப்பும், அனுபவமும், "நான் மட்டும் இல்ல"ன்னு ஒரு ஆனந்தமும் இருக்குதுங்க!
அசல் ரெடிட் பதிவு: When you think it can't any worse