அந்த காலம், இருபது வயதை கடந்திருக்கும் இளைஞர்கள், கம்பெனியில் வேலை பார்த்து, நண்பர்களோடு சந்தோஷம், சிரிப்பு, சண்டை – எல்லாமே கலந்திருந்தது. நம்ம ஊர் ஆள்கள் மாதிரி, அந்த ஆங்கிலக் கம்பெனியிலும் ‘காமெடி பீஸ்’ பசங்கள் கண்டிப்பா இருப்பார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் தான் இந்த ‘கெவின்’ கதையும்.
ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தால் என்னவெல்லாம் பார்க்க நேரிடும்! நம்ம ஊர் மக்கள் “சம்பளம் எங்க, வேலை எங்க, சமையல் எங்க” என்று மூன்று விஷயம்தான் கவனிப்பார்கள். ஆனா, வெளிநாட்டு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்தா, அதற்கு ஜாடை வேற மாதிரி! அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம்தான் இங்க சொல்லப் போறேன்.
அந்த ஹோட்டலில், நம்ம ஊரு ஊஞ்சலாடும் முருகனுக்குப் பிடிச்சிருக்கும் மாதிரி, சூடான நீரில் மனசு சும்மா ஊறிப் போகும் 'மினரல் பாத்' வசதி இருக்கு. வெளிநாட்டில் இது ரொம்ப காமன். சோம்பல் பிடித்தவர்கள், அலும்பு பிடித்தவர்கள், யாரும் வந்தா, ஒரு ஜம்பா காசு கொடுத்து, அந்தக் 'தண்ணீர் குளிக்கற' அறையில் அசால்டாக ஊறி, ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கலாம்.
"அண்ணே, ப்ரிண்டர் ஜாம் ஆனது... ரிமோட்டா சரிப்பண்ண முடியுமா?"
இது கேட்டதும், எத்தனை பேருக்கு déjà vu மாதிரி தோன்றும்? வீட்டிலோ, அலுவலகத்திலோ ப்ரிண்டர் வேலை செய்யாமல் இருந்தால், கண்டிப்பா யாராவது ஒரு ‘இன்ஜினியர்’க்கு போன் போய் இறங்கும். அந்த இன்ஜினியர் நம்ம தானா இருந்தா, அப்புறம் சொல்வதற்கு எதுவும் இல்லையே!
நேற்று இரவு நான் வீட்டிலேயே இருந்தேன். புத்திசாலி நண்பர்களோடு Discord-ல் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது, என் நண்பர் ஒருவர், கொஞ்சம் கலாட்டா குரலில், "அண்ணே, ப்ரிண்டர் ஜாம் ஆனது. ரிமோட்டா நீங்க க்ளியர் பண்ணி தர முடியுமா?" என்று கேட்டார். இதைக் கேட்டேன் உடனே, "உங்க வீட்டுக்கு வந்துட்டு ப்ரிண்டரை தூக்கி வீசுறேன்!" என்று புன்னகையோடு பதில் சொன்னேன்.
இப்படி ப்ரிண்டர் பிரச்சனையா என்றால், ஒவ்வொரு தொழில்நுட்ப நண்பருக்கும் இது ரொம்பவே பரிச்சயமான கதைதான்!
பள்ளிக் காலம்... எல்லாருக்கும் இனிமை வாய்ந்த காலம் இல்லை. சிலருக்கு அது போர் போடுற போர்க்களம்தான்! நமக்கு தெரிஞ்ச நண்பர் ஒருவர் (Reddit-ல் u/monkyking92), பள்ளியில் படித்த நாட்களில் அடிமட்ட துன்புறுத்தல்கள், அவமானங்கள், அடி வாங்கும் நாட்கள்—இதையெல்லாம் சாமான்யமா சந்தித்து வந்திருக்கிறார். ஆனா ஒரு நாள், அவங்க வாழ்க்கையில் வந்த ஒரு நாய், Blümchen, எல்லா சூழ்நிலையையும் தலைகீழாக மாற்றி விட்டது. இது சும்மா சொன்ன கதை இல்லை – படிச்சா உங்களுக்கும் நம் தமிழ்ப் படங்களில் வரும் நாய்க்கதை ஞாபகம் வந்துடும்!
இனிய வணக்கம் நண்பர்களே! வேலைக்குச் செஞ்சு செஞ்சு களைத்த பொழுது, மேலாளருக்கு பிடிச்ச மாதிரி வேலைகளைப் பண்ணணும்னா எப்படி இருக்கும்? அதுவும் உங்களுக்கு தெரியாம நம்ம மேல ஏறி நிற்கிற ஒருத்தர், நம்ம குடும்பம் மாதிரி குழுவை எல்லாம் சுத்தமாகவும், ஒழுங்காகவும் வைத்துக்கணும்னு கட்டளையிட்டா? இது போல ஒரு சம்பவம் அப்படியே நடந்திருக்குது அமெரிக்க படை முகாமில், மிடிலீஸ்ட் வெயிலில் வந்த ஒரு வீரரிடம். இப்போ அந்த கதையைக் கேட்டா, நமக்கு 'சாமி, இது நம ஊர்லயும் நடந்திருக்கும்!'ன்னு தான் தோணும்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வாழ்க்கையில் சில சமயங்களில், நம் பொறுமையைக் கடந்து எரிச்சல் உண்டாகும் சம்பவங்கள் நேரிடும். அதிலும், வெளிநாட்டில் அல்லது ஹோஸ்டலில் இருந்து, மற்றவர்களுடன் சமையலறை பகிர்ந்து பயன்படுத்தும்போது, இந்த மாதிரி பழி வாங்கும் சம்பவங்கள் நம்மில் பலருக்கும் நடந்திருக்கும்! இன்று ஒரு அசத்தலான மேற்கத்திய 'ரூம் மேட்' பழிக்கதை – ஆனால் நம் ஊருக்குச் சுவையுடன் உங்களுக்காக!
நம்ம ஊரில் 'சேவை' என்றாலே, சிரிப்பு முகமும், "இன்னும் வேணுமா, அண்ணா?" என்பதும், பக்கா மரியாதையும் தான் எதிர்பார்ப்போம். ஆனா, சில சமயம் அந்தக் கியூட்டான காஊண்டரில் இருப்பவர்களே, ஏதோ உலக மோசமான வேலைன்னு முகம் சுழிச்சுட்டு நிற்பாங்க. அப்படி ஒரு போக்கில் ஒருவர் பழிவாங்கியதைப் படிச்சேன், ரெடிட்டில்! சிரிச்சு சிரிச்சு படிக்க வச்சுருக்கு. நம்ம ஊர்ல கூட இதை ஒப்பிட்டு பார்க்கலாம்.
நம்ம ஊர்ல எல்லாம் "நம்ம வீட்டு வாசல், நம்ம வீடு மாதிரி" என்றொரு பெரிய வாசகம் இருக்கு. ஆனா, அந்த வாசலைப் பற்றி ஒரு சில பேருக்குள்ள இருக்கும் உரிமை உணர்ச்சி, அதுவும் அவர்கள் "நல்லாதான் இருக்காங்க"னு சொல்ல முடியாத அளவுக்கு, கொஞ்சம் அதிகமா தான் இருக்கும்! அப்படிப்பட்ட ஒரு அண்டை வீட்டுக்காரர், அவருக்கு எதிரிலே ஒரு நல்ல நண்பனும், இந்த இருவரையும் சுற்றி நடக்கும் ஒரு சுவாரஸ்யமான பழிவாங்கும் சம்பவம்தான் இன்று நம்ம கதையின் மையம்!
ஒரு வெயில்காயும் ஞாயிற்றுக்கிழமை. நம்ம கதையின் நாயகன் - இவருக்கு எதிரிலே ஒரு நல்ல நண்பன் இருக்கின்றார். அந்த நண்பர் வீட்டில் கட்டிட வேலைக்காக, பெரிய JCB-யும், லாரியும், டிரெய்லரும், வார்த்தைக்கு சத்தமா, தெருவினா கலக்கி நிற்குது! அந்த வேலைக்காரர்கள், எதிரில் உள்ள, எல்லாருக்கும் பிடிக்காத, "கஞ்சனை" அண்டை வீட்டுக்காரர் வீட்டுக்கு முன்னால் அந்த வகனங்களை நிறுத்தி வைக்குறாங்க. நம்ம ஊருல்லாம் தெரு பொதுவழி என்றாலும், சில பேருக்கு அது "நம்ம சொத்து" மாதிரி தான்!
அண்ணாச்சி, நம்ம ஊர்லயே இருக்கை கிடைக்கும் போது யாராவது இரண்டு பேருக்கு இடம் விட்டு கொடுப்பது ரொம்பவே சாதாரணமான விஷயம். “வந்தவர்க்கு விருந்தோம்பல்”ன்னு சொல்வாங்க இல்லையா? ஆனா, சில பேருக்கு இந்த பழக்கம் இன்னும் வரல போல.
"வாங்க, ஒரு வெள்ளிக்கிழமை மாலையில் ஹோட்டல் ஃப்ரண்ட் டெஸ்க்கில் நடந்த ஒரு காமெடி கதையை சொல்றேன். நம்ம ஊர் திருமண ஹால்லோ, பெரிய ஹோட்டலோ செஞ்சு பாத்தீங்கனா, சும்மா ஒரு மணிக்கு கூட்டம் வரும்போது எப்படி இருக்கும்? அதே மாதிரி தான் அமெரிக்க ஹோட்டல்ல ஒரு வெள்ளிக்கிழமை மாலை, எல்லாரும் 3 மணிக்கே வந்து "என் ரூம் ரெடி ஆச்சா?"னு வரிசையா நிக்கற மாதிரி இருந்துச்சு. நம்ம கதையின் ஹீரோ ரிசப்ஷனிஸ்ட் மட்டும் தான் ஒருத்தர், கூட்டம் பெருசு, போன் ரிங் போன்று அதிர்ச்சி!