நம்ம தமிழ்நாட்டில் ஒரு பழமொழி இருக்கே – “வாடிக்கையாளர் தான் ராஜா!”. ஆனா, சில சமயம் அந்த ராஜாவும் சின்ன நாடகம் போட ஆரம்பிச்சா, என்ன ஆகும் தெரியுமா? ஹோட்டல் முன்பலகையில் வேலை செய்யும் நண்பர்களுக்கு இது ரொம்பவே பரிச்சயமான விஷயம். இன்றைக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு விசித்திரமான ‘டிராமா’ சம்பவத்தை உங்களுக்காக பகிர்கிறேன். சின்ன காமெடி, கொஞ்சம் சோப்பு சீரியல், கொஞ்சம் சிந்தனை – எல்லாம் உண்டு!
இரவு 1 மணிக்கு ஓட்டலின் முன்பணியாளராக இருந்தால், என்னென்ன சூழ்நிலையை எதிர்பார்க்கலாம்? சில நேரம் சுமாரான வாடிக்கையாளர்கள், சில நேரம் நண்பர்கள் போல பழகும் சஞ்சாரிகள்… ஆனால், அந்த ஒரு இரவு எனக்கு நேர்ந்தது அத்தனை சாதாரணமல்ல!
அந்த நாளில் ஓட்டலில் தங்கியிருந்த ஒரு வாடிக்கையாளர், குடித்துவிட்டு தள்ளாடிக்கொண்டே என் அருகே வந்து, ஒரு குடிப்பானம் வாங்க முயற்சித்தார். அவருக்கு ஏற்கனவே போதையில் இருந்ததை பார்த்து, “மன்னிக்கவும் சார், இன்னைக்கு குடி விற்க முடியாது” என்று சொன்னேன். அதற்கெல்லாம் இவர் சமாளித்து விட்டார். ஆனால், அடுத்த கட்டம் தான் அசிங்கம்!
அலுவலக வாழ்க்கையில், “இது உன்னோட வேலை இல்லை!” என்று சொல்லும் வசதியும், “நீயே செஞ்சிடு!” என்று தள்ளும் மேலாளர்களும் இரண்டும் பொதுவான காட்சிதான். ஆனா, அவங்க செய்த தவறுக்கு ஊதிய பிரிவு சரியான பாடம் சொல்லும் போது, அந்த அனுபவம் மட்டும் வேற மாதிரி! இதை ஒரு நாள் நேரில் அனுபவிச்சிடும் ஓர் அலுவலக ஊழியரின் கதை தான் இது. வேலை கட்டளைகள், பொறுப்புகள், மற்றும் நம்மளும் கொஞ்சம் 'மாலிஷியஸ் கம்ப்ளையன்ஸ்' காட்டுற சூழ்நிலை – இதெல்லாம் கலந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம்.
நம்ம தமிழ்நாட்டில் இருந்தாலும், வெளிநாட்டு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடக்கும் கலாட்டாக்கள் பக்கத்து வீட்டு திருமண சாம்பார் கலக்கத்துக்கு சற்றும் குறையாது. வாடிக்கையாளர்களோ, எல்லாம் நமக்குத் தெரிந்தவங்க மாதிரி, "நான் சொல்லுறது தப்பா?" என்ற பாவனையோடு கோரிக்கைகள் வைக்கிறார்கள். இன்று, அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த ஒரு சம்பவம், நம்ம ஊர் கிசுகிசு பேச்சு போலவே சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.
டெஸ்க்-க்கு புதிதாக வந்த ஒரு ஊழியர், ‘Gold Member’ என்ற டைட்டில் உடைய ஒரு வாடிக்கையாளரிடம் எப்படிச் சிக்கிக்கொண்டார் என்பதைப் படிக்கும்போது, நம்ம ஊரு வாடிக்கையாளர்களும் சில சமயம் இப்படித்தான் நடக்கிறார்கள் என்று நினைக்காமல் இருக்க முடியாது!
மக்களே, எல்லாருமே தெரிஞ்சிருக்கும் மாதிரி, நம்ம ஊரிலோ அமெரிக்காவிலோ, வேலைகளில் ‘நான் இதுக்கு தான் வந்தேன், இதுக்கு இல்ல’ன்னு சொல்லும் கதை ஒவ்வொரு அலுவலகத்திலும் இருக்குமே! ஆனா, அந்த “நான் ஓவியர் இல்லை”ன்னு சொல்லிக்கிட்டும், வேலைக்காரர் எப்படி பழிகொடுத்து விட்டார்னு, இப்போ சொல்லப்போகும் அமெரிக்கா-பாரம்பரிய சம்பவம் உங்க சிரிப்பை தூக்கி விடும்!
ஜனனபூமி போலவே, ஒரு பெரிய அரசாங்க தொழிற்சாலையில், 70-80களில், இரண்டு சகோதரர்கள் – அப்பா, மாமா – இருவரும் பழையபாணி இயந்திர வேலைப்பாடுகளில் இருந்தாங்களாம். அந்த இடம் பில்லா பல்லாக்கு பெரியது. ஒவ்வொரு மூலையிலும், ஆளில்லாத இயந்திரங்கள், பழைய கருவிகள், எங்கும் சேதமில்லாமல் நிற்கும்.
ஒரு நாள், மாமாவின் மேற்பார்வையாளர், ஒரு பழைய ‘Band Saw’ (இங்கே நம்ம ஊரு “பெரிய அரை-சக்கரம்” மாதிரி கருவி) அழுக்குப்படக் காட்சியைக் கண்டார்; உடனே, “இதுக்கே ஓவியம் போடணும்!”னு ஒரு கட்டளை. நம்ம மாமா – ஒரு தொலைந்த பழைய தொழிலாளி, “ஏங்க, நான் ஓவியர் இல்லையே, வேற யாராவது ஓவியம் வரைக்கும் எடுத்து விடட்டும்”ன்னு சொல்லி, அதை புறக்கணிச்சாராம்.
ஆனா, மேற்பார்வையாளர், “இல்ல, நீயே போடணும். இல்லன்னா...”னு நெருக்கடி! அப்புறம்தான் நம்ம மாமா பழிகொடுக்க ஆரம்பிச்சாரு.
"வணக்கம், தண்ணீர் தேவை, பசிக்கிறது!" – ஹோட்டல் முன்பதிவுக் கவுன்டரில் வேலை பார்த்தால், இதுபோன்ற கோரிக்கைகள் தினமும் கேட்கும். ஆனால், எந்த வாடிக்கையாளர் எப்போது, எப்படி ‘அரசர்’ மாதிரி நடத்துவார்கள் என்று யாருக்கும் தெரியாது! இன்றைய கதை, அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்த நகைச்சுவை சம்பவம். நம்ம ஊர் ஹோட்டல் கதைகளில் 'கஸ்டமர் ராஜா' என்றால் எப்படி எதிர்பார்ப்போமோ, அதையே மிஞ்சும் மாதிரி!
ஒரு நாள், ஒரு அம்மா வந்தாங்க. முகத்தில் சோம்பல், கைகளில் பைகள், பசிப்பும், பசிதண்ணீரும். "நேற்று என் ரூமுக்கு குளிர்ந்த தண்ணீர் அனுப்ப சொன்னேன், அனுப்பவே இல்லை. என் மகளை nearby university-க்கு சுமந்துட்டு வரேன், தண்ணீருக்காக உயிரே போகுது!" – இப்படித்தான் அவருடைய வரவேற்பு.
நம்ம ஊரு ரூம் நண்பன் என்றாலே, தம்பி ஒருத்தன் வீட்ல விட்டா பத்திரமா எதுவுமே இருக்காது என்பதற்கு ஓர் அழகான எடுத்துக்காட்டு தான் இந்தக் கதை! வெறும் சாமான்யமான பழிவாங்கல் அல்ல, நம்ம ஊரில் “சில்லறை பழி” என்றால் எப்படி இருக்கும் என்பதற்கு இது ஒரு மெச்சும் உதாரணம்.
கதை சொன்னவர் u/No_Muffin_1121 என்ற ரெடிட் பயனர். இவர், தன்னுடன் இருந்த ரூம் நண்பனைச் சுற்றி நடந்த ஒரு கலகலப்பான சம்பவத்தை பகிர்ந்திருக்கிறார். கஞ்சா (weed) என்ற வார்த்தையை இங்கே இறுதியாகவே பயன்படுத்தினாலும், இதே மாதிரி சிலர் நம்ம ஊரிலும் ‘பொடி’யை மறைமுகமாகப் பேசுவது உண்டு. வீட்ல இருந்த ‘பொடி’யை நண்பன் ரகசியமாக எடுத்துக்கொள்வதைப் பார்த்து இவர் செய்த பழிவாங்கல் தான் இந்தக் கதையின் மையம்.
எந்த ஊருக்கு போனாலும், ஹோட்டலில் வேலை பார்க்கும் நண்பர்களுக்கே அதிக கஷ்டம். “என்னோட ரூம் எங்கே, சோம்பல் சாப்பாடு, தண்ணி சுடுகடையா” என்று வாடிக்கையாளர்களின் பத்து கேள்வி, பத்து எதிர்பார்ப்பு. ஆனா, எல்லாரும் ஒரு மாதிரி இல்ல; சிலர் சொன்னா போதும் – ஒரு கதையா ஆகிடும்! அந்த மாதிரி தான் இந்த ஹோட்டல் முனையத்தில் நடந்த ‘கேறன்’ கலாட்டா.
நம்ம ஊர்ல எல்லாரும் வீட்டில் மீன் வளர்ப்பது ரொம்பப் பாப்புலரா இல்ல. ஆனா, பெரிய நகரங்களில் சில பேருக்குத் தனி ஹோபி! இப்படி ஒரு ஹோபி கொண்டவர்களுக்குள்ள நடந்த காமெடி சம்பவத்தை தான் இப்போ பார்க்கப் போறோம். இதைப் படிச்சப்போ சிரிப்பை அடக்க முடியாம இருந்தேன். உங்கக்கும் நிச்சயம் அப்படி தான் இருக்கும்!
நம்மில் பலருக்கும் ஒரு நண்பன் இருக்கிறான். அவன், எதைச் செய்தாலும் அதில் கலாட்டா இருக்கும்! அந்த மாதிரி நண்பர்களை தமிழில் "ஜாலி சாமி" என்று சொல்வோம். இப்படி ஒரு ஜாலி சாமி அமெரிக்காவில் இருக்கிறார்; அவருடைய பெயர் கெவின். ஆனா, இந்த கெவின் செய்த காரியம் கேட்டா, அப்படியே நம்ம ஊர் சின்னத்திரை கலாட்டா கதைகள் ஞாபகம் வரும்தான்!
கொஞ்சம் நேரத்துக்கு முன்னாடி, கெவினுக்கு தண்ணீர் குடிக்கத் தோணிச்சு. சமையலறை போய் பாத்தா, சிங்கில் பச்சை கலர்ல ஒரு பெரிய ஜார் நிறைய இருக்குது. ஒரு பக்கம் பச்சை கலர் பாத்திரம் கழுவும் சோப் (dishwashing detergent), இன்னொரு பக்கம் பச்சை கலர் பானம் தயாரிக்க உபயோகிக்கும் Green River என்கிற பவுடர். கெவின் அந்த ஜாரையும், பவுடரையும், சோப்பையும் மூணு தடவை பார்த்துட்டு, யோசிச்சிட்டே இருந்தார். கடைசியில், ஆவலோடு அந்த பச்சை ஜாரை எடுத்து ஒரு பெரிய குடம் குடித்தார்... பிறகு என்ன, அவர் வாயிலிருந்து சோப்பும் நாறும் கிளம்ப ஆரம்பித்தது! நம்ம ஊர்ல சொல்வது மாதிரி, "ஏய்யோ, பசிக்குத் திருநீறு!"