உள்ளடக்கத்திற்கு செல்க

2025

வாத்தியார் சொன்னார்... ஒரு சிறிய நடைபயணம் போதும்! – அலுவலக வேலைக்காரர்களின் சாமான்யமான சிக்கல், காமெடிப் பாணியில்

புதிய அலுவலக கட்டிடத்திற்கு நடந்து செல்லும் ஒருவரின் அனிமே-சொல் படத்துக்கான வரைபடம், சுகமான பயணம் காட்டுகிறது.
புதிய அலுவலக கட்டிடத்திற்கு என் நடையில் சுத்தமான காற்றினை அனுபவிக்கிறேன்; இந்த அனிமே-பிரேரித்த கலை, பயணத்தின் எளிய மகிழ்ச்சிகளைப் பதிவு செய்கிறது. கார் நிறுத்தும் பிரச்சினைக்கு மத்தியில் கூட, நான் வழியில் உள்ள சிறிய தருணங்களில் அமைதியை கண்டுபிடிக்கிறேன்!

அலுவலக வாழ்க்கை என்பதே நம்மில் பலருக்கு ‘சும்மா வேலை செஞ்சா போதும்’ன்னு நினைப்பவர்களுக்கு, நெடுநேர கூட்டம், காப்பி எடுப்பது, அலுவலகக் கிசுகிசு, சும்மா உட்கார்ந்து பார்ப்பது என்று பலவித அனுபவங்களைத் தரக்கூடியது. ஆனா, இந்த பதிவு வாசிக்கும்போது, “இந்த மாதிரி boss-கள் நம்ம ஊரிலயும் இருக்காங்கப்பா!”ன்னு நிச்சயம் நினைவு வரும்.

ஒரு கட்டிட புதுப்பிப்பு காரணமாக, ஒரு நிறுவன ஊழியர்கள் பழைய அலுவலகத்திலிருந்து புதிய இடத்துக்கு மாற்றப்பட்டார்கள். கார்பார்க் கார்டு பிரச்சனை, நேரத்திற்கு நேரம் அலுவலகக் கதவின் முன்னால் நின்று, “சார், எனக்கு கார்டு கிடையாது...”ன்னு சொல்லும் நிலைமை, உங்களுக்கு எப்போதாவது வந்திருக்கு? இந்த கதையில் வரும் ஊழியருக்கு அது ரொம்பவே சுவாரசியமான அனுபவமா போயிருக்கு!

அம்மாவுக்கு போன் கால் மட்டும் தான் முக்கியம்! – ஒரு தமிழ்காரரின் பழிவாங்கும் பதில்

தாய் மற்றும் மகளுக்கிடையிலான தொலைபேசி அழைப்பு, அவர்களது உறவிலுள்ள பதற்றம் மற்றும் பேசப்படாத விதிமுறைகளை பிரதிபலிக்கிறது.
இந்த புகைப்படத்தில் பிடிக்கப்பட்டு இருக்கும் தீவிரமான தருணம், தாய்-மகள் உறவின் சிக்கலான இயக்கங்களை விளக்குகிறது. பேசப்படாத எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தன்னிலை நிலையாக நிற்கும் சக்தியை வெளிப்படுத்தும் இந்த காட்சி, வலைப்பதிவில் ஆராயப்படுகிறது.

“தாயானவள் தான் எல்லாமும்!” – இந்த பழமொழியை நம்ம ஊரில் அதிகம் கேட்டிருப்போம். ஆனா அந்த தாயானவள் சில சமயம் எல்லாம் இல்லாம போயிடுவாங்க. குடும்பத்தில் அன்போடு நடந்துகொள்வது முக்கியம். ஆனா சில சமயம் சிலர் நம்மை தவிர்க்கிறாங்க, நம்ம செய்த நட்பும் அன்பும் மதிப்பிட மாட்டாங்க. இது தான் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த ரெடிட் கதையின் வித்தியாசம்!

ஒரு பெண்ணுக்கு அவங்க அம்மா, தாயாக இல்லாமல் “தோஷக்காரர்” மாதிரி நடந்துகொண்டார். எவ்வளவு அன்பும், பரிசும் கொடுத்தாலும், இதயத்தில் இடம் கிடைக்கவில்லை. ஒரு நாள், அந்த அம்மா சொன்னதிலிருந்து, மகள் எடுத்த பழிவாங்கும் முடிவு நம்ம ஊர் குடும்பங்களிலேயே சிந்திக்க வைக்கும்.

“உலகின் மோசமான ஹோட்டல்” - ஒரு நள்ளிரவு காமெடி கதை!

கூரிய சந்தையுடன் கூடிய ஒரு தொலைக்காட்சி 3D கற்பனை, பரபரப்பான ஹோட்டல் லாபியில் குழப்பம்.
இந்த உயிருள்ள 3D கற்பனை காட்சியில், பரபரப்பான ஹோட்டல் லாபியின் குழப்பம் உயிர் பெறுகிறது, ஊழியர்கள் அதிர்ச்சிகள் மற்றும் எதிர்பாராத விருந்தினர்களால் நிரம்பிய ஒரு இரவை நடத்துகிறார்கள். உலகின் எச்சரிக்கையற்ற ஹோட்டலுக்கான பரிசு இந்த பரபரப்பான நேரத்திற்கு கிடைக்குமா? கதையைப் படித்து தெரிந்துகொள்கிறோம்!

நம்ம ஊருல ஒரு பழமொழி இருக்கு – “விருந்தோம்பல் பெரிய பணம்!” ஆனா, சில ஹோட்டல்கள் அதைக் கேட்டுப் போடவே மாட்டாங்க போலிருக்கு. இந்தக் கதை ஒரு வெளிநாட்டு ஹோட்டல் கதையா இருந்தாலும், நம்ம ஊர் தங்கும் விடுதிகளில் கூட இப்படித்தான் ‘பஸ்ஸு பாஸ்’ சம்பவங்கள் நடக்குது. ஒருவேளை, நீங்கள் கூட இதுபோன்ற அனுபவம் சந்தித்திருக்கலாம்! இந்நேரம், ஒரு ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் நடக்கும் நள்ளிரவு சர்க்கஸை, நம்ம தமிழ்ப் பார்வையில பார்ப்போம்.

என் நண்பன் 'கெவின்' – சாதாரணம் இல்லாத சாதாரணவன்!

மிதமான ஆட்டிசம் கொண்ட ஒரு இளம் ஆண், சிரித்துவரும் மற்றும் யோசிக்கிறவராக வெளிப்புறத்தில் உள்ளார், நட்பின் மற்றும் கவனத்தின் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
இந்த புகைப்படத்தில், வாழ்வின் வழியில் வெப்பமான சிரிப்புடன் நடந்து கொண்டுள்ள கர்வினை நாம் காணலாம். அவரின் உண்மையான தன்மை, நட்பு அழகின் கடினங்கள் மற்றும் சவால்களை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

நம்ம ஊரில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு "சந்தோஷம் கலந்த கவலை" நண்பர் இருக்கிறாரே, அதே மாதிரி எனக்கும் ஒருத்தர் இருக்கார். இவருடைய பெயர் கெவின் இல்லை, ஆனா இவரை "கெவின்"னு கூப்பிட வேண்டியதுதான்! நல்ல மனசு, நல்ல நட்பு, ஆனா வாழ்க்கைத் திறன்கள் மட்டும்... அப்படியே நம்ம ஊர் "பசங்க" மாதிரி இல்ல! இவரு ஒரு நாள் சென்னை நகரத்தையே தீ வைத்துடுவாரோன்னு எனக்கு சந்தேகம் தான்!

நண்பனின் பிறந்த நாளில் 'பொன்னான' நாற்காலி மீது என் சிறிய பழிவாங்கல்!

உணவுக்கு ஒத்திசைவில்லாத ஒரு இளைஞன் உணவகத்தில் கவலைப்பட்டு இருக்கிறார்.
இந்த புகைப்பட அசல் கலைக்கருவில், உணவின் காரணமாக அவதிப்பட்டு இருக்கும் இளைஞனை நாம் காணலாம். உணவுக்கான உணர்வுகளை சமாளிக்க கஷ்டப்பட்டு வரும் அந்த முகம், எதிர்பாராத சமையல் அசருதல்களைப் பற்றிய கதையின் மையத்தை பிரதிபலிக்கிறது.

இன்னிக்கு சொல்லப்போகும் கதை, நம்ம ஊருக்குத் தனி இதமான சுவை கொடுக்கும் "சின்ன பழிவாங்கல்" சம்பவம். வாழ்நாள் நண்பர்களோட கூட்டத்தில், ஒரு பசுமை நாற்காலி (அதாவது, தங்கத் தோற்றமுள்ள உட்காரும் அறை!) சம்பந்தப்பட்டு நடந்த சண்டை, சிரிப்பு, கோபம், பழிவாங்கல் எல்லாமே கலந்த ஒரு உண்மைக் கதை. வாசகர்களே, இது ஒரு பக்கத்து வீடு விஷயம் இல்ல; இது நேரே ரெடிட் உலகிலிருந்து வந்திருக்கும் ஒரு அனுபவம்!

நாமெல்லாம் வீட்டில், குடும்பத்தில், நண்பர்களோட கூட்டத்தில் எப்போதாவது தப்பான உணவு வந்தாலும், "ஏய், இது உனக்கு சரியா?"ன்னு கேட்கும் பழக்கம் இருக்கு. ஆனா, இங்க ஒரு நபர் உணவு ஒழுக்கம்/அலர்ஜி என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்க, அதைக் கேட்காத பெருந்தன்மைதான் கதை முழுக்க சுழல்கிறது. இது மட்டும் இல்லாமல், பழிவாங்கல் வந்து நம்ம ஊர் சொல்வது போல, "நாற்காலி தாங்க முடியாத நிலை"க்கு வந்து சேரும்!

அந்த பூனைகள் போகட்டும்!' – பக்கத்து வீட்டுக்காரர் பாடு பெற்ற டாண்டிலையன் கதை

பூங்காவில் அகற்றப்படும் தாமரைப் பூக்கள், தோட்ட போராட்டங்களை குறிக்கிறது.
எங்கள் அனிமே-ஆய்வு நாயகன் படத்தில் வண்ணமயமான உலகத்திற்கு மூழ்குங்கள், கஷ்டமான தாமரைப் பூக்களை எதிர்கொள்வது குறித்து காணொளி. இந்த வரைபடம், உங்கள் சொந்த இடத்தில் தொடங்குவதற்கான தோட்ட பராமரிப்பின் சிரமங்களை உயிர் கொண்டு வருகிறது. அந்த பிடிவாத மூலிகைகளை வெல்லும் பயணத்தில் இணைந்து உங்கள் தோட்டத்தை மீட்டெடுக்கவும்!

"மாமா, நம்ம வீட்டுக்கு பக்கத்தில் உள்ளவர் வேலையைக் காட்டியே ஆகிவிட்டார்!" — இந்த மாதிரி ஒரு வார்த்தையை நம்மில் பலர் கூறியிருப்போம். வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒரு ‘பாபு’ மாதிரி பக்கத்து வீட்டுக்காரர் இருப்பார்கள். அவர்களுக்கே ஏற்ற மாதிரியான ஒரு அற்புதமான கதையைத்தான் இன்று உங்களுக்கு சொல்லப் போகிறேன்.

ஒரு கல்லூரி மாணவன், பணம் குறைவாக இருந்தாலும், தனக்காக ஒரு வீடு வாடகைக்கு எடுத்து, சுயமாக வாழ்கிறான். அந்த வீட்டுக்கு அருகில் இரண்டு பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள். ஒன்றை விட்டால், இன்னொன்று – பாப் – நம்ம ஊர் “தாத்தா ராசா” மாதிரி, எல்லா விஷயத்திலும் தலையிடும் வகை.

இந்த பாப், நம்ம கதாநாயகனின் வீட்டு பூங்காவில் உள்ள டாண்டிலைன் (dandelion) பூக்கள் மீது ஆத்திரம். "இந்த பூக்கள் நம்ம ஊர் மரியாதையை கெடுக்குது! நீ ஏன் பூச்சிக்கொல்லி ஊற்றலை?" என்று அடிக்கடி நம்ம ஹீரோவை திட்டுவார். ஏற்கனவே கல்லூரி செலவுகளுக்கே சிரமம். பூச்சிக்கொல்லி விலை உயர்ந்தது மட்டும் இல்லை, அதனால் சுற்றுச்சூழலுக்கும் தீங்கு. நம்ம ஹீரோவும் இயற்கையை நேசிப்பவர்; பச்சை புல்லும், கிளிகள் பாடும் நிலமும் அவருக்குப் பிடிக்கும்.

மொன்டியின் ஐ.டி. டிக்கெட் 'கதைகள்' – ஒரு கிராம தொழிற்சாலையின் சிரிப்பூட்டும் அனுபவங்கள்

ஐ.டி. டிக்கெட் மற்றும் சேவை கோரிக்கைகளால் சூழப்பட்ட புதிய தொழிற்சாலை மேலாளர் மான்டியின் சினிமா தோற்றம்.
இந்த சினிமா காட்சியில், புதிய செயல்பாடுகள் மேலாளர் மான்டி எதிர்கொள்ளும் நகைச்சுவை சவால்களை நாங்கள் ஆராய்கிறோம். கிராமப்புற உற்பத்தி சூழலில் ஐ.டி.யை கையாள்வதில் உள்ள கற்றல் சுழற்சியை மிகுதியாகக் காட்டும் வித்தியாசமான சேவை கோரிக்கைகளைப் பற்றிய பயணத்தில் எங்களுடன் சேருங்கள்.

நம்ம ஊரில் எங்க வீட்டில் ஒரு புது பையன் வேலைக்கு வந்தா, அவன் எப்போவும் "நம்ம ஊர் ஸ்டைல்" இல்லாம வேற மாதிரி பண்ணினா, எல்லாருக்கும் சிரிப்பும் குழப்பமும் வரும் இல்லையா? இப்போ அந்த மாதிரி தான் ஒரு கிராம தொழிற்சாலையில நடந்த கதை. அந்த தொழிற்சாலையில், 50 பேரு வேலை பாத்துக்கிட்டு இருக்குறாங்க. புதுசா வந்து சேர்ந்தாரு மொன்டி அண்ணா – பெரிய நகரத்தில இருந்து கிராமத்துக்கு வந்து, "ஓர் மேனேஜர்" ஆக வேலை ஆரம்பிச்சாரு.

மொன்டி அண்ணா வந்து, "நா தான் இங்க ஹெடா"னு தன்னம்பிக்கை, ஆனா ஐ.டி. டீமோட சந்திப்புகள் மட்டும் ஒரு கலகலப்பான காமெடியாக மாறிச்சு. இவருடைய கோரிக்கைகள் கேட்டா, நம்ம ஊர் ஆளுங்க "இவங்க எதுக்கு இப்படி கேட்கிறாங்க?"னு ஆச்சரியப்படுவாங்க. சரி, அந்த அனுபவங்களையும், அது பற்றிய அசத்தலான சமூக கருத்துக்களையும் பார்ப்போம்!

“இது எனக்கு தானே உரிமை!” – ஹோட்டல் முன்பணியாளரின் வாடிக்கையாளர் சாகசம்

சந்திரா முகாமில் வரவேற்பு மேசையில் நின்று சிரமப்படும் விருந்தினர், எதிர்பார்ப்பு மற்றும் யதார்த்தம் நிலைமைகள்.
ஹோட்டல் வரவேற்பு காட்சியின் ஒரு புகைப்படமயமான படம், ஒரு விருந்தினர் தனது முற்கால சரியான சேவைக்காக உள்ள அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தும் தருணத்தை பிடிக்கிறது. இந்த படம் உச்ச பருவங்களில் வரவேற்புக்குழுவினருக்கு எதிர்கொள்ளும் சவால்களை பிரதிபலிக்கிறது.

“எனக்கே இந்த உலகம்!” – இந்த வசனம் நம் ஊர் சினிமா வில்லன்களுக்கு மட்டும் அல்ல; சில வாடிக்கையாளர்களுக்குமே கூட சற்றும் குறையாது! ஹோட்டல் முன்பணியாளராக வேலை பார்த்தவர்களுக்கு இது வழக்கமான கதையே. அந்த மாதிரி ஒரு சம்பவத்தை, சமீபத்தில் அமெரிக்காவின் ஒரு ஹோட்டலில் நடந்ததைப் பற்றி நம்முடைய இன்று பதிவு.

ஒரு சூடான பருவத்தில், ஹோட்டல் முழுக்க புக் ஆகி, ஓய்வு நேரம் கூட இல்லாமல் பணியாளர்கள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் நேரம். அந்த நேரத்தில் ஒரு தம்பதி காலை 10:30 மணிக்கு ஹோட்டலுக்கு வந்தார்கள், “எங்களுக்கு இப்போவே ரூம் வேண்டும்!” என்று.

டீச்சர் பாட்டிலும் டெல்லி பாத்திரங்களிலும் – ஒரு வேலைநிறுத்தக் காமெடி!

ஆரிசோனாவில் வணிக சூழல் மற்றும் ஆரோக்கிய உணவுப் பொருட்களைக் காட்சிப்படுத்தும் ஆசிரியர் மற்றும் கடைகாரர்.
இந்நிகழ்ச்சியில், வகுப்பில் வாழ்க்கையை சமநிலைப்படுத்தும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஆசிரியரின் ஆரவாரமான உலகத்துக்கு நாங்கள் நுழைகிறோம். உங்கள் ஆரிசோனா ஊருக்கான கடையின் டெலியில் உள்ள உயிர்மயமாக இருக்கும் உணவுப் பொருட்களின் அழகுருவம் மற்றும் பின்புற வேலையை கண்டறியவும்!

நமஸ்காரம் நண்பர்களே! "கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு" என்பார்கள். ஆனால், அந்தக் கற்றதை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்க்கை நடத்தும் ஆசிரியர் ஒருவர், பள்ளிக்கூட வேலை முடிந்ததும், அமெரிக்கா அரிசோனா மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு டெல்லி கடையில் இரவு வேலை பார்க்கிறார். இந்தக் கதையை வாசித்ததும், நம் ஊரில் ‘இருதலை பாம்பு’ மாதிரி இரண்டு வேலையைச் செய்து பசிக்காகக்கூட ஓயாமல் உழைக்கும் மக்களை நினைவு கூர்ந்தேன். ஆனால், இங்குள்ள விஷயம் வேற மாதிரி – பாத்திரம் கழுவும் விதிமுறையில் நடந்த காமெடி கலாட்டா தான்!

ஹோட்டலில் 'யாரோ சொன்னாங்க!' - வாடிக்கையாளர் பொய்கள் பற்றிய ஓர் உல்லாசப் பயணம்

ஒரு ஆண் ஹோட்டல் வரவேற்பில் வாதிக்கிறான், தினசரி தொடர்புகளில் அசத்திய தன்மை குறித்து விளக்கமாக காட்டுகிறது.
இந்த சினிமா காட்சியில், ஒரு விருந்தினர் случай депозит 정책த்தை சவால் செய்யும் போது, உண்மை மற்றும் மோசத்தின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்தும் ஒரு கடுமையான தருணம் உருவாகிறது.

"ஏங்க, நான் நேத்தே ஹோட்டலுக்கு போன் பண்ணேன், அவங்க சொன்னாங்க டெபாசிட் எதுவும் கிடையாது... நான் பணம் எல்லாம் கட்டிட்டேன்!"

இந்த வசனத்தை கேட்டிருப்பது, நம்ம ஊர் பஸ்ஸில் டிக்கெட் காட்டாதவங்க "நானே இந்த பஸ்ஸில வந்தேன், அங்க டிக்கெட் கட்டிட்டேன்!" என்று சொல்லுவதை மாதிரி தான் இருக்கு. ஹோட்டல் முனை மேசையில் (Front Desk) வேலை பார்த்த ஒருத்தரின் அனுபவம் இது – அவரே சொல்வார், “நேற்று ஒரு வாடிக்கையாளர் வந்தார், reservation எல்லாம் பார்வையில் சாதாரணம்தான். ஆனா incidental deposit policy யை சொல்ல ஆரம்பிச்சதும், சரிதானா, டிராமா ஆரம்பம்!”

"நான் ஏற்கனவே பேசியிருக்கேன், அவங்க சொன்னாங்க டெபாசிட் வேணாம்..."

"யாரு சொல்லாங்க?"
"ஒரு பெண்னு..."
"நான்தான் நேற்று ஒரே பெண் வேலை பார்த்தேன்... எனக்கு இந்த பேச்சு ஞாபகம் இல்லையே?"
"அது... ஒரு ஆணு. மேனேஜர்."
"நம்ம மேனேஜர் பெண்ணு, அவங்க இந்த வாரம் எல்லாம் வரல..."
"பிறகு... யாரோ சொன்னாங்க..."

அப்புறம் அந்த யாரோ சொன்னாங்கன்னு சொல்லும் ‘மாயா மனிதர்’ பற்றி நாம பேசலாமா?