நம்ம பள்ளிக் காலத்தில் எல்லாருக்கும் ஒரு வகை அனுபவம் இருக்கும் – நல்லது, கெட்டது, இன்னும் சிரிப்புக்கும், சினத்துக்கும் இடையே ஏதாவது! ஆனால், சில சமயம், ஒரு பயங்கரமான நிலையை நம்மளால் சிரிக்கும் அளவுக்கு திருப்பி விட முடியும். இது மாதவிடாய் மாதிரி தொந்தரவு பேசாதேன்னு சொல்லும் பையனுக்கு, அதையே ஆயுதமாக்கி விளையாடிய ஒரு பெண் மாணவியின் கதை!
வீட்டின் வெளிப்புறம் பார்த்தால் சாதாரணமாகத் தான் இருக்கும். ஆனா உள்ள போனீங்கன்னா, ஒவ்வொரு சுவரும் வண்ண ஓவியங்களால் முழுக்க கதை பேசும்! எப்பவுமே பக்கத்து வீட்டு பாட்டி, ரெபெக்கா அம்மா, யாரோவன்னு நினைக்காதீங்க – இவங்க முன்னாடி ஓவிய ஆசிரியர், பின்னாடி "paint with wine" மாதிரி வியாபாரம் ஆரம்பிச்சு, ஓய்வுபெற்று, commission ஓவியம், möbal (furniture) அலங்காரம் எல்லாம் செய்து வந்தாங்க. எங்கள் ஊர்ல எல்லாருக்கும் நல்லா பழகிப்போனவர்.
ஒரு வேளை, சின்ன சின்ன சண்டைகள் – “உங்க வண்டி ரொம்ப சத்தம் பண்ணுது!”ன்னு பேசினதும் உண்டு, ஆனா எல்லாம் சமாதானம் செய்து நல்ல நண்பர்களா மாறிட்டோம். வீட்டின் முன்னாள் வீட்டு உரிமையாளர், “வீட்டுக்குள்ள ஓவியத்துக்கு யாரும் கவலைப்பட வேண்டாம், நீங்க விருப்பம்னா இந்த வீடு உங்களுக்கே வரிசையாகக் கிடைக்கும்”ன்னு வாய்மொழி கொடுத்திருந்தார்.
நம் ஊர் சாலையோர டீக்கடையில் “நான் ராமுவின் நண்பன், பத்து ரூபா டீ கடன்!” என்று சொன்னால் நம்பி டீ தருவது போல, ஹோட்டல் ரிசெப்ஷனில் யாரும் வந்து “அது என் மனைவியின் ரிசர்வேஷன்தான், எனக்கு அறை கொடுங்க” என்று சொன்னாலே தர முடியுமா? இந்தக் கேள்விக்கு விடை தேடும் ஓர் உண்மை சம்பவம் தான் இப்போ நம்ம பக்கத்து நகர ஹோட்டல் ஒன்றில் நடந்திருக்கிறது.
அந்த ஹோட்டல் முன் மேசையில் வேலை பார்க்கும் நண்பர் சொல்வதைப் படிச்சு எனக்கு இருந்த ஆச்சரியம் இன்னும் தீரவில்லை! ஒரு நாள் நள்ளிரவில், ஒரு அண்ணன் வந்து, “என் மனைவியின் பெயரில் ரிசர்வேஷன் இருக்கு, எனக்கு அறை வேண்டும்,” என்று கேட்கிறாராம். அதுவும், மனைவி கூட வரல; பெயரும் வேற; குடும்ப உறவுக்கே சாட்சி இல்லை! இந்த மாதிரி ஒரு சிக்கலில் ரிசெப்ஷனில் நிப்பது எப்படி இருக்கும்?
பக்கத்து வீட்டு சத்தம் என்றாலே நமக்கெல்லாம் பொறுமை சோதிக்கப்படும் விஷயம். வீடுகளில் எல்லோரும் பத்துமணி ஆனதும் தூங்கப் போகும் முயற்சியில் இருக்கும் போது, சிலர் மட்டும் தங்கள் சத்தமிக்க செயல்களால் எல்லோருக்கும் விழிப்புணர்வு கூட்டம் நடத்துவார்கள் போலிருக்கும்! இந்த கதையில், ஒரு ரொம்பவே சத்தமெழுப்பும் பக்கத்து வீட்டாரை ஒழுங்குபடுத்திய நம்ம ஹீரோவின் "பரிசுத்தமான ரிவெஞ்ச்" பற்றி தான் பார்க்கப்போகிறோம்.
நம்ம ஊரில் 'ரூம்மேட்' என்றாலே பலருக்கு சிரிப்பு வரும். சிலருக்கு அது காபி, சாதம், பில்ஸ் எல்லாம் பகிர்ந்து வாழும் இனிமையான அனுபவம்; சிலருக்கு அதே ரூம்மேட் வாழ்க்கை தலை சுத்த வலியை தந்த அனுபவம்! படிப்பதற்காக, வேலைக்காக, இல்லை வெளிநாட்டில் வசிப்பதற்காக ரூம்மேட் வைத்திருக்க நேர்ந்தவர்கள் இதை நன்றாக புரிந்துகொள்வார்கள். இன்று நம்மிடம் ஒரு சுவாரஸ்யமான 'ரூம்மேட் பழிவாங்கும்' கதை உள்ளது – இது அமெரிக்காவில் நடந்தது. ஆனாலும், இந்த கதையில் தமிழ் வாசகர்களுக்கு நிச்சயமாக ஒரு நிழல் தெரியும்!
வணக்கம் நண்பர்களே! வார இறுதியில் அலுவலகத்தில் தனியாக வேலை பார்த்து கொண்டிருக்கும்போது, “இப்படியும் ஒரு வாடிக்கையாளர் இருக்க முடியுமா?” என்று ஒரு சம்பவம் நடந்தது. நம்ம ஊரில் தெரு இளவரசர் மாதிரி, ஹோட்டல் ரிசப்ஷனில் வருகிற வாடிக்கையாளர்கள் சில நேரம் பஞ்சாயத்து ஆரம்பிப்பார்கள். ஆனா, இவன் செய்த காரியம் கேட்டாலே சிரிப்பு வருது!
நம்ம ஊரு நண்பர்கள் கூட்டத்தில் ஒருத்தர் தன்னம்பிக்கையோடு ஜாஸ்தி பேசினா, "அடப்பாவி, அவனை கொஞ்சம் கீழ இறக்கனும்!"ன்னு நம்ம மனசுக்குள்ள ஒரு ஆசை வந்திருக்கும். இந்த மாதிரி ஒரு சின்ன பழிவாங்கும், அத்தனையும் காமெடியா நடந்துச்சு அமெரிக்கா நெவியில். அது தான் இந்தக் கதையின் சுவாரஸ்யம்!
அந்த காலத்தில், நெவியில் இருந்த ஒரு குழு, படகுல இருந்து திரும்பி வரும்போது, ஒரு விமானப்படை (Air Force) தளத்தில் எரிபொருள் ஊற்ற நிறுத்தினாங்க. காலையில்தான், பசி போட்டு, "சவ் ஹால்" (அட, நம்ம ஊரு மசால் தோசை கடை மாதிரி!)ல காலை உணவு சாப்பிட போனாங்க. அங்க தான் இந்த நகைச்சுவை சம்பவம்!
"எங்க அப்பா சொல்வாரு, 'ஓர் வாசலில் அட்ரெஸ் கேட்கும் போது இருமுறை கேள், இல்லன்னா பக்கத்து வீட்டுக்காரா போய் நிற்கணும்'னு! நம்ம ஊரு வாசலில் மட்டும் இல்ல, அமெரிக்க ஹோட்டல்களிலுமே இந்த மாதிரி காமெடி நடக்கும்னு யாரு தெரிஞ்சுக்கணும்? இந்த கதை, நம்ம ஊர் ஹோட்டல் ரிசெப்ஷன் டெஸ்க்கில் நடந்தா, எல்லாரும் வாயை அடக்க முடியாம சிரிப்பாங்க!"
வணக்கம் நண்பர்களே! வேலைவாசலில் மதியம் சோர்வுடன் காஃபி, டீ, அல்லது 'பப்ள் டீ' வாங்கப் போன அனுபவம் பலருக்கும் இருக்கும். அந்தச் சிறிய சந்தோஷம் கூட சில சமயம் மற்றவர்களின் திடீர் 'கனவு'களால் கெட்டுப்போகும். இந்தக் கதையில் நம் நாயகன், ஒரு திடீர் 'பழி'யை எப்படி எடுத்தார் என்று சொன்னால், உங்களுக்கு நிச்சயம் புன்னகை வரும்.
நம்ம ஊரில் கடையில் வேலை பார்த்தா, எத்தனை விதமான வாடிக்கையாளர்கள் வந்துடுவாங்க! ஒருத்தர் வந்து, “இங்கே சக்கரை எவ்ளோ?”ன்னு கேப்பாங்க; இன்னொருத்தர், “என்னடா, டீ போடுற குழம்பு இருக்கா?”ன்னு அழைப்பாங்க. ஆனா, கீழே சொல்ற இந்த சம்பவம் மாதிரி விஷயம், ஒவ்வொரு கடை ஊழியருக்குமே வாழ்நாளில ஒரு தடவை கூட வருமா என தெரியல!