இன்று உங்கட்கு ஒரு சிரிப்பும், சிந்தனையும் தரக்கூடிய கதை சொல்லப் போறேன். நம்ம ஊர்ல தண்ணி பங்க் (பெட்ரோல் பங்க்)ல வேலை பார்த்து பார்த்து, வாடிக்கையாளர்களோட ஆனந்தம், குழப்பம், கோபம் எல்லாத்தையும் அனுபவிச்சிருப்பீங்க. ஆனா, இந்த கதையை படிச்சீங்கனா, "ஏய் சாமி! நம்ம பக்கம் இப்படிப்பட்டவங்க வரலையே!"ன்னு சொல்லி சிரிச்சுடுவீங்க.
நமக்கு தினசரி கடைகளில் வரிசையில் நிற்கும் போது கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொருவரும் சந்திக்கும் ஒரு வகை மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் – “நான் தான் முக்கியம்!” என்று நினைத்து, வரிசை முழுக்க தாண்டிக் குதிக்கிறார்கள். அவ்வளவு நேரம் பொறுமையாக நின்று, பாட்டிகள், தாத்தாக்கள் கூட தனக்காக விடப்பட்ட இருக்கையில் அமைதியாக காத்திருக்க, ஒரு “பொறுமை இல்லாத பெரிய மனுஷன்” வந்து, அவர்களை புறக்கணித்து முன்னாடி செல்வதை பார்த்தால் உங்களுக்கும் கோபம் வந்திருக்கும் அல்லவா? இந்த கதையில் அந்தக் கோபம், ஒரு சின்ன பழிவாங்கலாக எப்படி மாறுகிறது என்பதைப் பார்க்கலாம்!