ஒரு நல்ல வேலைக்கூடம் என்பது வீட்டுக்கு அடுத்ததாகவே இருக்கும். அங்குள்ள சக ஊழியர்கள் குடும்பம் மாதிரி, சந்தோஷம், உதவி, சிரிப்பு – எல்லாமே கலந்துரையாடும் இடம். ஆனா, அந்த குடும்பத்திலே ஒருத்தர் புது நாத்திகையா வந்து, எல்லாரையும் தொந்தரவு பண்ண ஆரம்பிச்சா? அப்படின்னு நினைச்சு பாருங்க! இதைத் தான் நம்ம ஊர்ல “புது பையன் பசங்க புன்னகையில கலக்குற மாதிரி”னு சொல்வாங்க.
தொடக்கத்தில் ஒரு கேள்வி – உங்கள் அலுவலகத்தில் புதிதாக வந்த ஒருவரால் உங்களுக்கு கோபம் வந்திருக்கிறதா? இல்லையென்றால், வாழ்த்துக்கள்! வந்திருந்தால், அவர்களுக்கு எப்படி பதில் சொல்வீர்கள்? இங்கே ஒரு அமெரிக்க அலுவலகத்தில் நடந்த சிறிய, ஆனால் தண்ணீரில் கல்லு போட்ட மாதிரி தாக்கம் கொண்ட ஒரு சம்பவத்தை தமிழில் சொல்கிறேன். கிளைமாக்ஸ் நம்ம ஊர் சினிமாவுக்கு சற்றும் குறையாது!
எப்போதாவது, வாழ்க்கையில் சிலர் எல்லைகளை மதியாமல் செல்கிறார்கள். "எல்லை" என்று சொல்வது சுவர் மட்டும் இல்ல; மரியாதையும், நம் உரிமையும். இந்தக் கதையில், ஒரு எடின்பரோ நகரில் இருக்கும் நம் தமிழர், பக்கத்து வீட்டுக்காரர் டங்கன் அவர்களால் அனுபவித்த சோதனையைப் பற்றி உணர்ச்சியோடு விவரிக்கிறார்.
நம்மில் பலர், வீட்டின் முன்பக்கத்தில் ஒரே நுழைவுப் பாதையைப் பகிர்ந்திருக்கிறோம். வீட்டு வாசலில் வண்டி நிறுத்தும் இடத்தில் சின்னச் சின்ன "என் பக்கம், உன் பக்கம்" என்றதிலிருந்து பெரிய சண்டை வருவது புதிதல்ல. ஆனால் இங்குள்ள கதாநாயகன் கொடுத்த பழிவாங்கல், படித்து முடிக்கும்வரை முழு ரசனை!
கடையில் வேலை பார்த்த அனுபவம் யாருக்கெல்லாம் இல்லை! பெரிய சாமான்கள் கடையில் வெறும் பொருட்கள் மட்டும் இல்ல, அங்குள்ள மனிதர்களும், அவர்களது அட்வைஸும், விதிகளும் கூட நம்மை சிரிக்க வைக்கும். இப்போ நீங்களே பாருங்க, ஒரு கேக் ரேக் தான், ஆனா அதுக்கு நடந்த கதை முழு சினிமா மாதிரி தான் இருக்கு!
ஒரு பக்கத்தில், பிளானாகிராம் (planogram) என்ற ஒழுங்கு – அதாவது, கடை ரேக்கில் எந்த பொருள் எங்கே வைக்கணும் என்று ஒரு திட்டம். நம்ம ஊரில் புனித பாவாடை மாதிரி சில மேலாளர்கள் இதை கடைபிடிக்க சொல்லுவாங்க. ஆனா வாழ்நாள் அனுபவம் சொல்றது, "ஏதோ ஒரு மாதிரி பொருள்கள் வைக்கணும், வாடிக்கையாளர்கள் சந்தோஷமா வாங்கணும்" என்பதுதான் ரத்தத்தில் ஊறிய உத்தி!
வணக்கம் நண்பர்களே! நம்ம ஊரு கல்யாண வீடுகளிலோ, சின்ன சின்ன லாட்ஜ்களிலோ நடந்த ஒரே ஒரு ‘கலாட்டா’ நினைவுக்கு வருதேன்னா, அமெரிக்காவில் உள்ள ஹோட்டல் ஒரு முன்பணியாளர் சந்தித்த அனுபவம் இப்போ நம்ம பக்கம் தான்! அந்த ஹோட்டல் வாடிக்கையாளர், டிப்பாசிட் (அப்படின்னா நம்ம குத்தகை பணம் மாதிரி) சம்பந்தமா போட்ட காமெடி சம்பவம் தான் இன்று நம்ம கதையில்.
நம்ம ஊருல, “ஐயா, அந்த 1000 ரூபா அட்வான்ஸ் குடுத்தேன், இப்போ எங்க?”ன்னு விசாரிப்பு வந்தா, ரிசப்ஷனிஸ்ட் பாவம், மேலாளரை தேடி ஓடவேண்டும். ஆனா, அமெரிக்காவுலயும் அதே கதை! ஆனா, சும்மா இல்ல, நம்ம சிரிச்சுக்கிட்டே படிக்க ஒரு சூப்பரான சம்பவம்!
"வணக்கம் நண்பர்களே! தமிழ்நாட்டில் எந்த இடம் சென்றாலும், ஹோட்டல் முன்பணியாளர்களும், வாடிக்கையாளர்களும் மோதும் 'உரிமை' காமெடி நாடகம் நம்மை சிரிக்க வைக்கும். ஒரு நாள் நாமும் முன்பணியில் இருந்தோம் என்றால், இந்த அனுபவங்களை நம்மால் மறக்கவே முடியாது! இன்று Reddit-ல் வெளியாகிய ஒரு பிரபலமான கதையை வாசிப்போம். பாருங்க, ஹோட்டல் ஷட்டில் சர்வீஸ், வாடிக்கையாளர் குணம், "நீங்களா செலவு செய்யணும்!" - எல்லாம் கலந்த விருந்தாக இது இருக்கும்!"
“மின்சாரம் இல்லாமலே மானிட்டர் வேலை செய்யுமா?” – இது நம்ம ஊர் சினிமாவில் கமலஹாசன் “கடவுள் இருக்கான் குமாரு!”ன்னு கேட்கும் மாதிரி கேள்வி. ஆனா, இந்த கேள்வி, நம்ம ஆபிஸ்ல, அதுவும் டெக்னோலஜி டீம்ல வந்துருச்சுன்னா, நம்பவே முடியாதே!
பசங்க எல்லாம் வீட்டிலிருந்து வேலை (WFH) பண்ணனும்னு, நம்ம IT டீம், ஒண்ணா கூடி, எல்லாருக்கும் லேப்டாப், மானிட்டர், கீபோர்டு, மவுஸ் எல்லாம் சேர்த்து கொடுத்து, வீடு வீடாக சென்று, சீரியஸ்-ஆன உழைப்புடன் செட் பண்ணி வச்சாங்க. ஆனா, அங்க ஒரு பெரிய கலாட்டா நடக்கப் போகுதுனு யாருமே எதிர்பாக்கல.
வணக்கம் நண்பர்களே! காலையிலே எழுந்து, பசுமை காற்று, பறவைகளின் கீச்சு, எதுவுமே இல்லாமல் அமைதியான ஜிமில் ஒரே நபராக ஓடினால் எப்படி இருக்கும்? ரொம்ப சுத்தமாகத்தானே இருக்கும், ஆனால் சில சமயங்களில் அந்த அமைதியையே கெடுக்க வருவாங்க சிலர்! அப்படியொரு சம்பவம் தான் இங்கே.
நாம் எல்லாருமே வாழ்கையில் ஒரு வகை "பிக் மீ" (Pick Me) மாதிரி நடக்கும் ஆள்களை சந்தித்து இருக்கலாம். சினிமாவிலோ, சீரியலிலோ மட்டும் இல்ல; நம்ம சமூகத்திலும், குட்டி வட்டாரத்திலும் இப்படி நடக்கிறதுதான் வாழ்க்கை. இப்போ ஒரு அமெரிக்கக் கதையை நம்ம தமிழோடு கலந்து உங்களுக்காக சொல்றேன்.
நண்பர்கள் குழுவில், எல்லாரும் அநேகமாக அந்த ஒருத்தி வந்தா லேசா முதுகுத் திருப்பி கொஞ்சம் தள்ளி இருப்பாங்க. அந்த வகை பெண்களில் ஸவானா (Savannah) என்பவர் ஒரு பிரதானமான பாத்திரம். இவளோட வாழ்க்கையில் நாலு திருமணங்கள், எல்லாமே அவளது தவறுகளால் முடிவடைந்துள்ளன. அவளுக்கு, "நான் கேட்டு அனுமதி வாங்கினா யாரும் ஒத்துக்க மாட்டாங்க. முதல்ல செய்யுறேன், பிறகு மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்" என்பதுதான் தத்துவம்.
இவளுடைய பணிச்சுமை? வாரத்துக்கு 15 மணி நேரம் தான் வேலை. மேல் வேலைகளும் ஒண்ணும் பெரிய வருமானம் தராதது. ஆனாலும், யாராவது "வேலை வாய்ப்பு தேடலாமே, ரெசுமே தயார் பண்ணி கொடுக்கட்டுமா?" என்றா, நாயே அசிங்கம் பண்ணி பேசுவாளாம்.
இதிலேயே பெரிய விஷயம் என்னனா – ஸவானா, தன்னோட தோழிகளின் கணவர்களோ, காதலர்களோ சந்திக்கும்போது, வித்தியாசமான பாசத்தை காட்டுவாளாம். கண்ணில் பட்டா போதும், ஒரு கதை ஆரம்பம்! நம்ம கதையில், அவளோட அடுத்த குறி, இந்தக் கதையை எழுதியவர் (1961tracy) அவர்களின் காதலன்.
பக்கத்து வாசிகள் – சும்மா சொல்லிக்கொள்ளும் விஷயம் இல்லை. அவர்களால் ஏற்படும் சத்தம், வாசனை, வாய்ப்பாட்டு… எல்லாம் வாழ்க்கையிலேயே ஒரு பிரிவு! ஆனா, அந்த சத்தம் அதிகம் ஆகும்போது, நமக்கு தான் பொறுமை சோதிக்கப்படும். அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் தான் இந்த பதிவு – “Apartment Neighbor Kept Blasting Music So I Gave Him A Taste Of His Own Medicine” – இதை படிச்சவங்க, நிச்சயமாக பக்கத்து வாசிகளோட அனுபவம் ஞாபகத்துக்கு வந்திருக்கும்!
ஒரு நாள், ராத்திரி நேரம். வேலை முடிச்சு, சாமான்யமா தூங்கப் போறோம். ஆனா, சுவருக்குப் பக்கத்திலிருந்து தாளம், இசை, பாஸ் ஒலி – அதுவும் “தடம் தடம்” என்று! நம்ம ஊர்ல இருந்தா, “அய்யா, சத்தம் கொஞ்சம் குறைச்சு வையுங்க”ன்னு சொல்லலாம். ஆனா அங்க எல்லாம் சும்மா இருக்க முடியாது. Earbuds போடினா கூட, அந்த பாஸ் ஒலி செவிக்கு ஊடுருவுது. பக்கத்து வாசிக்குத் தன்னோட இசை மட்டும் தான் முக்கியம் pola!